 |
| Saluut van Eurlings aan Verhagen, Arnhem, 2.10.10 |
Bij gebrek aan eigen inbreng, klampt de Christendemocratie in diverse landen van Europa zich vast aan modieuze trends. De dramatische verliezen aan stemmen vertalen zich in opportunistische bondgenootschappen met twijfelachtige partners.
Nederland
Deze ontwikkeling zette zich al vroeger in dan het jaar 2002. Maar het was toen, dat in Nederland de CDA-hopeful J.P.Balkenende een soort non-agressiepact sloot met de populist Pim Fortuyn, om na de verkiezingen de macht onderling te verdelen. Het lukte, en na 8 jaar oppositie-lijden, werd het CDA opnieuw Nederland's grootste partij dank zij de stemmen van velen, die Fortuyn en zijn "partij" (LPF) vol malloten te ver vonden gaan, maar die hadden begrepen, dat Fortuyn (als hij niet vermoord was geweest) met het CDA had willen regeren. Daarmee kwam in het land een rechts verbond aan de macht, bestaande uit de conservatieven van de VVD, de erfgenamen van Pim Fortuyn (LPF) en het triomferende CDA.
Ondanks pogingen om "waarden en normen" bovenaan de prioriteitenlijst te plaatsen, bleef het zieltogende christendemocratische element vrijwel onzichtbaar en loste na 2007 op in een ongewenst verbond met de sociaaldemocraten van de PvdA. Balkenende en het CDA werden daarop keihard afgerekend bij de verkiezingen in mei 2010. De partij ging van 40 naar 21 zetels in het 150 zetels tellende parlement en werd de vierde in grootte na de conservatieven van de VVD (31), de sociaaldemocraten van de PvdA (30) en de rechtspopulisten van Wilders' PVV (24).
België
Ook in België (Vlaanderen) verdwenen in 1999 de Christendemocraten van het CD&V uit de regering. Vanaf 2001 werd onder leiding van de jonge Yves Leterme gezocht naar nieuw bloed in de vorm van een "kartel-overeenkomst" met een van de Vlaams-Nationalistische formaties, het NV-A van de humorloze Geert Bourgois en de coming man Bart Dewever. In 2005 had dat succes in de Vlaamse regio en in 2007 vierden Leterme en Bart Dewever uitbundig hun gezamenlijke verkiezingsoverwinning in een zaaltje vol NV-A leeuwenvlaggen. Bij de formatie van een nieuwe regering in België, bleek al spoedig, dat Leterme en diens CD&V niet in staat waren, om zich uit de omhelzing van NV-A te bevrijden en sinds begin-2009 sukkelt een caretakers-kabinet onder leiding van de uitgebluste Leterme aan het hoofd van een desintegrerend land.
De Franstalige christendemocraten hebben een originele mimicry gekozen. Het CDH, onder leiding van Joëlle Milquet, noemt zich "humanistisch" en refereert minder dan de franstalige Groenen van Ecolo aan het Christendom. Vaste bondgenoor van de in Wallonië oppermachtige socialisten, handhaaft het CdH zich als gematigde vleugel van progressief en verarmd Walenland.
Frankrijk
In Frankrijk werd de ooit machtige christelijke middenpartij fijngemalen tussen haar rechtse voorkeuren, dus bondgenootschappen met de meerderheid van de gaullisten, en de noodzaak om aan een achterban van verarmde boeren en verlichte gelovigen een sociaal gezicht te tonen. Na diverse splitsingen, zit het grootste deel van de gezeten Dickerdacks bij Sarkozy's UMP en volgt een minderheid de pathetische wendingen van François Bayrou. Bayrou hoopt een sleutelpositie te kunnen innemen, met zijn geslonken aanhang, tussen de twee blokken in de Franse politiek, het conservatieve- en het door de socialistische partij gedomineerde. van christelijke inspiratie is weinig of geen sprake meer. Des te meer van politiek opportunisme, zoals dat genadeloos aan de kaak werd gesteld door daniël Cohn-Bendit van de Franse Groene Partij bij de Europese verkiezingen van 2009.
Duitsland
Waar zijn de tijden van Adenauer's CDU en Franz-Josef Strauss' CSU? Dank zij grote onvrede met Gerhard Schröder's achtjarig bewind, werd de combinatie CDU-CSU in 2006 de grootste, maar moest met de sociaaldemocraten regeren. In 2010 kwam de SPD er opnieuw niet aan te pas en ontstond er een kleine meerderheid, om met de liberalen van de FDP te gaan regeren. Dat deed Angela Merkel, en het bekomt haar heel slecht. De christendemocratie is landelijk van boven de 30% naar ongeveer 20% gezakt. Door nederlagen in grote bondsstaten als Nordrhein-Westfalen, heeft de christen-liberale regering de meerderheid in de Eerste Kamer, de Bundesrat, verloren. De CDU-CSU zijn er nog niet aan toe, om, zoals in Frankrijk en de Benelux, zich te gaan vastklampen aan populistische bewegingen. Nog houdt het democratisch fatsoen, zoals het na 1945 is opgelegd, stand. Getuige de rede van de nieuwe CDU-bondspresident Wulff, gisteren bij de herdenking van de Duitse hereniging in 1990. Maar wat gaat er inde plaats komen van de afbrokkelende CDU-CSU?
Italië
In de tweede helft van de veertiger jaren, en opnieuw in het midden van de zeventiger jaren, werd de Italiaanse Democrazia Cristiana met massieve hulp van westerse bondgenoten in het zadel geholpen en gehouden tegenover de dreiging van regeringsdeelname van de machtige en gematigde Communistische Partij van Italië. Begin van de negentiger jaren was dat blijkbaar niet meer nodig. De gecorrumpeerde oude garde van de DC verdween bijna spoorloos, evenals die van de even gecorrumpeerde sociaaldemocratische partij van Nenni c.s. Italië werd overgelaten aan de aartspopulist Berlusconi, die de meerderheid van de oude DC wist in te lijven. Ironischerwijze, zijn het nu nog slechts de ex-neofascisten van Fini, die binnen de rechtse meerderheid weerstand bieden aan "il Cavaliere'. De kerk beperkt zich tot wat pruttelen, als Berlusconi weer eens uitglijdt.
Zonder de protestanten tekort te willen doen, is het toch vooral de katholieke stelling, dat de maatschappij niet beheerst dient te worden door winstbejag, die vanaf het begin van de twintigste eeuw aan de Westeuropese christendemocratie vleugels heeft gegeven. De sociale markt-ordening, met een maatschappelijk middenveld dat excessen van het monopolisme voorkomt, was een halve eeuw lang de vertaling daarvan en de sociaaldemocratie heeft zich in hoge mate daarbij aangesloten.
Toen in de tachtiger jaren onder Reagan en Thatcher de kille egocentrische maatschappelijke ordening weer de overhand kreeg, had de christendemocratie daarop geen sluitend antwoord.
Een nieuwe generatie christendemocraten, waarvan Balkenende, Leterme, Bayrou en hun Duitse- en Italiaanse collega's de vertegenwoordigers zijn, bekent zich 100% tot de zogenaamde vrije en onsolidaire marktordening, neemt de populistische en nationalistische, zelfs racistische, modes van de dag over. De christendemocratie heeft afgedaan als stabiliserende factor in de continentale Europese wereld. Erger nog, ze klemt zich in haar doodsstrijd vast aan duistere nationalistische en suprematistische bewegingen, legitimeert die en vergroot de democratische crisis. Bij de slepende regeringsonderhandelingen in België bij voorbeeld, weigert de relatief nog altijd grote CD&V om zich los te maken van de overdreven Vlaams-Nationalistische eisen van het NV-A. Daarmee maakt ze een Vlaams meerderheidsfront van "redelijkheid" van Socialisten, CD-ers, groenen en liberalen onmogelijk. Naar het schijnt, alleen omdat ze bang is, nog meer kiezers ann Dewever te verliezen.
Een voorlopig hoogtepunt bij het stervend christendemocratisch opportunisme, werd in het Nederlandse Arnhem bereikt op 2 oktober 2010. Het CDA, bijna gehalveerd bij de laatste verkiezingen, bekeerde zich met twee-derde meerderheid, tot een ronduit rechts regeringsprogram, gelardeerd met racistische pesterijen jegens moslims uit de koker van Wilders' Stichting PVV, wiens 24 kamerleden via "gedoogsteun" de regering in het zadel kunnen houden of wegsturen.
Een symbool van de nieuwe a-culturele en a-solidaire mentaliteit vormde op het congres de aftredende CDA-minister van Verkeer, Camiel Eurlings, die het bestond, om een soort militair saluut aan de interim-partijleider Verhagen te brengen. De christendemocratie vaardigt niet meer mensen met een geweten-, maar mensen met een hang naar hiërarchie en blinde gehoorzaamheid, af naar parlement en regering.
De Wildersen, Dewevers, Berlusconis, Sarkozys en straks wellicht de Sarrazins, doen daar hun voordeel mee.
En begrijp me goed: Deze ontwikkeling heeft niets te maken met het Christendom an Sich. Net zo min als de misdadige akties van Al-Qaeda iets te maken hebben met de Islam an Sich. Godsdienstige normen en waarden behoeven geen aparte partijen, net zo min als niet-godsdienstige humanistische waarden. Politiek gaat over keuzes, die verkozen mensen moeten maken vanuit de waarden die ze delen met hun kiezers. Niemand heeft de moraal in pacht. De tegenwoordige Christendemocraten geven een slecht voorbeeld.
. .
Vlaams-Belang functionaris Bart Debie, sleutelfiguur van zijn partij voor internationale contacten, heeft het cassatie-beroep tegen zijn veroordeling tot 1 jaar effectieve gevangenisstraf en verval van burgerrechten, vandaag (woensdag 27 mei 2008) verloren.
Kostet 61,40 €!!
Und Liebhaber von Bier und Wein: Auch an ihnen hat Dr. Ulfkotte gedacht: Nur 15.90 € Stück!!
nen türken holte ich einst mir ins haus,
'n turk haalde ik me eens in huis
schon warf er meinen kühlschrank hinaus.
meteen gooide hij mijn koelkast eruit.
der sei nicht rein, gefüllt sei er,
die was niet schoon, want gevuld,
mit fleisch vom schwein,
met vlees van 't zwijn,
verletzt hätt ich ihn, das mache ihn krank,
gekwetst had ik hem, hij was er ziek van,
er ekele sich, vor diesem gestank,
hij vond die stank afschuwelijk,
er wollte asyl, er hatte nicht viel,
hij wilde asyl, hij bezat niet veel,
nur einen koffer der marke persil,
slechts een koffer van het merk persil*),
arbeiten wollt er, im garten und haus
werk wilde hij doen, in tuin en huis
für kost und logie, da wirft dieser arsch
voor kost en inwoning, en toen gooide de rotzak
meinen fernseher hinaus.
ook nog mijn TV eruit.
beleidigt sagt er, ich sei ein rassist,
beledigd, zegt hij, dat ik ben een racist,
des nachbaren hund an die sträucher pi..t
wiens buurman's hond tegen de struiken pi..t
ich sollte ihn töten, das widerlich vieh,
ik zou dat akelige beest moeten doden,
er sei tief verletzt,
hij was diep gekwetst,
ich verstand nur noch pi.
dat ik nog slechts naar PI**) luister.
ich schaute nen film, aus uralten zeiten,
ik bekeek een film uit oeroude tijden,
als perser und griechen sich mal wieder streiten,
toen perzen en grieken weer eens oorlog voerden,
da kippt in den beamer er wasser hinein,
en daar giet hij water in de beamer,
das sei ganz mieses film, rassismus in pur,
dat is immers een rotfilm, puur racisme,
und sowieso, ich beleidigte ihn nur.
en trouwens, ik deed niets anders dan hem beledigen.
sei ich aber moslem, ganz so wie er,
maar als ik moslim zou zijn, zoals hij,
dann hätt ich es leichter und ganz viele weiber,
dan zou ik het beter hebben en heel veel vrouwen bezitten
die könnte ich f.cken, fast rund um die uhren,
die kon ik dan n..ken, bijna het klokje rond,
mein frau und mein tochter, das seien nur huren,
mijn vrouw en mijn dochter, dat zijn slechts hoeren,
verhüllt sollten sie über die straßen nur gehn,
ze zouden alleen gesluierd over straat mogen lopen,
beleidigt sei er, ich muß das verstehn,
dat beledigt hem, dat moet ik toch begrijpen,
da reichte es mir, wollt los werden ihn,
toen had ik het wel gehad, wilde van hem afkomen,
da nimmt dieser typ nen eimer benzin
en dan neemt dat type een emmer benzine,
er zündet sich an und schreit gellend hell,
steekt zichzelf in brand ***) en schreeuwt om het hardst,
schon waren die sanis, und presse zur stell
en meteen waren de ambulances en de pers ter plekke,
sie konnten ihn retten, den armselgen tropf,
ze konden hem redden, het zielige mannetje,
dafür nam man mich … vom staat her beim schopf,
en tegelijk pakte men mij ... van staatswege op
ein nazi sei ich, ein dreckiges schwein,
een nazi was ik, een vies varken,
in den knast sollte ich, wie konnte das sein,
de nor moest ik in, hoe is het mogelijk?
mein haus ist kaputt, der garten und mehr,
mijn huis is kapot, net als de tuin en de rest,
mein tochter hat angst, um mam und auch paps,
mijn dochter is bang vanwege paps en mams,
ich will nur noch weg, hoffentlich klappts,
ik wil alleen nog maar weg, hopelijk lukt dat,
weg nur von hier, dem land der idioten,
weg van hier, van dit idiotenland,
regiert von den türken, gestützt von den roten.
geregeerd door de turken, met steun van de roden.
meine heimat ist bald ein riesiges land,
mijn vaderland zal straks een reusachtig land zijn,
dvon vielen gehasst, usa wirds genannt,
dat door velen wordt gehaat, en dat usa wordt genoemd,
ich fühle mich wohl, bin jetzt wieder frei
ik voel er me best, nu ben ik weer vrij
genug von dieser gutmenschelei,
verlost van al die "goedmenserij" ****)
nie wieder, sag ich, werd ich mir das geben,
nooit weer, zeg ik, zal zoiets me weer gebeuren,
freiheit und recht, das höchste im leben,
vrijheid en recht, het hoogste van het leven,
verarscht hat man mich, belogen, betrogen,
men heeft me de goot in getrapt, belogen en bedrogen,
ein nazi sei ich, dann wirds wohl so sein.
ben ik een Nazi? OK, dan moet het maar.
als dank für mein herz, trat man auf mich ein.
als dank voor mijn goedheid, kreeg ik een trap na.
der tag ist nicht fern, da wird man mich rufen,
Het dichtwerk is ook daarom interessant, omdat het vele elementen van de PI-schizofrenie bij elkaar brengt.de dag is niet ver, dat men een beroep op me zal doen,
über den teich, der niemals uns trennt,
van de andere kant van de grote vijver, die ons nooit scheidt,
wenn deutschland, europa, die welt wieder brennt,
als Duitsland, Europa en de wereld weer branden,
dann werde ich da sein, für freiheit und recht,
dan geef ik present, voor vrijheid en recht,
mit stahlhelm und stiefel, gewehr und granat,
met staalhelm*****) en laarzen, geweer en granaat,
gegen grüne und rote und türkische saat.
tegen Groenen en Roden en Turks zaad.
- De samenzweringsgedachte: De Turk komt onder valse voorwendsels bij de Duitser wonen.
- De neiging tot zelfmoordterrorisme die moslims eigen zou zijn.
- De blanke onschuld van de dichtende Duitser en zijn familie.
- Oproepen van sexuele angst (voor potentie, veelwijverij).
- De Sehnsucht naar het Beloofde land Amerika en de idealisering daarvan.
- Het teruggrijpen op oude nazistische beelden: de staalhelm, de laarzen, de angst voor indringers, zoals Hitler die in Mein Kampf jegens de Joden ontwikkelde, enz.
- Het onschuldig bestraft worden door verraders uit eigen land (de Dolchstoss-Legende).
- De droom van binnenkort geroepen te worden om het oude vaderland te komen redden (wat tegelijk de voorgenomen "Fahnenflucht" van de dichter moet rechtvaardigen). "Duitsland strijdt op alle fronten voor Europa", wilde de Nazi-propaganda gezegd hebben in 1942/43.
"Ik ben intussen wel wat gewend. Maar dit heeft zelfs mij voor korte tijd met stomheid geslagen", commentarieert Dietmar Näher in PK.Gelukkig dat een meerderheid van de huidige Duitsers er net zo over denkt als hij. Wat gebleken is bij de recente deelstaatverkiezingen in Hessen, waar de hetze tegen immigranten van premier Koch door de kiezers gevoelig is afgestraft.