Wilders wil "miljoenen" Moslims deporteren uit Europa: Een ethnisch zuiveraar komt uit de kast.

Het werd dus nog gekker met Geert Wilders.

De Volkskrant bericht vanmorgen over een interview van Wilders voor de Deense televisie. Ik heb twee keer gekeken, maar hij zegt het echt: "...als je begint te denken over jihad en sharia, dan is er maar één oplossing: dan sturen we je dezelfde dag nog weg".

De kampioen van de meningsvrijheid, van de vrijheid om te beledigen, van hem mag je zelfs niet dènken over jihad en sharia. Wilders, die zelf samen met Ajaan Hirsi Ali in 2004 nog in het serieuze NRC-Handelsblad een "Liberale Jihad" aankondigde tegen de Islam, deze parlementaire (Ji)Hadjememaar, mag straffeloos een ethnische zuivering van Europa aankondigen?

Bekijk de video en het bericht van de Volkskrant:

Wilders: miljoenen moslims moeten weg

Van onze verslaggever
Gepubliceerd op 14 juni 2009 22:00, bijgewerkt op 15 juni 2009 15:32

AMSTERDAM - Alle moslims in Europa die problemen veroorzaken, moeten worden uitgezet en van hun nationaliteit beroofd. Het gaat daarbij om ‘miljoenen, tientallen miljoenen’ mensen. PVV-leider Wilders heeft dit zaterdag gezegd in een interview voor de Deense televisie. [...]

Wilders heeft ‘een heel duidelijke boodschap’ voor de moslims in Europa. ‘Als je je aan de wet houdt, aan onze waarden, dan ben je erg welkom om te blijven en zullen we je zelfs helpen.’ Maar zo niet, als je een misdaad begaat, als je begint te denken over jihad en sharia, dan is er maar één oplossing: dan sturen we je dezelfde dag nog weg, dan kun je je koffers pakken en we zullen je je nationaliteit ontnemen. Het is een rode lijn: als je die overschrijdt, sturen we je dezelfde dag terug.’

Waarden
Op de herhaalde vraag van de interviewer hoeveel van de moslims in Europa de door Wilders geschetste problemen vertegenwoordigen, zegt hij: ‘Miljoenen. Tientallen miljoenen.’ Later heeft hij het over ‘miljoenen nu’ die misdrijven plegen en ‘de sharia en het kalifaat’ willen. ‘en helaas zal dat toenemen als we de immigratie niet stoppen en niet optreden tegen mensen die tegen onze vrije samenleving zijn en zich niet aan onze waarden en de wet houden’.

Etnische zuivering in voorbereiding

Ik vind dat er geen twijfel meer aan kan zijn, dat we hier te maken hebben met de voorbereiding van een etnische zuivering. De slachtoffers worden aangewezen, verdacht gemaakt. Het begint met "terugsturen van wetsovertreders". Maar de volgende fase kondigt zich al aan: De Islam zelf ("criminele ideologie") is taboe. Je mag er zelfs niet meer over DENKEN. Geheel in de lijn van Wilders' verlangen om de Koran te verbieden.

Overdrijf ik? Laten we eens kijken hoe Radio Mille Colonnes in Rwanda de etnische zuivering van Tutsis voorbereidde. Of hoe de schijnbaar onschuldige servisch-bosnische dichter Karadzic rond 1990 de niet-servische bosniërs behandelde. Karadzic staat nu terecht voor het VN-Joegoslavië-tribunaal in Den Haag. Zijn opzet om over te gaan tot etnische zuivering, desnoods via massamoord, wordt bewezen aan de hand van zijn uitingen voordat de burgeroorlog losbrak.

Als we konsekwent willen zijn, moet Wilders binnenkort ook voor het internationale Strafhof verschijnen. Wie durft die klacht in te dienen?

Bushje komt zo!

Bushje komt zó...

Ik geloof niet in wonderen. Laat Obama in vredesnaam met rust. Na 20 januari 2009 zullen we zien wat er terechtkomt van het terugdraaien van Bush' schandelijke "executives", dus van het sluiten van Guantanamo, van de massieve controle op bibliotheken, emailverkeer, eetgewoonten van vliegtuigpassagiers, enzovoort.
Op 10 november waren de Obamas te gast bij het echtpaar Bush.

Lees verder in De Lage Landen

Crossposted met HUIBSLOG.

Opnieuw een goedkope anti-europese stunt:: Rita Verdonk is Trots op Nederland

Een ietwat verjongde-, verfriste - en verwaaide Rita Verdonk aan het stuurwiel van Nederland.
Dat is, hoe spindoctor Kai van der Linde mevrouw Verdonk wil lanceren, volgens het beproefde Fortuyn-recept. Een als roadshow opgezette propaganda-avond voor sponsors in Amsterdam zette gisteren de toon. De Rita-beweging kent geen leden, geen partij-organisatie, alleen een Stichting Rita die wordt gefinancierd door een schimmige BV "Favorita".

De witwas-behoeftige onroerendgoed-handelaars van Nederland storten braaf hun geld. "Trots Op Nederland" (T.O.N.), weet wel weg met uw tonnen. Ze verliezen hun belang niet uit het oog: "De hypotheekaftrek staat als een Huis", zei Rita, voortdurend herhaald op de website. De nederlandse huisjesmelkers profiteren geducht van het unieke Nederlandse verschijnsel van de belastingaftrek voor hypotheekaflossingen. Zodoende kunnen ze hun goederen slijten aan mensen die er elders in Europa niet aan zouden kunnen denken, om zo veel voor hun huis of appartement te betalen.

Anders dan de grote Nederlandse en internationale ondernemingen, hebben ze er groot belang bij, dat Nederland op afstand blijft van de Europese Unie. Via vreemdelingen-angst en provincialisme denken ze hun doel te kunnen bereiken. Met Wilders, met de geborneerde Nederlandse ultra-protestanten en met de door de referendum-uitslag van 2005 geïntimideerde PvdA, CDA en VVD, lijken ze een goede kans te hebben, om Nederland meer dan een eeuw terug te zetten, in een steriel neutralisme.

(click on image for readable version at Nl.nu)

Wilders en zijn groepje (9 parlementsleden voor de PVV, Partij van de Vijheid) hebben ze al afgeschreven, zeker na de afgang van de kopman in het parlementsdebat van 1 april. Het nieuwe merk is "Rita". je kunt commentariëren op haar website, maar je kunt niet lid worden, niet stemmen, alleen consumeren. Wat is er in de aanbieding? Rita-TShirts, een speculaas-gevoel en gedeelde frustratie. Aan trekkelijk! Hoor wat rita donderdagavond in Amsterdam zei:

"Volgens de politica staan de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van godsdienst onder druk. Ook worden Nederlanders alsmaar van discriminatie beschuldigd. Verdonk verzet zich ertgen 'dat wij Nederlanders steeds maar moeten opschuiven en ons moeten aanpassen aan nieuwe culturen. daarvan zeg ik: Genoeg! Er zijn grenzen. Als wij onze Nederlandse cultuur laten verdwijnen, verdwijnen ook onze waarden en vrijheden.'"

Wij hebben een iets moeilijkere-, maar wel veel realistischere-, boodschap. Jammer maar helaas: Nederland moet zich voortdurend aanpassen. Aan de klimaatveranderingen, aan de vrouwenbevrijding, aan de noodzaak van een Europese Unie, aan immigratie van Afrikanen et Aziaten aan het verdwijnen van de klassieke landbouw, aan het verleggen van verkeersstromen en aan nieuwe technologieën.

En het goede nieuws is: Daar zijn we als Nederlanders altijd heel goed in geweest.

We liepen voorop in de hervorming van de Kerk, we maakten land waar eigenlijk water was, we transporteerden de rijkdommen van de wereld naar iedereen die ze betalen wilde, we lieten Joden, Vlamingen, Duitsers toe, om de economie te versterken, we koloniseerden de Kaap, Ceylon en Indië, stichtten New York en beheerden plantages in de Caribbean. Hoewel we verlichters als Spinoza en Hugo de Groot verbanden, waren we wel onder de eersten, om aan het einde van de achttiende eeuw het land te moderniseren, wat werd tegengehouden door de toenmalige Oranjes en hun Duitse bondgenoten (Goejanverwellesluis).

De grootheid van Nederland ligt nu juist in zijn aanpassingsvermogen. Grote landen als Duitsland, Engeland en Frankrijk verloren zich in hun imperiale dromen, maar de Nederlanders wisten altijd wel een gaatje te vinden om winst te maken. Rotterdam werd de gateway voor het Roergebied, olie-exploitatie werd samen met de Engelsen gedaan en samen met Frankrijk hielden we de Belgen op hun plaats.

Nu moet er hard gewerkt worden, om de grootste gemene deler te vinden tussen de Europese grootmachten. Nederland is er niet klaar voor. Rita is niet trots op Mansholt, die de Europese landbouw saneerde en, naar zal blijken, evenmin op haar voormalige partijgenote Neelie Kroes, die het Amerikaanse Microsoft kleinkrijgt. Ze is zelfs niet trots op Ajaan Hirsi Ali, die toch het land wakkerschudde tegen de dreigende islamisering, want ze wilde in 2006 deze grote Nederlandse uitburgeren wegens een jokkentje bij haar aanvrage van de vluchtelingenstatus.

Rita verdonk voert een achterhoedegevecht. Maar het zal u en mij nog heel wat moeite kosten, om ervoor te zorgen, dat ze het niet wint. Ze heeft 22 % fans onder de Nederlandse stemmers. Er valt nog veel uit te leggen.

Zie uitgebreider bericht in De Lage Landen van 4.4.08: In 't Verdonkhoekje: Hou Zee!

Hirsi Ali moet Française worden!

Ik wist het wel: Hirsi Ali zou niet rustig bij de Neocons in Washington blijven. Dat kon niet goed gaan.

Nu is het zo ver. Ajaan wil Française worden. (NRC, Nederland)

Vergeten zijn de wegwerpende uitlatingen over de onvermijdelijke "collapse" van Europa in het algemeen, en van de Fransen in het bijzonder. Nu moet een nieuw tijdperk van Ajaneritis aanbreken. Waar kan dat het best gebeuren? Wel - laten we de Fransen eens proberen!

Eerst even iets over de voorspelde mislukking van Ajaan in Amerika. De neoconservatieve gastheren van Ajaan in Washington zijn sowieso niet tegen godsdienst. Godsdienst helpt om de mensen te disciplineren, zodat intussen de elite zich met de èchte politiek kan bezighouden. Maar Ajaan wil bewijzen dat Mohammed een grote slechterik is geweest. En dat kunnen de Neoconservatieven niet meemaken. Daarom werd aan Ajaan verboden, om namens haar werkgever, het American Enterprise Institute, haar antigodsdienstige ideeën uit te dragen.

Dat zagen we op 11 juni vorig jaar, toen Ajaan deelnam aan de Pepperdine Conferentie over "the Collapse of Europe". Haar oproep tot een pogrom tegen moskeeën en ander moslim-instellingen in de V.S. en in Europa, was een persoonlijke interventie. En vond geen gehoor in de V.S. Logisch, want de "Pepperdine University" is een fundamentalistische christelijke instelling, die geen godsdienst-bashing duldt.

Pepperdine-inspirator Daniel Pipes liet haar vervolgens vallen. Op het AEI-Institute mocht ze alleen studeren op de terroristische kant van de Islamisten in Mogadishu. Toen die laatsten door Ethiopische hulptroepen waren verdreven en een Darod-clangenoot van haar aan de macht was gebracht, maar het volksverzet doorging, was, denk ik, haar rol bij het AEI uitgespeeld.

Wat kon ze nog bijdragen aan het grote design van de "American Century"? De Darods moeten haar niet. Van de Islamitische volksbeweging in Somalië begrijpt ze niets. Het AEI wil haar ook geen 24/7 bescherming geven ("Niemand in Washington krijgt zoiets", zei haar chef, "We doen dat zelf, met onze eigen persoonlijke wapens.").

(Wat ik zo waardeer in Ajaan: Ze laat zich niet voor het jarretje spannen van zo iemand als Ulfkotte - hier in de kop an "Akte Islam")

Tijd om naar een nieuw podium uit te zien. Ian Buruma was in de zomer van 2006 al met haar in Parijs en tekende haar enthousiasme op, voor de (formeel) strikt laïcistische Franse politieke cultuur. "De Verenigde Staten te christelijk? Dan maar naar Sarkozy!", moet ze hebben gedacht. Alleen: Sarkozy is nu juist bezig, om bij het Vaticaan in het gevlei te komen. "Geen beschaving zonder godsdienst!", zei hij in december in de Kerk der Lateranen in Rome. Arme Ajaan: Juist even te laat!

Gelukkig is daar dan nog de verslagen presidentscandidate Ségolène Royal. Geen fanatieke anti-godsdienstige, maar graag bereid om Sarkozy vast wat in de wielen te rijden met het oog op 2012. En natuurlijk BH-L, Bernard-Henri Lévy, altijd klaar voor een pipolisatorisch incident.
(Hier zijn ze allen tesaâm (9/2/08): Ajaan, BHL en Ségolène. Zullen de Fransen beter weten om te gaan met het fenomeen Hirsi Ali dan de Hollanders en de Amerikanen?)

Ik ben ook een bewonderaar van de Franse achttiende eeuw. Hadden we op dit moment maar een Voltaire. Hij zou brandhout maken van Ajaan! En as van Bernard-Henri. Maar goed, dank zij volksopvoeders als bij voorbeeld de Italiaanse immigrant(!)-premier-ministre Léon Gambetta uit de late negentiende eeuw, zijn godsdienst en staat strikt gescheiden in Frankrijk. "Citoyenneté" heeft alles te maken met engagement met de Franse Nation en zijn "État" en niets met de godsdienst die men aanhangt. Per definitie, is diegene, die staatsfuncties vervult, gehouden om de godsdienst met rust te laten.

Daarom ben ik er erg vóór, dat Ajaan Française wordt. Ze zou dan kunnen leren, dat staat en godsdienst gescheiden zijn, en dat de staat het recht niet heeft, om de nieren van zijn onderdanen te proeven op hun al dan niet bestaande geloof. Dat is een gezond beginsel. Eigenlijk één van de beste zaken die de Verlichting heeft voortgebracht.

(In Frankrijk: Geen provocaties à la Wilders meer! De Franse politieke klasse onthoudt zich van dergelijke sneers. Ajaan zal moeten kiezen tussen vrijheid van spreken en beledigen als een vrijzwevende intellectueel, of voor een rol in de politiek, maar dan sereen...)

Ajaan moet dan kiezen: Òf ze vestigt zich als filosofe in het Vijfde arrondissement van Parijs en zet haar jacht op de duisterlingen voort, òf ze engageert zich in de Franse politiek en respecteert de godsdienstige opvattingen van de Europese burgers. Een tussenweg is er niet.

Benieuwd, of ze die keuze maakt. In elk geval: Het is een droeve nederlaag voor de neoconservatieven van de VS, en in het bijzonder voor hun bewonderaars hier ter plekke, zoals Politically Incorrect in Duitsland en de aanhangers van Ajaan's website in Nederland. Het Beloofde Land heeft weer verstek laten gaan. En inderdaad, met Obama zou Ajaan weinig kunnen aanvangen...

De ratten verlaten het zinkende (neoconservatieve) schip, zou je kunnen zeggen.

Welkom terug in Europa, Ajaan! Ik wens je niets dan goeds. Je bent heel wat moediger dan je vrienden uit de Nederlandse VVD, die je lieten vallen, toen het erop aan kwam. Ik sta samen met mijn Nederlandse (linkse!) vrienden, pal voor je veiligheid en vind dat de sponsors van de VVD, die zozeer van je heeft geprofiteerd, daarvoor moeten opkomen. Maar bij gebrek daaraan, doen wij het wel.

Word een goede Franse staatsburger en wijd je aan de dienst aan je land, in plaats van jacht op moslims te maken. Ik beloof, je, ik kom eens langs, in Parijs...


Technorati Tags: Ajaan Hirsi Ali, France, neoconservatives, Ethiopia, Somalia, Darod Clan, Netherlands, Enlightenment, Sarkozy, Ségolène Royam, BHL

Powered by ScribeFire.

Aanzetten tot racisme: Ulfkotte-vriend Debie (Vlaams Belang) de cel in en 5 jaar lang uit burgerrechten ontzet

Het Vlaamstalige dagblad De Morgen uit Brussel meldt het vandaag op de voorpagina:(Ex-politiecommissaris Bart Debie, nu Vlaams-Belang topman, veroordeeld wegens, onder meer, "aanzetten tot racisme")

Eén jaar effectief voor ex-commissaris Debie (VB)
Het hof van beroep in Antwerpen heeft gewezen Antwerps politiecommissaris en huidig Vlaams Belang-gemeenteraadslid Bart Debie (33) donderdag veroordeeld tot vier jaar cel, waarvan een jaar effectief, en een boete van 1.250 euro. De man werd ook voor vijf jaar uit de rechten ontzet.
Dat betekent dat Debie, 'veiligheidsexpert' bij het Vlaams Belang, tevens VB-fractiesecretaris in het Vlaams Parlement, geen openbaar ambt mag bekleden en dat hij ook niet verkozen kan worden, wat zijn politieke carrière in het gedrang brengt. Debie kondigde meteen aan dat hij naar Cassatie stapt.

Een zwarte dag voor alle buitenlandse "vrienden" die Bart Debie in zijn functie van internationaal makelaar voor het Vlaams Belang in het afgelopen jaar heeft gemaakt. We denken daarbij aan het gezelschap vooraanstaande anti-Islam agitatoren uit de hele wereld, dat hij eind october 2007 in de Brusselse ruimten van het Vlaams Belang in het Europese- en het Vlaamse Parlement bijeen wist te brengen. Naast de uitvindster van de term "Eurabia", Mevrouw Bat Yeor (Groot-Brittannië) en haar echtgenoot die bij de VN in Genève werkt, ontwaarden we daar ook de van de Nederlandse TV overbekende Islamdeskundige, de arabist Hans Jansen (universiteit van Utrecht).

Op deze oude vriend van ons komen we nog terug. Hij was niet zo voorzichtig geweest als sommige andere deelnemers, die bedongen, dat hun identiteit niet bekend werd gemaakt. Het vele (naar verluidt: Amerikaanse) geld dat het bonte gezelschap naar Brussel lokte, deed de meeste deelnemers de ogen sluiten voor het feit, dat de gastheer een wegens racisme veroordeelde partij was. Deze laatste, op haar beurt, aarzelde niet om het gebeuren uit te buiten als een soort internationale erkenning voor haar organisatie, die sinds lang door alle overige Belgische partijen achter een "cordon sanitaire" wordt gehouden.

Ulfkotte
De Duitser Udo Ulfkotte kwam, hoewel naar eigen zeggen uitgenodigd, helemaal niet naar Brussel in oktober. In zijn "Akte-Islam" Blog foeterde hij tegen het rechtsextreme karakter van het Vlaams Belang en de invloed van de C.I.A. op de bijeenkomst.
Enkele weken eerder was dat wel anders geweest. Hoewel hij als collega-"veiligheidsexpert" uiteraard op de hoogte moet zijn geweest van de ideologie van het Vlaams Belang en de racistische achtergronden ervan, liet hij zich in de watten leggen door de toen reeds in eerste instantie veroordeelde Bart Debie bij zijn vergeefse beroep bij de Belgische Raad van State tegen het verbod op de voorgenomen 11-september manifestatie van SIOE/Pax Europa in Brussel.

Dr. Udo Ulfkotte uit Duitsland, zoals afgebeeld op de blog van Bart Debie (kruis toegevoegd door Debie), nadat Ulfkotte de 11-september manifestatie in Brussel had afgeblazen, wegens het "rechtextremisme" van het Vlaams Belang, doch niet wegens diens racisme...

Ulfkotte gaf in eerste instantie hoog op van zijn advocaat Hugo Coveliers, daarbij vergetend te vermelden, dat deze sinds 10 juni 2007 ook senator voor het Vlaams Belang is.

De Vlaamse TV vertoonde een vermakelijke reportage ("Ulfkotte loopt een blauwtje bij de Belgische Raad van State" in deze blog. Zie ook Youtube hierboven) over de vergeefse actie van Debie, Ulfkotte en Coveliers. De heren stappen welgemoed en eensgezind naar het Raadsgebouw en komen er even later beteuterd weer uit. Want Coveliers kreeg bij de Raad van State geen voet aan de grond.Het Vlaams Belang speelt met Udo's voeten
Wij vermoedden toen al, dat hier van opzet sprake was. Het VB had geen belang bij een tocht door Belgische federale instituties, integendeel. Zoiets is strijdig met alles wat het VB beoogt. Het kan immers niet, dat Vlaams sepratisme haar toevlucht zoeken moet bij de belgische federale staat! Hoe kun je zo een paradox aan de (slinkende) achterban uitleggen?

Met opzet werd dus een taalconflict geprovoceerd. Het beroep tegen het Brusselse verbod werd bij de Nederlandstalige Kamer ingediend, hoewel Coveliers heel goed weet, dat die zich terzake onbevoegd zou moeten verklaren. Wat ook gebeurde. Zodoende was het Europese anti-Eurabia-initiatief handig omgebouwd tot een taalconflict met het VB in de slachtofferrol. En, dat was meteen een excuus, om parallel aan de SIOE-demonstratie, waarin de vlaggen en leuzen van het VB niet welkom waren, een eigen Vlaamse actie op het Schumann-plein, 300 meter verwijderd van de Europese manifestatie, te organiseren. (Zie de Ulfkotte-posten in mijn blogs).

Ulfkotte ontdekt opeens, dat het VB "rechtsextreem" is, maar zwijgt over diens racisme
Pas toen Ulfkotte, enkele dagen voor 11 september, ontdekte, hoezeer hij door de sluwe Dewinter en diens hulpje Debie bij de neus was genomen, verklaarde hij haastig, van de Brusselse 11-september-manifestatie af te zien. Argument: Het VB was te "rechts-extreem" (dus niet "te racistisch", HR). De internationale veiligheidsexpert, zelfverklaarde vriend en toeverlaat van zowat elke geheime dienst, erkende "zich te hebben vergist". Hij was immers maar een naieve wetenschapper, leraar veiligheidsbeleid aan een Lüneburger Academie. En ook, naar bleek, hadden zijn ouders zich voor 1945 wel eens "vergist". Reden, waarom men blijkbaar ook aan Udo Ulfkotte stante pede diens "vergissing" ten aanzien van het VB (en Debie) maar moest vergeven. (De ratio daarachter ontgaat me: Ik zou eerder denken, dat een gewaarschuwd mens voor twee geldt...)

Het Debie-vonnis: "Aanzetten tot" racisme is ook racisme

In verband met Udo Ulfkotte is vooral van belang, dat het Hof van Beroep Debie ook veroordeeld heeft wegens "aanzetten tot racisme". Daarom viel het vonnis van het Hof dan ook aanmerkelijk zwaarder uit dan dat van de Rechtbank, waartegen Debie samen met zijn advocaat Coveliers (ja, dezelfde!) in beroep was gegaan. De rechtbank had dit feit niet beschouwd als bewezen verklaard.Aanzetten tot racisme: Bewerkte foto uit Ulfkotte's blog Akte Islam (November 2007), die moet aangeven dat Turken onverbeterlijke sadisten zijn die ruzies beslechten met kettingzagen......en het origineel van dezelfde foto, ontleend aan een website die Halloween-parafernalia verkoopt.

Stiekeme rassenstokers worden ook strafbaar
Er is een evolutie gaande in de Europese rechtspraktijk, waarbij ook het "aanzetten tot" racisme, zelfs als dat gebeurt onder ontkenning dat men "racist" is, toch ook als racisme beschouwd en dientengevolge bestraffenswaardig wordt. Dat is eigenlijk niet meer dan logisch en geheel in overeenstemming met datgene wat de respectieve wetgevers bedoeld hebben met wetgeving ten aanzien van discriminatie en haatzaaien. Ulfkotte en consorten ontkennen dat ze "racist" zijn. Ze strijden "slechts" met alle geweld tegen een "cultuur". Ulfkotte gaat zelfs zo ver (in tegenstelling tot b.v. Hirsi Ali en Mark Steyn), te verklaren, dat hij niet de Islam als godsdienst discrimineert, maar uitsluitend bezorgd zou zijn over de "demografie": Er komen te veel mensen "met een islamitische cultuur" in Europa. - Alsof het halal slachten bij Moslims moet worden bestreden, maar bij Joden niet, omdat er maar zo weinig van over zijn... (Ulfkotte heeft dat werkelijk gezegd - zie mijn post [EN] in A Legal Alien in New York).

Het Antwerpse Hof heeft nu geoordeeld, dat de combinatie van discriminatie, schriftvervalsing en de hoeveelheid discriminerende uitlatingen van Debie, het feit oplevert van het aanzetten tot racisme bij (politie-)collega's en, gezien de functie van de man als politiecommissaris, ook naar het publiek toe.

Gevolgen voor Ulfkotte's schadevergoedingseis tegen Duitse bloggers die hem van "racisme" betichtten
Dit levert een belangrijk feit op voor de Duitse bloggers die Ulfkotte een "racist" hebben genoemd. Immers, als zij straks (in februari) voor het Frankfurter Gerechtshof moeten verschijnen om zich te verweren tegen de krankzinnig hoge "schadevergoedingen" die Ulfkotte en "Pax Europa" van hen eisen, kunnen zij aantonen, dat Ulfkotte, net als zijn toenmalige kompaan Debie uit Antwerpen, systematisch objectief aanzet tot racisme. Iets wat, gezien Ulfkotte's positie als publieke persoon, auteur, "expert" en journalist hem zwaarder aangerekend dient te worden, dan aan een willekeurige commentator op een blogpost of op een krantenartikel. Het is dus niet onjuist, integendeel, geheel conform de plicht van burgers om wetsovertreding te melden, Ulfkotte's handelen als objectief racistisch te kenmerken, aangezien hij ("klammheimlich", weliswaar) systematisch al dan niet op feiten gestoeld, materiaal aandraagt dat tot racisme en discriminatie van moslim-medeburgers aanzet.

Debie en Ulfkotte zijn geen vrienden meer. Maar het aanzetten tot racisme, waarvoor Debie nu (ook) is veroordeeld, hebben ze gemeen. Ulfkotte heeft zich immers alleen van het "rechts-extreme" van Debie gedistantieerd, niet van diens opvattingen over Moslims.

Kortom: Debie's veroordeling is niet alleen een verdiende slag voor het Vlaams Belang (en Hugo Coveliers), maar ook voor het internationale gezelschap klammheimliche haat-stokers dat zich op enig moment aangetrokken voelde tot de vleespotten van de parlementaire instanties van het VB en tot de Amerikaanse subsidies die Debie wist te verzamelen.

Steyn en Pipes vinden hun eerste klanten in Nederland

Hier volgt het tweede deel van een eerder in De Lage Landen gepubliceerde post.
In het eerste deel werden de binnanlands-politieke achtergronden van dit onofficiële CDA-initiatief besproken. In dit tweede deel wordt een verband gelegd met de pogingen van Daniel Pipes en Mark Steyn, ondersteund door Ajaan Hirsi Ali, om in de Pepperdine-Conferentie over de "Collapse of Europe" (10/11 juni) hun ideeën over Islam-bestrijding te promoten in Europa zowel als in de VS.

Om één en ander in een wat ruimer perspectief te plaatsen, hieronder wat informatie over de strategie van Steyn en Pipes, zoals die onlangs op een conferentie in de VS werd uitgewerkt.
Uitgebreidere verslagen [EN] op de zusterweblog "Legal Alien in New York" (Pepperdine 1, 2, 3 en 4).
De stenen obelisk van Pepperdine, met fundamentalistisch-christelijke teksten, in het teken waarvan atheïsten als Ajaan Hirsi Ali, Henryk Broder en verlichtingsadepten als Leon de Winter hun fusie met christelijk-extremisten als Pipes en Steyn celebreerden.

Op 10 en 11 juni 2007 vond in Malibu, Californië, aan de Christelijke Pepperdine University, een "Collapse Of Europe" conferentie plaats.
Islambasher Daniel Pipes, de door Bush benoemde president van de American Freedom (!) Association, voerde er het hoogste woord.
Mark Steyn, de Canadees-Amerikaanse humorist-filosoof-essayist was een goede tweede. Steyn herhaalde zijn pleidooien voor een staats-gestuurde Europese stimulans tot meer "reproductive activities" door Christelijke, blanke gezinnen in Europa.

Als "Europese" aangevers van anecdotes over

• het schrikkelijke verval van joods-christelijke waarden en normen alhier,
  
• het verraad van cultuurrelativistische (multiculturalistische) linkse intellectuelen,
• en de algemene neiging die in Europa (en niet in het minst in Nederland) zou bestaan om via "appeasement" (rustgevende toegevingen) de Muzelman als meester binnen te halen en hem toe te laten de Sharia in te voeren,

dienden oude bekenden.

Uit Nederland traden op: Ajaan Hirsi Ali, Leon de Winter en Afshin Ellian.
Ze bevonden zich in het gezelschap van erkende extremisten als de Duitse columnist Henryk Broder, de even Duitse Claire Berlinski, de Frans-Zwitserse advocaat Arnaud de Dotézac.
Henryk Broder kreeg veel lachers op zijn hand met zijn fabeltjes over Europese "appeasements"...

Nadat Mark Steyn en Ajaan Hirsi Ali plenair hun riedel hadden gehouden over de noodzaak om de Islam te bestrijden door middel van grotere witte christelijke kinderproductie in traditionele gezinnen, en was vastgesteld, dat 'Eurabië' al een feit was, tengevolge van het verraad van de multiculturele intellectuelen, ging een werkgroep aan de slag (de "Eurabia"-werkgroep), waarin Hirsi Ali haar nieuwste ontdekking verkondigde, namelijk dat zij in de VS geleerd had, dat niet de staat, maar "sociale actie" een dam tegen de boze Turk zou moeten opwerpen.

Het werd duidelijk, dat het dit gezelschap er niet om te doen was, om Europa te redden, maar uitsluitend om daarvan een zo zwart beeld af te schilderen, dat de Amerikanen van schrik naar de hooivorken en (legale) handwapens zouden gaan grijpen, om de Moslim eens en vooral mores te leren. Hirsi Ali zei het met zoveel woorden: Ze houdt het voor gezien in Europa. Hopeloos. De fakkel wordt overgedragen aan Leon de Winter en Henryk Broder.
Het schijnt, dat Leon de Winter toen nog een zwakke poging heeft gedaan, om duidelijk te maken, dat het in Amsterdam heus niet zó erg is, maar bij onze verslaggever kwam dat maar verward over. Henryk Broder maakte het aan hem bestede geld beter waar, door met Engelse voorbeelden te komen, die weliswaar nergens op sloegen, behalve op Amerikaans-geïnspireerde pruderie bij Christie's kunstveilingen in Londen, maar die werd vrolijk (want er werd flink gelachen om die domme Europeanen) toegeschreven aan "appeasement" tegenover de Islam!

Daniel Pipes kapitaliseerde op de plenaire slotconferentie de investeringen die hij had gedaan in zijn Europese 'Geisterriege' (bigberta in Watchblog Islamophobie), met een oproep tot

• "sociale aktie" tegen moslims
• versterking van de Europese defensie
• en "advocacy" (legaal Moslims vernederen), uit te werken in het besloten conferentiedeel op 11 juni.

Pikant is nog wel, dat hij als afschrikwekkend voorbeeld van Europese miskleunen bij immigratiebeperking, Rita Verdonk's examenpakket voor kandidaat-immigranten aanhaalde. Hoei, wat dom, vulgair en contraproductief, die kussende homo's en vrouwen met blote borsten in het introductiefimpje! De verslagen melden niet, of Ajaan, ja dan nee, iets ingebracht heeft tegen dergelijke beschimping van haar partijvriendin. Het valt te vrezen, dat Ajaan, evenals De Winter en Ellian, indertijd toch grote voorstanders van het afschrikwekkend neerzetten van de goddeloze Nederlandse maatschappij ("cultuur"?), om Moslims zoveel mogelijk van reizen naar Nederland te weerhouden, zedig hun mond hebben gehouden. "Submission" leek hun waarschijnlijk de beste taktiek, om de nieuwe bondgenoten tegen de Islam niet tegen de haren in te strijken...
Je zou bijna medelijden krijgen met ijzeren Rita: Het blijkt niet makkelijk, om goeie vrienden te blijven met alle slag islamofoben. Ik ben benieuwd, of Rita Verdonk nu in discussie gaat met Ajaan over het nut en de culturele waarde van blote borsten.

De Kok en Lutter in dienst van de Pepperdine-strategie
Voorlopig schijnt het initiatief echter te zijn overgegaan van de "verlichtingsfundamentalisten" naar de christelijke fundis.
Rechtstreeks of onrechtstreeks, lijkt het artikel van Lutter en De Kok dan ook voort te komen uit de Pepperdine-strategie. Hoewel die strategie geen officieel Amerikaans regeringsbeleid is, en de invloedrijke NeoCons ook afstand bewaren tot deze extremisten, staan er bij diverse Amerikaanse Diensten en semi-officiële organisaties, alsmede bij het Pentagon (aangekondigde desinformatie-campagnes, ook gericht op bondgenoten), financiëel interessante potjes op het vuur, die best eens ingezet zouden kunnen worden.
Ton Lutter mag dan zijn adelsbrief zijn misgelopen, een postchèque uit de States is ook niet mis.

De beste verdediging is de aanval: Waarom organiseren we niet met, bij voorbeeld, de Amsterdamse Vrije Universiteit, een Europese conferentie om Pipes en Steyn eens alle hoeken van de kamer te laten zien? En vrij vliegen plus bescherming voor Ajaan?

Er zijn waarachtig wel wat Europese waarden en praktijken te tonen, die onze Christelijke vrienden van Pepperdine University zullen aanspreken!

Een CDA-versie van Mark Steyn's reproductie-bevel

Dit is het eerste deel van een post die eerder werd gepubliceerd in De Lage Landen. Waarom haakt het CDA, via twee onbekende heren, juist nu in, op het streven van de Canadees-Amerikaanse schrijver Mark Steyn? Dit deel gaat over de binnenlands-politieke overwegingen. Het tweede deel (volgende post) onderzoekt het verband met de Pepperdine-conferentie in Californië, waar Mark Steyn ook het hoogste woord voerde. Het verband met Europa en de Europese Unie is vooral te vinden in de zwartmakerij van Europese Unie, Europese landen en Europese persoonlijkheden, die in Pepperdine moest dienen, om de nodige paniek te zaaien bij gewone Amerikanen. Met als doel, dat deze laatsten in "sociale" aktie zouden komen tegen Moskeeën en Moslim-bezittingen in de V.S.

Veel (en vooral veel lezens- en onderschrijvens-waardigs) is al geschreven over en tegen het brutale opiniestuk van twee tweederangs-CDAers in NRC-Handelsblad van 28 juni 2007, getiteld: "De Westerse Cultuur Sterft Uit" - Ondertitel: De combinatie van een dalend geboortecijfer en explosieve groei van aantal niet-westerse allochtonen is funest.
Twee heren die zich legitimeren met hun lidmaatschap van de "CDA-partijdelegatie Zuid-Holland", met name: Ton Lutter en Wim de Kok, luiden de alarmbel:

Er werden in 2005 gemiddeld slechts 11,5 kinderen per 1.000 inwoners geboren, daar waar dat er in 1950 nog 22,7 waren. Het percentage inwoners dat ouder is dan 65 jaar is in 2006 14,3 procent, in 1950 slechts 7,7. De vraag die onverbiddelijk op ons afkomt, luidt: hoe onze westerse cultuur te continueren? Demografie is het sleutelwoord van deze eeuw.

Dat zou allemaal zo erg nog niet zijn, aldus het tweetal, als niet de doortrapte Muzelman klaarstond om van onze zwakten en ons waardenverlies misbruik te maken:

Een cultuur die demografisch succesvoller is, mede door voortgaande immigratie, is de islam. In de islamitische traditie staan het gezin en het geloof nog overeind. Dat is hun succes, en precies hetgeen waar wij falen. Het percentage moslims bedroeg in 1971 nog 0,4 procent van de bevolking, en in 2004 5,8 procent (ongeveer 944.000 inwoners). Op weblogs en internetsites geven veel mensen aan dat men juist hierdoor bang is dat onze westerse cultuur geleidelijk aan wordt vervangen door de islamitische cultuur.

Ik ga nu maar even niet in op het begrip "cultuur" dat in een paar zinnen drie keer verhaspeld wordt. Aangezien je van de Grondwet niet naar godsdienst mag discrimineren, heeft wijlen Pim Fortuyn daarvoor het woord "cultuur" in de plaats gesteld. Vandaar. En zodoende.
Dat "demografie" niet de oplossing is, heeft een overeenkomstige, neo-darwinistisch geïnspireerde (!) discussie aan het begin van de twintigste eeuw al geleerd.
Vermeldenswaard is ook, dat de moed van Lutter en De Kok niet zover reikt, dat zij zeggen zèlf bang te zijn, "dat onze westerse cultuur geleidelijk wordt vervangen door 'de' (?) islamitische cultuur", maar dat ze zulks toeschrijven aan "mensen" die "weblogs" en "internetsites" onderhouden. Populisme, demagogie - rechtstreeks ontleend aan de methoden van hun leermeesters Mark Steyn (zie verderop) en Daniel Pipes (idem).
10 juni 2007: Pepperdine-Conferentie in Malibu. Leon de Winter, Ajaan Hirsi Ali, Henryk Broder, Andy Bostom (voorzitter van deelconferentie), Daniel Pipes en Greg Davis (een campus-zendingsdominee van de denominatie van Pepperdine University).

Toen ik in de nadagen van Jan Romein in Amsterdam geschiedenis ging studeren (1959), leerden we in het seminarium theoretische geschiedenis en historiografiekritiek van wetenschappelijk medewerker Jan Haak, dat we bij het analyseren van teksten altijd (onder meer) de volgende vragen behoorden te stellen:

• Waarom nu, toen, op dat tijdstip?
• Door Wie?
• Waarom?
• en, heb ik later geleerd: Wie betaalt? (Follow the money)
  

Vraag 1: (Keuze tijdstip) Waarom schrijven twee heren die noch demografen noch cultuurhistorici zijn, op 28 juni 2007 een stuk over een boek dat al in 2003 in de VS verschenen is? Drie veronderstellingen:

1. Het antwoord zou kunnen luiden, dat het CDA bang is, om in de coalitie met de rechtzinnige CDU, straks op evangelisch gebied rechts te worden gepasseerd. Of links. Want de CDU houdt vast aan christelijk geïnspireerde waarden van gezamenlijkheid en tolerantie, die door Balkenende, sinds diens achterkamertjes-overeenkomst met Pim Fortuyn (2002), stilzwijgend naar de prullenmand zijn verwezen.
2. Een ander antwoord zou kunnen zijn, dat het CDA eropuit is, om Wilders de pas af te snijden.
3. Een derde antwoord is terug te vinden in het volgende deel van dit artikel: Intussen heeft Mark Steyn, met zijn bondgenoten in het Amerikaanse (semi-)establishment en met behulp van fundamentalistische christenen, "sociale actie" georganiseerd. Dacht hij aanvankelijk, dat de oplossing moest komen van versterkte staten en regeringen (nog in januari 2006, in het verderop geciteerde Wall Street Journal-artikel van zijn hand), nu propageert hij, samen met Hirsi Ali en Daniel Pipes, dat het zal moeten komen van een "upsurge" uit het volk. Beide auteurs lijken te voldoen aan het Steynse "profiel" voor dergelijke actievoerders: geen regeringsfunctionarissen, geen wetenschappers, geen (hoge) partijbonzen. Blijft de vraag, hoe de Steynse "Campus-Watch" *) beweging Lutter en De Kok gevonden en gestuurd heeft.

*) Zie voor dit initiatief van intimidatie van tegenstanders via internet: Mijn ervaringen in m'n Amerikaanse Blog "Legal Alien in New York" met Steynse ophitsing.

Vraag 2: (Wie?) Over De Kok heb ik nog weinig zekers kunnen vinden. Ene "Wim de Kok" uit Den Haag komt als IT-consultant en als accountant voor bij "Linked-In", een internationale, web-based netwerkbevorderingsorganisatie.

Ton Lutter (foto VPRO-website)

Bij Ton Lutter had ik meer succes. Lutter beheert de Haagse CDA-website en was tot aan de vorige verkiezingen gemeenteraadslid in Den Haag voor het CDA. Om onduidelijke redenen, is hij in 2005 niet opnieuw gekandideerd. Dat neemt niet weg, dat hij nog steeds actief is bij de begeleiding van CDA-gemeenteraadsleden en optreedt als gangmaker voor een ... Haags Pop-museum. Een museum voor popmuziek dus. Hoe dat te rijmen valt met de volgende passage in het stuk van zijn hand, blijft gissen:

Traditionele waarden staan sinds de rock-’n-roll jaren vijftig en de rebelse sixties onder druk. Waarden als seksuele moraal, huwelijkse trouw en verantwoordelijkheidsbesef.

Wordt het een museum met uitsluitend reli-pop? Verbazen we ons niet te zeer: Rabiate antigodsdienstigen en fanatieke christenen vinden elkaar wonderwel in hun gezamenlijke islamofobie, zoals we straks zullen zien, en zoals hier en hier en hier eerder werd betoogd.

Dat de rol van kampioen voor "sociale aktie" wellicht een "second best choice" is van een ambitieuze politicus, die oorspronkelijk opteerde voor een nobeler vertrekpunt, leren we uit De Volkskrant van 3 februari 2001:

Adel van geboorte, of via de rechter

Van onze verslaggever Bert Wagendorp

Nog 323 famieljes telt het reservaat van adellijke geslachten in dit land, maar de Freiherren von Quast-Juchter en de Ritters von Lutter komen er voorlopig niet in. Afgelopen week bepleitten U. Quast en A.A. Lutter voor de Raad van State hun verzoek tot opname in de Nederlandse adel, vermoedelijk tevergeefs. Eerder had Binnenlandse Zaken hun rekest afgewezen.

Quast en Lutter behoren tot van oorsprong buitenlandse adellijke families die generaties lang in Nederland wonen. Zij hadden tot 1 augustus 1999 de tijd om een verzoek tot inlijving in te dienen, nadat in 1994 in de nieuwe Wet op het Adeldom een 'laatste kans'-periode van vijf jaar was vastgesteld. Daarna wachtte de definitieve verbanning naar het burgerdom. [..]

A.A. Ritter von Lutter, die overigens de telefoon gewoon opneemt met 'Ton Lutter', beroept zich bij zijn strijd om inlijving op het gelijkheidsbeginsel. In 1996 werden de kinderen van prinses Irene en Carlos de Bourbon de Parme opgenomen in de Nederlandse adel hoewel, volgens Lutter, het Spaanse adelsstatuut minder op het Nederlandse lijkt dan het Duitse, waaronder zijn eigen familie valt. 'Eerst doe je zo'n aanvraag omdat het je leuk lijkt. Als je merkt dat er sprake is van willekeur en mogelijk zelfs van misleiding van het parlement door de minister, dan wordt het een principiële kwestie.' Wordt hij weer afgewezen, dan gaat Lutter naar het Europese Hof.

"Geen erkend Ridder - dan maar samenspannen met het grauw", moet Ton hebben gedacht. "Der keerlen god" worden, gelijk graaf Floris V, dus god van de popmuziek, god van de weblogs van de islamofoben en nu: Brenger van de blijde boodschap van Steyn:

Vrouwen die kiezen voor de zorg voor kinderen, in plaats van een mooie carrière, dienen daar weer waardering voor te krijgen. Zij zijn de onbaatzuchtige heldinnen van onze tijd.

Der huisvrouwen god, kortom!

Even een intermezzo van een "Mee-Denker"
Indachtig aan Balkenende's motto "Mee-Doen!", denk ik hier even met De Kok en Lutter mee.
We moeten dus aan de familiepolitiek van de Moslims een voorbeeld nemen. Ze zijn "meer succesvol" bij het krijgen van veel kinderen in gezinsverband. Christenen kunnen dat ook. De geschiedenis is vol voorbeelden daarvan. Maar onder welke voorwaarden? Lutter en De Kok doen een pathetisch beroep op de Vrouw. Maar, onder ons, niets is wispelturiger dan de zwakke sekse. Voordat je het weet, staat ze weer aan de lopende band of in de groentewinkel. En maar kwebbelen! De tijd verliezen die ze zou moeten doorbrengen met het baren en christelijk opvoeden van kinderen! De Moslims hebben daar wat op gevonden: Huisarrest! En geen blote kleren! De hoofddoek om en de burka aan. Zo weet iedereen, ook de multiculturalisten, welke vrouwen hun vaderlandse, pardon: culturele-, plicht vervullen. Deze onbaatzuchtige heldinnen offeren opsmuk en liederlijke kledij op aan haar Zware Taak. Zo gaat het niet alleen bij de Moslims - in de tijd waarnaar Lutter en De Kok terugverlangen, ging het bij de Nederlandse Christenheid nèt zo. Kapjes op en oorijzers in. Doe mee met de klederdracht van je dorp. Anders ga je op de schandwagen.

Maar, het bovenstaande herlezend, begrijp ik dat ik toch iets moet hebben gemist in het Lutteriaanse proza. Want het kan toch niet waar zijn, dat De Kok en zijn maat pleiten voor wat neerkomt op een islamisering van de Vrouw, om de opmars van de "Islamitische Cultuur" te stuiten. Dat is, op zijn Hollands gezegd, het paard achter de wagen spannen! Nee, zó dom zijn de provinciale CDA-partijdelegatieleden uit Zuid-Holland toch niet?

Dat brengt ons op Vraag 3 (Waarom?).
Het conservatieve politieke denken gaat uit van een onderscheid tussen staatstaken en "sociale" taken. (Meer uitgebreid in 'huibslog': Conservatisme en Neoconservatisme: Overeenkomsten en Verschillen)
De eerste behoren tot de "grote-mensen"-taken, zoals defensie, politie, justitie, buitenlandse politiek en regulering van de markt (bescherming van eigendom). De tweede worden idealiter door de gemeenschappen (al dan niet religieus gedefinieerd) in zelfbeheer uitgevoerd.
Het door Balkenende aangehangen communautarisme gaat daarop terug. Gewone mensen moeten "mee-doen" in hun gemeenschap en de echte staatstaken overlaten aan de elite. Corporatisme (zelfbeheer van economische sectoren via ondemocratische hierarchieën) creëert een "maatschappelijk middenveld" van lieden die economisch waardevolle informatie monopoliseren en die dienen als brug tussen de "sociale wereld" en die van de Staat.

Libertair-liberale ultras, zoals Hirsi Ali en de Amerikaanse neoconservatieve theoretici, en aanvankelijk ook Mark Steyn, willen alle bemoeienis van de Staat met "secundaire" (Steyn) zaken als kinderbijslag, minimum-loon, vaderschapsverlof, enz., afschaffen. Ze hameren op het "misbruik" dat met name immigranten zouden maken van sociale voorzieningen. Schaf ze af, dan blijven de Moslims wel thuis! De contradictie in hun stellingen blijkt natuurlijk al spoedig, wanneer zij de Staat, immers strikt afgescheiden van de religie in hun denken, willen inschakelen ter onderdrukking van de mensen die een bepaalde religie aanhangen. Dat wringt. De "oplossing" van die paradox, zoals Hirsi Ali op 10 juni in Malibu (zie verderop) verkondigde, is tweeërlei:

• a. Stimuleer "Sociale Aktie" via kerken en staatsgefinancierde organisaties van "gewone mensen" tegen Moskeeën en andere Moslim-eigendommen. Net als Lutter en De Kok in hun artikel, neemt de elite daarbij geen verantwoordelijkheid voor "uitspattingen" bij dergelijke pogrom-achtige toestanden. De Staat wast zijn handen in onschuld. Begrip voor de volkswoede. Jammer voor de dode en verkrachte Moslims. De orde wordt (laat-)tijdig hersteld door de Staat.

• b. Werk via "advocacy": Zoek mogelijkheden in de wet om Moslims te pesten en te vernederen. Dat wordt "precautionary action" genoemd (voorzorgsmaatregelen).Op 11 juni schijnt in het besloten deel van de Malibu-bijeenkomst serieus gesproken te zijn over een idee van de genoemde Frans-Zwitserse advocaat Arnaud de Montézac, om op Korans en op Moskeeën verplicht een sticker te plakken met de waarschuwing: "Dit object bevat illegale oproep tot Jihad!". Bijkomende binnenpret van de daar aanwezigen, aldus de website van deze Montézac, bestond uit het feit dat zo een aktie een lesje zou leren aan de groenen en de linksen die via dergelijke stickers de tabaksindustrie om zeep hadden geholpen!

Dit vileine egocentrisme gaat zelfs een Bush te ver. Deze "won" de verkiezingen in 2001 immers met een (nogal abstract) "caring conservatism". Ook de echte Neoconservatieven zijn eerder voorzichtig met oproepen om de Islam als zodanig aan te vallen. Islam an-sich is geen slechter instrument dan Christendom, om het volk te disciplineren.

Waarom komt een tweederangs-duo, dat zich vrijelijk op onbetekenende CDA-functies mag beroepen, nu met een hetzerige bijdrage in de Amerikaanse ultra-geest?

• Eén verklaring daarvoor is al gemeld: Steyn en consorten hebben "sociale actie" ontdekt en zoeken "willing allies" van het goede profiel in Europa. Een tweede verklaring zou kunnen liggen in een 'proefballon' van het CDA. Als Lutter en De Kok worden afgemaakt in de discussie, wat niet ver van de realiteit schijnt te zijn, is er geen man overboord.
  
• Maar je weet nooit hoe een koe een haas vangt: Trouw-commentator J.A.A. van Doorn toont begrip en zijn artikel wordt met instemming overgenomen door de Fortuynisten-website. Kijk eens, een ongedacht recruteringsveld voor het Balkenende-CDA, dat maar geen stelling neemt tegen racisme en islamofobie! En, het is ook niet weg als reserve-ankerpunt voor de Christendemocraten in thuisland USA!

Dat brengt ons (eindelijk!) op vraagpunt 4: The Money.
De Amerikanen hebben geld te besteden. Pipes werkt met Amerikaans regeringsgeld. Op zich heeft het CDA dat geld niet nodig. Maar het zou kunnen zijn, dat het niet wil, dat het in handen van anderen valt. Tot nu toe gaat het om de financiering van reisjes van Leon de Winter en Afshin Ellian naar Malibu. Peanuts. Het grotere geld zal gaan naar de subsidiëring van publicaties en websites in Europa, die bereid zijn om het grand design van Pipes en consorten daadwerkelijk te ondersteunen. Misschien gaat Wilders er ook wel een graantje van meepikken. Dan maar liever wat controle erover via Lutter en De Kok!

Tegenstrijdige instructies aan Turken van Mark Steyn en Hirsi Ali

"Reproductieve activiteiten" mogen geen "eersterangs impuls" zijn voor Turken, maar alleen voor door de USA daartoe aangewezen landen, volken en godsdiensten

In de zusterblogs Legal Alien in New York ("Daniel Pipes rallies his Anti-Islam and Anti-Europe Team in Malibu", [EN], 10 juni 2007) en De Lage Landen ("Daniel Pipes verzamelt zijn anti-Islam en anti-"Eurabia" stoottroepen in Malibu"[NL], 13 juni 2007), maken we ons boos (en vrolijk) over de merkwaardige verzameling goddeloze Europeanen die zich in een zeer fundamentalisch-christelijke universiteit hebben geleend voor een haat-congres over Europa ("collapsed"="ineengestort") en het "Islam-gevaar".

Eén en ander lijkt door initiatiefnemer Daniel Pipes bedoeld, om diens McCarthyistische anti-islam campagne in de US een boost te geven.

Een onverwacht succes hadden we in de Amerikaanse blog, toen we keynote-speaker Mark Steyn, (in Wikipedia gepresenteerd als een Canadese humorist), betrapten op een Goebbels-achtige oproep om in Europa met onmiddellijke ingang te starten met staats-geleide "reproductieve activiteiten", teneinde rozeblanke christelijke baby'tjes in te zetten tegen de Turkse Tsunami.

Diens volgelingen, wellicht gestuurd door Pipes' "Campus Watch", bezoeken bij honderden de anders zo rustige blog, om zich te verbazen over de naïveteit van de Europese Dhimmis.

Hieronder nemen we de passage in De Lage Landen inzake de opmerkelijke tegenstrijdige instructies van Steyn en Hirsi Ali aan de Turken over. Voor het hele stuk, zie link hierboven.)

Mark Steyn geeft instructies aan de Europeanen: ophouden met sociaal te zijn en alles naar defensie, het gezin, het geloof en kinderen krijgen:
Steyn verkondigde in januari 2006 in een opinie-stuk in het (gezaghebbende) conservatieve dagblad The Wallstreet Journal (WSJ), dat de westelijke landen en de Amerikaanse Democratische partij zich ten onrechte alleen bezighouden met "tweederangs-impulsen", zoals ziekteverzekering, ouderdomspensioenen, ouderschapsverloven en andere "sociale" zaken.
(Over de betekenis van "social" als ondergeschikte categorie binnen het denken van de neoconservatieven en de noodzaak van de "noble lie" om de werkelijk belangrijke politieke zaken voor de elite te reserveren, zie mijn stuk van 4 juni in "huibslog" (Conservatisme en Neoconservatisme: Overeenkomsten en Verschillen) en, uitgebreider, in het Engels aldaar: Paul Wolfowitz and NeoCon Morals.)
Maar, zo gaat hij verder, de "eersterangs impulsen" die van de Staat behoren uit te gaan, worden verwaarloosd (behalve dan door de Amerikaanse Republikeinen onder Bush). Het zijn:

"... de nationale defensie, de familie en het gezin, het geloof en, het belangrijkst van allemaal, reproductieve activiteit - 'Gaat heen en vermenigvuldigt U', want, als u dat niet doet, dan kunt u zich al die tweederangs-impulsen, zoals welzijnszorg van de wieg tot het graf, niet meer veroorloven.
Amerikanen zien vaak niet, hoe ver de overige ontwikkelde wereld al op die weg afgezakt is!"

En al die frenetieke 'reproductieve activiteit' ("In pijn zult gij uw kinderen baren", luidt een bijbelwoord dat volgt op het hierboven geciteerde) is nodig om de oprukkende Islam in Europa te keren. En, let wel, voor Steyn is kinderen krijgen: staatstaak. Evenals geloof en familie.

Voor de aanwezige Hollandse leden van de Verlichtingskerk, voorstanders van een absolute scheiding tussen Kerk en Staat, liberale huiveraars voor een Staat die zich bemoeit met de vraag hoeveel, wanneer en hoe je kinderen krijgt, moet dit een volstrekt nieuw inzicht zijn geweest!

Steyn haalt de Aya Sofia, vroeger een Christelijke Kathedraal in Constantinopel, nu een (zij het als museum ingerichte-) Moskee in Istanbul erbij, om te illustreren, wat hij bedoelt: De verraderlijke linkse intellectuelen, die Djimmis, streven er bewust naar, om Europa tot "Eurabia" te maken.

"Italië en Nederland zullen alleen nog maar bestaan als geografische aanduidingen op een onroerend-goed kaart".

- Gauw veel blanke, christelijke baby'tjes maken, dan bestaat er een kans dat het reeds ingestorte Europa nog "deels" opkrabbelt.

Voor dat laatste is Hirsi Ali om verschillende redenen minder geschikt. En ik vermoed ook niet, dat zij een staatsingrijpen in die materie in overeenstemming kan brengen met haar liberale opvattingen.
Dat brengt ons op een volgend pikant inzicht. Lezers van deze blog herinneren zich dat we Hirsi Ali's artikel van 10 mei in Die Welt (vertaald in o.a. NRC-Handelsblad) over Turkije hebben besproken. (Ajaan Hirsi Ali pleit voor preventieve staatsgreep...).

Tegenstrijdige instructies aan de Turken
De instructie, op bevelende toon daarin gegeven aan de Europese Unie, om een "seculiere" staatsgreep van het Turkse leger tegen de heersende gematigd-islamitische AKP-partij te bevorderen, is niet door Europa opgevolgd. Integendeel: Uitbreidingscommissaris Olli Rehn heeft later die maand verklaard, dat een dergelijke staatsgreep een einde zou maken aan de toetredingsonderhandelingen met Turkije. En terecht. De gezamenlijk vastgestelde Kopenhagen-criteria (2002) voor would-be toetreders sluiten militaire dictaturen uit.

Hirsi Ali, die zich wellicht zelf ook wat ongemakkelijk voelde bij haar pleidooi voor afschaffing van de democratie, grondde haar betoog op de uitzonderlijke situatie, dat de Turkse seculiere "liberalen" tijd nodig hadden om hun "fouten" te corrigeren en weer de weg naar de massa's te vinden door middel van "sociale" programmapunten, die ze "verwaarloosd" hadden. Gut, gewoon even vergeten. Gauw een Turkse ziekteverzekering, ouderenzorg, werkloosheidsuitkeringen, kortom "zorg van de wieg tot het graf" organiseren.

Maar die Turkse liberalen (whoever they may be) hadden zich niet vergist. Ze hadden naar Steyn geluisterd, en zich geconcentreerd op "eersterangs impulsen": defensie (en de bijbehorende corruptie), hun gezinnen, het geloof en, "het belangrijkst van alles: reproductieve activiteit"! En dan komt Hirsi Ali hun nu vertellen, dat Turken zich van "reproductieve activiteiten" moeten onthouden en dat ze terug moeten naar "tweederangs"-impulsen?

Pipes en Ali maken het de Turken niet makkelijk...
Ja, het is niet eenvoudig om een Turk naar de smaak van Hirsi Ali en haar huidige inspirator, Daniel Pipes (die rond 10 mei vrijwel gelijkluidende artikelen schreef in de Amerikaanse pers) te zijn!
Ben je een gematigde moslim, dan ben je nog gevaarlijker dan de fanatiekelingen, want, al weet je het zelf niet, je gaat vroeger of later, als je de macht hebt, de sharia invoeren.
En ben je, godbetert, zelfs een seculiere Turk, dan gelden ook voor jou niet de voorschriften van profeet Steyn. Immers, het primaat van de eersterangs-impulsen geldt alleen voor landen die daartoe door God en de USA zijn uitverkoren.
Turken moeten zich rustig houden, ophouden met "reproductieve activiteiten" en zich beperken tot tweederangs-impulsen. Is dàt even een koude douche? Je hoeft waarlijk geen Turk te zijn, om daarvan horendol te worden!

Het hele artikel lezen in De Lage Landen >

Conservatief of Neo-Conservatief: Verschillen en overeenkomsten

Gepubliceerd in huibslog, 3 juni 2007 -uittreksel:

Je moet niet denken, dat de neoconservatieven zelf ook maar een woord geloven van de gruwelpropaganda over de Islam die ze door de Amerikaanse belastingbetaler laten verspreiden in Europa en uitventen op een conferentie zoals die onlangs (met Hirsi Ali, uiteraard!) in Californië werd gehouden.

Neoconservatisme is een élitaire ideologie, die zich van traditioneel conservatisme (Burke e.a.) onderscheidt, doordat ze "voor het gewone volk" als nuttige mythen (als psychologische manipulatie, dan wel als nuttige morele standaarden) modernere ideologieën en geloofsrichtingen benutten dan hun bijna-naamgenoten.

(Ik werk aan een meer algemeen overzicht van de auteurs en de stromingen die zich beroepen op deze denkwijze. Deze laatste is niet beperkt tot conservatieven, neo-conservatieven, confessionelen en liberale "jihad"-figuren: Ook de sociaaldemocratie [Hendrik de Man, 1927: De Psychologie van het Socialisme] heeft haar ideologen die onderscheid maken tussen "wetend" leiderschap en "sociale" (nuttige) mythen, gekend.]

Voor de verlichte conservatieven uit de achttiende eeuw (zoals die nog steeds bestaan), was het de traditionele Kerk, die het volk rustig en moreel in de onderworpenheid hield.

Voltaire, die er zelf geen woord van geloofde, preekte elke zondag trouw in de kapel van zijn Zwitserse landgoed en dwong zijn personeel daarbij aanwezig te zijn.

In het begin van de negentiende eeuw, je kunt het nalezen bij Jane Austen, bij voorbeeld, was het gewoonte, dat de jongere adellijke broers een Anglicaanse parochie toegewezen kregen als bron van inkomsten en met als taak, de kerkelijke discipline op en rond het voorvaderlijke landgoed te handhaven.

Bij Balzac en Stendhal (Le Rouge et le Noir!) is het even normaal als jonge edellieden zonder erfdeel, zonder enige vooropleiding, vrij hoge kerkelijke ambten gaan bekleden, ondanks hun vrijuit beleden ongeloof en weinig christelijke levenswandel. Ze neuken er lustig op los!

Ook Goethe en Schiller, om maar even in dezelfde vroege negentiende eeuw te blijven, vinden het blijkbaar een nuttig onderscheid tussen de politieke en intellectuele elite en het gewone volk, dat het laatste zoetjes aan kerkgang en kerk-gestuurde moraal wordt gehouden.

Eén en ander was indertijd als het ware "ingebouwd" in het functioneren en denken van de Vrijmetselaars en hun exclusieve genootschappen.

Conservatisme is dus, paradoxalerwijze, revolutionnair: Het is gebouwd op het weten, de kennis, de netwerken, de familiebanden, van een elite, die haar eigen, voor het gewone volk verborgen, politieke agenda had. Een agenda, die nooit en te nimmer per volksstemming zou zijn aangenomen, laat staan in zelfbeheer door het hele volk uitgevoerd.

Bovenstaand wil niets kwaads zeggen over kerk, christendom, vrijmetselaars of zelfs over conservatieven! Allen waren "kinderen van hun tijd".

Christendom, bij voorbeeld, was in oorsprong een moreel réveil van en voor gewone mensen. En, zoals uit vele moderne voorbeelden blijkt, heeft het die potentie behouden. Ondanks haar eigen misbruiken en ondanks het misbruik dat van de kerk is gemaakt.

Iets dergelijks geldt voor vrijmetselaars: eerst als niet-horige handwerkslieden in de Middeleeuwen (de loges, de loodsen bij de kathedralenbouw), later als beter opgeleide burgers, voor wie geen plaats was in de standenmaatschappij, die buiten de macht en buiten de kennis werden gehouden, waren ze wel gedwongen om zich te organiseren in idealistische-, vrij-denkende-, maar gesloten gemeenschappen. Het was een emancipatie-beweging (en is het vaak nog) die veel aan democratie, onderwijs, wetenschap en transparantie heeft bijgedragen. Maar ook zij konden niet de talrijke onderste lagen van de bevolking meekrijgen. Ook zij verdedigen hun inactiviteit naar de massa van de bevolking toe, met "respect" voor geloofsovertuigingen. Dat maakte mede hun eigen ingroei in de bestaande elites gemakkelijker.

Lees verder in "huibslog": Conservatisme en Neo-Conservatisme: Overeenkomsten en Verschillen

"Je moet wéten wie je tegenstanders zijn, hen kènnen en aanspreken op hun eigen inconsequenties. Alleen zó komt (eventueel) een intellectuele dialoog tot stand, die ons verder helpt."

Even raden, wie dit opschreef!

Engels leren met de Neoconservatieven

Daar liep onze co-bloggerin Bigberta door Keulen. En wat vond ze in de kiosk? "Spotlight", een US-informatieblaadje dat nog stamt uit de Koude Oorlog en de Amerikaanse bezettingstijd van Duitsland. In Nederland hadden we indertijd ook dergelijk drukwerk, zwaar, maar onzichtbaar, door de CIA en ISIS gesubsidiëerd. Dergelijk materiaal probeert men vermoedelijk op het ogenblik ook tevergeefs in Irak te slijten.

Tot zover weinig nieuws. Maar nieuw is wel, dat dergelijk propaganda- en agitatie-materiaal nu door de neconservatieven is overgenomen. Het "sovjet-rijk van het kwaad" is door hen eenvoudigweg vervangen door ... de Islam.

Om erdoor overtuigd te worden, moet je wel héél erg aan "europaïscher Selbsthass" lijden:

Het komt noooooit meer goed met Europa! We hebben de helpende-, doch ferme, hand van Amerika losgelaten, en .... alle duivels ter wereld hebben zich op ons gestort, ja ons overgenomen! Zo idioot: Je zou haast denken, dat het blad eigenlijk bestemd is voor eigen, US-consumptie.

Voor een deel is dat waarschijnlijk ook zo. State-Department ambtenaren, verantwoordelijk voor "voorlichting" in een wereld vol onbegrip voor het natuurlijke recht van de US om aan anderen voor te schrijven, wat ze van democratie moeten vinden, kunnen trots enkele exemplaren aan hun chefs laten zien. Geld is goed besteed, het gehalte "neocon" is met 300% gestegen! Dan worden vragen naar de effectiviteit van dergelijk drukwerk, snel vergeten. "Heb je ook een exemplaar naar het American Enterprise Institute gestuurd?"

Voor een ander deel, speelt de tekst in op wat we bij Leon de Winter in een vorige post hebben verondersteld als psychisch onderwerpingsmechanisme. "If you can't beat them, join them!" Zo lanceert De Winter zijn virtuele bloedhonden tegen jongeren van Marokkaanse afkomst, ter uitvoering van de gedachten van zijn voormalige kwelgeest, Theo van Gogh. 't Zou kunnen.

Wat treffen we zoal aan in dit nummer van Spotlight? - Bigberta: "Het hele neoconservatieve spookhuis:"

• Niall Ferguson, die ik hier al eens een keertje heb afgeserveerd ("publiceert bij het American Enterprise Institute"),
  
• de familie Kagan, van wie Frederick tegenwoordig ook Fellow bij het AEI is, en
• Schoondochter Kimberly’s nieuwste boek: Rome and America, waarvoor ook maar even wat reclame wordt gemaakt,
  
• en Klaartje Berlinski slaat op de kop van jut, alsof Osama bin-L. eronder zit: K.B. staat erom bekend, dat ze overal Antiamerikanezen ruikt, en als men haar googelt in de Engelstalige Wikipedia, dan komt, ploep!, de term Eurabia op je scherm.

[Het blad is bestemd, o.a. voor scholen, als lesmateriaal om Engels te leren.] Wat voor zinsneden leert men zoal bij mevrouw Berlinski? Het hierboven in de Wikipedia gelinkte boek bevat fraaie zinsneden als:

For the most part, Europe is regarded by American policymakers as an irrelevant museum at best, a squawking nuisance at worst”.

(Om de kinderen een tip te geven: squawking nuisance = krijsende kwelgeest).

Intussen krijst Klaar verder:

“The September 11 attacks were plotted in Hamburg. The assasins of Afghanistan’s Northern Alliance Leader…carried Belgian Passports, Zacarias Moussaoui…was born in France and educated in Britain.”

Leerzaam voor onze kleinen! Europa heeft de terroristen opgeleid. En voor straf "stort het nu in" ('collapses', kinders). [De Florida-conferentie ging ook over de "collapse" van Europa.] Onze goedbedoelende, geduldige-, maar toch wel teleurgestelde tijdgenoot Amerika, heeft het er druk mee, om ervoor te zorgen, dat we niet opnieuw zulke fouten maken.

[De US zelf maken natuurlijk nooit dergelijke fouten. De Taliban inzetten (1988 en later) in Afghanistan tegen de Russen, met hulp van de Pakistaanse ISI, heeft niets te maken met de opkomst van Bin Laden, bij voorbeeld. En ook het Irak-avontuur is een voorbeeld van foutloos handelen.]

Logisch, dat de heer Ferguson vertwijfeld uitroept:

It’s not America’s enemies, who hate the United States most; it’s people in countries, that are supposed to be America’s friends, if not allies.

Ga je schamen, Europeanen! Allemaal samen in de hoek gezet! Ondankbare honden! [-Alleen de Polen, nieuwe Europeanen, mogen weer gaan zitten.] Een zekere "Francis", ingezonden-stukken-schrijver heeft het helemaal begrepen:

"The losers of the world always hate the winner",

en “Howard Juneau” (hoort die bij de verplichte schoolkennis?) zegt:

No one likes us…We don’t care.”

[Ik noem dat: Isolationisme, elitisme, als wereldpolitiek. Zie de posten in At Home in Europe over de 'Pharaonic US Embassy in Baghdad'].
Vladimir Poetin wordt intussen bewonderd om zijn “steely blue eyes”. Het is eigenlijk ook een "nieuwe Europeaan" naar het hart van de neocons. Behalve Poetin's betrouwbare ogen, ogen "van bij ons", wat heeft die man in godsnaam te maken met verspreiding van de democratie?

Onder de aangeprezen boeken is er ook één van een homo (jazeker!), ene Bawer, het heet:

While Europe slept. How Radical Islam Is Destroying the West from Within.

Een bericht dat natuurlijk alleen uit Californië kan komen. Bawer “concludes:”

Europe is steadily committing suicide

Waarom dàt ook nog? - Nou, omdat het vrouwen, Joden, homos en demokratische principes konsekwent verraden heeft. Daarom! De vrouw is er in de VS absoluut beter aan toe, dan bij voorbeeld in Nederland. Denk maar aan abortus. De homo's zijn verraden door de erkenning van het gelijkgeslachtelijk partnerschap. Dat doen ze in de VS veel beter: Alleen lesbische kinderadoptie voor de dochter van de vicepresident. Probeer dàt eens in Bush' Texas! het beste wat je kan krijgen, is de belofte van gebed voor de redding van je ziel. En democratische principes? Daarvoor moet je toch ècht bij Poetin zijn.

De aanbeden Ajaan, kampioene voor vrouwen, homos, Joden en andere niet-moslims kan het u allemaal uitleggen, bij een vijgencocktail aan de zwembadrand.

Klaartje heeft het het best samengevat:

"To Hell with Europe”

Een passende eindtoast in Californië, kortom.

"Are We Still Friends?"

Ja hoor, we zijn dol op jullie!

Tot zover de (enigszins aangepaste-) tekst van Bigberta, geheten: Englisch lernen mit den Neocons.

Het komt uit een vernieuwde blog in Duitsland, waaraan wij ook meewerken sinds 1 juni: Watchblog Islamophobie.

Het is de nodige tegenaanval, niet te vroeg, niet misplaatst. Wie Duits leest, heeft hieronder de link:

---------------------------------------
Meer over conservatisme, neoconservatisme en de vijandschap tegen een zich verenigend Europa, binnenkort op "huibslog"in NL en EN.

Gruwelpropaganda over Islamgevaar: De Lage landen, 3 juni 2007: Wiskunde geserveerd met Islamhaat.

De Lage Landen: Ajaan Hirsi Ali zei het zelf: Vergeet de holocaust niet!

De haatzaaierij van Wilders en consorten tegen immigranten in het algemeen en (jonge) Marokkanen, althans Nederlanders van Marokkaanse afkomst, gaat onverminderd door.
Op 29 mei opende Wilders de vrije jacht met scherpe munitie. Blijkbaar om te laten zien, dat De Winter's bloedhonden maar kinderspel zijn...
Wij gaan ook onverminderd door. Deze keer met Wilders' en De Winter's patroonheilige Ajaan Hirsi Ali, die (terecht) erop wijst, dat zwijgen, verzwijgen, van de holocaust en alles wat die mogelijk maakte, leidt tot medeschuld aan racisme, discriminatie en uiteindelijk genocide. (De Lage Landen: Ajaan Hirsi Ali zei het zelf: Vergeet de holocaust niet!).

Waarom doet Leon de Winter nu, wat Theo van Gogh zou hebben gedaan?

In een vorig stukje bespraken we Leon de Winter's advies aan de politie (in Elsevier, vorige week), om "twee dozijn hongerige herdershonden bij de hand te houden en die op de tribunes los te laten wanneer de Marokkaantjes tekeer willen gaan".

Waar komt, juist bij deze man, die obsessie met het collectief vernederen van bevolkingsgroepen, met Nazi-methoden, in godshemelsnaam vandaan?

Want, lezen we in een persbericht van vorig jaar:

Theo van Gogh stuurde hakenkruizen en stukjes prikkeldraad naar Leon de Winter

Uitgegeven: 17 augustus 2006 14:48
Laatst gewijzigd: 17 augustus 2006 15:12

AMSTERDAM - Theo van Gogh stuurde dreigbrieven naar zijn vijanden. Ook pestte de in 2004 vermoorde filmmaker zijn tegenstanders met onwelkome cadeautjes. Dat zegt Thom Hoffman in het donderdag uitgekomen lifestyleblad Blvd.
Zo zou de cineast brieven met hakenkruizen hebben gestuurd naar de Joodse schrijfster Jessica Durlacher en stukjes prikkeldraad naar haar man en collega-schrijver Leon de Winter. Jarenlang schreef Van Gogh scherpe stukken over De Winter, die hij verweet zijn Joodse identiteit 'uit te venten'.

Smakelozer kan het haast niet. Over van Gogh was bekend, dat hij Sonja Barend (VARA: "... en gezónd weer op!") ook op een dergelijke manier bedreigde. Eén van zijn favoriete moppen was als volgt: "Auschwitz: 'Wat ruikt het vandaag toch naar caramel?' - Vandaag worden suikerzieke joden verbrand."

Is dat op zich al smakeloos. Erger is het, als zoiets op de persoon wordt gespeeld. In dit geval, zullen de slachtoffers zich zeker bedreigd hebben gevoeld.
Vernederd, apart gezet.
Gegijzeld.

Misschien is het inderdaad het Stockholm-syndroom dat hier speelt.
Gegijzelden identificeren zich vaak in hoge mate met hun gijzelnemers.
Ze hebben de behoefte, om de strijd van hun kwelgeesten voort te zetten, als die dat niet meer kunnen. Hun lijden is zo niet voor niets geweest.

Zoiets, misschien?

Feit is, dat De Winter zich na november 2004 fanatiek heeft geschaard bij het clubje van columnisten en 'geleerden' die zich ontpopten als moslim-haters en -vervolgers. Kind aan huis bij Ajaan Hirsi Ali.

Maar zichzelf en zijn waardigheid zó vergeten, dat bij het minste of geringste met voelbaar sadisme de bloedhonden op een hele categorie mensen moeten worden losgelaten - het is wel een èrg extreem geval van Stockholm-syndroom!

Oorspronkelijke publicatie in 'De Lage Landen' als: Leon de Winter en de bloedhonden (2)

Ajaan Hirsi Ali pleit voor preventieve staatsgreep Turks leger

"Hoe zou het toch zijn met Ajaan?"

Een ongebruikelijke stilte van een paar maanden riep die vraag steeds dringender op.
Sinds 9 mei weten we het weer.

Het Duitse serieuze weekblad "Die Welt" (Online) publiceerde een nieuw, brisant artikel van de Gekooide Maagd (The Caged Virgin, titel van de Amerikaanse versie van haar autobiografie, verschenen in 2006). Titel: "Glaubenskrieg: Wie Islamisten die Herzen der Türken erobern". (Godsdienstoorlog: Hoe Islamisten de harten dan de Turken veroveren. De titel van de Nederlandse vertaling van Ali's opiniestuk in de NRC van 10 mei is heel wat tammer: "Leger behoedt Turkije voor islamisering").

Dawa
Maar inhoud en strekking zijn dezelfde: Islam-deskundige Ajaan Hirsi Ali legt met nauwelijks bedwongen ongeduld (of is het minachting?) uit, dat de

• modernisering,
  
• democratisering ,
  
• bevordering van de rechtsstaat
  
• (inclusief corruptiebestrijding) en
• streven naar voldoen aan de toelatingseisen tot de Europese Unie
  
  

door de sinds 2004 aan de macht zijnde regering van Tayyip Erdogan, niets anders zijn, dan "dawa". En "dawa", dat is volgens haar nu weer één van die perverse Mohammed-methoden, die aanhangers van de Islam "moeten" gebruiken, om langs een achterdeurtje de macht te veroveren.

Luister eens, vrienden, hoe doortrapt en in-crimineel die aanhangers van de Islam te werk gaan.
(Hirsi Ali noemt ze allemaal "Islamisten", want, zoals ze vorig jaar eens verklaarde in het dagblad "Trouw" van de Nederlandse Christelijke fundamentalisten, zelfs -of juist!- geëmancipeerde Moslims, bij voorbeeld die met een "naveltruitje", worden later, als ze zoons hebben gekregen, onvermijdelijk fundamentalisten, dus terroristen. Je kunt er niet genoeg tegen waarschuwen...).

Hirsi Ali legt in "Die Welt" even uit wat de dawa is:

[De Turkse Islam-partij volgt de] "... Dawa, een tactiek die teruggaat op Mohammed, de grondlegger van de islam. Dawa houdt in dat de islam permanent en vol overtuiging wordt gepredikt als een wijze van leven, inclusief een wijze van regeren. Iedere bekeerling is verplicht de islam weer aan anderen uit te dragen; zo ontstaat een volksbeweging."

En even verderop:

[Echte Moslims moeten volgens de dawa ook nog zorgen voor:]

"...economische vooruitgang. Het valt niet te ontkennen dat toen de seculiere partijen aan de macht waren, de Turkse economie een puinhoop was. Sinds de ambtsaanvaarding van Erdogan heeft er een sterke groei plaatsgevonden, is de inflatie gedaald en zijn de buitenlandse investeringen gestegen."

Is dàt even schrikken!

Iedereen, die tot de Islam bekeerd is, streeft ernaar om anderen ook te bekeren en het goede voorbeeld te geven in zijn wijze van leven! We kunnen ons moeilijk iets voorstellen, dat ondemocratischer en perverser is!

Hetze
Goed, dat Hirsi Ali tussen de bedrijven van haar anti-terrorisme-werk bij het neoconservatieve "American Enterprise Institute" in Washington nog even de tijd vond om deze terroristische samenzweringstaktiek van "goede voorbeelden geven", "overtuigingen uitdragen" en "economische vooruitgang bevorderen" te onthullen.

Dat we met èchte islamisten te maken hebben, blijkt wel uit het feit, dat ze NIET met geweld de Islam en hoofddoeken opleggen en uit het feit, dat er ècht economische vooruitgang plaatsvindt, en de maffia en de corruptie verminderen. Meer persvrijheid, tolereren van het gebruik van minderheidstalen, de ultra-nationalistische aanklacht tegen de schrijver Orhan Pamuk doen intrekken - het zijn allemaal perverse handelingen, die de "seculiere" Moederland-partij van de Turkse legerleiding na de staatsgreep in de jaren-'80 nooit zou hebben getolereerd. Een bewijs temeer!

We zouden pas kunnen gaan twijfelen, als de maffia èrger was geworden, er geld naar de moskee was verdwenen en de economie hard achteruit zou zijn gegaan. Dan zou het misschien wel meevallen met die Moslims. Hoewel je natuurlijk nooit weet, of ze later niet toch echte Islamisten blijken te zijn.

Je kan maar beter het zekere voor het onzekere nemen, en preventief optreden.

"Liberale" motieven voor militaire staatsgreep
Daarvoor heeft Ajaan Hirsi Ali een recept, dat ze graag wil delen met de "seculieren en liberalen" in Turkije die de dawa van Erdogan c.s. "hebben onderschat". Dat recept is, toegegeven, een "paardenmiddel", namelijk een staatsgreep door het leger, dat, immers, door Atatürk is aangesteld als hoedster van "het seculiere karakter van de Turkse Republiek".

Nu de "liberalen" (wie zijn dat eigenlijk, in Turkije?) er even niet in geslaagd zijn om "de hoofden en harten" van de kiezers" te bereiken (waarschijnlijk, omdat ze het te druk hadden met louche banktransacties die mogelijk werden onder het vorige, seculiere-, maar helaas nogal corrupte-, bewind), denkt ook Hirsi Ali niet, dat deze schimmige Turkse bevolkingsgroep een meerderheid van de 70% voorstanders van een presidentschap van Abdullah Gül tijdig zal kunnen overtuigen van hun ongelijk. Daarom moet het leger maar ingrijpen. Anders wordt er, stel je voor, een president rechtstreeks gekozen, bij algemeen kiesrecht, zoals bij voorbeeld in moslim-staten als de VS, Frankrijk en Chili!

Bij de vorige drie leger-staatsgrepen sinds 1949, zijn alle politici gevangengezet, sommigen opgehangen. Linkse oppositiebewegingen (ook gematigde-) werden massaal in gevangenissen en concentratiekampen gezet, gemarteld en hun gezinnen geterroriseerd. De meesten van hen waren zo seculier als wat. Maar op een wat andere manier dan de Turkse generaals van toen.

"Jammer, maar helaas!" (Koot en Bie). "Je kunt geen omelet bakken zonder eieren te breken!" (Stalin). "Vivere pericolosamente!" (Benito Mussolini, wiens fascistische Italiaanse grondwet door Atatürk vrijwel integraal werd overgenomen en nog altijd goeddeels in Turkije geldig is).

"Naïeve" Europese leiders zijn gewaarschuwd!
Goede liberalen, volgens Hirsi Ali, streven naar een leger als "staat in de staat":

Goedwillende maar naïeve Europese leiders hebben zich door de heersende islamisten laten verleiden tot de uitspraak dat het Turkse leger onder civiele zeggenschap zou moeten worden geplaatst, net als de legers van de lidstaten van de EU.

Domoren! Had toch naar Ajaan geluisterd! Geen betere garantie voor het liberalisme, dan een eigenmachtig leger. Het eigen leger, of, desnoods, een buitenlands leger.

Ajaan's model: Mogadishu
Zoals bij voorbeeld op het ogenblik het Ethiopische leger, dat de Somalische hoofdstad Mogadishu terroriseert met Amerikaanse luchtsteun, na de door de volkswil aan de macht gekomen Islamitische Rechtbanken te hebben verjaagd. De traditionele Somalische stamhoofden-krijgsheren, onder leiding van Hirsi Ali's Darod-clanhoofd Yussuf (minister-president van de jarenlang machteloze marionettenregering van Somalië) gaan weer op ouderwetse manier tekeer: tegen de gewone mensen en tegen elkaar. De belangrijkste startbaan van het vliegveld is opgedeeld onder drie krijgsheren, die, als ze tijd hebben tussen het bombarderen van ziekenhuizen en volkswoningen door, elkaar de landingsrechten betwisten met artillerie-vuur.

Hirsi Ali ondersteunt dit stuk Amerikaanse politiek vanuit haar "anti-terrorisme"-functie bij het AEI. Zelfs dit hypocriete instituut vond het te gek, om Mevrouw Ali te erkennen als Islam-deskundige. In haar functie bij het AEI mag ze zich niet over godsdienst uitspreken, alleen elders publiceren, "mits wetenschappelijk onderbouwd" (interview in De Volkskrant, 2006). Daarom is haar lang geleden aangekondigde boek over Mohammed de Profeet nog steeds niet verschenen. De Amerikaanse neoconservatieven hebben hun eigen dawa: bondgenootschap met de Amerikaanse christelijke fundamentalisten. Lekker liberaal. In het neoconservatieve partijblad, "The Weekly Standard", is nog nooit een stuk van- of over Hirsi Ali verschenen. De Pravda deed het net zo. Fellow-travellers zijn "nützliche Idioten", maar je moet ze op een afstandje houden. Hirsi Ali is er één van.

De neoconservatieve Amerikaanse Somalië-politiek (er is geen olie, dus de interventie wordt grotendeels overgelaten aan een "Coalition of the Willing") staat model voor Ajaan Hirsi Ali (Magan)'s recept voor Turkije. Het gaat tenslotte slechts om een land, dat aangetast is door de Islam. (Het zou interessant zijn om eens te horen van Ajaan, wat ze denkt over Albanië en Kosovo. Uiterst gevaarlijke Moslims daar, die roken, drinken en bij de EU willen horen.)

Zijn de Turkse "seculieren" allemaal "liberaal"?
Een andere omissie in Hirsi Ali's verhaal, zijn de niet-liberale Turkse seculieren. Een liberale Turkse politieke partij is mij niet bekend, (ze bedoelt toch niet verschillende conservatieve- en nationalistische- ?) maar wèl een grote sociaal-democratische. Als we goed kijken naar de demonstraties tegen een Islamitische president in de grote steden van Turkije (Istanbul, Ankara, Izmir), dan zien we niemand, maar werkelijk NIEMAND, die, zoals Ali, om een militaire staatsgreep vraagt. Men wil alleen, en terecht, niet gedwongen worden om sluiers en hoofddoeken te dragen.

Maar Hirsi Ali heeft het niet over deze mensen, dezelfde mensen die ze in Nederland ook hautain negeerde. Ze verwacht alle heil van die (onzichtbare) Turkse "liberalen":

Achteraf hebben de Turkse seculiere liberalen het allemaal aan zichzelf te wijten. Zij hebben de macht van Dawa onderschat, zij zijn er niet in geslaagd de economie te laten groeien, en zij hebben niet beseft dat er EU-lidstaten zijn gemanipuleerd.

Als ik Hirsi Ali goed begrijp, dan gelden de voorschriften van de profeten letterlijk voor alle gelovigen. En ze zijn pervers, in het geval van de Islam. Atatürk is voor haar een soort seculiere Mohammed. Zijn Regel, zijn Wet, geldt voor alle Turken, ook voor de veronderstelde Turkse liberalen. Mohammed, pardon: Atatürk, gaf hun het Leger als seculiere Hoedster (zoals de Iraanse Hoeders van de Islamitische Repuliek). Waarom volgen ze het leger niet? Ajaan begrijpt het niet.

Democratie is niet liberaal, als het om de Islam gaat
Liberalen moeten soepel zijn:

Een belangrijk aspect van het liberalisme is echter dat je van je fouten kunt leren. De Turkse seculiere liberalen moeten hun eigen volksbeweging opzetten, die de boodschap van de vrijheid van het individu uitdraagt. Zij moeten de Turkse kiezers weer zover zien te krijgen dat zij de economie van het land aan hen toevertrouwen, en zij moeten de onderwijs-, informatie-, politie- en justitiële instellingen terugveroveren.

Zij moeten ook zorgen dat de EU-leiders begrijpen en respecteren dat het leger en het Constitutionele Hof niet alleen het land en de grondwet verdedigen, maar ook – en dat is misschien nog wel belangrijker – bedoeld zijn om de Turkse democratie te beschermen tegen de islam.

Een merkwaardige "liberale" opvatting van de rol van een Hooggerechtshof. Zou de benoeming van George W. Bush als Amerikaanse president in 2000 door het Amerikaanse hooggerechtshof, ondanks diens twijfelachtige score bij de verkiezingen, daarvoor model staan? Het valt te vrezen.

De Trias politica (wetgever-parlement, uitvoerende macht-regering en rechtshandhaver-justitie) zoals geconcipiëerd in de achttiende eeuw, gaat uit van een constante dialoog en evenwicht tussen die drie machten, waardoor de democratie wordt versterkt en de dominantie van één van deze drie wordt voorkomen. De Burke-Stichting moet ons eens uitleggen, waarom een hooggerechtshof het leger mag inschakelen om de andere twee delen van deze trias monddood te maken.

En is de EU gebonden aan Ali's interpretatie van "liberaal"?
Bovendien, de huidige Europese Commissie mag dan sterk naar de vrije markteconomie overhellen, waarom zouden het daarom plotseling "liberalen" zijn? Barroso, commissie-voorzitter, is christen-democraat en de grootste voorstander van laisser-faire is de Engelse commissioner, (...), Labour-lid. De justitie-commissaris is de Italiaan (...), conservatief katholiek. Zelfs Fukuyama, die in 1991 "het Einde van de Geschiedenis" aankondigde in het licht van de globale overwinning van de liberale democratie, is van dat zonnige gezichtspunt teruggekomen (2004, opiniestuk in de New York Times). Het lijkt wel, of alleen Hirsi Ali daar nog in gelooft met een ijver, een moslim-fundamentalist waardig.

Hirsi Ali weet weinig of niets van Turkije
Tenslotte nog twee dingen. Het eerste is: Turkije. Hirsi Ali kent Turkije niet. Weet weinig of niets van haar geschiedenis. De Turkse Islam is nooit de Islam van de Saudi-Arabische Wahhabieten geweest. Christenen en Joden hebben in het Osmaanse rijk eeuwenlang toevlucht gevonden. Bij de ondergang van het Sultanaat, begin-twintigste eeuw, zijn er erge dingen gebeurd, minstens zo erg als de uitroeiing van de Indianen door de yankees, de uithongering van India door de Engelsen, de zogenaamde "politionele acties van de Hollanders in Indië en de genocide op een miljoen Algerijnen door Frankrijk in 1952-1962.

Het land maakt deel uit van de brede Europese economische ruimte. "Klein-Azië" is het "Asia" van de klassieke Grieken, dat deel uitmaakte van hun culturele, later: Hellenistische, sfeer. Het was de kern van het Europese Byzantijnse keizerrijk. Paulus bekeerde er zijn eerste heidenen tot christenen, zijn eigen "dawa" toepassend: 'Geef de Keizer wat des Keizers is', sprekende over het betalen van belastingen in Romeinse munten, maar intussen (succesvol) doorgaan met evangeliseren.

Wie, zoals ik, door Turkije reist, ontmoet een volk, of volken (Koerden, Armeniërs, Tsjetsjenen - die daar ook zijn), die zich deel voelen van de 'westerse wereld', maar met hun eigen karakter. Net zo min als Albaniërs of Kosovaren en Bosniërs, laten de allermeesten van hen zich verleiden tot vormen van fanatisme of fundamentalisme. "Sneeuw" van Orhan Pamuk beschrijft (en waarschuwt tegen) een geïsoleerd geval van provinciaal godsdienstradicalisme. De verantwoordelijkheid voor het optreden van de moordenaar van de Armeense nationalist Dinkh in Istanbul, ligt net zo weinig bij de huidige Turkse regering als die voor Mohammed B. bij de Nederlandse- ligt, of die voor de vier terroristen in Londen in 2004 bij de Britse.

Ajaan als internationale buitenboordmotor van de Darod-clan in Somalië
Bij mijn weten, is Ajaan Hirsi Ali nog nooit in Turkije geweest. Het enige wat ze weet, zijn de leerstellingen over de Islam die haar zijn opgedrongen in Nairobi en tijdens haar korte verblijf in Saoedi-Arabië. Ik krijg meer en meer de overtuiging, dat ze, als een soort buitenboordmotor van haar Somalische Darod-clan, Amerika en Europa tracht te mobiliseren om hun particuliere ambities in de Hoorn van Afrika te ondersteunen. Alle middelen zijn daarbij geoorloofd: islamitisch fundamentalisme (Nairobi 1989-1994), de sociaaldemocratie (1994-2002 in Nederland), het liberalisme (2002-2006 in Nederland) en nu: militaire "Regime-Change" (Washington, 2006-?).

Het onderscheid tussen "sociaal" en "rechtspleging/staatsfuncties" in de dawa
Vervolgens is er, ten tweede en tenslotte, het onderscheid dat binnen de dawa wordt gemaakt tussen de 'volksbeweging' van moslims die het goede voorbeeld geven door kuis te leven en de armen te ondersteunen enerzijds, en, anderzijds, zoals Hirsi Ali zegt, dat:

... men in een democratie twee soorten instellingen onder zijn macht brengt: die voor de vorming van de burgerij (onderwijs en media) en die voor de rechtshandhaving (politie, justitie en geheime dienst).

Ze negeert volkomen, dat er in de lange historie van de Islam vele discussies daarover zijn geweest, en dat, in de loop van de negentiende eeuw, de opvatting, dat de godsdienst zich alleen met de eerstgenoemde sfeer (onderwijs en media, maar ook de moraal en de rechtvaardige structuur van de Staat, wat ze vergeet te vermelden) moet bezighouden. In de meeste landen, denk aan Libanon, Egypte en Algerije, gebeurt dat in een symbiose met staatsonderwijs, staatsmedia en particuliere (seculiere) media. Net zoals in, bij voorbeeld Nederland, met zijn confessionele scholen, kranten en televisie-organisaties.

Wat is het onderscheid met confessioneel onderwijs en "faith-based" charities?
Behalve in Saoedi-Arabië, een theocratie, houdt de Islam zich in Sunnitische landen verre van staatsfuncties. Ze handelt volgens het paulinische motto 'geef de keizer wat des keizers is', dus als gehoorzame burgers. Zelfs de "Islamitische Rechtbanken" van Mogadishu zagen zichzelf slechts als de tijdelijke opvullers van een vacuüm dat door de wereldlijke macht was veroorzaakt en zou verdwijnen met de terugkomst daarvan. Bij de Shiiten, zijn het alleen de volgelingen van Khomeini, die, in Iran, politie, justitie en geheimle diensten onder het strikte oppertoezicht van de mollahs hebben gesteld. De grote shiitische gemeenschap in Irak, bij voorbeeld, onder de leiding van Ajatollah Sistani, die al voor 1979 zich op dit punt afzette tegen Khomeini, verbiedt de Shiitische gemeenschap islamitische hoogwaardigheidsbekleders, om politieke en rechterlijke functies te vervullen.

Zelfs SCIRI in Irak (Shiiten) verlaat "hoederschap" van de rechtspleging
Een echte Islam-deskundige, Prof. Juan Cole uit Michigan, beschrijft juist vandaag in zijn blog "Informed Comment", waartoe dat leidt in de Iraakse praktijk:

The Supreme Council for Islamic Revolution in Iraq held its annual party
convention on Thursday and Friday and, according to Mariam Karouny of Reuters

This change has ideological consequences. Allegiance to Khamenei implies acceptance of the Khomeinist doctrine of Vilayat-i Faqih or the Guardianship of the Jurisprudent. It holds that political power should be held by a top theocrat. SCIRI's links to Khamenei also implied that the Jurisprudent's authority is transnational, reaching from Iran to Shiites in other countries, such as Iraq. But most Iraqi Shiites reject the Guardianship of the Jurisprudent, and even those who accept some version of it for the most part reject the idea that Khamenei has authority outside Iran.

Sistani rejects the Guardianship of the Jurisprudent in politics and government, but accepts it with regard to what he calls "the structure of society." That is why he intervened on matters such as whether Iraq would have one person, one vote elections, who would write its constitution, and whether the constitution would uphold Islamic law. But unlike Khamenei, Sistani has not the slightest interest in holding an official government position, much less ultimately being in charge of trash collection.

Het "Hoederschap van de Rechtspleging" (Vilayat-i Faqih) wordt dus afgewezen, zelfs door een zo sterk door Iran geïnspireerde (en gefinancierde) beweging als de SCIRI (dominerende partij in de dominerende Iraakse Shiitische meerderheidscoalitie). Anti-Islam-fundamentalisten als Hirsi Ali kunnen er dus van overtuigd zijn, dat de volkspartij van Erbakan in een Turkije, waar van zo een "hoederschap" nooit sprake is geweest, van de onafhankelijkheid van Justitie zullen afblijven.

Hirsi Ali als vrijwillige "nützliche Idiot"
Hirsi Ali weet dus niet alleen weinig of niets van Turkije, maar blijkt evenmin op de hoogte van het denken over het "hoederschap" over recht, politie en veiligheidsdiensten in de liberale Islam.

Dat haar een tribune wordt geboden in "Die Welt" en dat haar hetz-artikel overal wordt overgenomen, zij het met mild-kritische commentaren, zegt veel over het huidige klimaat in Europa en Amerika. Ieder heeft zo zijn opportunistische overwegingen om, op veilige afstand, mee te doen aan xenofobische hetze, onder de meest verschillende vermommingen.

Populistische en opportunistische manoeuvres die van xenophobie gebruikmaken
Neem Sarkozy. Tot op heden Frans kampioen tegen een Turks EU-lidmaatschap. Motief: "Turkije ligt in Azië". Maar ik wil er vergif op innemen, dat, als Maghreb-landen als Marokko, Algerije en Tunesië bij de EU willen komen, dit soort redeneringen plotseling niet meer opgaan. Trouwens, ligt Cyprus eigenlijk wel in Europa, of alleen het Griekstalige deel ervan? Of Guadeloupe, Frans Guyana, de Canarische Eilanden?

Neem de VS. De Islam-achtergrond van Turkije was binnen het Atlantisch Bondgenootschap nooit een probleem. Totdat het Turkse parlement de doortocht weigerde aan het Amerikaanse leger in 2003, op weg naar Irak. Nu wordt er (op een "dawa"-manier) gestreefd naar een militaire "regime-change" in Turkije, die liefst door de Europese Unie zou moeten worden gedekt. Inzoverre is Hirsi Ali volledig in lijn met Pentagon en State Department. Het Bush-regime, dat van een vervanging van de seculiere sociale zorg door "Faith-based" initiatieven een hoofdpunt maakt, ontzegt Turkije het recht, om een gelovige president, die het seculiere altijd heeft gerespecteerd, democratisch te kiezen!

Nee, Ajaan Hirsi Ali is geen Jeanne d'Arc. Eerder een Mata-Hari. Hoewel iets wendbaarder en slimmer.

---------------------------------------------
Hieronder, ter controle, de integrale tekst (vertaling NRC) van Hirsi Ali's opiniestuk in Die Welt van 9 mei 2007:




Tekening Bas van der Schot (NRC.nl)

Ayaan Hirsi Ali "Leger behoedt Turkije voor islamisering"

Uit: (11 mei 2007)

"Seculiere en liberale Turken zijn ruw wakker geschud uit een jarenlange sluimering. Het erfgoed van Atatürk dreigt te worden verkwanseld, niet door een inval van buiten maar van binnenuit, door Turken die uit zijn op een islamitische staat.

Sedert Atatürk is Turkije altijd verdeeld geweest tussen twee groepen: de ene wil de staat leiden op islamitische grondslag, de andere wil het publieke domein vrijhouden van de wil van Allah. De voorvechters van een plaats voor de islam in het landsbestuur, zoals premier Recep Tayyip Erdogan en minister van Buitenlandse Zaken Abdullah Gül en hun Partij voor Gerechtigheid en Ontwikkeling (AKP), hebben opmerkelijk veel succes geboekt. Zij hebben gebruikgemaakt van het feit dat er een zeer krachtige strategie bestaat om met democratische middelen de democratie te ondergraven. Drie pijlers van die strategie verdienen nadere aandacht.

De eerste pijler is Dawa, een tactiek die teruggaat op Mohammed, de grondlegger van de islam. Dawa houdt in dat de islam permanent en vol overtuiging wordt gepredikt als een wijze van leven, inclusief een wijze van regeren. Iedere bekeerling is verplicht de islam weer aan anderen uit te dragen; zo ontstaat een volksbeweging.

De seculieren in Turkije hebben die pijler onderschat, en daardoor verzuimd net als de islamisten te dingen naar hoofd en hart van de kiezers. Volgens peilingen zou nog altijd zeventig procent van de kiezers Gül tot president kunnen kiezen als Erdogan erin zou slagen de grondwet zo te veranderen dat de president rechtstreeks kan worden gekozen. Eventueel protest van de seculieren tegen deze onmiskenbare volkswil klinkt irrationeel en ondemocratisch.

[Intussen heeft het Turkse parlement in meerderheid ingestemd met rechtstreekse verkiezing van de president. De verkiezingen worden nog voor de zomer gehouden. HR]

De tweede pijler is economische vooruitgang. Het valt niet te ontkennen dat toen de seculiere partijen aan de macht waren, de Turkse economie een puinhoop was. Sinds de ambtsaanvaarding van Erdogan heeft er een sterke groei plaatsgevonden, is de inflatie gedaald en zijn de buitenlandse investeringen gestegen.

De derde pijler houdt in dat men in een democratie twee soorten instellingen onder zijn macht brengt: die voor de vorming van de burgerij (onderwijs en media) en die voor de rechtshandhaving (politie, justitie en geheime dienst). Nadat een eerste poging tot een islamitische revolutie was mislukt in 1997, toen de strijdkrachten een ‘zachte coup’ pleegden tegen de gekozen islamisten, hebben Erdogan en zijn partij begrepen dat een geleidelijke aanpak zou leiden tot een meer duurzame macht. Zij beseffen ongetwijfeld dat volledige islamisering van Turkije slechts mogelijk is als zij greep krijgen op het leger en het Constitutionele Hof, de twee
instellingen die het seculiere Turkije mede in stand hebben gehouden.

De recente beslissing van het Constitutionele Hof om de voordracht van Gül voor het presidentschap ongeldig te verklaren, nadat de strijdkrachten hadden gewaarschuwd dat zij de hoeder van het secularisme zijn, is voor de islamisten slechts een tijdelijke tegenslag. Erdogan en Gül hebben nog een truc achter de hand.

Met dezelfde zelfbeheersing en geduld die hen zover hebben gebracht, kunnen zij hun doel bereiken door te blijven streven naar het lidmaatschap van de Europese Unie.
Goedwillende maar naïeve Europese leiders hebben zich door de heersende islamisten laten verleiden tot de uitspraak dat het Turkse leger onder civiele zeggenschap zou moeten worden geplaatst, net als de legers van de lidstaten van de EU.

Achteraf hebben de Turkse seculiere liberalen het allemaal aan zichzelf te wijten. Zij hebben de macht van Dawa onderschat, zij zijn er niet in geslaagd de economie te laten groeien, en zij hebben niet beseft dat er EU-lidstaten zijn gemanipuleerd.

Een belangrijk aspect van het liberalisme is echter dat je van je fouten kunt leren. De Turkse seculiere liberalen moeten hun eigen volksbeweging opzetten, die de boodschap van de vrijheid van het individu uitdraagt. Zij moeten de Turkse kiezers weer zover zien te krijgen dat zij de economie van het land aan hen toevertrouwen, en zij moeten de onderwijs-, informatie-, politie- en justitiële instellingen terugveroveren.

Zij moeten ook zorgen dat de EU-leiders begrijpen en respecteren dat het leger en het Constitutionele Hof niet alleen het land en de grondwet verdedigen, maar ook – en dat is misschien nog wel belangrijker – bedoeld zijn om de Turkse democratie te beschermen tegen de islam.

Het ware secularisme herstellen betekent niet zomaar een secularisme herstellen.
Het gaat om een secularisme dat opkomt voor de vrijheid en de rechten van het individu, niet het ultranationalistische soort dat een milieu creëert waarin Adolf Hitlers Mein Kampf een bestseller is, waarin de Armeense genocide wordt ontkend en minderheden worden vervolgd. Door zo’n nationalist is de Armeense redacteur Hrant Dink vermoord.

Deze combinatie van kwaadaardig nationalisme en roofzuchtige islam maakt dat de Turkse seculiere liberalen voor een grotere opgave staan dan alle andere liberale bewegingen van dit moment.

Ayaan Hirsi Ali was van 2003 tot 2006 Kamerlid (VVD). Ze is nu verbonden aan de conservatieve denktank American Enterprise Institute te Washington. © Los Angeles Times.

Wordt tevens gepubliceerd in De Lage Landen. Duitse vertaling (Bigberta?) in In Europa Zuhause en Franse/Engelse versies zijn in voorbereiding.

Powered by ScribeFire.