Uruzgan wordt muizenval voor de Nederlandse Nato-troepen

(MP Balkenende tussen de militaire opbouwwerkers in Tarin Kowt (Afghanistan), 2006, foto NRC.nl)

Ruim twee jaar geleden waarschuwde ik hier al voor de kwetsbaarheid van de aanvoerlijnen naar de Nederlandse troepen in Uruzgan, Afghanistan.
Ik herhaalde dat op 13/3/2008:

De manier, waarop Nederland in 1995 in Srebrenica voor schut is gezet door de VS en andere grote mogendheden, die het op een tussenakkoordje hadden gegooid met Milosevic, zou toch tot voorzichtigheid aanleiding moeten hebben gegeven. Het Nederlandse contingent in Tarin Kowt en enkele omliggende plekken, is volledig afhankelijk van aanvoerlijnen, die alleen door de VS en hun naaste bondgenoten, met behulp van contraterreur, kunnen worden opengehouden.

Die aanvoerwegen lopen over Quetta (Pakistan, in de "tribale gebieden") en het vlak over de Afghaanse grens gelegen Kandahar. Honderden kilometers die moeten worden afgelegd over slechte wegen en door gebied waarin elk moment opstandelingen (talkibans of anderen) kunnen opduiken. Afghaanse vrachtwagenchauffeurs zijn haast niet meer te krijgen.

De situatie doet denken aan die van de troepen in Srebrenica in 1994/1995. haperende bevoorrading, onder controle van de Bosnische Serviërs. En toen het erop aankwam, was er geen luchtsteun of andere ondersteuning beschikbaar, omdat de bondgenoten even andere prioriteiten hadden. Die toestand dreigt zich nu, op veel grotere schaal, te herhalen in Uruzgan.

Juan Cole schrijft in Informed Comment (8 december) over de verwoestende Taliban-aanval van de dag ervoor bij Peshawar in Pakistan. Daarbij werden 150 vrachtwagens, humvees en ander materiaal voor de NATO-troepen verwoest. (foto). Naar mijn voorzichtige inschatting, is de aanvoerlijn Quetta/Kandahar nog kwetsbaarder dan die vanuit Peshawar over de Khyber-pas.

Cole:

Ongeïdentificeerde opstandelingen vielen zondagmorgen een vooruitgeschoven bevoorradingspost van de NATO aan. Dit centrum ligt aan de ringweg rond de noordwestelijke Pakistaanse stad Peshawar. Ze vernietigenden ongeveer 150 vrachtwagens die geladen waren met materieel en voorraden, onder andere humvees, die bestemd waren voor de NATO-troepen in Afghanistan. Peshawar is de hoofdstad van een van de vier belangrijkste Pakistaanse provincies, de Noordwestelijke Provincie, met een voornamelijk Pastunische bevolking.

Dawn (Engelstalig Pakistaans dagblad, HR) schrijft:

'Dit was de hevigste aanval tot dusverre op Nato-voorraden in de regio. De twee centra waren overdekt met uitgebrande humvees, kranen, militaire trucks en ander materiaal. Bewakingspersoneel verklaarde, dat meer dan 200 zwaarbewapende strijders hen gevangen namen en onmiddellijk begonnen met de geparkeerde wagens en containers in brand te steken op de overslagpunten van Al-Faisal en Port World. Kifayatullah Jan, bewaker van een van deze twee centra,verklaarde dat ongeveer 100 Humvees en gepantserde personeelsvoertuigen die op vrachtwagens geladen waren, beschadigd zijn. In totaal werden 106 geladen wagens en containers op dit centrum in brand gestoken.'

Het ziet ernaar uit, dat deze operatie werd uitgevoerd door de Tehrik-i Taliban Pakistan (TIP), die door Baitullah Mahsud geleid worden. De Pakistaanse Taliban verschillen van hun Afghaanse neven: ze opereren meestal in het kader van hun stam (grootfamilie) en zijn niet getraind in religieuze madrassas (hoewel er ook leden van de clerus onder hen zijn). Ze behoren tot de Federaal Geadministreerde Stamgebieden (FATA) die liggen tussen de Noordwestelijke Grensprovincie en Afghanistan.

Je zou de dertien Pakistaanse stamgebieden kunnen vergelijken met de Indianenreservaten in de V.S. (Of, met de Staatse Provincies in de Republiek voor 1795, HR). Pakistan heeft een inwonertla van ongeveer 165 millioen, terwijl er in de FATA ongeveer 3.5 mln wonen. Bovendien zijn veel andere clans in de FATA actieve tegenbstanders van de TIP en voeren nu en dan gewapende strijd met hen. De Pakistaanse Taliban zijn dus een relatief kleine groep, enkele duidenden man sterk. Ze zijn machtig in Noord- en Zuid-Waziristan, maar ook in het Noordelijke Agentschap (Reservaat, HR) van Bajaur. Nu blijkt, dat ze ook aan invloed hebben gewonnen in het Agentschap van de Khyber(pas).

Aangezien de FATA aan Peshawar grenzen, hebben de Pakistaanse Taliban bij verschillende gelegenheden aanvallen gepleegd op die stad. Het Khyber Agentschap ligt tussen Peshawar en de Khyber Pas, de enige behoorlijke route naar zuidelijk Afghanistan vanuit Pakistan (Ik - Juan Cole- bereisde die weg een keer en herinner me het punt waar de weg de pas bereikte, maar ik kon toen niet Afghanistan in.).

Het overgrote deel van het grensgebied tussen de twee landen is bergachtig, zodat de Khyber Pas van oudsher van uiterst groot belang is geweest voor legers met agressieve plannen, komend van de ene- of van de andere zijde. Alexander de Grote trok de pas over om India (de Indus-vallei, HR) te veroveren. Babur (afkomstig uit het gebied dat nu zuidelijk Uzbekistan is) leidde zijn legers vanuit Kaboel over de Khyber Pas om in de vroege zestiende eeuw India te bezetten en het Moghul Keizerrijk te stichten.

De NATO troepen worden voor het overgrote deel bevoorraad over land vanuit Pakistan, en zijn daarmee sterk afhankelijk van de veiligheid op de Peshawar-Torkham route. De V.S. hebben weinig keus, als ze een vervanging zouden willen vinden voor de Khyberpas-weg. Via Iran in het Westen gaat het niet, vanwege de slechte relaties. Verder is de basis in Uzbekistan (2001) verloren gegaan, toen president Islam Karamov vond, dat die volksverzet tegen zijn persoon begon uit te lokken en te ondersteunen.

Bevoorrading via een luchtbrug zou uiterst kostbaar worden. Daarom is oplossing van het Khyber probleem essentiëel voor verdere bevoorrading van de NATO-troepen. [...]

Enfin: van begin af aan was de zogenaamde "opbouw"-missie van de Nederlandse NATO-troepen gedoemd, om te worden gedegradeerd tot de positie van "inheemse" hulptroepen van de Amerikaans-Engelse operatie "Enduring Freedom". In 2005 gegeven "garanties" van de Amerikanen voor de veiligheid van de Nederlandse troepen en het voorkómen van een Srebrenica-scenario, zijn niets waard.

Ik blijf erbij, dat het Nederlandse parlement (net als bij Irak) is misleid, of, erger nog, zich heeft willen laten misleiden. Een dergelijke missie is militair onverantwoord en getuigt van minachting voor het eigen leger en de soldaten die in Uruzgan gedood en gewond raken.

Straks zitten we met de gebakken peren. Het vuur is al aangestoken onder de pan...


Technorati Tags: Uruzgan, Afghanistan, Pakistan, Netherlands, NATO

Minister Verhagen: Zorg er eerst voor, dat de Amerikanen in Afghanistan onder VN-commando gaan opereren en kom dan nog eens terug...

Vandaag een opiniestuk van minister Maxime Verhagen en zijn Slowaakse collega in de NRC.
Onderwerp: Afghanistan en de NATO-, respectievelijk VN-, inzet in dat land.


Minister Maxime Verhagen (CDA)

De ministers pleiten voor

• een samenvoeging van de westerse inzet binnen het ISAF,
  
• afzien van hulp bij lokale reconstructie en
  
• voor een soort militaire ondersteuning op de achtergrond van het Afghaanse leger en politie
  
• gedurende (nog) een groot aantal jaren,
  
• liefst met een VN-mandaat.

Onbedoelde scherpe aanval op het Amerikaanse beleid...
Wie denkt, dat we hier te maken hebben met een ongekend scherpe aanval van Verhagen en zijn Slowaakse partner op de Amerikanen, die, zoals bekend op eigen houtje in Afghanistan opereren, heeft het grandioos mis.

Hoewel de Amerikaanse operatie "Enduring Freedom" sinds 2002, het gewapende verzet van de bevolking aanwakkert en de mensen rechtstreeks in de armen van de Taliban drijft en elke "opbouwmissie", althans in het Zuiden (Uruzgan, Kandahar, Helmand), effectief saboteert, - hoewel dat allemaal zo klaar als een klontje is voor iedereen, doet Verhagen net, of niet dàt het probleem is, maar de weigering van Duitsland en andere belangrijke Europese NATO-landen, om zich door de VS als hulptroepen te laten gebruiken.

Dat kunnen ze, want het ISAF-mandaat is formeel alleen een wederopbouw-hulp-mandaat.

Langs een achterdeurtje de Nederlandse parlementaire contrôle opheffen?!
Dit nu, willen Verhagen en zijn Slowaak langs een achterdeurtje veranderen: Een gecentraliseerd Amerikaans (gedomineerd) ISAF-commando zou ook de Duitsers (en de Fransen en de Belgen) naar "eigen keuze" kunnen inzetten om als grondtroepen te dienen tijdens en na de Amerikaanse terreurbombardementen op Afghaanse dorpen en stadswijken.

NL PM JP Balkenende bezoekt Tarin Kowt (2007)

Ik heb Verhagen altijd al gezien als een stiekem, onbetrouwbaar en griezelig mannetje.
Gelukkig is hij daarbij ook nog dom en naïef.

- Denkt hij te bereiken, dat mevrouw Merkel nu zegt: "Ach gossie, Maxime, wat een briljant idee! Daar waren we zelf nog niet op gekomen. Nu zullen de 70% van de Duitsers die tegen inzet van ons leger in Zuid-Afghanistan zijn, wel meteen van mening veranderen!"
- En de domoor had ook nog vergeten, dat het Nederlandse parlement alleen met de Uruzgan-missie akkoord is gegaan, onder voorwaarde dat het een opbouw-missie en geen vecht-missie zou zijn, èn, dat men zojuist had besloten, dat het in 2010 echt over en uit zou moeten zijn.

Maxime heeft dus vandaag al een interpellatie van Groen-Links aan zijn broek:

GroenLinks is overvallen door de nieuwe visie van de minister en wil
een spoeddebat. Het irriteert de partij dat hij zijn visie kenbaar
maakt via de media en niet in de Tweede Kamer, terwijl GroenLinks
meermalen gevraagd heeft om duidelijkheid over een mogelijk nieuwe
strategie in Zuid-Afghanistan.

Bron: ANP via Nu.nl

Als ik GroenLinks was, dan wist ik het wel: Ik giet de hele redenering van Verhagen-zelf in een motie en draag hem op, bij de Amerikanen te bepleiten, dat ze zich 100% onder een VN-ISAF-wederopbouw-commando stellen.

Kijken, of Verhagen dan met één of met twee blauwe ogen volgende maand uit Washington terugkeert...

Dit was de inleiding en de samenvatting. Nu komt de body:

Nederlaag in uitgelokte anti-guerrilla-oorlog even onvermijdelijk als die in Vietnam, of die van de Russen 20 jaar geleden...

Iedereen begrijpt, en had van begin af aan kunnen weten, dat de Amerikaanse wijze van opereren in Afghanistan (buiten de VN, de NATO en ISAF om), onvermijdelijk zou leiden tot een anti-guerrilla-oorlog op grote schaal. De lokale verzetshaarden in het Zuiden van Afghanistan hebben zich, opgejaagd door de harde Amerikaanse contra-terreur-methoden en luchtbombardementen, weer met de restanten van de Taliban onder mollah Omar verbonden. Ze opereren gecoördineerd en met steeds meer menskracht en middelen.
.
Het uitvoeren van terreurbombardementen is natuurlijk op zich al een oorlogsmisdaad. Iemand als Ulfkotte, hier in Akte Islam, doet al tijden zijn best om de moslims als verraderlijke Untermenschen voor te stellen, die dat kollektizef verdiend hebben en zelf over zich afgeroepen. Maar het gebruik van dit "middel" is ook nog dom: De bevolking sluit zich anéén en zoekt steun bij de verzetsmensen, onafhankelijk van de ideologie die ze aanhangen.

Het belangrijkste gegeven van de situatie is dus, dat Nederland en andere landen zich, ondanks waarschuwingen, hebben laten meeslepen in een uitzichtloze anti guerrilla-oorlog. Uitzichtloos, want in Afghanistan hebben buitenlandse troepen nog nooit zo een oorlog kunnen winnen: De Britten moesten in de negentiende eeuw al afdruipen, terwijl de Russen nog geen 20 jaar geleden na veel verliezen ook het veld moesten ruimen. Trouwens, de onderdrukking van een guerrilla-opstand lukt ook elders maar zelden. De Amerikanen konden het verdorie toch wel weten, na hun Vietnam-debacle!

De Amerikaanse supermacht-illusie - op den duur gelooft alleen het CDA van Verhagen daar nog in...
Een aantal landen, en niet de onbelangrijkste NAVO-bondgenoten, weigeren, om zich te gedragen als hulptroepen van de Amerikanen. Duitsland is daarvan het belangrijkste, maar ook België en Frankrijk willen hun inzet onder eigen controle houden en zich niet begeven in gebieden waar de VS samen met Canadese-, Britse- en Australische troepen huishouden.

Trouwens, de nieuwe Australische Labour-regering gaat zeker de horigheid aan de Amerikanen verminderen, terwijl in het Canadese parlement steeds meer stemmen opgaan tegen deze troepeninzet. Ook de nieuwe Britse premier Brown gaat ervan uit, dat met de Taliban onderhandeld zal moeten gaan worden. Een mening die Karzai zelf trouwens ook herhaaldelijk heeft verkondigd.

De NATO opereert samen met een aantal niet-NAVO-bondgenoten in het verband van de ISAF. De ISAF heeft een mandaat van de VN en van de Afghaanse regering onder Karzai. Doel is steun aan de wederopbouw van het land. De aktie is militair georganiseerd, omdat men verwacchtte dat gedurende een aantal jaren, afhankelijk van de regio, men in afnemende mate te maken zou hebben met lokale oorlogsheren en maffias.

Niet de Duitsers, maar de VS saboteren het ISAF-mandaat en de pacificatie-politiek van Karzaï
Daarnaast opereren sinds 2002 een wisselend aantal Amerikaanse militairen in Afghanistan. De operatie "Enduring Freedom". De Amerikanen opereren buiten de ISAF om (grotendeels), en gaan hard tekeer tegen wat ze als "Taliban" en "Al-Qaeda" beschouwen.

Aan hun wijze van werken, is het, naar mijn mening, grotendeels te danken, dat het lokale verzet niet volgens plan is weggesmolten, maar dat het is geradikaliseerd en dat het steun heeft gezocht en gevonden bij de oude Taliban-structuren onder Mollah Omar en -wellicht ook- bij wat er in de Pakistaanse onafhankelijke Pashtun-gebieden nog aan Al-Qaeda rest.

Hoe werkt de achterbakse inlijving van buitenlandse troepen in Afghanistan?
Ik heb al bij het begin van de ondoordachte - en misleidend gemotiveerde - verhuizing van de Nederlandse inzet van het relatief rustige Noorden naar Uruzgan, gewaarschuwd voor de gevolgen van de onvermijdelijke dominantie van de Amerikaanse contra-terreur-methoden over de "vreedzame" Nederlandse inzet. (Zie de tags Afghanistan in in Europa Thuis en Uruzgan in De Lage Landen).

De manier, waarop Nederland in 1995 in Srebrenica voor schut is gezet door de VS en andere grote mogendheden, die het op een tussenakkoordje hadden gegooid met Milosevic, zou toch tot voorzichtigheid aanleiding moeten hebben gegeven. Het Nederlandse contingent in Tarin Kowt en enkele omliggende plekken, is volledig afhankelijk van aanvoerlijjnen, die alleen door de VS en hun naaste bondgenoten, met behulp van contraterreur, kunnen worden opengehouden.

De Amerikaanse troepen die een strategisch punt ten noordoosten van Tarin Kowt bezet houden, trekken zich niets aan van de arrangementen die de Nederlanders in het begin trachtten te sluiten met lokale stamoudsten. Op maandag kwamen de Nederlanders geld brengen aan het dorpshoofd, opdat in de lokale school ook meisjes onderwijs zouden krijgen. Op woensdag kwamen de Amerikanen huizen in het dorp met raketten bestoken, omdat er Talibans zouden zitten.

Gaat de linkse meerderheid in het Nederlandse parlement nu in actie komen?
Zo zijn de Nederlanders vanzelf terechtgekomen in de positie waarin de Amerikaanse militairen hen graag hebben: "willing allies", die zelf niets in de melk (of, beter gezegd: de papavers) te brokken hebben. De provinciaal ingedeelde ISAF-verantwoordelijkheden, waarbij Nederland (formeel) hoofdverantwoordelijk is voor de provincie Uruzgan, geeft tot nu toe nog een zeker tegenwicht en biedt wat speelruimte voor de Nederlandse missie tegenover de VS-troepen.

Dat wil Verhagen nu afschaffen: Niet meer het Nederlandse parlement bepaalt, binnen de grenzen van het VN-mandaat, nog wat de inzet van zijn troepen inhoudt, maar.... de "lokale ISAF-commandant"! En deze laatste is niet onafhankelijk, nee, hij staat onder bevel van het gecentraliseerde commando voor heel Afghanistan, waarvoor Verhagen zo vurig pleit.

Dat gecentraliseerde commando zou, als we Verhagen volgen, in feite Amerikaans zijn: Nergens pleit hij ervoor, dat er een einde aan de idiote situatie wordt gemaakt, dat het grootste deel van de Amerikaanse troepen zijn eigen gang gaat in het land, bedenkelijk dicht bij (contra-) terreur komt en het pacificatie-streven van Karzai en sommige bondgenoten feitelijk saboteert.

Het Nederlandse parlement, met name de kleine linkse meerderheid erin, die Verdonk afzette in 2007, heeft nu een kans voor open doel gekregen van Verhagen, om: ofwel de Uruzgan-missie definitief op de continentaal-Europese lijn van Duitsland e.a. te brengen, ofwel er in de huidige vorm versneld een einde aan te maken.

Benieuwd of er wat van komen gaat.


Technorati Tags: Afghanistan, Netherlands, Uruzgan, ISAF, Slovakia, Taliban, Karzai

Uruzgan: Nederlandse troepen nu helemaal ingepakt door Amerikanen?

From De Lage Landen:

Ter herinnering: Nederland ging in 2006 een "humanitaire missie" vervullen in Afghanistan.

De provincie Uruzgan, hoofdstad Tarin Kowt, zojuist gecreëerd als thuisland voor de Pastunis, die tot dan toe een minderheid binnen een grotere provincie vormden, die werd beheerst door de shiitische Hazaris, werd ontdaan van zijn corrupte en pedofiele goeverneur.

Nederland ging laten zien, hoe via de "inktvlek-werking" een afghaanse provincie gepacificeerd kon worden.

We zeiden het meteen al: Zolang Amerikaanse commandos en hun bondgenoten (huursoldaten en anderen) in het kader van een andere militaire operatie contraterreur uitoefenen in hetzelfde gebied, gaat dat niet. (20 april 2007, en 17 november 2006, bij voorbeeld)

Dat blijkt eens te meer.

Een bericht van 31 oktober in Libération (FR), geschreven door een correspondente ter plaatse, (Célia Mercier), onthult, dat de Nederlandse operaties geregeld onnodige burgerslachtoffers maken en mensen op de vlucht drijven.

Spin Boldak dépassé, le taxi file dans un sillage de poussière. Mais les passagers, pris de panique, se mettent soudain à crier. Un convoi de véhicules blindés de l’Otan arrive à vive allure dans la rue principale. Le chauffeur fait une embardée au dernier moment, se jetant sur le bord de la route. Il se fait injurier : «Tu es fou ! Tu aurais dû t’écarter immédiatement, ils ont failli nous tirer dessus». Dans ce sud pachtoun, en proie à la guérilla des talibans, alliés aux barons de la drogue, les militaires étrangers se déplacent dans la hantise d’une bombe télécommandée ou d’une voiture piégée. Les Afghans ont pour ordre de se tenir à l’écart des convois. Le véhicule suspect qui s’approche trop est mitraillé, et, bien que tout le monde soit censé connaître les règles, de nombreuses bavures ont eu lieu.

Vertaling:

[Een taxi vervoert vluchtelingen uit Uruzgan naar Pakistan]
Voorbij Spin Boldak, rijdt de taxi door een stofwolk. Maar de passagiers, in paniek, beginnen plotseling te schreeuwen. Een konvooi gepantserde voertuigen van de NATO komt snel aanrijden door de hoofdstraat. De chauffeur maakt een uitwijkmanoeuvre op het laatste moment en staat stil in de berm. Hij wordt uitgevloekt: "Je bent gek! Je had meteen opzij moeten gaan, ze waren bijna op ons gaan schieten!" In die Pashtoense Zuiden, waar ze prooi zijn van de Taliban-guerrillas, die zich met de drugsbaronnen verbonden hebben, verplaatsen de buitenlandse militairen zich onder de constante dreiging van een via telecommando ontploffende bermbom of van een bomauto. Afghanen zijn verplicht om zich van de konvooien verre te houden. Een auto die te dichtbij komt, wordt met kogels doorzeefd, en, hoewel iedereen geacht wordt, die regels te kennen, gebeuren er veel ongelukken daarmee.

Libération gaat verder:

Mais c’est là [au Pakistan] que la famille d’Habib, une trentaine d’adultes et d’enfants, se sent le plus en sécurité. Au printemps, ils ont dû quitter leur demeure de l’Ourouzgan, leurs champs de blé et leurs abricotiers, pour s’entasser dans cette minuscule maison de torchis en banlieue de Kandahar. Plusieurs centaines de familles piégées entre les bombes de l’Otan et la guérilla talibane ont fui la province ces derniers mois.«La dernière fois, les talibans ont attaqué un point de passage de la police près de notre maison, explique Habib. Les avions de l’Otan sont alors venus bombarder le coin. Notre voisin et une de nos cousines ont été tués. Une roquette est tombée sur notre maison, la sixième en un mois. Et puis les Hazaras [une ethnie rivale des Pachtouns, ndlr] ont raconté aux Américains que nous étions une famille de talibans. Donc nous sommes partis.»

Vertaling:

Maar het is hier, in Pakistan (Quetta), dat de familie van Habib, een dertigtal volwassenen en kinderen, zich het veiligst voelt. In het voorjaar hebben ze hun huis in Uruzgan, hun korenvelden en hun abrikozentuinen moeten verlaten om zich te verschuilen in deze hut bij Kandahar. Enkele honderden families, die in de val zaten tussen de bommen van de NATO en de Taliban-guerrilla, moesten in de afgelopen maanden de provincie ontvluchten. "De laatste keer, legt Habib uit, hadden de Talibans een politiepost aangevallen die niet ver van ons huis stond. De NATO-vliegtuigen zijn toen komen bombarderen. Onze buurman en een van onze nichten zijn daarbij omgekomen. Een raket is op ons huis terechtgekomen, de zesde in één maand. En toen hebben de Hazaras [een volk dat de Pashtuns vijandig gezind is, NvdR] aan de Amerikanen gezegd, dat wij ook een Taliban-familie waren. Daarom zijn we vertrokken."

Célia Mercier:

Cela fait trois ans que la guérilla s’est réorganisée dans leur province. Les habitants, déçus par un gouvernement qui ne leur a fourni qu’un ancien gouverneur illettré et cupide, les accueillent puis se retrouvent sous leur joug. Les milices islamistes installent leur propre «gouverneur», leur administration parallèle et leurs barrages sur les routes. Elles rendent la justice aux locaux et embusquent les convois des «infidèles». Une base de la coalition a même repoussé deux assauts au mois d’août.

Vertaling:

Sinds drie jaar is de guerrilla teruggekomen in hun provincie. De bewoners zijn teleurgesteld in een regering die hun alleen maar een gouverneur van vroeger, ongeletterd en hebzuchtig, heeft gegeven. [Op verzoek van de Nederlandse regering, is begin-2006 een familielid van president hamid Karzai, de pedofiel Jan Mohammed, door deze oude gouverneur vervangen, HR]. De Talibans solidariseren zich met de teleurgestelde bevolking en brengen deze vervolgens onder hun juk. De isslamistische militias installeerden hun eigen gouverneur, een parallelle administratie en hun controleposten op alle wegen. Ze spreken recht in de dorpen en zetten hinderlagen op voor de konvooien van de "ongelovigen". Een basis van de coalitie [= de NATO-coalitie, in dit geval de Nederlandse component daarvan, HR] heeft zelfs twee aanvallen moeten pareren in augustus.

Libé:

Kidnappés. Les écoles et les hôpitaux de la province de l’Ourouzgan sont fermés, en dehors de la capitale Tirin Kot, ville natale du mollah Omar. Les enseignants et les médecins étaient kidnappés, passés à tabac, menacés de décapitation. «Les talibans tuent les gens qui sont pour le gouvernement, les policiers, les soldats, explique un autre homme de la famille. Ils sont des milliers et leur mouvement se renforce jour après jour. L’hiver, beaucoup vont au Pakistan, ils sont aussi entraînés là-bas.»

Vertaling:

Gekidnapt. De scholen en de ziekenhuizen van de provincie Uruzgan zijn gesloten, behalve die in de hoofdstad Tarin Kowt, die tegelijk de geboorteplaats is van Mollah Omar (de sheik die de Talibans leidt, HR). De onderwijzers en de artsen werden gekidnapt, geslagen en bedreigd met onthoofding. "De Talibans doden de mensen die voor de regering zijn, de politie-agenten, de soldaten, zegt een andere man van de familie Habib. Ze zijn met duizenden en hun beweging versterkt zich elke dag. In de winter gaan ze veelal naar Pakistan, waar ze ook hun training krijgen."

Célia Mercier in Libération (31.10.07):

Dans un hôpital de Kandahar, un jeune garçon de 17 ans serre les dents sur son lit déglingué, un bras amputé et une jambe rongée par la gangrène. Il raconte : «Il y a dix jours, j’étais dehors pour vérifier l’irrigation des champs de hashish. Les talibans et l’Otan se sont affrontés pas très loin. Je courrais comme un fou pour me cacher mais un hélicoptère m’a visé.» Son père l’a retrouvé le lendemain. «C’est vrai que les talibans se cachent dans les villages, ils demandent à manger et un abri, mais qu’est ce que les gens peuvent bien faire ?» interroge un blessé. Le médecin de garde constate : «Depuis le début de l’année, nous avons reçu des centaines de patients blessés dans les bombardements, y compris des femmes et des enfants. Ils viennent de l’Ourouzgan, du Helmand, de Kandahar.» Un responsable de l’hôpital, furieux, vient couper court à l’entretien : «Il ne faut pas parler de ces patients-là, ce sont les ordres.»

Vertaling:

In een ziekenhuis in Kandahar bijt een jongen van 17 op zijn tanden. Hij ligt op een slordig bed met een geamputeerde arm en een been dat door gangreen aangevreten is. Hij vertelt: "Tien dagen geleden was ik buiten om de irrigatie van de hashish-velden te controleren. Talibans en NATO zijn in gevecht geraakt, vlakbij. Ik heb als een gek gerend om me te verschuilen, maar een helikopter heeft me in het vizier genomen." Zijn vader heeft hem de volgende dag teruggevonden. "Het is waar dat de Talibans zich in de dorpen gedekt houden. Ze vragen om eten en onderdak. Maar wat kunnen de mensen daartegen doen?", vraagt een gewonde zich af. De arts van dienst stelt vast: "Sinds het begin van dit jaar hebben we honderden door bombardementen gewonde patienten ontvangen, onder andere vrouwen en kinderen. Ze komen uit Uruzgan, uit Helmand en uit Kandahar [provincie, HR]." Maar een hospitaaldirecteur, woedend, komt het onderhoud afbreken: "Over die patienten moet niet gesproken worden, dat zijn orders!"

Tel daarbij op het bericht in de NRC van 28.10.07:

Australië bezorgd over Nederlandse procedures Uruzgan

Sydney, 28 okt. Australische troepen in Afghanistan hebben in juni niet meegevochten in een Nederlands offensief in Uruzgan. De Australiërs constateerden uiteenlopende opvattingen over de instructies om burgerslachtoffers te vermijden.
Australische militairen uitten hun bezorgdheid over de Nederlandse procedures, ook bij officieren.

Bij het omstreden, door Nederland geleide offensief tegen islamitische Taliban-strijders in de Chora-vallei kwamen ruim vijftig burgers om het leven.
De Afghaanse president Hamid Karzai bekritiseerde de operatie op 16 en 17 juni als onnauwkeurig en onzorgvuldig.

Australische officieren waren betrokken bij de planning van het Chora-offensief. De ongeveer zeshonderd Australische militairen zijn, als onderdeel van de internationale vredesmacht ISAF, met de Nederlanders gelegerd op Kamp Holland bij Tarin Kowt.

Tijdens overleg met de Nederlanders realiseerden de Australiërs zich dat de Nederlandse procedures voor de operatie verschilden van de Australische procedures, aldus brigadecommandant Andrew Nikolic.

De Australiërs vochten niet mee, maar bemanden wel een controlepost.

De Australische troepen opereren onder instructies (zogenoemde rules of engagement) om slachtoffers onder de burgerbevolking te vermijden en zoveel mogelijk te beperken, benadrukte Nikolic.

Zonder in te gaan op details, stelde hij dat die regels stroken met de doelstellingen van de door de NAVO geleide internationale ISAF-troepenmacht in Afghanistan.

Volgens Nikolic delen de Australiërs de zorg van de NAVO over de tactiek van Taliban-strijders om vanuit dichtbevolkte gebieden aan te vallen, waarbij ze opzettelijk het leven van burgers op het spel zetten. De Taliban zouden onschuldige Afghanen ook tot vechten dwingen en hen als menselijk schild gebruiken.

Ziedaar wat er geworden is van de vreedzame interventie van het Nederlandse contingent in de ISAF-vredesmacht van de NATO!
De Australiërs, die in Helmand samen met de Britten behoorlijk huishouden onder de bevolking, dus die bepaald geen mietjes genoemd mogen worden, vonden de Nederlanders te ver gaan in het uitoefenen van contra-terreur. Karzai, de gekozen president, was blijkbaar van dezelfde opinie.
Net zoals Karzai tracht, om de hoofdstroom van de Taliban te integreren in zijn bewind, (Uitnodiging Karzai aan Taliban om zich bij regering aan te sluiten, zie de New York Times, 25 set. 2007) sluiten ook Engelsen, Australiërs, Nieuwzeelanders en anderen in Helmand lokaal overeenkomsten met Taliban-leiders en laten hun de dagelijkse leiding over dorpen en steden. De Nederlanders zijn blijkbaar weer eens een fase achter. Je zou erom kunnen lachen, als het niet zo tragisch was: Twee dagen geleden kwam bij dergelijke zinloze en schadelijke acties nog de Nederlandse militair Groen om.

De NRC gaat verder:

Een woordvoerder van het Nederlandse ministerie van Defensie stelde in een
eerste reactie dat het mandaat van de Australiërs beperkt is tot wederopbouw
en dan nog alleen rond de provinciale hoofdstad Tarin Kowt. Volgens hem
zouden de Australische manschappen daarom in ieder geval niet meevechten.
Wel zorgden de Australiërs voor de beveiliging van Kamp Holland en de
patrouilles rond Tarin Kowt. Dat namen zij over van de Nederlandse troepen,
omdat die grotendeels werden ingezet voor de strijd bij Chora.

Een nieuwe Australische gevechtseenheid was wel in Uruzgan, maar nog niet
actief, aldus Defensie. (ANP)

Wat horen we nu? Was het Nederlandse mandaat niet óók beperkt tot "wederopbouw"?? Ik moet hevig denken aan Srebrenica, waar de nederlandse troepen in 1995 op cynische wijze werden opgeofferd aan een geheime deal met Milosevic en Karadzic.

Het is misschien jammer, maar helaas: Nederland is te klein om zelfstandig wereldpolitiek te kunnen maken. Het blijft de speelbal van grotere machten en stoot geregeld zijn neus. Ophouden daarmee! Doe als de Duitsers die zich wel driemaal bedenken, voordat ze zich in het zuidafghaanse moeras storten. Doe als de Fransen, die zorgvuldig hun onafhankelijkheid bewaken bij de inzet in Afghanistan.

Of liever nog: Houd er helemaal mee op. Het is hopeloos. Het is misdadig tegenover de eenvoudige soldaten en officieren die worden uitgezonden.Het echte Amerika, het Amerika waar we van houden, houdt het al lang voor gezien. Als we Nederland tegen terroristen willen beschermen (en dat moet), dan zijn er legio andere plekken waar dat beter en succesvoller kan.

Maar, in vredesnaam, probeer het niet alleen, maar doe het in Europees verband. Alleen in Europees verband kan Nederland zich beschermen tegen onzinnige eisen van de NATO. Het zij gezegd aan Balkenende en het CDA, maar ook aan de PvdA. En niet minder aan de SP, die zich verbeeldt, dat een softe deelname aan de NATO en aan de Europaraad een vervanging zou kunnen zijn voor EU-solidariteit.

Nederland staat in Uruzgan voor een nieuw Srebrenica.

Stoppen daarmee!

Powered by ScribeFire.

Nederland in Al-Muthanna: Nog meer ongerechtigheid komt naar boven

Nederland heeft "gezwijnd" met zijn zogenaamde politieke, niet-agressieve deelname aan de bezettingscoalitie in Irak. Er leek niets ergs te zijn gebeurd en zelfs ik geloofde, dat de Hollanders een voorbeeldig stukje opbouwwerk hadden verricht, met hoogstens één of twee uitglijers. De New York Times wijdde er, in 2004, nog een waarderend artikel aan.

Maar we zijn bedrogen. In november 2006 kwam aan het licht, dat de militaire veiligheidsdienst op kleine schaal "Abu-Ghraibje" had gespeeld met Iraakse arrestanten. Het onderzoek daarnaar lijkt plotseling geen haast meer te hebben. De heer Kamp, die hielp om het zaakje in de doofpot te stoppen, loopt nog altijd vrij rond.

Zaterdag kwam De Volkskrant met het volgende bericht:

Marechaussee onderzoekt verzwegen schietpartij Irak

Van onze verslaggevers Jan Hoedeman, Theo Koelé

DEN HAAG - De Koninklijke Marechaussee heeft dinsdag een eerste resultaat geboekt in de grootschalige speurtocht naar nog niet geopenbaarde schietincidenten gedurende de Nederlandse militaire missie in Irak in de periode van 2003 tot 2005.

Veertien koppels doen onderzoek naar deze verzwegen schietincidenten. Het Openbaar Ministerie in Arnhem bevestigde dinsdagavond dat een marinier een verklaring heeft afgelegd over een vuurgevecht met mogelijk één of meer dodelijke slachtoffers. Dat is destijds niet aan de marechaussee gemeld.

De schietpartij, die dinsdagavond werd bevestigd door het ministerie van Defensie, vond plaats op 7 december 2003, kort voor het geruchtmakende optreden van sergeant-majoor Eric O. waarbij een Irakese burger om het leven kwam.

Volgens het tv-programma NOVA zijn toen zestien Nederlanders onder vuur genomen vanuit een autowrak. Hierop volgde een minuten durende schietpartij. Het gevecht ging door toen de aanvallers hun toevlucht zochten tot een bedoeïentent. De Nederlanders gebruikten vijf- tot zeshonderd kogels.

Een groep mariniers die dezelfde dag terugkeerde naar het Nederlandse kamp, legde een verklaring af bij de commandant, overste Richard Oppelaar. Zij meldden niets over slachtoffers. De sergeant van een tweede groep mariniers, die drie dagen later terugkwam, meldde dat ‘één Irakees was blijven liggen’, een ander ‘hinkelde’. Volgens de marinier negeerde de commandant de feiten, die tot vervolging hadden kunnen leiden.

Volgens het ministerie van Defensie is het voorval nog dezelfde dag gemeld bij de commandant. Hij meldde Den Haag’ dat er aan Nederlandse zijde geen gewonden waren gevallen.

Vijf- tot zes-honderd kogels verschoten en niets van belang geraakt? Dat maak je mij niet wijs.

Blijkbaar is een lijk blijven liggen en blijkbaar is er aan een gewonde geen enkele hulp verleend.

Bij een zo onduidelijk gedefinieerde missie als deze, kun je er de klok op gelijk zetten, dat dergelijke incidenten geregeld voorkomen.

Niets wijst erop, dat het leger hiervan geleerd heeft en in Uruzgan anders optreedt.

Ik houd m'n hart vast om wat we daarover in 2008 of 2009 te weten zullen komen. Uruzgan is veel moeilijker dan Al-Muthanna (toen) was. Maar de media-blokkade is nog eens zo strikt als in Irak. De geluiden over ontevreden commando's die "er tegenaan" willen, dringen zachtjes door.

In Nederland kan het parlement eisen, om meer gedetailleerd op de hoogte te worden gesteld van wat er in Uruzgan gaande is.

Wanneer wordt van dat recht gebruik gemaakt?

Powered by ScribeFire.

MIVD-Martelpraktijken: Wie lekte? En waarom?

Bij zo'n onthulling als vrijdag in De Volkskrant over de martelpraktijken van
de MIVD in Irak, moet je je altijd afvragen:

Waarom dit?

• Waarom nu?
• Wie heeft welk belang bij het verwachte effect?

Wij vermoeden, dat het bericht over Irak door kringen rond de legertop in Den Haag in circulatie is gebracht, om minister Kamp via de politiek te dwingen, ofwel alsnog een strikte scheiding door te voeren met "Enduring Freedom", ofwel de hele Nederlandse Uruzgan-"opbouw"-operatie in deze vorm af te blazen. Tevens heeft de legertop er belang bij, opnieuw goede contrôle te krijgen over Nederlandse legeronderdelen die sinds 2004 onder Amerikaanse leiding betrokken zijn bij oorlogsmisdaden.

Hoe komen we tot dit brisante vermoeden?

Om de eerste twee vragen te beantwoorden, kennen we de feiten:

1. Enkele feiten: De onthulling gaat om een Amerikaans-Brits geïnspireerde misdraging van de MIVD in Irak, waar de militaire politie, de Marechaussée dus, een signalement van afgaf. Dat gebeurde in de periode, dat het land (en zeker de militairen) in heftige diskussie verwikkeld waren over de vraag, of een officier die ten onrechte gericht een Irakese burger had neergeschoten, terecht onmiddellijk gevangen was genomen en in Nederland voor de krijgsraad gebracht. (november/december 2003). Justitie (en de Marechaussée) hebben indertijd bakzeil moeten halen in het geval van de officier. Dat betekent, dat sommige legeronderdelen dit waarschijnlijk hebben gezien als een "licence to kill", of althans, "to torture".
2. Waarom NU? Het is vijf dagen voor de verkiezingen. dat kan al nauwelijks toeval zijn. Tevens, is de legertop verwikkeld in heftige diskussie in NATO-verband over de in Zuid-Afghanistan toe te passen methoden. Generaal Dick BERLIJN, de Nederlandse opperbevelhebber, heeft onlangs nog de volle laag gekregen van, zegt men, Britten en Canadezen, die vinden dat de Nederlandse aanpak te "soft" zou zijn. Ze willen actieve steun voor hun agressieve wijze van aanpak in Helmand en Kandahar en vrezen, dat het komende Nederlandse opperbevel van alle NATO-operaties in zuidelijk Afghanistan, zal leiden tot een verslapping van de aanpak van de "Taliban". - Waarom worden de Amerikaanse bondgenoten daarbij niet genoemd? Hun aanpak gaat nog veel verder op het punt van terroriseren van de bevolking. Achtergrond daarvan zou kunnen zijn, dat de Amerikanen weinig te klagen hebben, daar ze al sinds 2004 vrijelijk kunnen beschikken over de Commando-troepen die Nederland uitgezonden heeft. Die troepen zijn kennelijk verregaand onttrokken aan Nederlandse contrôle. Hun optreden in en rond Uruzgan maakt het onmogelijk aan het Nederlandse contingent in Tarin Kowt, dat met "opbouw" belast is, om zijn werk te doen. Erger nog, dit laatste 1.200 man sterke contingent dreigt in een Srebrenica-achtige positie te komen. De aanvoerlijnen zijn lang en uiterst fragiel. De troepen belast met de commando-operaties trekken zich niets aan van eerder gesloten overeenkomsten met groepen inwoners en zetten volop in met artillerie-beschietingen, gevechtshelicopters en provocatieve acties.

Als ik opperbevelhebber was, zou ik in het belang van mijn mensen, eisen van de politieke top, dat men duidelijk is:

• Ofwel we sturen een expeditie die er vol tegenaan gaat en heffen de "sitting-duck"-situatie van Tarin Kowt zo snel mogelijk op,
• ofwel we distantiëren ons van Amerikanen, Britten, Australiërs en Canadezen en gaan naar een gebied waar, naar Duits voorbeeld, betrekkelijk vreedzaam opbouwwerk gedaan kan worden in overleg met de Afghaanse regering.

Maar klaarblijkelijk heeft Kamp (en de regering) die duidelijkheid niet willen geven.
De onthulling zou dus heel goed in het verlengde van de Dick-Berlijn-aktie in het Brusselse NATO-hoofdkwartier kunnen liggen. Van de betrokken NATO-bondgenoten kreeg hij niet de ruimte om het tussen regering en parlement afgesproken beleid in Afghanistan uit te voeren. Integendeel - samen met de Duitsers, die weigeren uit hun opbouw-rol in Noord-Afghanistan te vallen *), wordt hij onderworpen aan steeds zwaardere druk om de uitzichtsloze terreur-taktiek mee te ondersteunen.

Zo kon de onthulling van vrijdag de gewenste duidelijkheid verschaffen:

• De linkse opppositiepartijen kunnen het zich niet veroorloven, de kwestie binnenskamers af te handelen,
• de minderheidsregering van CDA en VVD staat zwak, en,
• zelfs als er geen verdergaande maatregelen worden genomen, zal het "onderzoek" waartoe de regering vrijdag besloot, de MIVD en de betrokken Nederlandse commando-troepen uitschakelen als bron van rauwdauwerij in een leger dat zoiets zich niet kan en wil veroorloven.

Àls het dus zo een aktie is (geweest) van de legertop, dan is het eerste strategische doel al bereikt!

[Kruispost met De Lage Landen]

*) Ik schreef gisteren al in "In Europa Zuhause":

Mir ist klar, dass die holländische Militärs, im Gegensatz zu ihrer politischen
Vorgesetzten, genug haben vom US-Terror ("Embedded" amerikanische Offiziere bei
holländischen Kommando-Einheiten in Afghanistan stacheln zu Kriegsverbrechen
an), und das sie, wahrscheinlich, absichtlich das Skandal von Gestern (Folter in
Irak) bekanntgemacht haben. Dies wird, früher oder später, zum Abzug der
Niederländern aus der südafghanischen Provinz Uruzgan führen. Deshalb wird noch
mehr Druck ausgeübt auf den Deutschen, um die Platz der Holländer einzunehmen.

Nederland wil wel skibrillen maar geen gezichtssluiers.

Het ANP vanmiddag: Kamp: geen strafbare feiten:

Uitgegeven: 17 november 2006 15:15; Laatst gewijzigd: 17 november 2006 16:02

DEN HAAG - De Koninklijke Marechaussee heeft wel degelijk onderzoek verricht naar de behandeling van verdachten door de Militaire Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (MIVD). Volgens de marechaussee was er geen sprake van strafbare feiten. Dat zei minister Henk Kamp (Defensie) vrijdag na afloop van de ministerraad.

Toch stelt de minister samen met zijn collega van Justitie Ernst Hirsch Ballin een onafhankelijke commissie in om de kwestie te onderzoeken. De commissie zal tevens kijken of betrokkenen, inclusief de minister zelf, op de juiste wijze met informatie zijn omgegaan."

Ho, ho!

De minister kreeg kennis van mogelijk strafbare feiten.
Van de marechaussée hoorde hij niets meer. Dus "nam hij aan" dat er niets aan de hand was. Zelfs àls een en ander niet strafbaar zou zijn geweest, dan nog had Kamp zich moeten vergewissen van disciplinaire maatregelen. Kennelijk ook niet gebeurd.

Mijn vermoeden, dat de MIVDers vrijuit gingen en dus vrolijk verder zijn gaan martelen, wordt bevestigd!
Kamp zei vrijdag dat hij destijds was geïnformeerd over mogelijke onzorgvuldige behandeling van verdachten en dat de Koninklijke Marechaussee dit ging onderzoeken. Van de uitkomst is hij niet op de hoogte gesteld. Dit is nooit het geval bij een strafrechtelijk onderzoek.

Als het waar is, bevestigt dit het verhaal van marechausséecommandant generaal-majoor Neijssingh, die in De Volkskrant zegt, dat opperbevelhebber Kroon niet zijn advies opvolgde om het OM in te lichten!

En zou Kroon dat hebben besloten zonder met Kamp te overleggen? Laat een opperbevelhebber een door de minister gelast onderzoek de mist in gaan, zonder die minister daarvan op de hoogte te stellen? Rare verhoudingen. Het lijkt wel Voorhoeve-tijd (Srebrenica-1995).

Skibrillen en Gezichtssluiers

De minister bevestigde dat de MIVD'ers bij hun verhoren gebruik hadden gemaakt van skibrillen. Volgens zijn informatie gebeurde dit om te voorkomen dat de verdachten hun verhoorder zouden kunnen herkennen. Dit hoeft volgens hem niet per se strafbaar te zijn.

In de ministerraad van vanmorgen, waar het kabinet besloot tot deze stuntelige verdedigingslijn en verlengde doofpot-politiek, werd ook het dragen van de boerka (burqua), meer in het bijzonder de gezichtssluier, in de ban gedaan.
Er komt geen algemeen verbod. Dat zou ook moeilijk kunnen, want hoe moet het anders met bruidsparen, nonnen, bouwvakkers met stofmaskers, enz.?

Nee, Verdonk zet plaatselijke ambtenaren aan het werk, die gemeentelijke verordeningen moeten maken tegen boerka's in de bus of op gymles.

Leve de "kleinere overheid" (Minder regels, minder ambtenaren, weetjewel...).

Maar ja, het lijkt nodig, om Nederland van een groot gevaar te verlossen...

Balkenende met ski-bebrilde militairen in Uruzgan: Zo hoefden ze hem niet te herkennen...

Ik dacht wèl, als die MIVDers in As-Samarra in 2003, nu eens zèlf die skibrillen hadden opgezet om herkenning te voorkomen? Dat zou toch veel handiger zijn geweest?

En, als die skibril niet genoeg was, waarom, als vorm van integratie in de plaatselijke cultuur, niet een gezichtssluier aangedaan?

Ik zou dus de militaire juristen willen adviseren, om uitzonderingen op het boerka-verbod in het leger toe te laten. De gezichtssluier is een belangrijk ondervragingsmiddel, en, à la guerre comme à la guerre, we laten geen middel onbenut tegen de terreur!

Ongerijmdheden in de Kamp'se verdediging

En nu komt er iets heel geks!

Kamp zegt, dat hij "er nooit meer iets van heeft gehoord" en dat dat normaal is bij een strafrechtelijk onderzoek. Maar er is helemaal geen strafrechtelijk onderzoek geweest!

De Marechaussée (is een soort politiedienst) heeft een vooronderzoek gedaan. Alleen het OM kan een strafrechtelijk onderzoek doen.

Over dat marechaussée-onderzoek is gerapporteerd. Het gebeurde, zegt Kamp, in zijn opdracht. Dat rapport heeft hem nooit (officieel) bereikt. Het was geen strafrechtelijk onderzoek, dus moest de uitkomst wèl aan hem gemeld worden!

En nòg iets heel merkwaardigs: Kamp wist niets, heeft geen rapportage gezien, laat staan goedgekeurd. Maar nu komt hij plotseling met details uit die rapportage aanzetten (skibrillen, harde muziek, watergooien (boarding?)) en roept uit dat vast zou staan dat daar niets mee aan de hand is.

Ook het gebruik van harde muziek tijdens de verhoren was bekend. Dit gebeurde om te voorkomen dat verdachten in de cellen onderling met elkaar zouden communiceren tijdens de ondervragingen.

Ach gussie, dat was dus om de verveling te verdrijven van die in de watten gelegde gevangenen. Nee, het heeft niets te maken met de Guantanamo-methoden, om mensen murw te maken met harde rockmuziek. Elke gelijkenis is toeval?

Ende gij geleuft da?

Link: http://www.nu.nl/news/889340/10/rss/Kamp%3A_geen_strafbare_feiten.html

[Kruispost met De Lage landen]

Uruzgan: Martelt de Nederlandse MIVD verder zoals in As-Samawa?

Een scoop van De Volkskrant vandaag: Nederlanders martelden Irakezen.
Het gebeurde in november 2003. Hoewel het MIVD-vergrijp werd gemeld aan de legertop, hield deze het deksel op de doofpot.

* Wat wist VVD-minister Henk Kamp hiervan?
* Gaat de MIVD, na gebleken straffeloosheid, met deze praktijken door in Afghanistan?

Eest de kern van het bericht in de Volkskrant:

"De toenmalige Chef Defensiestaf Luuk Kroon werd begin november 2003 op de hoogte gesteld van spanningen in het Nederlandse kamp over de behandeling van gevangenen. Ze werden verhoord in een vestiging van het Coalition Provisional Authority in As Samawah, door MIVD-officieren."

Ik moet het nog even nagaan, maar ik denk, dat de rel over de officier die indertijd bij het OM van de militaire strafkamer in Arnhem was aangegeven wegens opzettelijk neerschieten van een burger, een rol heeft gespeeld. Een schimmig competentiegevecht brak uit tussen Defensie ("geheime instructies"), het OM, justitie en Binnenlandse Zaken (Marechaussée). De man is overigens later vrijgesproken.
De commandanten te velde zaten klem tussen de Amerikaanse en Britse verlangens inzake een straffe behandeling van gevangenen, hun instructies en de Geneefse Conventie. Tegen die achtergrond moet de verleiding voor de generale staf in Den Haag (en de minister?) groot zijn geweest, om de zaak er maar bij te laten. De hele Nederlandse Irak-missie zou daardoor op losse schroeven zijn komen te staan.
De toenmalige opperbevelhebber klinkt in elk geval niet als iemand die géén boter op zijn hoofd heeft:

Luitenant-admiraal Kroon heeft kennis van deze strafbare feiten niet gemeld aan het Openbaar Ministerie. Volgens ingewijden heeft Kroon een advies van generaal-majoor Kees Neisingh, toen bevelhebber van de Koninklijke Marechaussee, naast zich neergelegd. Neisingh adviseerde Kroon de zaak voor te leggen aan het OM en voor de rechter te laten komen.

Kroon koos ervoor de zaak buiten de openbaarheid te houden. Gisteravond reageerde Kroon op de bevindingen van deze krant: ‘Ik ben met pensioen, heb overal een dikke streep onder gezet en geef geen commentaar.’ Volgens Veen (voorlichter Defensie, HR) zei Kroon hem gisteravond zich niets te kunnen herinneren. ‘Wat niet betekent dat het hem niet is gemeld.’"

Een mogelijke ontsnappingslijn voor minister Kamp en het leger (een aantal partijen heeft aangedrongen op een spoeddebat maandag in de Tweede kamer), is de lokatie van het vergrijp: het gebeurde in een "vestiging van de CPA, de "coalition provisional authority", de toenmalige schaduwregering van de Amerikanen in Irak onder leiding van goeverneur Bremer.
Was Nederland dan toch formeel onderdeel van de CPA?
Alles is in een wolk van vaagheid gehuld. De regering-Balkenende steunde de Amerikanen en Britten "wel politiek, niet militair".

* Is het "murw maken" van gevangengenomen verdachten (gedurende vier dagen), om ze vervolgens over te dragen aan de Engelsen, "politiek", en niet-militair?
* Kan men zijn handen schoonwassen gelijk Pontius Pilatus onder het motief, dat de "vestiging" van de CPA niet onder Nederlands bevel viel?

Voordat men, als tweede verdedigingslinie, zich in Nederland op de borst gaat kloppen, dat er snel wordt ingegrepen (Bot [niet: Kamp!] kondigde een "onafhankelijke commissie van onderzoek" aan), moeten we even kijken naar die valse Britten, die de Hollanders zouden hebben opgestookt: In het UK zijn al drie gevallen van marteling en willekeurige doding berecht en hebben tot veroordelingen geleid. Op dit moment staan zeven andere militairen voor dergelijke wandaden in Engeland terecht.
Trouwens, waarom heeft marechaussée-commandant Neisingh het geval niet zelf aangegeven bij het OM in Arnhem? Het is strafbaar, wanneer men kennis draagt van strafbare feiten, om deze niet aan te geven.

De hele gang van zaken doet ook denken aan de manier waarop de legertop in 1995 de minister Voorhoeve verkeerd, onvolledig en te laat informeerde. Lees het Srebrenica-rapport (2002) er maar op na! Men kende dus deze gevaren en prakrijken. Dat maakt het des te erger, dat ze nu blijkbaar konden worden herhaald! Daarvoor is Kamp verantwoordelijk, of hij er nu van op de hoogte was of niet.

* En in zuidelijk Afghanistan, waar sinds 2004 een met geheimzinnigheid omgeven Nederlands commando-onderdeel als hulptroep dient onder feitelijk Amerikaans bevel?

De door het Amerikaanse Congres onlangs aanvaarde Bush-voorstellen voor het legaliseren van martelingen (met terugwerkende kracht!) spreken boekdelen. Het heeft er alles van weg, dat de MIVD-praktijken in Afghanistan gewoon zijn verdergegaan.

Eén en ander kwam aan het licht, toen (delen van) die commandotroepen werden ingezet (nog steeds met Amerikaanse officieren aan het roer!), rond de kampen van de Nederlandse "opbouwmissie" in Uruzgan. (Zie de voorgaande post).

Als de Tweede Kamer inderdaad straks bijeenkomt, moeten er ook vragen over Afghanistan worden gesteld. Een alstublieft geen nieuwe Srebrenica-commissie met jarenlang "onderzoek"!

Het ziet ernaar uit, dat Kamp onmiddellijk zou moeten aftreden en dat op korte termijn de Afghanistan-missie moet worden heroverwogen.

[Ook gepubliceerd in De Lage Landen]

Uruzgan-drama komt...

Omringd door walgelijke zonnebrillen, bijt Jan Peter Balkenende in het (Baluchti woestijn-) stof. (Klik op de foto, om de design-brillen goed te zien, courtesy NRC-Handelsblad, 28/8/06).
Jan Peter heeft de New York Times gehaald met zijn bezoek aan het Nederlandse NATO-ISAF contingent in Tarin Kowt, Uruzgan. Zij het via een persconferentie met president Hamid Karzai, die zich bitter beklaagde over Pakistan (en de dekking die de US aan dat regime geven).
Pakistan zou zijn oude verbindingen met de Taliban gebruiken, om tribale opstanden in het Zuiden van het land aan te wakkeren. Aanknopingspunt daarvoor is de corruptie in Kabul, die voor een groot deel de schuld is van de Amerikaanse praktijken. (Zie artikel van Ann Jones, geciteerd in Legal Alien @ NY).
Wat is er werkelijk aan de hand?
De bergstammen van zuidwest-Pakistan en Baluchistan, samen met die van Pashtun-country in Zuid-Afghanistan, zijn, zoals alle bergstammen en -clans (denk aan Schotten, Zwitsers, enz.) erg gesteld op hun onafhankelijkheid. India steunt het onafhankelijkheidsstreven van bij voorbeeld de Baluchis, om het pakistaanse leger wat af te leiden van Kashmir. De Pakistaanse ISI, daarin tot voor kort geholpen door de CIA, ondersteunt daarentegen het orthodoxe Islamisme, de Taliban dus, maar ook andere Sharia-adepten, gebruik makend van de ontevredenheid van terzijdegeschoven clanleiders en opiumtelers.
Doordat de Amerikanen aan Karzai geen kans hebben gegeven, om tot een nationaal akkoord te komen met lokale clanhoofden, is iedereen boos en opstandig. En wie opstandig is, wordt "Taliban" of "Al Qaeda" genoemd.

De terreurbombardementen die door de Amerikanen zijn begonnen, worden voortgezet door de Engelsen en Australiërs in Helmand en Kandahar. Nederlandse en Duitse militaire officieren, niet zo happig op het "opbouwwerk" waarvoor ze eigenlijk zijn uitgezonden, dringen erop aan, om mee te mogen doen met het prijsschieten op "Talibaan".

Dat gaat dus helemaal de verkeerde kant op. Dat Uruzgan "rustig" zou blijven, is een illusie. De hele bevolking zal zich gaan verweren tegen de "indringers". ISAF krijgt dezelfde behandeling als het Russische leger, indertijd.

De Europese legereenheden zouden gezamenlijk, nu de Amerikanen ter plekke geen poot meer hebben om op te staan, een snel te formuleren gemeenschappelijke EU-pacificatie-politiek, in overleg met de Karzai-regering, moeten gaan uitvoeren: praten met de plaatselijke clan-leiders, ontwikkelingsprojecten op kleine schaal uitvoeren ter versterking van de economie en de samenhang in de gebieden, niet tegen, maar met de bestaande leiders. Zodoende, krijgen de Taliban daar geen munitie meer: de welvaart komt van elders.

Is er, ergens in een Brussels hoekje, nog genoeg diplomatieke moed, om zoiets op poten te zetten?

Uruzgan-Missie: Een Europees Probleem

De Lage Landen (8 juli): Uruzgan-Missie: Onverantwoord
De Nederlandse Uruzgan-missie, onverantwoord als ze is uit militair- en buitenlands-politiek oogpunt, is ook een Europees probleem.

Geen transnationale europese discussie
In de eerste plaats, omdat er, buiten wellicht de militaire contacten tussen Engeland en Nederland, waar wij geen zicht op hebben, geen enkele transnationale discussie plaatsvindt tussen beide landen. In het U.K. is al wekenlang een discussie gaande tussen deskundigen, politici en de publieke opinie naar aanleiding van de 6 doden die er al bij het Engelse-, 3.300 man sterke-, contingent in Kandahar-Helmand zijn gevallen. Hoge militairen stellen de ongecontroleerde, "robuuste", acties van de Amerikanen en de bij hen los van de ISAF aangehaakte Engelse (en ook Nederlandse) commando's, F16s en Apaches, verantwoordelijk voor de opleving van guerrilla-acties vanuit de locale clans gedurende de afgelopen maanden. (Voor een overzicht van de Engelse discussies, zie The Guardian (4.7.06): Commanders balk at "Mission Impossible" en post morgen op "At Home in Europe").

"Mountain Thrust" dwingt de ISAF-bondgenoten om zich aan de Amerikaanse intimidatie-strategie te conformeren.
In de tweede plaats, omdat wat er nu gebeurt een voorbeeld is van de cynische Amerikaanse verdeel- en heers-politiek, tegenover bondgenoten, met name Europese, en dat, ondanks het feit, dat ze binnen de NATO (die formeel gesproken ook de Uruzgan-missie leidt) afspraken hebben over gezamenlijk optreden. Mopperend en met tegenzin hebben de Amerikanen het VN- en NATO-mandaat aanvaard, om het vervolgens in de praktijk rondweg te saboteren. Dat gebeurt via "Mountain Thrust", een operatie, waarbij "preventief" terreur wordt gezaaid en willekeurig wordt gedood in de dorpen van Kandahar, Helmand en Uruzgan. Toppunt van manipulatie: Nederlandse commando's die buiten ISAF om sinds ruim een jaar aan de Amerikaanse "Enduring Freedom" operatie zijn toegevoegd, worden daarvoor ingezet. Een goede garantie, dat het "Kamp Holland" absoluut niet in staat zal zijn om een "Muthanna"-achtige "softe" benadering van de bewoners in praktijk te brengen! De trotse clan-leden, die echt niet voor hun eerste guerrila-vuurproef staan (Engelsen in de 19e eeuw, de Russen in de jaren '80, de Taliban in de jaren '90 - ze hebben allemaal bloedig hun neus gestoten), weten nu met wie ze te doen hebben, vooral als de Nederlandse F16's en de Nederlandse Apache-gunships geregeld het werk komen afmaken met bombardementen en sproeiend mitrailleurvuur. (Post hierover op "Legal Alien @ New York", 9 juli 2006: Afghanistan: Coalition of the Killing).

Negeren EU
En in de derde plaats, omdat het Nederlandse gedrag niet alleen gevaar inhoudt voor Islamistische wraak-acties op eigen grondgebied, maar ook op dat van de rest van de EU. De nodige coördinatie is nog veel te zwak. En er wordt geen gebruik gemaakt van het humaniserende gewicht dat een verenigd handelende EU bij de Amerikanen in de schaal zou kunnen leggen.
Wat de coördinatie betreft: Stel je eens even voor, dat Frankrijk door zijn repressie-politiek tegen Syrië in de Libanon-kwestie (waarin het samen met de VS optreedt), Arabische wraak-acties zou provoceren in andere EU-landen! Of de irritaties die de Spaanse politiek in Marokko oproept, zouden leiden tot represailles tegen onder andere Nederland! - Het huis zou te klein zijn... De roep om EU-coördinatie zou niet van de lucht zijn. Dus is de hamvraag: Wat doet Nederland om de EU-solidariteit in dezen te bewaren?

Op dit moment bestaat er helaas geen draagvlak voor deze benadering in Nederland-zelf. Toch heeft het land als relatief klein EU-lid er alle belang bij, om een beetje grip te kunnen houden op de internationale politiek van de grotere landen, en, zoals in Srebrenica is gebleken, ervoor te kunnen zorgen, dat die landen mee-verantwoordelijk zijn, en dus bijspringen als de nood aan de man komt.

Wie neemt een initiatief?

(Illustraties: Apache-schild-FAS website; Foto's razzia Amerikaanse militairen op Afghaans bergdorp: Hicks, New York Times, 8.7.06)

Afghanistan: Nederland gaat...

Vandaag ontving ik volgend bericht als PvdA-lid:

PvdA	Bericht
Aan:	Alle leden en belangstellenden van de PvdA. Klik hier voor meer informatie over uw gegevens. Uw relatienummer: [...]
Datum:	3 februari 2006
	Geachte heer Riethof, Deze week heeft de Partij van de Arbeid-fractie ingestemd met het sturen van een missie naar Afghanistan. Voor ons gaf uiteindelijk de doorslag dat we ervan overtuigd zijn dat we, hoe moeilijk ook, in Afghanistan iets kunnen betekenen voor de Afghaanse bevolking. De operatie in Afghanistan wordt geleid door de Verenigde Naties, door Kofi Annan. De Partij van de Arbeid hecht aan internationale solidariteit en heeft een lange traditie van steun aan militaire missies die op een internationaal-rechtelijk deugende manier, en dus met instemming van de Verenigde Naties, worden geleid. Toch hebben we niet zonder slag of stoot ingestemd met de missie. De PvdA-fractie heeft zeer kritisch gekeken naar het besluit van het kabinet en drie eisen op tafel gelegd. Ten eerste moesten we er zeker van zijn dat we de Afghanen echt zouden kunnen helpen, dat het geen kansloze missie zou zijn. Ten tweede moest de commandant van onze troepen in ons gebied op cruciale momenten de baas kunnen zijn en moest de behandeling van krijgsgevangenen goed geregeld worden. Ten derde moest het kabinet als één man achter de missie staan. Onze soldaten hebben er namelijk recht op zich eenduidig gesteund te weten. Dit laatste - de noodzakelijke eenheid van het kabinetsbeleid - hebben we in het Kamerdebat afgedwongen. Maar ook bij de andere twee punten is het kabinet ons tegemoet gekomen. Allereerst bleek uit de rapporten van de inlichtingendiensten dat de missie wel degelijk kans van slagen heeft, hoewel het gevaarlijk is in Afghanistan. De doelstelling van stabilisatie, het hand in hand creëren van een veilige omgeving en het opbouwen van een begin van behoorlijk bestuur, is niet onmogelijk. We maken ons geen illusies. Het zal moeilijk gaan, de resultaten zullen langzaam komen, er zullen vele tegenslagen zijn, maar het kan wel En als die mogelijkheid ook echt bestaat, dan moeten we er niet voor terugschrikken. Internationale solidariteit wordt wel een heel hol begrip als we afhaken als het moeilijk wordt. Ook op het tweede punt bleek dat onze aanpak vruchten afwierp. Er zijn sluitende afspraken gemaakt met de Afghaanse autoriteiten waardoor eventuele gevangenen worden bezocht door het Rode Kruis en gevolgd door de Nederlandse autoriteiten. Daarbij gaat het erom dat de krijgsgevangenen volgens het internationale recht worden behandeld. De afgelopen week is ook duidelijk geworden dat de commandant van onze troepen acties van de Amerikanen in zijn gebied kan tegenhouden. Dit is precies wat wij vroegen, het vermindert de veiligheidsrisico's voor de Nederlanders en verhoogt de slagingskansen voor het opbouwwerk van de Nederlanders, waardoor we de Afghanen kunnen helpen en de internationale rechtsorde kunnen versterken. De PvdA weet dat Nederland niet altijd en overal iedereen kan helpen. Dat kan van een klein land als Nederland niet verwacht worden. Maar de missie in Afghanistan heeft een voorgeschiedenis. Na de terroristische aanslagen van 11 september 2001 ontstond wereldwijde steun om onder leiding van de Verenigde Naties de broeinesten van terroristen in Afghanistan binnen te vallen. Door nu weg te gaan uit Afghanistan zouden we dat kleine beetje hoop op betere tijden bij de Afghaanse bevolking meteen weer inleveren aan de Taliban Nu het mogelijk blijkt om de Afghanen, hoe moeilijk ook, te helpen, vinden wij dat we dat dan ook moeten doen. Wouter Bos, fractievoorzitter Tweede Kamer

Allereerst: Waardering voor de snelle en doeltreffende manier, waarop tegenwoordig de partijleden worden betrokken bij dergelijke kwesties.
Ik vond ook, dat in de gecompliceerde omgeving waarin de fractie moest werken, er een goed resultaat is geboekt. Zo moet de PvdA oppositie voeren! De hypocriete manier, waarop het kabinet-Balkenende is omgegaan met deze kwestie, is door het optreden van de fractie duidelijk naar voren gekomen. Het opportunisme van D66 (zie ook de ingezonden brief van Lousewies van der Laan en Bert Bakker in de Financial Times) is vakkundig onschadelijk gemaakt.

Maar de missie-zelf?
Ten aanzien van de Amerikanen is, voorzover ik kan zien, NIETS bereikt. Enduring Freedom en ISAF blijven dus door elkaar lopen. Dat wordt nog verergerd door het feit, dat ook Nederlandse troepen aan EF deelnemen, onder Amerikaans bevel. Ik had willen horen, dat EF niets te zoeken heeft in Uruzgan, daar er geen Al-Qaeda aanwezigheid is, en nauwelijks Taliban.
De gouverneur van de provincie is ene Jan Mohammed, familie van Karzai, de president. Deze vroegere CIA-stooge, gezworen vijand van de Taliban, maar corrupt, gewelddadig en handelend als een maffialeider, zou worden afgezet door Karzai, voordat de Nederlanders in Uruzgan komen. Ook daarvan is in de brief geen sprake.
Er valt dus nog het een en ander op te helderen over de voorwaarden waaronder deze missie plaats zal vinden.
Wij blijven op onze qui-vive.
In elk geval, moet de Nederlandse pers nu echt worden toegelaten tot het gebied.
Afghanen en/of Amerikanen hebben dat tot nu toe verboden.