Commentaren bij de uitkomst van de Nederlandse verkiezingen - Wilders: No Way!

(PVV-uitslagen per gemeente in NL, bron: NRC)

Juist over het randje van een parlementaire meerderheid, dreigt de verkiezingswinnaar VVD (31 zetels op 150) een coalitie te sluiten met de andere winnaar, de PVV van Geert Wilders (24/150) en de smadelijk verslagen Christendemocraten van het CDA (van 41 naar 21/150). De theocratisch-protestantse en vrouwonvriendelijke randgroep SGP (2/150) heeft aangekondigd, een dergelijke coalitie -onder voorwaarden- te willen steunen.
De morele winnaars, de sociaaldemocraten van de PvdA (30/150), de sociaal-liberalen van D66 (10/150) en de links-liberalen van Groenlinks (10/150), alsmede de teruggekomen linkse socialisten van de SP (15/150) hebben voorlopig het nakijken.

Maar er is nog niets definitief vastgelegd. 
De Nederlandse regeringsvorming is altijd een langdurig en ingewikkeld proces.
Sinds 1945 zijn er 26 regeringen geweest met een gemiddelde zittingsduur van 2,5 jaar. Daar tussendoor is in totaal 6,5 jaar (!) verloren met stoelendansen rond regeringsformaties.
De koninklijke opdracht aan VVD-senaatsfractievoorzitter Uri Rosenthal, om de mogelijkheden van een "stabiele" regering met de VVD en de PVV te verkennen, kan twee dingen betekenen.

• A. De VVD ziet werkelijk mogelijkheden, om met een plotseling poeslieve Wilders een coalitie te vormen en het CDA daarin mee te nemen als junior-partner.
• B. Men weet niet zo goed, hoe zich van Wilders te bevrijden, zonder inhoudelijk met zijn racistische program in discussie te gaan. Daarom zoekt men niet-inhoudelijke barrières, waardoor men straks opgelucht zou kunnen zeggen: "Jammer, maar helaars, dan in godsnaam maar Paars".

In het geval van A., breekt "de pleuris uit". Als Uri en Marc tenminste rechtdoor opstomen naar zo een combinatie. Nette liberalen binnen de eigen VVD en een hele rij sociaal-georienteerde Christendemocraten, onder wie oud-premier Dries Van Agt en oud-minister van Financiën en oud-Eurocommissaris Andriessen, hebben al aangekondigd, dat ze een dergelijke coalitie niet zullen meemaken. Het wordt wellicht iets anders, als VVD en CDA maandenlang de PvdA aan het lijntje gaan houden, en de stem des volks zich zal neerleggen bij een coalitie "Bruin I". Dat zou zo ongeveer in september voor elkaar kunnen komen.

Uit de schaarse berichten over de (in-)formatie, kun je opmaken, dat de VVD het vooral zoekt in de onder B. genoemde niet-inhoudelijke punten. Voorbeeld: "Doet halve PVV-dissident Hero Brinkman wel mee?" - Wilders haast zich om te bevestigen dat H.B. loyaal is aan de PVV, dus aan hemzelf. Daarmee is de 78/150 steun in het parlement voor de schijn weer gered.

Een volgend punt: De Eerste Kamer (de Senaat, voor onze Belgische lezers). De EK wordt eens in de 4 jaar voor de helft vernieuwd met leden die door de provinciale afgevaardigden worden gekozen. Volgend jaar zijn er provinciale verkiezingen. Nu zit er geen enkele PVV-er in de EK. Een Bruine regering zou er dus in de minderheid zijn. "Doet de PVV aan de volgende EK-verkiezingen mee?" vraagt Rutte (VVD). Want met Wilders weet je het nooit. Bij de gemeenteraadsverkiezingen deed hij maar in 2 van de ruim 450 gemeenten mee, omdat hij geen betrouwbare kandidaten kon vinden.
Het antwoord op die laatste vraag wordt nog afgewacht. Rutte zou kunnen overwegen, om de tijd tot na de eerstvolgende EK-vernieuwing af te wachten, om pas na de intrede van PVVers in de EK enkele PVV-discrimatoire voorstellen erdoor te jagen.


Het is opmerkelijk, dat de VVD (en de nieuwe CDA-leider Maxime Verhagen) geen woord vuil maken aan de absoluut onaanvaardbare eisen van de PVV op het gebied van de grondwet, de mensenrechten, Europa, en de buitenlandse politiek van Nederland. 

Mensen discrimineren volgens hun "wortels" is niets minder dan: RACISME
Immers,

• Wilders eist dat Nederland in alles het Israël van Likud en Jisraël Beteinu volgt. NATO- en EU-bondgenoten hebben het nakijken. Iran moet worden gebombardeerd. Palestijnen, of ze nu Hamas, PLO of christelijk zijn, moeten naar Jordanië verhuizen. Kortom, Nederland moet zich in de voorhoede scharen van een totale oorlog tegen de Islam. (Bronnen: PVV-program, Wilders' toespraken in Florida en Kopenhagen, 2009.) Kortom, de droom van die heldhaftige Nederlandse Srebrenica-brigade in een "clash of civilisations"?.
• De Europese gemeenschap wordt in zijn huidige vorm door Wilders afgewezen. Roemenië en Bulgarije moeten eruit. Turkije mag nooit toetreden. De EU moet worden omgezet in een zuivere economische (vrije-markt) overeenkomst tussen staten. De (te) grote PVV-fractie die Nederland sinds 2009 naar het EP afvaardigt, verenigt zich in de praktijk met de grootste eurosceptici en ultra-rechts. Pure afbraak-politiek. Toegejuicht door de ultra-rechtse republikeinse vrienden van W. in de VS.
• De PVV eist in zijn program een aanvulling op artikel 1 van de Nederlandse grondwet, waarin zou moeten worden bepaald, dat alleen wie zijn/haar "wortels" in zoiets als "de joods-christelijk-humanistische cultuur" heeft, een echte Nederlandse burger kan zijn. De anderen zijn verdacht. Zeker als ze uit een land komen, waar de Islam belangrijk is. Het gaat hem en ons hier om het begrip "wortels". Wilders beweert voortdurend bij hoog en bij laag dat hij niets tegen moslims heeft, maar alleen de Islam veroordeelt als een "fascistische ideologie". Maar met die "wortels" verraadt hij zich als een racist, pardon, ethnicist. Je kunt een christelijke Palestijn, een hindoeistische of christelijke Indonesiër zijn, ja zelfs een Antilliaan van de Nederlandse Antillen zijn, waar de eerste koran bij wijze van spreken nog moet worden ingevoerd, - voor Wilders ben je verdacht, vanwege... je afkomst. Dus NIET vanwege je religie of die van je ouders, nee, het staat er duidelijk: Het zijn je WORTELS die je tot gelijkwaardige of ongelijkwaardige Nederlandse burger maken! Is dat racisme? Of is dat geen racisme? Bewijs: Eén van de weinige keren dat W. over deze dingen eens aan de tand werd gevoeld voor de Nederlandse TV, verklaarde hij onomwonden, dat moslims uit de VS NIET geweerd zouden worden uit Nederland, maar niet-moslims uit Indonesië, Palestina, Egypte en de Nederlandse Antillen, WEL!

Er is hier te weinig plaats, om alles te herhalen, wat we voor en na de verkiezingen in Nederland hebben gezegd over de verdachte verbindingen van Wilders met Israëlisch en Amerikaans uiterst-rechts en de doorwerking daarvan, vaak stiekum, in het PVV-program. Daarom verwijs ik naar het label Wilders in De Lage Landen, en Wilders, cq Wilders International, in Huibslog.Veel van die stukken, voorzover ze in het Nederlands zijn, staan ook op Krapuul.

In Europa kunnen we een regering in het grootste van de kleinere landen, waarin, zoals Jobbik in Hongarije, een racistische partij vertegenwoordigd is, missen als kiespijn. Er is 5 minuten moed nodig bij de democratische partijen van Nederland, om Wilders en zijn PVV resoluut af te wijzen.

Ik vrees, dat het een vaag compromis na 5 maanden wordt.

Goddeloze Europeanen roepen de economische straf van God over zich af? (Fox News)

Fox News weet het precies - Wij, Europeanen, zijn een stelletje godverlaten klungels! (Met dank aan Politblogger.eu van Dietmar Näher)

Nee, de onderstaande video is geen fake. Dat de economische problemen van Europa veroorzaakt worden door een stelletje goddeloze klungels, dat meent Fox-News letterlijk:
Popout
Een illustratie van de snel groeiende culturele kloof tussen Europa en de US. Ik geef een vertaling in het Nederlands in de update.

Ik geloof daar persoonlijk niet zoveel van.  De basis-waarden van de Amerikaanse Constitutie komen uit de Europese Verlichting. Veel van de nieuwe inzichten in cultuur, beschaving en economie komen uit de US naar Europa. Al sinds de vijftiger jaren. Een vruchtbare wisselwerking.

Maar de behoeften om zich een tegenstander, een vijand, te scheppen, zijn altijd groot. De Nazis hadden het in de dertiger jaren over de Amerikaanse "Oostkust", waarmee ze de Joden bedoelden. Nu wordt door Amerikaans rechts de zaak omgekeerd: Wij Europeanen, zijn van God los geraakt, en worden daarom gestraft met economisch verval...

Ik ben een groot voorstander van het bevorderen van een gezamenlijke Europese identiteit. Die hebben we namelijk al lang, al blijft zij verborgen. Maar ik verzet me met handen en voeten tegen het identificeren van die identiteit via valse tegenstellingen. Of dat nu tegen Noord-Amerika is of tegen de Islam.

Europa heeft genoeg aan zichzelf. Meer dan genoeg!

Mag de CIA wel weten wat wij niet mogen weten over Wilders' geld?

Dit artikel verscheen eerst op Krapuul.nl. Ik werk daaraan mee, omdat we alle krachten moeten bundelen tegen de leugens, waarvan Wilders en zijn bondgenoten profiteren.

"Truth Will Prevail" - George Washington. Or Another Of His Friends.

Gaat de PVV-fractie in het Europees Parlement straks WEL aan de CIA onthullen, wat het Nederlandse publiek NIET mag weten over de financiering van Wilders' eenmansstichting en eenmanspartij?

Deze week gaat het Europees parlement stemmen over de vraag, of "Amerikaanse autoriteiten" weer alles in kopie toegestuurd krijgen, wat jij en ik internationaal overboeken via het SWIFT systeem.
Uitleg: Om gratis in euros geld over te maken of uit de muur te trekken in Eurolanden, gebruik je het SWIFT systeem. Als ik bij voorbeeld eens in de maand geld van mijn Nederlandse ouderdomspensioen overmaak op mijn Belgische rekening (bij dezelfde bank, de ING), verschijnt een waarschuwing op de website: "Gegevens kunnen worden overgedragen aan Amerikaanse Autoriteiten."
Bedankt ING, voor de transparantie. Dat meen ik werkelijk. Want van 2002 tot 2006 stond het rekencentrum van Swift nog in Amerika (hoewel het het hoofdkantoor in Ukkel, bij Brussel gevestigd is) en onze gegevens werden stiekem door NSA en CIA geregistreerd.
Van wederkerigheid is geen sprake. Gegevens worden niet gedeeld met onze eigen geheime diensten. Nederland weet daar alles van, sinds de Amerikaanse autoriteiten in 1995 weigerden om gegevens over Karadzic' Servische troepen te delen met onze militaire missie in Srebrenica. Met als gevolg, dat de interventie van twee Nederlandse straaljagers om de Nederlandse VN-missie aldaar te ondersteunen, half mislukte. Je kunt het hier nalezen.

Nu staat het rekencentrum van Swift in Amsterdam. De VS hebben gevraagd, om gewoon door te mogen gaan met data-mining. Maar daar is nu een Europese toestemming voor nodig. Onze vroegere liberale Eurocommissaris Bolkestein was daar wel voor. Vrijheid, blijheid, niet waar?

Maar z'n voorstel in die richting werd niet overal even enthousiast ontvangen. De Europese discussie sleepte aan tot 30 november vorig jaar, toen een Europese raad van ministers van Binnenlandse Zaken, besloot, dat de CIA haar gang mocht gaan. Die datum was niet toevallig, want op 1 december ging het nieuwe Europese Lissabon-Verdrag in. Dat verdrag machtigt het Europese parlement, om al dan niet toestemming te geven voor dergelijke zaken.

Vanwege een paar technische details die mij ontgaan, ging de vlieger van de lidstaten-ministers niet op. Het EP moet er nu toch ook erover beslissen, wat niet de bedoeling was. Nu adviseert de betrokken commissie van het EP, om de Amerikanen alleen toe te laten, als ze werkelijk iets te zoeken hebben. Logisch, niet waar? Hetzelfde geldt voor het Nederlandse openbaar ministerie, als ze iets willen opzoeken of afluisteren.

Maar dat is niet wat de Amerikaanse administratie wil. Ondanks de zeperds in Irak, enzovoort, is men er in Washington nog steeds hardstikke van overtuigd, dat alleen zij de wijsheid in pacht hebben en dat Nederlandse, Duitse, Franse en Poolse geheime diensten alleen interessant zijn als filialen van de CIA. Zelfs de Engelsen worden niet vertrouwd, zoals blijkt uit het parlementaire onderzoek in Londen over Blair's beslissing om mee te doen met de inval in Irak (2003), dat nu daar plaatsvindt.

Het EP dreigt dus in meerderheid "nee" te zeggen tegen het Amerikaanse mee-lezen van wat ik van Nederland naar België overmaak op mijn ING-rekeningen. Bravo, EP! Europa is echt wel nuttig, zeker nu het Parlement meer te zeggen krijgt.

De Amerikaanse buitenland-minister, Hillary Clinton, belt met de Poolse EP-parlement voorzitter Buzek. Ongezien! Hoopt ze, dat het Poolse zwak voor Amerika zal helpen? Het Europese Parlement heeft een prima kans om te laten zien wie er bij ons de baas is.

Schrijver dezes is er helemaal niet tegen, dat diensten, die terrorisme bestrijden, toegang krijgen tot bankgegevens die daarop slaan. Europese-, Amerikaanse-, Chinese-, whatever. Het is interessant, om te weten, wie geld aan Wilders en zijn stichtingen overmaakt, om de Nederlandse politiek te beïnvloeden. Maar liever NIET in het kader van een eenzijdige en exclusieve overeenkomst, die de CIA maakt tot enige beheerder van onze "geheimen". Daarom moet de SWIFT-CIA overeenkomst worden afgewezen.

Wilders heeft zijn Europese vertegenwoordiging van de PVV in een nauw keurslijf geperst. Ze mogen niet meedoen met ideologische bondgenoten, zoals het Vlaams Belang, de Britse National Party of de Italiaanse Lega Nord. Nu zullen ze echter kleur moeten bekennen.

Wat is belangrijker voor Wilders? Dat hij geen probleem krijgt met zijn neoconservatieve Amerikaanse bondgenoten en dus de Amerikaanse controle over onze euro-overboekingen toestaat? Of blijft hij bij zijn verklaring, dat Nederland het alleen kan, en wijst hij de CIA-controle af?

Het komt erop neer: Mogen de miljoenen die vanuit het buitenland op de Wilders-rekeningen worden gestort (Pipes, "a six number contribution"), NIET worden bekendgemaakt aan het Nederlandse publiek, maar WEL aan de CIA?

Benieuwd, hoe ze straks zullen stemmen, die PVV-vertegenwoordigers van ons in het Europese Parlement....

Wilders wil "miljoenen" Moslims deporteren uit Europa: Een ethnisch zuiveraar komt uit de kast.

Het werd dus nog gekker met Geert Wilders.

De Volkskrant bericht vanmorgen over een interview van Wilders voor de Deense televisie. Ik heb twee keer gekeken, maar hij zegt het echt: "...als je begint te denken over jihad en sharia, dan is er maar één oplossing: dan sturen we je dezelfde dag nog weg".

De kampioen van de meningsvrijheid, van de vrijheid om te beledigen, van hem mag je zelfs niet dènken over jihad en sharia. Wilders, die zelf samen met Ajaan Hirsi Ali in 2004 nog in het serieuze NRC-Handelsblad een "Liberale Jihad" aankondigde tegen de Islam, deze parlementaire (Ji)Hadjememaar, mag straffeloos een ethnische zuivering van Europa aankondigen?

Bekijk de video en het bericht van de Volkskrant:

Wilders: miljoenen moslims moeten weg

Van onze verslaggever
Gepubliceerd op 14 juni 2009 22:00, bijgewerkt op 15 juni 2009 15:32

AMSTERDAM - Alle moslims in Europa die problemen veroorzaken, moeten worden uitgezet en van hun nationaliteit beroofd. Het gaat daarbij om ‘miljoenen, tientallen miljoenen’ mensen. PVV-leider Wilders heeft dit zaterdag gezegd in een interview voor de Deense televisie. [...]

Wilders heeft ‘een heel duidelijke boodschap’ voor de moslims in Europa. ‘Als je je aan de wet houdt, aan onze waarden, dan ben je erg welkom om te blijven en zullen we je zelfs helpen.’ Maar zo niet, als je een misdaad begaat, als je begint te denken over jihad en sharia, dan is er maar één oplossing: dan sturen we je dezelfde dag nog weg, dan kun je je koffers pakken en we zullen je je nationaliteit ontnemen. Het is een rode lijn: als je die overschrijdt, sturen we je dezelfde dag terug.’

Waarden
Op de herhaalde vraag van de interviewer hoeveel van de moslims in Europa de door Wilders geschetste problemen vertegenwoordigen, zegt hij: ‘Miljoenen. Tientallen miljoenen.’ Later heeft hij het over ‘miljoenen nu’ die misdrijven plegen en ‘de sharia en het kalifaat’ willen. ‘en helaas zal dat toenemen als we de immigratie niet stoppen en niet optreden tegen mensen die tegen onze vrije samenleving zijn en zich niet aan onze waarden en de wet houden’.

Etnische zuivering in voorbereiding

Ik vind dat er geen twijfel meer aan kan zijn, dat we hier te maken hebben met de voorbereiding van een etnische zuivering. De slachtoffers worden aangewezen, verdacht gemaakt. Het begint met "terugsturen van wetsovertreders". Maar de volgende fase kondigt zich al aan: De Islam zelf ("criminele ideologie") is taboe. Je mag er zelfs niet meer over DENKEN. Geheel in de lijn van Wilders' verlangen om de Koran te verbieden.

Overdrijf ik? Laten we eens kijken hoe Radio Mille Colonnes in Rwanda de etnische zuivering van Tutsis voorbereidde. Of hoe de schijnbaar onschuldige servisch-bosnische dichter Karadzic rond 1990 de niet-servische bosniërs behandelde. Karadzic staat nu terecht voor het VN-Joegoslavië-tribunaal in Den Haag. Zijn opzet om over te gaan tot etnische zuivering, desnoods via massamoord, wordt bewezen aan de hand van zijn uitingen voordat de burgeroorlog losbrak.

Als we konsekwent willen zijn, moet Wilders binnenkort ook voor het internationale Strafhof verschijnen. Wie durft die klacht in te dienen?

Uruzgan: Nederlandse troepen nu helemaal ingepakt door Amerikanen?

From De Lage Landen:

Ter herinnering: Nederland ging in 2006 een "humanitaire missie" vervullen in Afghanistan.

De provincie Uruzgan, hoofdstad Tarin Kowt, zojuist gecreëerd als thuisland voor de Pastunis, die tot dan toe een minderheid binnen een grotere provincie vormden, die werd beheerst door de shiitische Hazaris, werd ontdaan van zijn corrupte en pedofiele goeverneur.

Nederland ging laten zien, hoe via de "inktvlek-werking" een afghaanse provincie gepacificeerd kon worden.

We zeiden het meteen al: Zolang Amerikaanse commandos en hun bondgenoten (huursoldaten en anderen) in het kader van een andere militaire operatie contraterreur uitoefenen in hetzelfde gebied, gaat dat niet. (20 april 2007, en 17 november 2006, bij voorbeeld)

Dat blijkt eens te meer.

Een bericht van 31 oktober in Libération (FR), geschreven door een correspondente ter plaatse, (Célia Mercier), onthult, dat de Nederlandse operaties geregeld onnodige burgerslachtoffers maken en mensen op de vlucht drijven.

Spin Boldak dépassé, le taxi file dans un sillage de poussière. Mais les passagers, pris de panique, se mettent soudain à crier. Un convoi de véhicules blindés de l’Otan arrive à vive allure dans la rue principale. Le chauffeur fait une embardée au dernier moment, se jetant sur le bord de la route. Il se fait injurier : «Tu es fou ! Tu aurais dû t’écarter immédiatement, ils ont failli nous tirer dessus». Dans ce sud pachtoun, en proie à la guérilla des talibans, alliés aux barons de la drogue, les militaires étrangers se déplacent dans la hantise d’une bombe télécommandée ou d’une voiture piégée. Les Afghans ont pour ordre de se tenir à l’écart des convois. Le véhicule suspect qui s’approche trop est mitraillé, et, bien que tout le monde soit censé connaître les règles, de nombreuses bavures ont eu lieu.

Vertaling:

[Een taxi vervoert vluchtelingen uit Uruzgan naar Pakistan]
Voorbij Spin Boldak, rijdt de taxi door een stofwolk. Maar de passagiers, in paniek, beginnen plotseling te schreeuwen. Een konvooi gepantserde voertuigen van de NATO komt snel aanrijden door de hoofdstraat. De chauffeur maakt een uitwijkmanoeuvre op het laatste moment en staat stil in de berm. Hij wordt uitgevloekt: "Je bent gek! Je had meteen opzij moeten gaan, ze waren bijna op ons gaan schieten!" In die Pashtoense Zuiden, waar ze prooi zijn van de Taliban-guerrillas, die zich met de drugsbaronnen verbonden hebben, verplaatsen de buitenlandse militairen zich onder de constante dreiging van een via telecommando ontploffende bermbom of van een bomauto. Afghanen zijn verplicht om zich van de konvooien verre te houden. Een auto die te dichtbij komt, wordt met kogels doorzeefd, en, hoewel iedereen geacht wordt, die regels te kennen, gebeuren er veel ongelukken daarmee.

Libération gaat verder:

Mais c’est là [au Pakistan] que la famille d’Habib, une trentaine d’adultes et d’enfants, se sent le plus en sécurité. Au printemps, ils ont dû quitter leur demeure de l’Ourouzgan, leurs champs de blé et leurs abricotiers, pour s’entasser dans cette minuscule maison de torchis en banlieue de Kandahar. Plusieurs centaines de familles piégées entre les bombes de l’Otan et la guérilla talibane ont fui la province ces derniers mois.«La dernière fois, les talibans ont attaqué un point de passage de la police près de notre maison, explique Habib. Les avions de l’Otan sont alors venus bombarder le coin. Notre voisin et une de nos cousines ont été tués. Une roquette est tombée sur notre maison, la sixième en un mois. Et puis les Hazaras [une ethnie rivale des Pachtouns, ndlr] ont raconté aux Américains que nous étions une famille de talibans. Donc nous sommes partis.»

Vertaling:

Maar het is hier, in Pakistan (Quetta), dat de familie van Habib, een dertigtal volwassenen en kinderen, zich het veiligst voelt. In het voorjaar hebben ze hun huis in Uruzgan, hun korenvelden en hun abrikozentuinen moeten verlaten om zich te verschuilen in deze hut bij Kandahar. Enkele honderden families, die in de val zaten tussen de bommen van de NATO en de Taliban-guerrilla, moesten in de afgelopen maanden de provincie ontvluchten. "De laatste keer, legt Habib uit, hadden de Talibans een politiepost aangevallen die niet ver van ons huis stond. De NATO-vliegtuigen zijn toen komen bombarderen. Onze buurman en een van onze nichten zijn daarbij omgekomen. Een raket is op ons huis terechtgekomen, de zesde in één maand. En toen hebben de Hazaras [een volk dat de Pashtuns vijandig gezind is, NvdR] aan de Amerikanen gezegd, dat wij ook een Taliban-familie waren. Daarom zijn we vertrokken."

Célia Mercier:

Cela fait trois ans que la guérilla s’est réorganisée dans leur province. Les habitants, déçus par un gouvernement qui ne leur a fourni qu’un ancien gouverneur illettré et cupide, les accueillent puis se retrouvent sous leur joug. Les milices islamistes installent leur propre «gouverneur», leur administration parallèle et leurs barrages sur les routes. Elles rendent la justice aux locaux et embusquent les convois des «infidèles». Une base de la coalition a même repoussé deux assauts au mois d’août.

Vertaling:

Sinds drie jaar is de guerrilla teruggekomen in hun provincie. De bewoners zijn teleurgesteld in een regering die hun alleen maar een gouverneur van vroeger, ongeletterd en hebzuchtig, heeft gegeven. [Op verzoek van de Nederlandse regering, is begin-2006 een familielid van president hamid Karzai, de pedofiel Jan Mohammed, door deze oude gouverneur vervangen, HR]. De Talibans solidariseren zich met de teleurgestelde bevolking en brengen deze vervolgens onder hun juk. De isslamistische militias installeerden hun eigen gouverneur, een parallelle administratie en hun controleposten op alle wegen. Ze spreken recht in de dorpen en zetten hinderlagen op voor de konvooien van de "ongelovigen". Een basis van de coalitie [= de NATO-coalitie, in dit geval de Nederlandse component daarvan, HR] heeft zelfs twee aanvallen moeten pareren in augustus.

Libé:

Kidnappés. Les écoles et les hôpitaux de la province de l’Ourouzgan sont fermés, en dehors de la capitale Tirin Kot, ville natale du mollah Omar. Les enseignants et les médecins étaient kidnappés, passés à tabac, menacés de décapitation. «Les talibans tuent les gens qui sont pour le gouvernement, les policiers, les soldats, explique un autre homme de la famille. Ils sont des milliers et leur mouvement se renforce jour après jour. L’hiver, beaucoup vont au Pakistan, ils sont aussi entraînés là-bas.»

Vertaling:

Gekidnapt. De scholen en de ziekenhuizen van de provincie Uruzgan zijn gesloten, behalve die in de hoofdstad Tarin Kowt, die tegelijk de geboorteplaats is van Mollah Omar (de sheik die de Talibans leidt, HR). De onderwijzers en de artsen werden gekidnapt, geslagen en bedreigd met onthoofding. "De Talibans doden de mensen die voor de regering zijn, de politie-agenten, de soldaten, zegt een andere man van de familie Habib. Ze zijn met duizenden en hun beweging versterkt zich elke dag. In de winter gaan ze veelal naar Pakistan, waar ze ook hun training krijgen."

Célia Mercier in Libération (31.10.07):

Dans un hôpital de Kandahar, un jeune garçon de 17 ans serre les dents sur son lit déglingué, un bras amputé et une jambe rongée par la gangrène. Il raconte : «Il y a dix jours, j’étais dehors pour vérifier l’irrigation des champs de hashish. Les talibans et l’Otan se sont affrontés pas très loin. Je courrais comme un fou pour me cacher mais un hélicoptère m’a visé.» Son père l’a retrouvé le lendemain. «C’est vrai que les talibans se cachent dans les villages, ils demandent à manger et un abri, mais qu’est ce que les gens peuvent bien faire ?» interroge un blessé. Le médecin de garde constate : «Depuis le début de l’année, nous avons reçu des centaines de patients blessés dans les bombardements, y compris des femmes et des enfants. Ils viennent de l’Ourouzgan, du Helmand, de Kandahar.» Un responsable de l’hôpital, furieux, vient couper court à l’entretien : «Il ne faut pas parler de ces patients-là, ce sont les ordres.»

Vertaling:

In een ziekenhuis in Kandahar bijt een jongen van 17 op zijn tanden. Hij ligt op een slordig bed met een geamputeerde arm en een been dat door gangreen aangevreten is. Hij vertelt: "Tien dagen geleden was ik buiten om de irrigatie van de hashish-velden te controleren. Talibans en NATO zijn in gevecht geraakt, vlakbij. Ik heb als een gek gerend om me te verschuilen, maar een helikopter heeft me in het vizier genomen." Zijn vader heeft hem de volgende dag teruggevonden. "Het is waar dat de Talibans zich in de dorpen gedekt houden. Ze vragen om eten en onderdak. Maar wat kunnen de mensen daartegen doen?", vraagt een gewonde zich af. De arts van dienst stelt vast: "Sinds het begin van dit jaar hebben we honderden door bombardementen gewonde patienten ontvangen, onder andere vrouwen en kinderen. Ze komen uit Uruzgan, uit Helmand en uit Kandahar [provincie, HR]." Maar een hospitaaldirecteur, woedend, komt het onderhoud afbreken: "Over die patienten moet niet gesproken worden, dat zijn orders!"

Tel daarbij op het bericht in de NRC van 28.10.07:

Australië bezorgd over Nederlandse procedures Uruzgan

Sydney, 28 okt. Australische troepen in Afghanistan hebben in juni niet meegevochten in een Nederlands offensief in Uruzgan. De Australiërs constateerden uiteenlopende opvattingen over de instructies om burgerslachtoffers te vermijden.
Australische militairen uitten hun bezorgdheid over de Nederlandse procedures, ook bij officieren.

Bij het omstreden, door Nederland geleide offensief tegen islamitische Taliban-strijders in de Chora-vallei kwamen ruim vijftig burgers om het leven.
De Afghaanse president Hamid Karzai bekritiseerde de operatie op 16 en 17 juni als onnauwkeurig en onzorgvuldig.

Australische officieren waren betrokken bij de planning van het Chora-offensief. De ongeveer zeshonderd Australische militairen zijn, als onderdeel van de internationale vredesmacht ISAF, met de Nederlanders gelegerd op Kamp Holland bij Tarin Kowt.

Tijdens overleg met de Nederlanders realiseerden de Australiërs zich dat de Nederlandse procedures voor de operatie verschilden van de Australische procedures, aldus brigadecommandant Andrew Nikolic.

De Australiërs vochten niet mee, maar bemanden wel een controlepost.

De Australische troepen opereren onder instructies (zogenoemde rules of engagement) om slachtoffers onder de burgerbevolking te vermijden en zoveel mogelijk te beperken, benadrukte Nikolic.

Zonder in te gaan op details, stelde hij dat die regels stroken met de doelstellingen van de door de NAVO geleide internationale ISAF-troepenmacht in Afghanistan.

Volgens Nikolic delen de Australiërs de zorg van de NAVO over de tactiek van Taliban-strijders om vanuit dichtbevolkte gebieden aan te vallen, waarbij ze opzettelijk het leven van burgers op het spel zetten. De Taliban zouden onschuldige Afghanen ook tot vechten dwingen en hen als menselijk schild gebruiken.

Ziedaar wat er geworden is van de vreedzame interventie van het Nederlandse contingent in de ISAF-vredesmacht van de NATO!
De Australiërs, die in Helmand samen met de Britten behoorlijk huishouden onder de bevolking, dus die bepaald geen mietjes genoemd mogen worden, vonden de Nederlanders te ver gaan in het uitoefenen van contra-terreur. Karzai, de gekozen president, was blijkbaar van dezelfde opinie.
Net zoals Karzai tracht, om de hoofdstroom van de Taliban te integreren in zijn bewind, (Uitnodiging Karzai aan Taliban om zich bij regering aan te sluiten, zie de New York Times, 25 set. 2007) sluiten ook Engelsen, Australiërs, Nieuwzeelanders en anderen in Helmand lokaal overeenkomsten met Taliban-leiders en laten hun de dagelijkse leiding over dorpen en steden. De Nederlanders zijn blijkbaar weer eens een fase achter. Je zou erom kunnen lachen, als het niet zo tragisch was: Twee dagen geleden kwam bij dergelijke zinloze en schadelijke acties nog de Nederlandse militair Groen om.

De NRC gaat verder:

Een woordvoerder van het Nederlandse ministerie van Defensie stelde in een
eerste reactie dat het mandaat van de Australiërs beperkt is tot wederopbouw
en dan nog alleen rond de provinciale hoofdstad Tarin Kowt. Volgens hem
zouden de Australische manschappen daarom in ieder geval niet meevechten.
Wel zorgden de Australiërs voor de beveiliging van Kamp Holland en de
patrouilles rond Tarin Kowt. Dat namen zij over van de Nederlandse troepen,
omdat die grotendeels werden ingezet voor de strijd bij Chora.

Een nieuwe Australische gevechtseenheid was wel in Uruzgan, maar nog niet
actief, aldus Defensie. (ANP)

Wat horen we nu? Was het Nederlandse mandaat niet óók beperkt tot "wederopbouw"?? Ik moet hevig denken aan Srebrenica, waar de nederlandse troepen in 1995 op cynische wijze werden opgeofferd aan een geheime deal met Milosevic en Karadzic.

Het is misschien jammer, maar helaas: Nederland is te klein om zelfstandig wereldpolitiek te kunnen maken. Het blijft de speelbal van grotere machten en stoot geregeld zijn neus. Ophouden daarmee! Doe als de Duitsers die zich wel driemaal bedenken, voordat ze zich in het zuidafghaanse moeras storten. Doe als de Fransen, die zorgvuldig hun onafhankelijkheid bewaken bij de inzet in Afghanistan.

Of liever nog: Houd er helemaal mee op. Het is hopeloos. Het is misdadig tegenover de eenvoudige soldaten en officieren die worden uitgezonden.Het echte Amerika, het Amerika waar we van houden, houdt het al lang voor gezien. Als we Nederland tegen terroristen willen beschermen (en dat moet), dan zijn er legio andere plekken waar dat beter en succesvoller kan.

Maar, in vredesnaam, probeer het niet alleen, maar doe het in Europees verband. Alleen in Europees verband kan Nederland zich beschermen tegen onzinnige eisen van de NATO. Het zij gezegd aan Balkenende en het CDA, maar ook aan de PvdA. En niet minder aan de SP, die zich verbeeldt, dat een softe deelname aan de NATO en aan de Europaraad een vervanging zou kunnen zijn voor EU-solidariteit.

Nederland staat in Uruzgan voor een nieuw Srebrenica.

Stoppen daarmee!

Powered by ScribeFire.

Tegenstrijdige instructies aan Turken van Mark Steyn en Hirsi Ali

"Reproductieve activiteiten" mogen geen "eersterangs impuls" zijn voor Turken, maar alleen voor door de USA daartoe aangewezen landen, volken en godsdiensten

In de zusterblogs Legal Alien in New York ("Daniel Pipes rallies his Anti-Islam and Anti-Europe Team in Malibu", [EN], 10 juni 2007) en De Lage Landen ("Daniel Pipes verzamelt zijn anti-Islam en anti-"Eurabia" stoottroepen in Malibu"[NL], 13 juni 2007), maken we ons boos (en vrolijk) over de merkwaardige verzameling goddeloze Europeanen die zich in een zeer fundamentalisch-christelijke universiteit hebben geleend voor een haat-congres over Europa ("collapsed"="ineengestort") en het "Islam-gevaar".

Eén en ander lijkt door initiatiefnemer Daniel Pipes bedoeld, om diens McCarthyistische anti-islam campagne in de US een boost te geven.

Een onverwacht succes hadden we in de Amerikaanse blog, toen we keynote-speaker Mark Steyn, (in Wikipedia gepresenteerd als een Canadese humorist), betrapten op een Goebbels-achtige oproep om in Europa met onmiddellijke ingang te starten met staats-geleide "reproductieve activiteiten", teneinde rozeblanke christelijke baby'tjes in te zetten tegen de Turkse Tsunami.

Diens volgelingen, wellicht gestuurd door Pipes' "Campus Watch", bezoeken bij honderden de anders zo rustige blog, om zich te verbazen over de naïveteit van de Europese Dhimmis.

Hieronder nemen we de passage in De Lage Landen inzake de opmerkelijke tegenstrijdige instructies van Steyn en Hirsi Ali aan de Turken over. Voor het hele stuk, zie link hierboven.)

Mark Steyn geeft instructies aan de Europeanen: ophouden met sociaal te zijn en alles naar defensie, het gezin, het geloof en kinderen krijgen:
Steyn verkondigde in januari 2006 in een opinie-stuk in het (gezaghebbende) conservatieve dagblad The Wallstreet Journal (WSJ), dat de westelijke landen en de Amerikaanse Democratische partij zich ten onrechte alleen bezighouden met "tweederangs-impulsen", zoals ziekteverzekering, ouderdomspensioenen, ouderschapsverloven en andere "sociale" zaken.
(Over de betekenis van "social" als ondergeschikte categorie binnen het denken van de neoconservatieven en de noodzaak van de "noble lie" om de werkelijk belangrijke politieke zaken voor de elite te reserveren, zie mijn stuk van 4 juni in "huibslog" (Conservatisme en Neoconservatisme: Overeenkomsten en Verschillen) en, uitgebreider, in het Engels aldaar: Paul Wolfowitz and NeoCon Morals.)
Maar, zo gaat hij verder, de "eersterangs impulsen" die van de Staat behoren uit te gaan, worden verwaarloosd (behalve dan door de Amerikaanse Republikeinen onder Bush). Het zijn:

"... de nationale defensie, de familie en het gezin, het geloof en, het belangrijkst van allemaal, reproductieve activiteit - 'Gaat heen en vermenigvuldigt U', want, als u dat niet doet, dan kunt u zich al die tweederangs-impulsen, zoals welzijnszorg van de wieg tot het graf, niet meer veroorloven.
Amerikanen zien vaak niet, hoe ver de overige ontwikkelde wereld al op die weg afgezakt is!"

En al die frenetieke 'reproductieve activiteit' ("In pijn zult gij uw kinderen baren", luidt een bijbelwoord dat volgt op het hierboven geciteerde) is nodig om de oprukkende Islam in Europa te keren. En, let wel, voor Steyn is kinderen krijgen: staatstaak. Evenals geloof en familie.

Voor de aanwezige Hollandse leden van de Verlichtingskerk, voorstanders van een absolute scheiding tussen Kerk en Staat, liberale huiveraars voor een Staat die zich bemoeit met de vraag hoeveel, wanneer en hoe je kinderen krijgt, moet dit een volstrekt nieuw inzicht zijn geweest!

Steyn haalt de Aya Sofia, vroeger een Christelijke Kathedraal in Constantinopel, nu een (zij het als museum ingerichte-) Moskee in Istanbul erbij, om te illustreren, wat hij bedoelt: De verraderlijke linkse intellectuelen, die Djimmis, streven er bewust naar, om Europa tot "Eurabia" te maken.

"Italië en Nederland zullen alleen nog maar bestaan als geografische aanduidingen op een onroerend-goed kaart".

- Gauw veel blanke, christelijke baby'tjes maken, dan bestaat er een kans dat het reeds ingestorte Europa nog "deels" opkrabbelt.

Voor dat laatste is Hirsi Ali om verschillende redenen minder geschikt. En ik vermoed ook niet, dat zij een staatsingrijpen in die materie in overeenstemming kan brengen met haar liberale opvattingen.
Dat brengt ons op een volgend pikant inzicht. Lezers van deze blog herinneren zich dat we Hirsi Ali's artikel van 10 mei in Die Welt (vertaald in o.a. NRC-Handelsblad) over Turkije hebben besproken. (Ajaan Hirsi Ali pleit voor preventieve staatsgreep...).

Tegenstrijdige instructies aan de Turken
De instructie, op bevelende toon daarin gegeven aan de Europese Unie, om een "seculiere" staatsgreep van het Turkse leger tegen de heersende gematigd-islamitische AKP-partij te bevorderen, is niet door Europa opgevolgd. Integendeel: Uitbreidingscommissaris Olli Rehn heeft later die maand verklaard, dat een dergelijke staatsgreep een einde zou maken aan de toetredingsonderhandelingen met Turkije. En terecht. De gezamenlijk vastgestelde Kopenhagen-criteria (2002) voor would-be toetreders sluiten militaire dictaturen uit.

Hirsi Ali, die zich wellicht zelf ook wat ongemakkelijk voelde bij haar pleidooi voor afschaffing van de democratie, grondde haar betoog op de uitzonderlijke situatie, dat de Turkse seculiere "liberalen" tijd nodig hadden om hun "fouten" te corrigeren en weer de weg naar de massa's te vinden door middel van "sociale" programmapunten, die ze "verwaarloosd" hadden. Gut, gewoon even vergeten. Gauw een Turkse ziekteverzekering, ouderenzorg, werkloosheidsuitkeringen, kortom "zorg van de wieg tot het graf" organiseren.

Maar die Turkse liberalen (whoever they may be) hadden zich niet vergist. Ze hadden naar Steyn geluisterd, en zich geconcentreerd op "eersterangs impulsen": defensie (en de bijbehorende corruptie), hun gezinnen, het geloof en, "het belangrijkst van alles: reproductieve activiteit"! En dan komt Hirsi Ali hun nu vertellen, dat Turken zich van "reproductieve activiteiten" moeten onthouden en dat ze terug moeten naar "tweederangs"-impulsen?

Pipes en Ali maken het de Turken niet makkelijk...
Ja, het is niet eenvoudig om een Turk naar de smaak van Hirsi Ali en haar huidige inspirator, Daniel Pipes (die rond 10 mei vrijwel gelijkluidende artikelen schreef in de Amerikaanse pers) te zijn!
Ben je een gematigde moslim, dan ben je nog gevaarlijker dan de fanatiekelingen, want, al weet je het zelf niet, je gaat vroeger of later, als je de macht hebt, de sharia invoeren.
En ben je, godbetert, zelfs een seculiere Turk, dan gelden ook voor jou niet de voorschriften van profeet Steyn. Immers, het primaat van de eersterangs-impulsen geldt alleen voor landen die daartoe door God en de USA zijn uitverkoren.
Turken moeten zich rustig houden, ophouden met "reproductieve activiteiten" en zich beperken tot tweederangs-impulsen. Is dàt even een koude douche? Je hoeft waarlijk geen Turk te zijn, om daarvan horendol te worden!

Het hele artikel lezen in De Lage Landen >

Engels leren met de Neoconservatieven

Daar liep onze co-bloggerin Bigberta door Keulen. En wat vond ze in de kiosk? "Spotlight", een US-informatieblaadje dat nog stamt uit de Koude Oorlog en de Amerikaanse bezettingstijd van Duitsland. In Nederland hadden we indertijd ook dergelijk drukwerk, zwaar, maar onzichtbaar, door de CIA en ISIS gesubsidiëerd. Dergelijk materiaal probeert men vermoedelijk op het ogenblik ook tevergeefs in Irak te slijten.

Tot zover weinig nieuws. Maar nieuw is wel, dat dergelijk propaganda- en agitatie-materiaal nu door de neconservatieven is overgenomen. Het "sovjet-rijk van het kwaad" is door hen eenvoudigweg vervangen door ... de Islam.

Om erdoor overtuigd te worden, moet je wel héél erg aan "europaïscher Selbsthass" lijden:

Het komt noooooit meer goed met Europa! We hebben de helpende-, doch ferme, hand van Amerika losgelaten, en .... alle duivels ter wereld hebben zich op ons gestort, ja ons overgenomen! Zo idioot: Je zou haast denken, dat het blad eigenlijk bestemd is voor eigen, US-consumptie.

Voor een deel is dat waarschijnlijk ook zo. State-Department ambtenaren, verantwoordelijk voor "voorlichting" in een wereld vol onbegrip voor het natuurlijke recht van de US om aan anderen voor te schrijven, wat ze van democratie moeten vinden, kunnen trots enkele exemplaren aan hun chefs laten zien. Geld is goed besteed, het gehalte "neocon" is met 300% gestegen! Dan worden vragen naar de effectiviteit van dergelijk drukwerk, snel vergeten. "Heb je ook een exemplaar naar het American Enterprise Institute gestuurd?"

Voor een ander deel, speelt de tekst in op wat we bij Leon de Winter in een vorige post hebben verondersteld als psychisch onderwerpingsmechanisme. "If you can't beat them, join them!" Zo lanceert De Winter zijn virtuele bloedhonden tegen jongeren van Marokkaanse afkomst, ter uitvoering van de gedachten van zijn voormalige kwelgeest, Theo van Gogh. 't Zou kunnen.

Wat treffen we zoal aan in dit nummer van Spotlight? - Bigberta: "Het hele neoconservatieve spookhuis:"

• Niall Ferguson, die ik hier al eens een keertje heb afgeserveerd ("publiceert bij het American Enterprise Institute"),
  
• de familie Kagan, van wie Frederick tegenwoordig ook Fellow bij het AEI is, en
• Schoondochter Kimberly’s nieuwste boek: Rome and America, waarvoor ook maar even wat reclame wordt gemaakt,
  
• en Klaartje Berlinski slaat op de kop van jut, alsof Osama bin-L. eronder zit: K.B. staat erom bekend, dat ze overal Antiamerikanezen ruikt, en als men haar googelt in de Engelstalige Wikipedia, dan komt, ploep!, de term Eurabia op je scherm.

[Het blad is bestemd, o.a. voor scholen, als lesmateriaal om Engels te leren.] Wat voor zinsneden leert men zoal bij mevrouw Berlinski? Het hierboven in de Wikipedia gelinkte boek bevat fraaie zinsneden als:

For the most part, Europe is regarded by American policymakers as an irrelevant museum at best, a squawking nuisance at worst”.

(Om de kinderen een tip te geven: squawking nuisance = krijsende kwelgeest).

Intussen krijst Klaar verder:

“The September 11 attacks were plotted in Hamburg. The assasins of Afghanistan’s Northern Alliance Leader…carried Belgian Passports, Zacarias Moussaoui…was born in France and educated in Britain.”

Leerzaam voor onze kleinen! Europa heeft de terroristen opgeleid. En voor straf "stort het nu in" ('collapses', kinders). [De Florida-conferentie ging ook over de "collapse" van Europa.] Onze goedbedoelende, geduldige-, maar toch wel teleurgestelde tijdgenoot Amerika, heeft het er druk mee, om ervoor te zorgen, dat we niet opnieuw zulke fouten maken.

[De US zelf maken natuurlijk nooit dergelijke fouten. De Taliban inzetten (1988 en later) in Afghanistan tegen de Russen, met hulp van de Pakistaanse ISI, heeft niets te maken met de opkomst van Bin Laden, bij voorbeeld. En ook het Irak-avontuur is een voorbeeld van foutloos handelen.]

Logisch, dat de heer Ferguson vertwijfeld uitroept:

It’s not America’s enemies, who hate the United States most; it’s people in countries, that are supposed to be America’s friends, if not allies.

Ga je schamen, Europeanen! Allemaal samen in de hoek gezet! Ondankbare honden! [-Alleen de Polen, nieuwe Europeanen, mogen weer gaan zitten.] Een zekere "Francis", ingezonden-stukken-schrijver heeft het helemaal begrepen:

"The losers of the world always hate the winner",

en “Howard Juneau” (hoort die bij de verplichte schoolkennis?) zegt:

No one likes us…We don’t care.”

[Ik noem dat: Isolationisme, elitisme, als wereldpolitiek. Zie de posten in At Home in Europe over de 'Pharaonic US Embassy in Baghdad'].
Vladimir Poetin wordt intussen bewonderd om zijn “steely blue eyes”. Het is eigenlijk ook een "nieuwe Europeaan" naar het hart van de neocons. Behalve Poetin's betrouwbare ogen, ogen "van bij ons", wat heeft die man in godsnaam te maken met verspreiding van de democratie?

Onder de aangeprezen boeken is er ook één van een homo (jazeker!), ene Bawer, het heet:

While Europe slept. How Radical Islam Is Destroying the West from Within.

Een bericht dat natuurlijk alleen uit Californië kan komen. Bawer “concludes:”

Europe is steadily committing suicide

Waarom dàt ook nog? - Nou, omdat het vrouwen, Joden, homos en demokratische principes konsekwent verraden heeft. Daarom! De vrouw is er in de VS absoluut beter aan toe, dan bij voorbeeld in Nederland. Denk maar aan abortus. De homo's zijn verraden door de erkenning van het gelijkgeslachtelijk partnerschap. Dat doen ze in de VS veel beter: Alleen lesbische kinderadoptie voor de dochter van de vicepresident. Probeer dàt eens in Bush' Texas! het beste wat je kan krijgen, is de belofte van gebed voor de redding van je ziel. En democratische principes? Daarvoor moet je toch ècht bij Poetin zijn.

De aanbeden Ajaan, kampioene voor vrouwen, homos, Joden en andere niet-moslims kan het u allemaal uitleggen, bij een vijgencocktail aan de zwembadrand.

Klaartje heeft het het best samengevat:

"To Hell with Europe”

Een passende eindtoast in Californië, kortom.

"Are We Still Friends?"

Ja hoor, we zijn dol op jullie!

Tot zover de (enigszins aangepaste-) tekst van Bigberta, geheten: Englisch lernen mit den Neocons.

Het komt uit een vernieuwde blog in Duitsland, waaraan wij ook meewerken sinds 1 juni: Watchblog Islamophobie.

Het is de nodige tegenaanval, niet te vroeg, niet misplaatst. Wie Duits leest, heeft hieronder de link:

---------------------------------------
Meer over conservatisme, neoconservatisme en de vijandschap tegen een zich verenigend Europa, binnenkort op "huibslog"in NL en EN.

Gruwelpropaganda over Islamgevaar: De Lage landen, 3 juni 2007: Wiskunde geserveerd met Islamhaat.

Ajaan Hirsi Ali pleit voor preventieve staatsgreep Turks leger

"Hoe zou het toch zijn met Ajaan?"

Een ongebruikelijke stilte van een paar maanden riep die vraag steeds dringender op.
Sinds 9 mei weten we het weer.

Het Duitse serieuze weekblad "Die Welt" (Online) publiceerde een nieuw, brisant artikel van de Gekooide Maagd (The Caged Virgin, titel van de Amerikaanse versie van haar autobiografie, verschenen in 2006). Titel: "Glaubenskrieg: Wie Islamisten die Herzen der Türken erobern". (Godsdienstoorlog: Hoe Islamisten de harten dan de Turken veroveren. De titel van de Nederlandse vertaling van Ali's opiniestuk in de NRC van 10 mei is heel wat tammer: "Leger behoedt Turkije voor islamisering").

Dawa
Maar inhoud en strekking zijn dezelfde: Islam-deskundige Ajaan Hirsi Ali legt met nauwelijks bedwongen ongeduld (of is het minachting?) uit, dat de

• modernisering,
  
• democratisering ,
  
• bevordering van de rechtsstaat
  
• (inclusief corruptiebestrijding) en
• streven naar voldoen aan de toelatingseisen tot de Europese Unie
  
  

door de sinds 2004 aan de macht zijnde regering van Tayyip Erdogan, niets anders zijn, dan "dawa". En "dawa", dat is volgens haar nu weer één van die perverse Mohammed-methoden, die aanhangers van de Islam "moeten" gebruiken, om langs een achterdeurtje de macht te veroveren.

Luister eens, vrienden, hoe doortrapt en in-crimineel die aanhangers van de Islam te werk gaan.
(Hirsi Ali noemt ze allemaal "Islamisten", want, zoals ze vorig jaar eens verklaarde in het dagblad "Trouw" van de Nederlandse Christelijke fundamentalisten, zelfs -of juist!- geëmancipeerde Moslims, bij voorbeeld die met een "naveltruitje", worden later, als ze zoons hebben gekregen, onvermijdelijk fundamentalisten, dus terroristen. Je kunt er niet genoeg tegen waarschuwen...).

Hirsi Ali legt in "Die Welt" even uit wat de dawa is:

[De Turkse Islam-partij volgt de] "... Dawa, een tactiek die teruggaat op Mohammed, de grondlegger van de islam. Dawa houdt in dat de islam permanent en vol overtuiging wordt gepredikt als een wijze van leven, inclusief een wijze van regeren. Iedere bekeerling is verplicht de islam weer aan anderen uit te dragen; zo ontstaat een volksbeweging."

En even verderop:

[Echte Moslims moeten volgens de dawa ook nog zorgen voor:]

"...economische vooruitgang. Het valt niet te ontkennen dat toen de seculiere partijen aan de macht waren, de Turkse economie een puinhoop was. Sinds de ambtsaanvaarding van Erdogan heeft er een sterke groei plaatsgevonden, is de inflatie gedaald en zijn de buitenlandse investeringen gestegen."

Is dàt even schrikken!

Iedereen, die tot de Islam bekeerd is, streeft ernaar om anderen ook te bekeren en het goede voorbeeld te geven in zijn wijze van leven! We kunnen ons moeilijk iets voorstellen, dat ondemocratischer en perverser is!

Hetze
Goed, dat Hirsi Ali tussen de bedrijven van haar anti-terrorisme-werk bij het neoconservatieve "American Enterprise Institute" in Washington nog even de tijd vond om deze terroristische samenzweringstaktiek van "goede voorbeelden geven", "overtuigingen uitdragen" en "economische vooruitgang bevorderen" te onthullen.

Dat we met èchte islamisten te maken hebben, blijkt wel uit het feit, dat ze NIET met geweld de Islam en hoofddoeken opleggen en uit het feit, dat er ècht economische vooruitgang plaatsvindt, en de maffia en de corruptie verminderen. Meer persvrijheid, tolereren van het gebruik van minderheidstalen, de ultra-nationalistische aanklacht tegen de schrijver Orhan Pamuk doen intrekken - het zijn allemaal perverse handelingen, die de "seculiere" Moederland-partij van de Turkse legerleiding na de staatsgreep in de jaren-'80 nooit zou hebben getolereerd. Een bewijs temeer!

We zouden pas kunnen gaan twijfelen, als de maffia èrger was geworden, er geld naar de moskee was verdwenen en de economie hard achteruit zou zijn gegaan. Dan zou het misschien wel meevallen met die Moslims. Hoewel je natuurlijk nooit weet, of ze later niet toch echte Islamisten blijken te zijn.

Je kan maar beter het zekere voor het onzekere nemen, en preventief optreden.

"Liberale" motieven voor militaire staatsgreep
Daarvoor heeft Ajaan Hirsi Ali een recept, dat ze graag wil delen met de "seculieren en liberalen" in Turkije die de dawa van Erdogan c.s. "hebben onderschat". Dat recept is, toegegeven, een "paardenmiddel", namelijk een staatsgreep door het leger, dat, immers, door Atatürk is aangesteld als hoedster van "het seculiere karakter van de Turkse Republiek".

Nu de "liberalen" (wie zijn dat eigenlijk, in Turkije?) er even niet in geslaagd zijn om "de hoofden en harten" van de kiezers" te bereiken (waarschijnlijk, omdat ze het te druk hadden met louche banktransacties die mogelijk werden onder het vorige, seculiere-, maar helaas nogal corrupte-, bewind), denkt ook Hirsi Ali niet, dat deze schimmige Turkse bevolkingsgroep een meerderheid van de 70% voorstanders van een presidentschap van Abdullah Gül tijdig zal kunnen overtuigen van hun ongelijk. Daarom moet het leger maar ingrijpen. Anders wordt er, stel je voor, een president rechtstreeks gekozen, bij algemeen kiesrecht, zoals bij voorbeeld in moslim-staten als de VS, Frankrijk en Chili!

Bij de vorige drie leger-staatsgrepen sinds 1949, zijn alle politici gevangengezet, sommigen opgehangen. Linkse oppositiebewegingen (ook gematigde-) werden massaal in gevangenissen en concentratiekampen gezet, gemarteld en hun gezinnen geterroriseerd. De meesten van hen waren zo seculier als wat. Maar op een wat andere manier dan de Turkse generaals van toen.

"Jammer, maar helaas!" (Koot en Bie). "Je kunt geen omelet bakken zonder eieren te breken!" (Stalin). "Vivere pericolosamente!" (Benito Mussolini, wiens fascistische Italiaanse grondwet door Atatürk vrijwel integraal werd overgenomen en nog altijd goeddeels in Turkije geldig is).

"Naïeve" Europese leiders zijn gewaarschuwd!
Goede liberalen, volgens Hirsi Ali, streven naar een leger als "staat in de staat":

Goedwillende maar naïeve Europese leiders hebben zich door de heersende islamisten laten verleiden tot de uitspraak dat het Turkse leger onder civiele zeggenschap zou moeten worden geplaatst, net als de legers van de lidstaten van de EU.

Domoren! Had toch naar Ajaan geluisterd! Geen betere garantie voor het liberalisme, dan een eigenmachtig leger. Het eigen leger, of, desnoods, een buitenlands leger.

Ajaan's model: Mogadishu
Zoals bij voorbeeld op het ogenblik het Ethiopische leger, dat de Somalische hoofdstad Mogadishu terroriseert met Amerikaanse luchtsteun, na de door de volkswil aan de macht gekomen Islamitische Rechtbanken te hebben verjaagd. De traditionele Somalische stamhoofden-krijgsheren, onder leiding van Hirsi Ali's Darod-clanhoofd Yussuf (minister-president van de jarenlang machteloze marionettenregering van Somalië) gaan weer op ouderwetse manier tekeer: tegen de gewone mensen en tegen elkaar. De belangrijkste startbaan van het vliegveld is opgedeeld onder drie krijgsheren, die, als ze tijd hebben tussen het bombarderen van ziekenhuizen en volkswoningen door, elkaar de landingsrechten betwisten met artillerie-vuur.

Hirsi Ali ondersteunt dit stuk Amerikaanse politiek vanuit haar "anti-terrorisme"-functie bij het AEI. Zelfs dit hypocriete instituut vond het te gek, om Mevrouw Ali te erkennen als Islam-deskundige. In haar functie bij het AEI mag ze zich niet over godsdienst uitspreken, alleen elders publiceren, "mits wetenschappelijk onderbouwd" (interview in De Volkskrant, 2006). Daarom is haar lang geleden aangekondigde boek over Mohammed de Profeet nog steeds niet verschenen. De Amerikaanse neoconservatieven hebben hun eigen dawa: bondgenootschap met de Amerikaanse christelijke fundamentalisten. Lekker liberaal. In het neoconservatieve partijblad, "The Weekly Standard", is nog nooit een stuk van- of over Hirsi Ali verschenen. De Pravda deed het net zo. Fellow-travellers zijn "nützliche Idioten", maar je moet ze op een afstandje houden. Hirsi Ali is er één van.

De neoconservatieve Amerikaanse Somalië-politiek (er is geen olie, dus de interventie wordt grotendeels overgelaten aan een "Coalition of the Willing") staat model voor Ajaan Hirsi Ali (Magan)'s recept voor Turkije. Het gaat tenslotte slechts om een land, dat aangetast is door de Islam. (Het zou interessant zijn om eens te horen van Ajaan, wat ze denkt over Albanië en Kosovo. Uiterst gevaarlijke Moslims daar, die roken, drinken en bij de EU willen horen.)

Zijn de Turkse "seculieren" allemaal "liberaal"?
Een andere omissie in Hirsi Ali's verhaal, zijn de niet-liberale Turkse seculieren. Een liberale Turkse politieke partij is mij niet bekend, (ze bedoelt toch niet verschillende conservatieve- en nationalistische- ?) maar wèl een grote sociaal-democratische. Als we goed kijken naar de demonstraties tegen een Islamitische president in de grote steden van Turkije (Istanbul, Ankara, Izmir), dan zien we niemand, maar werkelijk NIEMAND, die, zoals Ali, om een militaire staatsgreep vraagt. Men wil alleen, en terecht, niet gedwongen worden om sluiers en hoofddoeken te dragen.

Maar Hirsi Ali heeft het niet over deze mensen, dezelfde mensen die ze in Nederland ook hautain negeerde. Ze verwacht alle heil van die (onzichtbare) Turkse "liberalen":

Achteraf hebben de Turkse seculiere liberalen het allemaal aan zichzelf te wijten. Zij hebben de macht van Dawa onderschat, zij zijn er niet in geslaagd de economie te laten groeien, en zij hebben niet beseft dat er EU-lidstaten zijn gemanipuleerd.

Als ik Hirsi Ali goed begrijp, dan gelden de voorschriften van de profeten letterlijk voor alle gelovigen. En ze zijn pervers, in het geval van de Islam. Atatürk is voor haar een soort seculiere Mohammed. Zijn Regel, zijn Wet, geldt voor alle Turken, ook voor de veronderstelde Turkse liberalen. Mohammed, pardon: Atatürk, gaf hun het Leger als seculiere Hoedster (zoals de Iraanse Hoeders van de Islamitische Repuliek). Waarom volgen ze het leger niet? Ajaan begrijpt het niet.

Democratie is niet liberaal, als het om de Islam gaat
Liberalen moeten soepel zijn:

Een belangrijk aspect van het liberalisme is echter dat je van je fouten kunt leren. De Turkse seculiere liberalen moeten hun eigen volksbeweging opzetten, die de boodschap van de vrijheid van het individu uitdraagt. Zij moeten de Turkse kiezers weer zover zien te krijgen dat zij de economie van het land aan hen toevertrouwen, en zij moeten de onderwijs-, informatie-, politie- en justitiële instellingen terugveroveren.

Zij moeten ook zorgen dat de EU-leiders begrijpen en respecteren dat het leger en het Constitutionele Hof niet alleen het land en de grondwet verdedigen, maar ook – en dat is misschien nog wel belangrijker – bedoeld zijn om de Turkse democratie te beschermen tegen de islam.

Een merkwaardige "liberale" opvatting van de rol van een Hooggerechtshof. Zou de benoeming van George W. Bush als Amerikaanse president in 2000 door het Amerikaanse hooggerechtshof, ondanks diens twijfelachtige score bij de verkiezingen, daarvoor model staan? Het valt te vrezen.

De Trias politica (wetgever-parlement, uitvoerende macht-regering en rechtshandhaver-justitie) zoals geconcipiëerd in de achttiende eeuw, gaat uit van een constante dialoog en evenwicht tussen die drie machten, waardoor de democratie wordt versterkt en de dominantie van één van deze drie wordt voorkomen. De Burke-Stichting moet ons eens uitleggen, waarom een hooggerechtshof het leger mag inschakelen om de andere twee delen van deze trias monddood te maken.

En is de EU gebonden aan Ali's interpretatie van "liberaal"?
Bovendien, de huidige Europese Commissie mag dan sterk naar de vrije markteconomie overhellen, waarom zouden het daarom plotseling "liberalen" zijn? Barroso, commissie-voorzitter, is christen-democraat en de grootste voorstander van laisser-faire is de Engelse commissioner, (...), Labour-lid. De justitie-commissaris is de Italiaan (...), conservatief katholiek. Zelfs Fukuyama, die in 1991 "het Einde van de Geschiedenis" aankondigde in het licht van de globale overwinning van de liberale democratie, is van dat zonnige gezichtspunt teruggekomen (2004, opiniestuk in de New York Times). Het lijkt wel, of alleen Hirsi Ali daar nog in gelooft met een ijver, een moslim-fundamentalist waardig.

Hirsi Ali weet weinig of niets van Turkije
Tenslotte nog twee dingen. Het eerste is: Turkije. Hirsi Ali kent Turkije niet. Weet weinig of niets van haar geschiedenis. De Turkse Islam is nooit de Islam van de Saudi-Arabische Wahhabieten geweest. Christenen en Joden hebben in het Osmaanse rijk eeuwenlang toevlucht gevonden. Bij de ondergang van het Sultanaat, begin-twintigste eeuw, zijn er erge dingen gebeurd, minstens zo erg als de uitroeiing van de Indianen door de yankees, de uithongering van India door de Engelsen, de zogenaamde "politionele acties van de Hollanders in Indië en de genocide op een miljoen Algerijnen door Frankrijk in 1952-1962.

Het land maakt deel uit van de brede Europese economische ruimte. "Klein-Azië" is het "Asia" van de klassieke Grieken, dat deel uitmaakte van hun culturele, later: Hellenistische, sfeer. Het was de kern van het Europese Byzantijnse keizerrijk. Paulus bekeerde er zijn eerste heidenen tot christenen, zijn eigen "dawa" toepassend: 'Geef de Keizer wat des Keizers is', sprekende over het betalen van belastingen in Romeinse munten, maar intussen (succesvol) doorgaan met evangeliseren.

Wie, zoals ik, door Turkije reist, ontmoet een volk, of volken (Koerden, Armeniërs, Tsjetsjenen - die daar ook zijn), die zich deel voelen van de 'westerse wereld', maar met hun eigen karakter. Net zo min als Albaniërs of Kosovaren en Bosniërs, laten de allermeesten van hen zich verleiden tot vormen van fanatisme of fundamentalisme. "Sneeuw" van Orhan Pamuk beschrijft (en waarschuwt tegen) een geïsoleerd geval van provinciaal godsdienstradicalisme. De verantwoordelijkheid voor het optreden van de moordenaar van de Armeense nationalist Dinkh in Istanbul, ligt net zo weinig bij de huidige Turkse regering als die voor Mohammed B. bij de Nederlandse- ligt, of die voor de vier terroristen in Londen in 2004 bij de Britse.

Ajaan als internationale buitenboordmotor van de Darod-clan in Somalië
Bij mijn weten, is Ajaan Hirsi Ali nog nooit in Turkije geweest. Het enige wat ze weet, zijn de leerstellingen over de Islam die haar zijn opgedrongen in Nairobi en tijdens haar korte verblijf in Saoedi-Arabië. Ik krijg meer en meer de overtuiging, dat ze, als een soort buitenboordmotor van haar Somalische Darod-clan, Amerika en Europa tracht te mobiliseren om hun particuliere ambities in de Hoorn van Afrika te ondersteunen. Alle middelen zijn daarbij geoorloofd: islamitisch fundamentalisme (Nairobi 1989-1994), de sociaaldemocratie (1994-2002 in Nederland), het liberalisme (2002-2006 in Nederland) en nu: militaire "Regime-Change" (Washington, 2006-?).

Het onderscheid tussen "sociaal" en "rechtspleging/staatsfuncties" in de dawa
Vervolgens is er, ten tweede en tenslotte, het onderscheid dat binnen de dawa wordt gemaakt tussen de 'volksbeweging' van moslims die het goede voorbeeld geven door kuis te leven en de armen te ondersteunen enerzijds, en, anderzijds, zoals Hirsi Ali zegt, dat:

... men in een democratie twee soorten instellingen onder zijn macht brengt: die voor de vorming van de burgerij (onderwijs en media) en die voor de rechtshandhaving (politie, justitie en geheime dienst).

Ze negeert volkomen, dat er in de lange historie van de Islam vele discussies daarover zijn geweest, en dat, in de loop van de negentiende eeuw, de opvatting, dat de godsdienst zich alleen met de eerstgenoemde sfeer (onderwijs en media, maar ook de moraal en de rechtvaardige structuur van de Staat, wat ze vergeet te vermelden) moet bezighouden. In de meeste landen, denk aan Libanon, Egypte en Algerije, gebeurt dat in een symbiose met staatsonderwijs, staatsmedia en particuliere (seculiere) media. Net zoals in, bij voorbeeld Nederland, met zijn confessionele scholen, kranten en televisie-organisaties.

Wat is het onderscheid met confessioneel onderwijs en "faith-based" charities?
Behalve in Saoedi-Arabië, een theocratie, houdt de Islam zich in Sunnitische landen verre van staatsfuncties. Ze handelt volgens het paulinische motto 'geef de keizer wat des keizers is', dus als gehoorzame burgers. Zelfs de "Islamitische Rechtbanken" van Mogadishu zagen zichzelf slechts als de tijdelijke opvullers van een vacuüm dat door de wereldlijke macht was veroorzaakt en zou verdwijnen met de terugkomst daarvan. Bij de Shiiten, zijn het alleen de volgelingen van Khomeini, die, in Iran, politie, justitie en geheimle diensten onder het strikte oppertoezicht van de mollahs hebben gesteld. De grote shiitische gemeenschap in Irak, bij voorbeeld, onder de leiding van Ajatollah Sistani, die al voor 1979 zich op dit punt afzette tegen Khomeini, verbiedt de Shiitische gemeenschap islamitische hoogwaardigheidsbekleders, om politieke en rechterlijke functies te vervullen.

Zelfs SCIRI in Irak (Shiiten) verlaat "hoederschap" van de rechtspleging
Een echte Islam-deskundige, Prof. Juan Cole uit Michigan, beschrijft juist vandaag in zijn blog "Informed Comment", waartoe dat leidt in de Iraakse praktijk:

The Supreme Council for Islamic Revolution in Iraq held its annual party
convention on Thursday and Friday and, according to Mariam Karouny of Reuters

This change has ideological consequences. Allegiance to Khamenei implies acceptance of the Khomeinist doctrine of Vilayat-i Faqih or the Guardianship of the Jurisprudent. It holds that political power should be held by a top theocrat. SCIRI's links to Khamenei also implied that the Jurisprudent's authority is transnational, reaching from Iran to Shiites in other countries, such as Iraq. But most Iraqi Shiites reject the Guardianship of the Jurisprudent, and even those who accept some version of it for the most part reject the idea that Khamenei has authority outside Iran.

Sistani rejects the Guardianship of the Jurisprudent in politics and government, but accepts it with regard to what he calls "the structure of society." That is why he intervened on matters such as whether Iraq would have one person, one vote elections, who would write its constitution, and whether the constitution would uphold Islamic law. But unlike Khamenei, Sistani has not the slightest interest in holding an official government position, much less ultimately being in charge of trash collection.

Het "Hoederschap van de Rechtspleging" (Vilayat-i Faqih) wordt dus afgewezen, zelfs door een zo sterk door Iran geïnspireerde (en gefinancierde) beweging als de SCIRI (dominerende partij in de dominerende Iraakse Shiitische meerderheidscoalitie). Anti-Islam-fundamentalisten als Hirsi Ali kunnen er dus van overtuigd zijn, dat de volkspartij van Erbakan in een Turkije, waar van zo een "hoederschap" nooit sprake is geweest, van de onafhankelijkheid van Justitie zullen afblijven.

Hirsi Ali als vrijwillige "nützliche Idiot"
Hirsi Ali weet dus niet alleen weinig of niets van Turkije, maar blijkt evenmin op de hoogte van het denken over het "hoederschap" over recht, politie en veiligheidsdiensten in de liberale Islam.

Dat haar een tribune wordt geboden in "Die Welt" en dat haar hetz-artikel overal wordt overgenomen, zij het met mild-kritische commentaren, zegt veel over het huidige klimaat in Europa en Amerika. Ieder heeft zo zijn opportunistische overwegingen om, op veilige afstand, mee te doen aan xenofobische hetze, onder de meest verschillende vermommingen.

Populistische en opportunistische manoeuvres die van xenophobie gebruikmaken
Neem Sarkozy. Tot op heden Frans kampioen tegen een Turks EU-lidmaatschap. Motief: "Turkije ligt in Azië". Maar ik wil er vergif op innemen, dat, als Maghreb-landen als Marokko, Algerije en Tunesië bij de EU willen komen, dit soort redeneringen plotseling niet meer opgaan. Trouwens, ligt Cyprus eigenlijk wel in Europa, of alleen het Griekstalige deel ervan? Of Guadeloupe, Frans Guyana, de Canarische Eilanden?

Neem de VS. De Islam-achtergrond van Turkije was binnen het Atlantisch Bondgenootschap nooit een probleem. Totdat het Turkse parlement de doortocht weigerde aan het Amerikaanse leger in 2003, op weg naar Irak. Nu wordt er (op een "dawa"-manier) gestreefd naar een militaire "regime-change" in Turkije, die liefst door de Europese Unie zou moeten worden gedekt. Inzoverre is Hirsi Ali volledig in lijn met Pentagon en State Department. Het Bush-regime, dat van een vervanging van de seculiere sociale zorg door "Faith-based" initiatieven een hoofdpunt maakt, ontzegt Turkije het recht, om een gelovige president, die het seculiere altijd heeft gerespecteerd, democratisch te kiezen!

Nee, Ajaan Hirsi Ali is geen Jeanne d'Arc. Eerder een Mata-Hari. Hoewel iets wendbaarder en slimmer.

---------------------------------------------
Hieronder, ter controle, de integrale tekst (vertaling NRC) van Hirsi Ali's opiniestuk in Die Welt van 9 mei 2007:




Tekening Bas van der Schot (NRC.nl)

Ayaan Hirsi Ali "Leger behoedt Turkije voor islamisering"

Uit: (11 mei 2007)

"Seculiere en liberale Turken zijn ruw wakker geschud uit een jarenlange sluimering. Het erfgoed van Atatürk dreigt te worden verkwanseld, niet door een inval van buiten maar van binnenuit, door Turken die uit zijn op een islamitische staat.

Sedert Atatürk is Turkije altijd verdeeld geweest tussen twee groepen: de ene wil de staat leiden op islamitische grondslag, de andere wil het publieke domein vrijhouden van de wil van Allah. De voorvechters van een plaats voor de islam in het landsbestuur, zoals premier Recep Tayyip Erdogan en minister van Buitenlandse Zaken Abdullah Gül en hun Partij voor Gerechtigheid en Ontwikkeling (AKP), hebben opmerkelijk veel succes geboekt. Zij hebben gebruikgemaakt van het feit dat er een zeer krachtige strategie bestaat om met democratische middelen de democratie te ondergraven. Drie pijlers van die strategie verdienen nadere aandacht.

De eerste pijler is Dawa, een tactiek die teruggaat op Mohammed, de grondlegger van de islam. Dawa houdt in dat de islam permanent en vol overtuiging wordt gepredikt als een wijze van leven, inclusief een wijze van regeren. Iedere bekeerling is verplicht de islam weer aan anderen uit te dragen; zo ontstaat een volksbeweging.

De seculieren in Turkije hebben die pijler onderschat, en daardoor verzuimd net als de islamisten te dingen naar hoofd en hart van de kiezers. Volgens peilingen zou nog altijd zeventig procent van de kiezers Gül tot president kunnen kiezen als Erdogan erin zou slagen de grondwet zo te veranderen dat de president rechtstreeks kan worden gekozen. Eventueel protest van de seculieren tegen deze onmiskenbare volkswil klinkt irrationeel en ondemocratisch.

[Intussen heeft het Turkse parlement in meerderheid ingestemd met rechtstreekse verkiezing van de president. De verkiezingen worden nog voor de zomer gehouden. HR]

De tweede pijler is economische vooruitgang. Het valt niet te ontkennen dat toen de seculiere partijen aan de macht waren, de Turkse economie een puinhoop was. Sinds de ambtsaanvaarding van Erdogan heeft er een sterke groei plaatsgevonden, is de inflatie gedaald en zijn de buitenlandse investeringen gestegen.

De derde pijler houdt in dat men in een democratie twee soorten instellingen onder zijn macht brengt: die voor de vorming van de burgerij (onderwijs en media) en die voor de rechtshandhaving (politie, justitie en geheime dienst). Nadat een eerste poging tot een islamitische revolutie was mislukt in 1997, toen de strijdkrachten een ‘zachte coup’ pleegden tegen de gekozen islamisten, hebben Erdogan en zijn partij begrepen dat een geleidelijke aanpak zou leiden tot een meer duurzame macht. Zij beseffen ongetwijfeld dat volledige islamisering van Turkije slechts mogelijk is als zij greep krijgen op het leger en het Constitutionele Hof, de twee
instellingen die het seculiere Turkije mede in stand hebben gehouden.

De recente beslissing van het Constitutionele Hof om de voordracht van Gül voor het presidentschap ongeldig te verklaren, nadat de strijdkrachten hadden gewaarschuwd dat zij de hoeder van het secularisme zijn, is voor de islamisten slechts een tijdelijke tegenslag. Erdogan en Gül hebben nog een truc achter de hand.

Met dezelfde zelfbeheersing en geduld die hen zover hebben gebracht, kunnen zij hun doel bereiken door te blijven streven naar het lidmaatschap van de Europese Unie.
Goedwillende maar naïeve Europese leiders hebben zich door de heersende islamisten laten verleiden tot de uitspraak dat het Turkse leger onder civiele zeggenschap zou moeten worden geplaatst, net als de legers van de lidstaten van de EU.

Achteraf hebben de Turkse seculiere liberalen het allemaal aan zichzelf te wijten. Zij hebben de macht van Dawa onderschat, zij zijn er niet in geslaagd de economie te laten groeien, en zij hebben niet beseft dat er EU-lidstaten zijn gemanipuleerd.

Een belangrijk aspect van het liberalisme is echter dat je van je fouten kunt leren. De Turkse seculiere liberalen moeten hun eigen volksbeweging opzetten, die de boodschap van de vrijheid van het individu uitdraagt. Zij moeten de Turkse kiezers weer zover zien te krijgen dat zij de economie van het land aan hen toevertrouwen, en zij moeten de onderwijs-, informatie-, politie- en justitiële instellingen terugveroveren.

Zij moeten ook zorgen dat de EU-leiders begrijpen en respecteren dat het leger en het Constitutionele Hof niet alleen het land en de grondwet verdedigen, maar ook – en dat is misschien nog wel belangrijker – bedoeld zijn om de Turkse democratie te beschermen tegen de islam.

Het ware secularisme herstellen betekent niet zomaar een secularisme herstellen.
Het gaat om een secularisme dat opkomt voor de vrijheid en de rechten van het individu, niet het ultranationalistische soort dat een milieu creëert waarin Adolf Hitlers Mein Kampf een bestseller is, waarin de Armeense genocide wordt ontkend en minderheden worden vervolgd. Door zo’n nationalist is de Armeense redacteur Hrant Dink vermoord.

Deze combinatie van kwaadaardig nationalisme en roofzuchtige islam maakt dat de Turkse seculiere liberalen voor een grotere opgave staan dan alle andere liberale bewegingen van dit moment.

Ayaan Hirsi Ali was van 2003 tot 2006 Kamerlid (VVD). Ze is nu verbonden aan de conservatieve denktank American Enterprise Institute te Washington. © Los Angeles Times.

Wordt tevens gepubliceerd in De Lage Landen. Duitse vertaling (Bigberta?) in In Europa Zuhause en Franse/Engelse versies zijn in voorbereiding.

Powered by ScribeFire.

Nederland in Al-Muthanna: Nog meer ongerechtigheid komt naar boven

Nederland heeft "gezwijnd" met zijn zogenaamde politieke, niet-agressieve deelname aan de bezettingscoalitie in Irak. Er leek niets ergs te zijn gebeurd en zelfs ik geloofde, dat de Hollanders een voorbeeldig stukje opbouwwerk hadden verricht, met hoogstens één of twee uitglijers. De New York Times wijdde er, in 2004, nog een waarderend artikel aan.

Maar we zijn bedrogen. In november 2006 kwam aan het licht, dat de militaire veiligheidsdienst op kleine schaal "Abu-Ghraibje" had gespeeld met Iraakse arrestanten. Het onderzoek daarnaar lijkt plotseling geen haast meer te hebben. De heer Kamp, die hielp om het zaakje in de doofpot te stoppen, loopt nog altijd vrij rond.

Zaterdag kwam De Volkskrant met het volgende bericht:

Marechaussee onderzoekt verzwegen schietpartij Irak

Van onze verslaggevers Jan Hoedeman, Theo Koelé

DEN HAAG - De Koninklijke Marechaussee heeft dinsdag een eerste resultaat geboekt in de grootschalige speurtocht naar nog niet geopenbaarde schietincidenten gedurende de Nederlandse militaire missie in Irak in de periode van 2003 tot 2005.

Veertien koppels doen onderzoek naar deze verzwegen schietincidenten. Het Openbaar Ministerie in Arnhem bevestigde dinsdagavond dat een marinier een verklaring heeft afgelegd over een vuurgevecht met mogelijk één of meer dodelijke slachtoffers. Dat is destijds niet aan de marechaussee gemeld.

De schietpartij, die dinsdagavond werd bevestigd door het ministerie van Defensie, vond plaats op 7 december 2003, kort voor het geruchtmakende optreden van sergeant-majoor Eric O. waarbij een Irakese burger om het leven kwam.

Volgens het tv-programma NOVA zijn toen zestien Nederlanders onder vuur genomen vanuit een autowrak. Hierop volgde een minuten durende schietpartij. Het gevecht ging door toen de aanvallers hun toevlucht zochten tot een bedoeïentent. De Nederlanders gebruikten vijf- tot zeshonderd kogels.

Een groep mariniers die dezelfde dag terugkeerde naar het Nederlandse kamp, legde een verklaring af bij de commandant, overste Richard Oppelaar. Zij meldden niets over slachtoffers. De sergeant van een tweede groep mariniers, die drie dagen later terugkwam, meldde dat ‘één Irakees was blijven liggen’, een ander ‘hinkelde’. Volgens de marinier negeerde de commandant de feiten, die tot vervolging hadden kunnen leiden.

Volgens het ministerie van Defensie is het voorval nog dezelfde dag gemeld bij de commandant. Hij meldde Den Haag’ dat er aan Nederlandse zijde geen gewonden waren gevallen.

Vijf- tot zes-honderd kogels verschoten en niets van belang geraakt? Dat maak je mij niet wijs.

Blijkbaar is een lijk blijven liggen en blijkbaar is er aan een gewonde geen enkele hulp verleend.

Bij een zo onduidelijk gedefinieerde missie als deze, kun je er de klok op gelijk zetten, dat dergelijke incidenten geregeld voorkomen.

Niets wijst erop, dat het leger hiervan geleerd heeft en in Uruzgan anders optreedt.

Ik houd m'n hart vast om wat we daarover in 2008 of 2009 te weten zullen komen. Uruzgan is veel moeilijker dan Al-Muthanna (toen) was. Maar de media-blokkade is nog eens zo strikt als in Irak. De geluiden over ontevreden commando's die "er tegenaan" willen, dringen zachtjes door.

In Nederland kan het parlement eisen, om meer gedetailleerd op de hoogte te worden gesteld van wat er in Uruzgan gaande is.

Wanneer wordt van dat recht gebruik gemaakt?

Powered by ScribeFire.

Erupties in Italië

Zelfs een serieus blad als La Reppublica kon er niet omheen: Bij je IPOD zijn in Italië nu dildo-achtige contrapties verkrijgbaar. Ze schijnen met de Ipod-muziek mee te trillen.

De gevolgen bleven niet uit.

De vulkaan Stromboli kwam door al dat getril tot uitbarsting:


Stromboli is een klein eilandje dat geheel uit vulkaan bestaat.
Langs een soort glijbanen storten rotsen en gloeiende lava direct in zee.

Een beetje naar rechts op de foto (onzichtbaar) ligt een dorpje met steiger.
Dat was onze landingsplaats in de zomer van 1978, toen we drie weken doorbrachten bij een Parijse uitgever van surrealistisch ingebonden boeken. Avondlijke discussies met buurman (en grote Italiaanse uitgever) Einaudi. De Brigate Rosse hielden dat jaar een belangrijk christendemocratisch politicus, voorstander van coalitie met de communisten (compromesso storico), gegijzeld en doodden hem midden in Rome.

Volgens Einaudi waren de BR geïnfiltreerd door Il Gladio, de schimmige NATO-tak die tot taak had om in Europa het verzet te leiden na een sowjetrussische bezetting. En die zich tot diep in de tachtiger jaren bezighield met anticommunistische-, en ronduit ultrarechtse, intriges, daar een dergelijke bezetting uitbleef.
Misschien had hij wel gelijk.

Ik las 's-middags tijdens de siësta Hegel im Original.
De stromboli bleef daar rustig onder.

Wie zal ooit de vulkanen helemaal begrijpen?

EU: Eerst een eigen M-O politiek, dan interventie.

Woensdag 23 augustus EU-overleg in Brussel over de voorwaarden waaronder Europese landen een militaire bijdrage zullen leveren aan Unifil II, de "forse" UN-macht voor Zuid-Libanon.
Een geluk bij een ongeluk, zou je haast zeggen.
Gretig Frankrijk dacht iets van zijn koloniale rol terug te krijgen, Hezbollah uit te schakelen en "oud Libanon", het Libanon van Papa, weer in ere te herstellen. Maar het Franse leger speelde op: "Geen nieuw Bosnië!", denkend aan de slachting van 88 Franse parachutisten in 1983 in Beirut, tijdens een dergelijke vage vredesmissie. (Le Monde, 21/8/06: Les réticences des miltaires français, hantés par le syndrôme 'Drakkar').
De pin op de neus: Vrijwel het gehele Libanese politieke spectrum moet niets weten van een ontwapening van coalitiegenoot Hezbollah. Men wil voor alles geen nieuwe burgeroorlog. Hezbollah is een volledige geïntegreerd deel van het Libanese mozaïek. Niet omdat de anderen bang zijn, maar omdat Hezbollah zich consekwent opstelt als deel van Libanon. Libanon eerst, en dan de eigen doelstellingen. dat bleek al tijdens de zogenaamde "Ceder-Revolutie" van vorig jaar.
Maar Israël en Bush willen niets minder dan uitschakeling van Hezbollah. De Fransen realiseerden zich de laatste dagen, dat ze dreigden te worden misbruikt, en schrokken terug.
"Europa" moest hun een eervolle aftocht garanderen. Zodat nu, geheel onverwachts, het probleem op het bordje van de Europese Unie is gelegd.
Ik betoogde al vaker, dat het daar hoort.
Noch Frankrijk, noch Engeland, en zeker niet Italië of Spanje, kunnen in hun eentje de brand blussen. De EU gezamenlijk kan dan misschien wel.
Maar dan is nodig, dat eerst eens een EU-politiek voor het nabije Oosten wordt vastgesteld.
Want zonder het kader van een politiek doel, heeft een militaire operatie geen zin; erger nog, ze zou in de kaart spelen van degenen sie er wèl één hebben, namelijk de regering-Bush en Israël.
Er resten nog twee dagen tot woensdag. Kort. Te kort?

Een EU-roadmap
Wat de EU zou kunnen doen ter invulling van resolutie 1701 van de VN, zou er kunnen uitzien als een roadmap. Een procedure van wederzijdse maatregelen tussen Israel en zijn buren.
Een proces van integratie van Hezbollah in het Libanese geheel, militair, gouvernementeel, sociaal, economisch - telkens begeleid door vertrouwenwekkende maatregelen van de kant van Israel: Terugtrekking van zijn troepen van de grens (even ver als de Litani), teruggave van de Shebaa-farms, gijzelaarsuitwisseling, enz.
Maar een EU-policy voor het Nabije Oosten omvat meer: Een regeling met Syrië (Golan Hoogten, in ruil voor afzien van ondersteuning Hezbollah), erkenning door Hamas van het Israel binnen de grenzen van 1967 in ruil voor erkenning van de Palestijnse identiteit door Israel, garantie van de grenzen tussen Palestina en Israel door de EU (uitbreiding Unifil III) en tenslotte een denuclearisatie van het Midden-Oosten.
Dat laatste kan uiteraard niet zonder actieve medewerking van de VS.
Maar de voorgaande stappen liggen binnen de macht van een gezamenlijk optredende EU.
Belangrijk is een goede afstemming met Turkije. De Turken kunnen door Israel moeilijk worden geweerd, want ze hebben een diplomatieke relatie met Israel. Ze hebben een behoorlijk modern leger, en, wat nooit met zoveel woorden wordt uitgesproken, hun nucleaire capaciteit is groot genoeg om Israël af te schrikken.
Zodoende zou een begin kunnen worden gemaakt door de EU en haar bondgenoten, om, enerzijds de grenzen van een 1967-Israel veilig te stellen, en, anderzijds, die grenzen ook veilig en rechtvaardig te doen zijn voor de buurlanden, Palestina incluis.
Het Fischer-plan van Cohn-Bendit, dus.

Woensdag kan daarmee een begin worden gemaakt in Brussel.

Translingual crossposted to L'Europe Chez Soi, At Home in Europe, In Europa Zuhause and Legal Alien @ NY.

Mark Mazower: Europa moet zijn invloed gebruiken om druk uit te oefenen op Israël

De historicus Mark Mazower is hoogleraar aan de Culumbia University (New York) en aan een universitaire instelling in Londen. Hij schreef een geschiedenis van Europa in de 20ste eeuw ("The Dark Continent") en een pakkende geschiedenis (1400-1950) van het multiculturele Saloniki (Griekenland).

In de Financial Times vandaag (16 augustus 2006) staat zijn oproep voor een nieuwe, actievere, rol van Europa in het Midden-Oosten: Europa moet zijn invloed gebruiken om druk uit te oefenen op Israël. Hieronder volgt daarvan de conclusie (indeling, nummering en accenten van mij):

"Hoe zou een ambitieuzere rol van Europa in het Midden-Oosten eruit kunnen zien?

1. Boven de huidige Libanese crisis, zou het voorrang geven aan de noodzaak voor een Israelisch-Palestijnse regeling en het zou ernaar streven om zijn economische macht om te zetten in diplomatieke invloed. Vanwege zijn grootschalige humanitaire hulp aan de Palestijnen, heeft de EU daar al een aanzienlijke vinger in de pap.
2. Daarnaast zouden de intensieve handelsrelaties die het met Israël onderhoudt kunnen worden ingezet om een veel grotere druk uit te oefenen op de achtereenvolgende Israëlische regeringen, dan Europa - of wie dan ook - sinds lang heeft gedaan. Dit vereist een urgente institutionele hervorming binnen de Unie zelf, vooral op het gebied van de traditionele rivaliteiten tussen de Raad van Ministers en de Commissie. Immers, daardoor wordt de totstandkoming van een gemeenschappelijke buitenlandse- en veiligheids-politiek steeds weer verhinderd.
   

Wat, is anders het alternatief? Ontdaan van haar retoriek, bestaat de huidige Amerikaanse politiek uit niets anders dan een gijzeling van de politieke en economische ontwikkeling van de Arabische wereld ten behoeve van een vredesregeling met Israël, zonder dat er ooit genoeg druk op de bondgenoot wordt uitgeoefend om die regeling tot stand te brengen.
Als Europa niet haar eigen dringende behoefte aan een verandering van deze vicieuze cirkel onder ogen ziet, is het alternatief hoogstwaarschijnlijk niets anders dan instabiliteit, regionale onderdrukking en economische stagnatie in haar eigen voortuin, waarvan geen eind in zicht is."

En zo is het. Het mislukken van de Amerikaans-Israëlische interventie in Libanon, die blijkt te zijn opgezet als een eerste onderdeel van een soort herindeling van een "Nieuw Midden-Oosten", is een goede gelegenheid (een geluk bij een ongeluk), voor Europa om eindelijk zijn natuurlijke rol te gaan spelen.
Dit des te meer, daar de bezettingsactie an Irak op een ramp uitdraait, de "democratiserings"-acties jegens Egypte, Saoudi-Arabië, Libanon en de Palestijnse Auroriteit tot faliekante resultaten leiden en de pogingen om Iran en Syrië te isoleren en te criminaliseren jammerlijk falen.

Niet meer als een onderling verdeelde en ondergeschikte reservistenbron moet Europa optreden, maar als een machtig blok, dat de belangen van zijn burgers nu en in de toekomst beschermt.

Dat is de reden waarom de rede van Tony Blair op 2 augustus in Los Angeles zo hol klinkt. Natuurlijk is het goed, verstandig en slim, om "regime change" te vervangen door "value change". Op zich, is het, in theorie, een dodelijke kritiek op de Amerikaanse neoconservatieven.
Blair zou tot dezelfde conclusies hebben moeten komen als Marzower. Maar jammerlijk mist men een Churchilliaanse oproep tot het vormen van het noodzakelijke Europese blok. Geen enkel concreet voorstel om de schone gedachten in actie om te zetten. Alleen de illusie, dat het samen met de huidige Amerikaanse regering wel zal lukken. Retoriek en sub-retoriek.

En hoe moeten we de plotsklapse Franse ijver duiden? In L'Europe Chez Soi en Toto Le Psycho signaleerde ik al een gevaarlijke nostalgie naar het "Libanon van papa", waar de Franse voogdij speelde met een penibel evenwicht tussen de verschillende Libanese gemeenschappen. Het ankerpunt van het libanese compromis waren de (christelijke) Maronieten. Een minderheid, die via een ingewikkeld systeem van checks and balances domineerde. Sinds de Libanese Burgeroorlog van 1982-1990 is dat voorgoed onmogelijk geworden. Het is een illusie, dat de in aantal sinds de negentiende eeuw gegroeide Shiitische bevolkingsgroepen door "ontwapening" gemarginaliseerd zouden kunnen worden. Zelfs de meest fervente vijanden van de Shiiten, de Druzen onder Walid Jumblatt, laten zich niet voor een dergelijk spel gebruiken.

Het meest ingrijpende Europese voorstel, waarvan ik heb gehoord, was dat van Daniel Cohn-Bendit, om Joschka Fischer als Europese mandataris naar het Midden-Oosten te sturen om aldaar "Israël's grenzen te garanderen". Inderdaad moet die garantie een belangrijk onderdeel zijn van een toekomstige Europese interventie. Een effectieve garantie ontneemt Israël de rechtvaardiging van gebiedsuitbreiding en systematische vernedering van buurlanden. Maar het is maar een onderdeel, want, zoals Daniel ook wel weet, is een veilige grens een grens die naar twee kanten veilig is, dus ook voor het buurland.
Dat zou dus hebben betekend: druk uitoefenen, ook op Israël, om veilige grenzen te garanderen voor Egypte, voor Jordanië, voor Syrië en ... voor Palestina. Een enorme taak, die alleen kan worden uitgevoerd, als er een nauwe samenwerking bestaat tussen de opdrachtgevende staten(de EU en hun bondgenoten, zoals Turkije). Aangezien aan die voorwaarde bij lange na niet is voldaan, heeft Joschka beleefd doch beslist "nee" gezegd tegen de voorstellen van vriend Dany.
Maar er is nog steeds ruimte voor enige kleinere stappen in de goede richting.
Een eerste stap zou kunnen zijn: een stevig Midden-Oosten-mandaat voor Xavier Solana, de EU-coördinator voor buitenlandse politiek. Een tweede stap zou moeten zijn: een gemeenschappelijk EU-commando over de VN-troepen in Zuid-Libanon. Geen Franse "Alleingang".
Ik ben benieuwd, of de kansen voor een Europese rol, zoals die door Marzower worden beschreven, in de komende weken zullen worden benut.

(Vertaling van post in At Home in Europe en in Legal Alien @ NY.)