Opnieuw een goedkope anti-europese stunt:: Rita Verdonk is Trots op Nederland

Een ietwat verjongde-, verfriste - en verwaaide Rita Verdonk aan het stuurwiel van Nederland.
Dat is, hoe spindoctor Kai van der Linde mevrouw Verdonk wil lanceren, volgens het beproefde Fortuyn-recept. Een als roadshow opgezette propaganda-avond voor sponsors in Amsterdam zette gisteren de toon. De Rita-beweging kent geen leden, geen partij-organisatie, alleen een Stichting Rita die wordt gefinancierd door een schimmige BV "Favorita".

De witwas-behoeftige onroerendgoed-handelaars van Nederland storten braaf hun geld. "Trots Op Nederland" (T.O.N.), weet wel weg met uw tonnen. Ze verliezen hun belang niet uit het oog: "De hypotheekaftrek staat als een Huis", zei Rita, voortdurend herhaald op de website. De nederlandse huisjesmelkers profiteren geducht van het unieke Nederlandse verschijnsel van de belastingaftrek voor hypotheekaflossingen. Zodoende kunnen ze hun goederen slijten aan mensen die er elders in Europa niet aan zouden kunnen denken, om zo veel voor hun huis of appartement te betalen.

Anders dan de grote Nederlandse en internationale ondernemingen, hebben ze er groot belang bij, dat Nederland op afstand blijft van de Europese Unie. Via vreemdelingen-angst en provincialisme denken ze hun doel te kunnen bereiken. Met Wilders, met de geborneerde Nederlandse ultra-protestanten en met de door de referendum-uitslag van 2005 geïntimideerde PvdA, CDA en VVD, lijken ze een goede kans te hebben, om Nederland meer dan een eeuw terug te zetten, in een steriel neutralisme.

(click on image for readable version at Nl.nu)

Wilders en zijn groepje (9 parlementsleden voor de PVV, Partij van de Vijheid) hebben ze al afgeschreven, zeker na de afgang van de kopman in het parlementsdebat van 1 april. Het nieuwe merk is "Rita". je kunt commentariëren op haar website, maar je kunt niet lid worden, niet stemmen, alleen consumeren. Wat is er in de aanbieding? Rita-TShirts, een speculaas-gevoel en gedeelde frustratie. Aan trekkelijk! Hoor wat rita donderdagavond in Amsterdam zei:

"Volgens de politica staan de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van godsdienst onder druk. Ook worden Nederlanders alsmaar van discriminatie beschuldigd. Verdonk verzet zich ertgen 'dat wij Nederlanders steeds maar moeten opschuiven en ons moeten aanpassen aan nieuwe culturen. daarvan zeg ik: Genoeg! Er zijn grenzen. Als wij onze Nederlandse cultuur laten verdwijnen, verdwijnen ook onze waarden en vrijheden.'"

Wij hebben een iets moeilijkere-, maar wel veel realistischere-, boodschap. Jammer maar helaas: Nederland moet zich voortdurend aanpassen. Aan de klimaatveranderingen, aan de vrouwenbevrijding, aan de noodzaak van een Europese Unie, aan immigratie van Afrikanen et Aziaten aan het verdwijnen van de klassieke landbouw, aan het verleggen van verkeersstromen en aan nieuwe technologieën.

En het goede nieuws is: Daar zijn we als Nederlanders altijd heel goed in geweest.

We liepen voorop in de hervorming van de Kerk, we maakten land waar eigenlijk water was, we transporteerden de rijkdommen van de wereld naar iedereen die ze betalen wilde, we lieten Joden, Vlamingen, Duitsers toe, om de economie te versterken, we koloniseerden de Kaap, Ceylon en Indië, stichtten New York en beheerden plantages in de Caribbean. Hoewel we verlichters als Spinoza en Hugo de Groot verbanden, waren we wel onder de eersten, om aan het einde van de achttiende eeuw het land te moderniseren, wat werd tegengehouden door de toenmalige Oranjes en hun Duitse bondgenoten (Goejanverwellesluis).

De grootheid van Nederland ligt nu juist in zijn aanpassingsvermogen. Grote landen als Duitsland, Engeland en Frankrijk verloren zich in hun imperiale dromen, maar de Nederlanders wisten altijd wel een gaatje te vinden om winst te maken. Rotterdam werd de gateway voor het Roergebied, olie-exploitatie werd samen met de Engelsen gedaan en samen met Frankrijk hielden we de Belgen op hun plaats.

Nu moet er hard gewerkt worden, om de grootste gemene deler te vinden tussen de Europese grootmachten. Nederland is er niet klaar voor. Rita is niet trots op Mansholt, die de Europese landbouw saneerde en, naar zal blijken, evenmin op haar voormalige partijgenote Neelie Kroes, die het Amerikaanse Microsoft kleinkrijgt. Ze is zelfs niet trots op Ajaan Hirsi Ali, die toch het land wakkerschudde tegen de dreigende islamisering, want ze wilde in 2006 deze grote Nederlandse uitburgeren wegens een jokkentje bij haar aanvrage van de vluchtelingenstatus.

Rita verdonk voert een achterhoedegevecht. Maar het zal u en mij nog heel wat moeite kosten, om ervoor te zorgen, dat ze het niet wint. Ze heeft 22 % fans onder de Nederlandse stemmers. Er valt nog veel uit te leggen.

Zie uitgebreider bericht in De Lage Landen van 4.4.08: In 't Verdonkhoekje: Hou Zee!

Ralph Giordano en de verleiding van de collectieve schuld

De diskussie speelt zich vooral in Duitsland af. Maar ze is te belangwekkend voor Nederland en België, om er hier niet op in te gaan. Een goede aanleiding is het zondagmorgen-stuk van mijn bloggerviend Jochen Hoff uit Berlijn "Warum sich R.G. ruhig mal irren darf".

Na te lezen op: De Lage Landen: Ralph Giordano: Een Shoah-Overlevende weigert Moslims Burgerrechten. En wat daaraan te doen?

Ik kom er ook te spreken over de neiging tot schuldverschuiving, die plotseling alle goede voornemens om geen vooroordelen tegen hele bevolkingsgroepen meer toe te laten, kan doen vergeten:

"In die tijd voerde hij [Giordano, HR] ook actie tegen de buitenlanders- en vluchtelingenhaat (vaak in de voormalige DDR-gebieden), die toen o.a. tot brandstichtingen in asylzoekerscentra geleid hadden (Hoyerswerda, o.a.). Dat was consequent, want ook bij die gebeurtenissen speelde "spijtwraak" een rol. Spijt over collaboratie met nazis en vervolgens met DDR-autoriteiten.

"Schuldverschuiving" - ook in Nederland en België actueel
Daartegen heeft indertijd ook een handtekeningenactie in Nederland plaatsgevonden, van een onmiskenbaar anti-Duits- en "zie je wel, Duitsers zijn onverbeterlijk; geef m'n fiets terug" - karakter. Die had een vals kantje, want het was inderdaad in hoge mate een uiting van verdringing en zelfrechtvaardiging jegens de Duitsers, vergetend, dat de Nederlanders
in hoge mate en lange tijd zelf ook hebben meegedaan aan (het mogelijk maken van) de Shoah.

De "zie-je-wel" briefkaarten-aktie van 1993 onlangs weer ter discussie gesteld door tegenstanders van het "Terpstra-Initiatief", omdat ze een gelijkenis zien tussen die twee. (Ephimenco, zie voorgaand artikel, hier). Het Terpstra-manifest klaagt echter niet een bevolkingsgroep of een land aan, maar mensen zoals Ephimenco, Wilders, Verdonk, Filip de Winter en consorten, die trachten mee te surfen op Islamophobie en vitale angsten. Het doet niet aan "schuld-verschuiving", maar bemoedigt (met succes, zoals ik heb gezien: meer dan 1000 spontane voorstellen op de website), positieve initiatieven voor integratie en tegen simplistische xenophobie. En ja, het zijn inderdaad ongeveer dezelfde "goedmensen" (in Duitsland spreken de anti-moslim-blogs over antiracisten als "Gutmenschen", iets wat in de Fortuyn-blog ijverig wordt nagevolgd), goedmensen dus, die in 1993 en in 2008 het voortouw namen. Maar zeht dat iets tegen het Terpstra-initiatief? "Goedmensen" kunnen "betermensen" worden, zoals blijkt, terwijl haatzaaiers het alleen maar tot geweldzaaiers kunnen schoppen.

Steyn en Pipes vinden hun eerste klanten in Nederland

Hier volgt het tweede deel van een eerder in De Lage Landen gepubliceerde post.
In het eerste deel werden de binnanlands-politieke achtergronden van dit onofficiële CDA-initiatief besproken. In dit tweede deel wordt een verband gelegd met de pogingen van Daniel Pipes en Mark Steyn, ondersteund door Ajaan Hirsi Ali, om in de Pepperdine-Conferentie over de "Collapse of Europe" (10/11 juni) hun ideeën over Islam-bestrijding te promoten in Europa zowel als in de VS.

Om één en ander in een wat ruimer perspectief te plaatsen, hieronder wat informatie over de strategie van Steyn en Pipes, zoals die onlangs op een conferentie in de VS werd uitgewerkt.
Uitgebreidere verslagen [EN] op de zusterweblog "Legal Alien in New York" (Pepperdine 1, 2, 3 en 4).
De stenen obelisk van Pepperdine, met fundamentalistisch-christelijke teksten, in het teken waarvan atheïsten als Ajaan Hirsi Ali, Henryk Broder en verlichtingsadepten als Leon de Winter hun fusie met christelijk-extremisten als Pipes en Steyn celebreerden.

Op 10 en 11 juni 2007 vond in Malibu, Californië, aan de Christelijke Pepperdine University, een "Collapse Of Europe" conferentie plaats.
Islambasher Daniel Pipes, de door Bush benoemde president van de American Freedom (!) Association, voerde er het hoogste woord.
Mark Steyn, de Canadees-Amerikaanse humorist-filosoof-essayist was een goede tweede. Steyn herhaalde zijn pleidooien voor een staats-gestuurde Europese stimulans tot meer "reproductive activities" door Christelijke, blanke gezinnen in Europa.

Als "Europese" aangevers van anecdotes over

• het schrikkelijke verval van joods-christelijke waarden en normen alhier,
  
• het verraad van cultuurrelativistische (multiculturalistische) linkse intellectuelen,
• en de algemene neiging die in Europa (en niet in het minst in Nederland) zou bestaan om via "appeasement" (rustgevende toegevingen) de Muzelman als meester binnen te halen en hem toe te laten de Sharia in te voeren,

dienden oude bekenden.

Uit Nederland traden op: Ajaan Hirsi Ali, Leon de Winter en Afshin Ellian.
Ze bevonden zich in het gezelschap van erkende extremisten als de Duitse columnist Henryk Broder, de even Duitse Claire Berlinski, de Frans-Zwitserse advocaat Arnaud de Dotézac.
Henryk Broder kreeg veel lachers op zijn hand met zijn fabeltjes over Europese "appeasements"...

Nadat Mark Steyn en Ajaan Hirsi Ali plenair hun riedel hadden gehouden over de noodzaak om de Islam te bestrijden door middel van grotere witte christelijke kinderproductie in traditionele gezinnen, en was vastgesteld, dat 'Eurabië' al een feit was, tengevolge van het verraad van de multiculturele intellectuelen, ging een werkgroep aan de slag (de "Eurabia"-werkgroep), waarin Hirsi Ali haar nieuwste ontdekking verkondigde, namelijk dat zij in de VS geleerd had, dat niet de staat, maar "sociale actie" een dam tegen de boze Turk zou moeten opwerpen.

Het werd duidelijk, dat het dit gezelschap er niet om te doen was, om Europa te redden, maar uitsluitend om daarvan een zo zwart beeld af te schilderen, dat de Amerikanen van schrik naar de hooivorken en (legale) handwapens zouden gaan grijpen, om de Moslim eens en vooral mores te leren. Hirsi Ali zei het met zoveel woorden: Ze houdt het voor gezien in Europa. Hopeloos. De fakkel wordt overgedragen aan Leon de Winter en Henryk Broder.
Het schijnt, dat Leon de Winter toen nog een zwakke poging heeft gedaan, om duidelijk te maken, dat het in Amsterdam heus niet zó erg is, maar bij onze verslaggever kwam dat maar verward over. Henryk Broder maakte het aan hem bestede geld beter waar, door met Engelse voorbeelden te komen, die weliswaar nergens op sloegen, behalve op Amerikaans-geïnspireerde pruderie bij Christie's kunstveilingen in Londen, maar die werd vrolijk (want er werd flink gelachen om die domme Europeanen) toegeschreven aan "appeasement" tegenover de Islam!

Daniel Pipes kapitaliseerde op de plenaire slotconferentie de investeringen die hij had gedaan in zijn Europese 'Geisterriege' (bigberta in Watchblog Islamophobie), met een oproep tot

• "sociale aktie" tegen moslims
• versterking van de Europese defensie
• en "advocacy" (legaal Moslims vernederen), uit te werken in het besloten conferentiedeel op 11 juni.

Pikant is nog wel, dat hij als afschrikwekkend voorbeeld van Europese miskleunen bij immigratiebeperking, Rita Verdonk's examenpakket voor kandidaat-immigranten aanhaalde. Hoei, wat dom, vulgair en contraproductief, die kussende homo's en vrouwen met blote borsten in het introductiefimpje! De verslagen melden niet, of Ajaan, ja dan nee, iets ingebracht heeft tegen dergelijke beschimping van haar partijvriendin. Het valt te vrezen, dat Ajaan, evenals De Winter en Ellian, indertijd toch grote voorstanders van het afschrikwekkend neerzetten van de goddeloze Nederlandse maatschappij ("cultuur"?), om Moslims zoveel mogelijk van reizen naar Nederland te weerhouden, zedig hun mond hebben gehouden. "Submission" leek hun waarschijnlijk de beste taktiek, om de nieuwe bondgenoten tegen de Islam niet tegen de haren in te strijken...
Je zou bijna medelijden krijgen met ijzeren Rita: Het blijkt niet makkelijk, om goeie vrienden te blijven met alle slag islamofoben. Ik ben benieuwd, of Rita Verdonk nu in discussie gaat met Ajaan over het nut en de culturele waarde van blote borsten.

De Kok en Lutter in dienst van de Pepperdine-strategie
Voorlopig schijnt het initiatief echter te zijn overgegaan van de "verlichtingsfundamentalisten" naar de christelijke fundis.
Rechtstreeks of onrechtstreeks, lijkt het artikel van Lutter en De Kok dan ook voort te komen uit de Pepperdine-strategie. Hoewel die strategie geen officieel Amerikaans regeringsbeleid is, en de invloedrijke NeoCons ook afstand bewaren tot deze extremisten, staan er bij diverse Amerikaanse Diensten en semi-officiële organisaties, alsmede bij het Pentagon (aangekondigde desinformatie-campagnes, ook gericht op bondgenoten), financiëel interessante potjes op het vuur, die best eens ingezet zouden kunnen worden.
Ton Lutter mag dan zijn adelsbrief zijn misgelopen, een postchèque uit de States is ook niet mis.

De beste verdediging is de aanval: Waarom organiseren we niet met, bij voorbeeld, de Amsterdamse Vrije Universiteit, een Europese conferentie om Pipes en Steyn eens alle hoeken van de kamer te laten zien? En vrij vliegen plus bescherming voor Ajaan?

Er zijn waarachtig wel wat Europese waarden en praktijken te tonen, die onze Christelijke vrienden van Pepperdine University zullen aanspreken!

"Takkewijf" is een multicultureel woord!

Spandoeken met"Moordwijf" (ludieke protesten na de dode asielzoekers vanwege de brand in het detentiecentrum op Schiphol in mei van dit jaar) - dàt mocht niet. Wie zo een spandoek ophing werd op de bon geslingerd. Dat waren dan ook krakers en ander marginaal tuig.
Maar een minister die "takkewijf" zegt, - aan hem wordt die misstap vergeven. Zij het na dubbelzinnige excuses. Kijk maar.

Allochtonen weblog schrijft:

Minister Gerrit Zalm van Financiën heeft donderdag excuses aangeboden aan zijn collega Rita Verdonk (Vreemdelingenzaken en Integratie), omdat hij een uitspraak over haar had gedaan die ‘ronduit ongepast is’. Hij zou haar hebben omschreven als ‘takkewijf’'

Zalm is blij dat Verdonk de excuses heeft geaccepteerd. Dit blijkt uit een verklaring die de minister zaterdagavond heeft uitgegeven. De VVD-bewindsman deed dat vóór de tv-uitzending van een documentaire van journalist Twan Huys over Hirsi Ali. Op dinsdag 16 mei, daags nadat Verdonk in een brief had geschreven dat Hirsi Ali niet beschouwd kan worden als Nederlandse, zou Zalm volgens Huys Verdonk hebben omschreven als ‘takkewijf.’

Zalm schrijft in zijn verklaring: ‘In besloten kring is - in de emotie van de discussie rond het Nederlanderschap van Ayaan Hirsi Ali - kennelijk een formulering gebruikt die ronduit ongepast was. Ongepast, omdat het geen recht doet aan de waardering voor collega-minister Rita Verdonk, aan de verstandhoudingen in de VVD, en omdat dit taalgebruik niet past bij het ambt van minister.’

Bron: ANP

Het doet dus "geen recht aan de waardering voor Rita", zegt Zalm. "Waardering" is een neutraal woord, al wordt het in de omgangstaal meestal in positieve zin gebruikt.

In financiële kringen (en hier spreekt immers een minister van Financiën) is "waardering" echter altijd strikt neutraal. Bij voorbeeld: "De scherpe daling van de Ahold-aandelen drukt de dramatische val in de waardering van het fonds uit." Ik noem maar wat. Het kan dus heel goed zijn, dat Zalm de term "takkewijf" eigenlijk nog te positief vindt.

Het zou me niets verwonderen, als dat zo was. Want de andere twee argumenten ("de verstandhoudingen in de VVD" en "niet passend bij het ambt van minister") zijn van puur formele en procedurele orde. Je zou het zo kunnen vertalen: "Als het in de VVD niet zo'n verdomde bende was, zodat je er op eieren moet lopen en als ik (Zalm) geen minister was, nou, dan had ik je nog wel een ander poepie laten ruiken!"

Trouwens, hoort het in de nieuwste spelling niet "takkenwijf" te zijn? Nu we er zo op staan, dat onze nieuwe landgenoten korrekt Nederlands spreken, is deze vraag, zeker waar het Verdonk betreft, op haar plaats.
Gelukkig blijkt, dat er in dit opzicht door Zalm niets miszegd is. Ewoud Sanders, in zijn taalrubriek in de NRC ("Woordhoek"), schreef op 6 november 2003:

Takkewijf Laatste vraag: vanwaar dat takke- in takkewijf?

Antwoord: takke doet hier dienst als versterkend voorvoegsel. Wijf kan al als scheldwoord worden gebruikt, maar takkewijf is nog een graadje erger. Van Dale zegt over dit voorvoegsel: ,,(als eerste lid in samengestelde zn. met ongunstige betekenis) ter aanduiding dat het in het tweede lid genoemde hoogst vervelend, onaangenaam is. Synoniem: kanker-, klere-, klote-, pest-, pokke-, rot-, snert-, tering-, tyfus-’’.

Takkewijf zal zijn gevormd naar het voorbeeld van takkelijer. Hierin is de oorspronkelijke betekenis van takke- duidelijker, want het komt van het Franse attaque ‘aanval, beroerte’. Een takkelijer was dus iemand die een beroerte had gehad. We komen takke- in verschillende samenstellingen tegen (takkemens, takkeweer enzovoorts) en daarnaast in diverse verwensingen, zoals daar zijn:

• krijg de takke
• krijg de takke en de beris
• krijg de touwtakke(n)
• krijg de touw-takke(n)-tering, dan kun je je uit laten rafelen, en het humorische:
• je kunt de takke krijgen, de blaadjes komen er vanzelf aan

Sanders meent dus, dat "takke" van het Franse "attaque" komt.
Nu het dus niet "takken" (van bomen of struiken) betreft, is de "n" niet nodig.

Er is overigens ook een andere veronderstelling gangbaar. "Takke" zou in dat geval afkomstig zijn van het o.a. in Suriname gebezigde "takkie-takkie" voor de volkstaal, het Sranantongo. "Takkie-takkie" is afgeleid van het Engelse "talkie-talkie" en verwijst naar overmatig en luidruchtig kwebbelen. Het wordt dan ook alleen van vrouwen gezegd.

Het Gebaar van de Week in de scheldwoordenverzameling van Vitaal.denhaag.org zegt hierover het volgende:

Takkewijf !!!

Het gebaar voor deze populaire aanduiding voor een kijfzieke vrouw bestaat uit twee delen. Je begint met je handen twee snavels te maken die beurtelings in een hoog tempo open en dicht gaan (kwek-kwek-kwek!). Vervolgens maak je met één hand het gebaar voor vrouw. Dit in combinatie met een verachtelijk gezicht geeft het gebaar een plattere betekenis [...]

En zo ziet u maar weer, hoe rijk de Nederlandse cultuur is. En hoe integratie-bereid! "Takke" komt dus uit het Frans of het Surinaams-Creools. Maar het is zó ingeburgerd, dat het een "emotionele" minister, ondanks de waardigheid van diens ambt, spontaan ontvalt.

De multiculturaliteit van de Nederlandse "dominerende" (Wilders) cultuur kruipt, waar zij niet gaan kan!

Kruispost met De Lage Landen