In Europa Thuis

Crisis Christendemocratie destabiliseert Europa: Frankrijk, Duitsland, Italië, België, Nederland.

2010-10-05T02:11:00.000+02:00

Saluut van Eurlings aan Verhagen, Arnhem, 2.10.10

Bij gebrek aan eigen inbreng, klampt de Christendemocratie in diverse landen van Europa zich vast aan modieuze trends. De dramatische verliezen aan stemmen vertalen zich in opportunistische bondgenootschappen met twijfelachtige partners.

Nederland
Deze ontwikkeling zette zich al vroeger in dan het jaar 2002. Maar het was toen, dat in Nederland de CDA-hopeful J.P.Balkenende een soort non-agressiepact sloot met de populist Pim Fortuyn, om na de verkiezingen de macht onderling te verdelen. Het lukte, en na 8 jaar oppositie-lijden, werd het CDA opnieuw Nederland's grootste partij dank zij de stemmen van velen, die Fortuyn en zijn "partij" (LPF) vol malloten te ver vonden gaan, maar die hadden begrepen, dat Fortuyn (als hij niet vermoord was geweest) met het CDA had willen regeren. Daarmee kwam in het land een rechts verbond aan de macht, bestaande uit de conservatieven van de VVD, de erfgenamen van Pim Fortuyn (LPF) en het triomferende CDA.
Ondanks pogingen om "waarden en normen" bovenaan de prioriteitenlijst te plaatsen, bleef het zieltogende christendemocratische element vrijwel onzichtbaar en loste na 2007 op in een ongewenst verbond met de sociaaldemocraten van de PvdA. Balkenende en het CDA werden daarop keihard afgerekend bij de verkiezingen in mei 2010. De partij ging van 40 naar 21 zetels in het 150 zetels tellende parlement en werd de vierde in grootte na de conservatieven van de VVD (31), de sociaaldemocraten van de PvdA (30) en de rechtspopulisten van Wilders' PVV (24).
België
Ook in België (Vlaanderen) verdwenen in 1999 de Christendemocraten van het CD&V uit de regering. Vanaf 2001 werd onder leiding van de jonge Yves Leterme gezocht naar nieuw bloed in de vorm van een "kartel-overeenkomst" met een van de Vlaams-Nationalistische formaties, het NV-A van de humorloze Geert Bourgois en de coming man Bart Dewever. In 2005 had dat succes in de Vlaamse regio en in 2007 vierden Leterme en Bart Dewever uitbundig hun gezamenlijke verkiezingsoverwinning in een zaaltje vol NV-A leeuwenvlaggen. Bij de formatie van een nieuwe regering in België, bleek al spoedig, dat Leterme en diens CD&V niet in staat waren, om zich uit de omhelzing van NV-A te bevrijden en sinds begin-2009 sukkelt een caretakers-kabinet onder leiding van de uitgebluste Leterme aan het hoofd van een desintegrerend land.
De Franstalige christendemocraten hebben een originele mimicry gekozen. Het CDH, onder leiding van Joëlle Milquet, noemt zich "humanistisch" en refereert minder dan de franstalige Groenen van Ecolo aan het Christendom. Vaste bondgenoor van de in Wallonië oppermachtige socialisten, handhaaft het CdH zich als gematigde vleugel van progressief en verarmd Walenland.
Frankrijk
In Frankrijk werd de ooit machtige christelijke middenpartij fijngemalen tussen haar rechtse voorkeuren, dus bondgenootschappen met de meerderheid van de gaullisten, en de noodzaak om aan een achterban van verarmde boeren en verlichte gelovigen een sociaal gezicht te tonen. Na diverse splitsingen, zit het grootste deel van de gezeten Dickerdacks bij Sarkozy's UMP en volgt een minderheid de pathetische wendingen van François Bayrou. Bayrou hoopt een sleutelpositie te kunnen innemen, met zijn geslonken aanhang, tussen de twee blokken in de Franse politiek, het conservatieve- en het door de socialistische partij gedomineerde. van christelijke inspiratie is weinig of geen sprake meer. Des te meer van politiek opportunisme, zoals dat genadeloos aan de kaak werd gesteld door daniël Cohn-Bendit van de Franse Groene Partij bij de Europese verkiezingen van 2009.
Duitsland
Waar zijn de tijden van Adenauer's CDU en Franz-Josef Strauss' CSU? Dank zij grote onvrede met Gerhard Schröder's achtjarig bewind, werd de combinatie CDU-CSU in 2006 de grootste, maar moest met de sociaaldemocraten regeren. In 2010 kwam de SPD er opnieuw niet aan te pas en ontstond er een kleine meerderheid, om met de liberalen van de FDP te gaan regeren. Dat deed Angela Merkel, en het bekomt haar heel slecht. De christendemocratie is landelijk van boven de 30% naar ongeveer 20% gezakt. Door nederlagen in grote bondsstaten als Nordrhein-Westfalen, heeft de christen-liberale regering de meerderheid in de Eerste Kamer, de Bundesrat, verloren. De CDU-CSU zijn er nog niet aan toe, om, zoals in Frankrijk en de Benelux, zich te gaan vastklampen aan populistische bewegingen. Nog houdt het democratisch fatsoen, zoals het na 1945 is opgelegd, stand. Getuige de rede van de nieuwe CDU-bondspresident Wulff, gisteren bij de herdenking van de Duitse hereniging in 1990. Maar wat gaat er inde plaats komen van de afbrokkelende CDU-CSU?
Italië
In de tweede helft van de veertiger jaren, en opnieuw in het midden van de zeventiger jaren, werd de Italiaanse Democrazia Cristiana met massieve hulp van westerse bondgenoten in het zadel geholpen en gehouden tegenover de dreiging van regeringsdeelname van de machtige en gematigde Communistische Partij van Italië. Begin van de negentiger jaren was dat blijkbaar niet meer nodig. De gecorrumpeerde oude garde van de DC verdween bijna spoorloos, evenals die van de even gecorrumpeerde sociaaldemocratische partij van Nenni c.s. Italië werd overgelaten aan de aartspopulist Berlusconi, die de meerderheid van de oude DC wist in te lijven. Ironischerwijze, zijn het nu nog slechts de ex-neofascisten van Fini, die binnen de rechtse meerderheid weerstand bieden aan "il Cavaliere'. De kerk beperkt zich tot wat pruttelen, als Berlusconi weer eens uitglijdt.

Zonder de protestanten tekort te willen doen, is het toch vooral de katholieke stelling, dat de maatschappij niet beheerst dient te worden door winstbejag, die vanaf het begin van de twintigste eeuw aan de Westeuropese christendemocratie vleugels heeft gegeven. De sociale markt-ordening, met een maatschappelijk middenveld dat excessen van het monopolisme voorkomt, was een halve eeuw lang de vertaling daarvan en de sociaaldemocratie heeft zich in hoge mate daarbij aangesloten.
Toen in de tachtiger jaren onder Reagan en Thatcher de kille egocentrische maatschappelijke ordening weer de overhand kreeg, had de christendemocratie daarop geen sluitend antwoord.

Een nieuwe generatie christendemocraten, waarvan Balkenende, Leterme, Bayrou en hun Duitse- en Italiaanse collega's de vertegenwoordigers zijn, bekent zich 100% tot de zogenaamde vrije en onsolidaire marktordening, neemt de populistische en nationalistische, zelfs racistische, modes van de dag over. De christendemocratie heeft afgedaan als stabiliserende factor in de continentale Europese wereld. Erger nog, ze klemt zich in haar doodsstrijd vast aan duistere nationalistische en suprematistische bewegingen, legitimeert die en vergroot de democratische crisis. Bij de slepende regeringsonderhandelingen in België bij voorbeeld, weigert de relatief nog altijd grote CD&V om zich los te maken van de overdreven Vlaams-Nationalistische eisen van het NV-A. Daarmee maakt ze een Vlaams meerderheidsfront van "redelijkheid" van Socialisten, CD-ers, groenen en liberalen onmogelijk. Naar het schijnt, alleen omdat ze bang is, nog meer kiezers ann Dewever te verliezen.

Een voorlopig hoogtepunt bij het stervend christendemocratisch opportunisme, werd in het Nederlandse Arnhem bereikt op 2 oktober 2010. Het CDA, bijna gehalveerd bij de laatste verkiezingen, bekeerde zich met twee-derde meerderheid, tot een ronduit rechts regeringsprogram, gelardeerd met racistische pesterijen jegens moslims uit de koker van Wilders' Stichting PVV, wiens 24 kamerleden via "gedoogsteun" de regering in het zadel kunnen houden of wegsturen.

Een symbool van de nieuwe a-culturele en a-solidaire mentaliteit vormde op het congres de aftredende CDA-minister van Verkeer, Camiel Eurlings, die het bestond, om een soort militair saluut aan de interim-partijleider Verhagen te brengen. De christendemocratie vaardigt niet meer mensen met een geweten-, maar mensen met een hang naar hiërarchie en blinde gehoorzaamheid, af naar parlement en regering.
De Wildersen, Dewevers, Berlusconis, Sarkozys en straks wellicht de Sarrazins, doen daar hun voordeel mee.

En begrijp me goed: Deze ontwikkeling heeft niets te maken met het Christendom an Sich. Net zo min als de misdadige akties van Al-Qaeda iets te maken hebben met de Islam an Sich. Godsdienstige normen en waarden behoeven geen aparte partijen, net zo min als niet-godsdienstige humanistische waarden. Politiek gaat over keuzes, die verkozen mensen moeten maken vanuit de waarden die ze delen met hun kiezers. Niemand heeft de moraal in pacht. De tegenwoordige Christendemocraten geven een slecht voorbeeld.
. .

Europa heeft een nieuwe vertegenxoordiger in de VS; Wilders!

2010-08-10T00:44:00.000+02:00

Ik kan er niet omheen, te erkennen dat het best knap gedaan is door Geert Wilders (en/of door de spindoctorij die achter hem zit), de laatste dagen.

Juist toen hij dreigde opgesloten te raken in het Hollandse geven-en-nemen van het maandenlange formatie- annex gedoog-proces, wist hij de aandacht af te leiden met een nieuwe welgemikte provocatie: Gaan spreken op de SIOA-anti Cordoba Centrum demonstratie op 9/11 in New York City.

Vlucht voor de realiteit
Als bij toverslag, gaat het niet meer over de 18 miljard bezuinigingen (zonder lastenverhoging) op allerlei zaken die voor Henk en Ingrid belangrijk zijn. Wilders’ beloofde steun aan beperking van uitkeringsrechten, huurtoeslagen, kinderopvang, thuiszorg en medische zorg, om er maar een paar te noemen, zijn evenzoveel bommen onder de eenheid in zijn “fractie” en onder de steun die hij van de door hem misleide kiezers geniet. Die bommen zijn voorlopig nu even van tafel. Het gaat weer over Wilders zelf.
Dat schijnt de bedoeling te zijn, althans. Met zijn Duitse initiatief in een vorige formatiefase (gaan spreken in Berlijn op 2 oktober op een bijeenkomst die wordt georganiseerd door de Duitse haat-blog PI), had Wilders minder succes.

Schandelijk misbruik van het verdriet van de 9/11 slachtoffers
Bijna geen Nederlandse journalist, commentator of politicus, die nagaat, waarom het in New York werkelijk gaat: Een initiatief van dialoog- en integratie-gerichte moslims voor een cultureel centrum, niet OP, maar in de buurt van Ground Zero, waarin onder andere een islamitisch gebedscentrum is opgenomen. De New York Times van 8 augustus geeft een achtergrondartikel, waarin de groeiende brutaliteit van de Amerikaanse moslimhaters wordt beschreven: Eerst gebruikten ze drogredenen als “architectuur past niet in onze woonomgeving”, en dergelijke. Nu komen ze er openlijk voor uit, dat moslims per definitie “On-Amerikaans” zouden zijn. Zoals een commentator schreef: “Het is walgelijk, dat de moslim-bashers nu over de ruggen van de familieleden van de 9/11 slachtoffers heen, hun agitatie doordrijven.”

Ik betoog hier steeds, dat de angst- en haat-zaaierij weinig of niets met de Islam en de veronderstelde “achterlijkheid” van moslims te maken heeft. De moslims zijn gewoon op het ogenblik het gemakkelijkste doelwit voor demagogen, die zich als “verlosser” willen stylen. Inclusief het Lijden dat Verlossers in de Christelijke en Shia-tradities zich nu eenmaal ook moeten kunnen toe-eigenen. Rond 1950 waren het de Communisten en hun geestverwanten, die het doelwit waren van de heksenjacht van Senator McCarthy en zijn HUAC (House Committee for Un-American Activities). Het woord “Socialist” is nog altijd taboe in de VS: Je moet “liberal” zeggen. Nog eerder waren het uiteraaard de negers (zwarten) die als een “on-integreerbare” tsunami werden gezien, en, om u de gelegenheid te geven om “Godwin!” te roepen: de Joden, zij het dan vooral in Europa. Maar wat niet is, kan nog (terug-)komen.

De verplichte disclaimer
Laat ik hier nog even ook de verplicht geworden “disclaimer” invoegen: Ik wil helemaal niet beweren, dat alle moslims, communisten, zwarten en Joden lieverdjes zijn/waren. Nu en vroeger liepen en lopen er bij deze categorieën evenveel terroristen, misdadigers, verkrachters en ethnic cleaners rond als bij andere “cultuur”-groepen, Christenen inbegrepen. En ja hoor, bij alle genoemde gewelddadige fanatiekelingen zijn er steeds opnieuw, die zich beroepen op hun godsdienst, respectievelijk culturele tradities of ras, om hun gedrag en daden te rechtvaardigen. Dat geldt trouwens evengoed voor niet-godsdienstige fanatici, zoals sommige anarchisten en libertairen.

Wat hierboven staat, mag je van Wilders en zijn voorgangers niet zeggen. Dan ben je een “cultuurrelativist”, en liefst nog een “eliaire” ook. Hitler (godwin!) en Stalin (vanaf 1935) gebruikten in plaats van “cultuurrelativist” het woord “cosmopoliet”. Dat betrof joden, die immers in beginsel “heimatlos” waren samen met hun niet-joodse vrienden. Hele beroepsgroepen, zoals sociologen, economen, psychiaters en in het geval van Stalin ook artsen (het zgn. “artsencomplot” 1949) werden verdacht gemaakt en in de ban gedaan. In een volgende fase probeert de racistische demagoog te bewijzen, dat de “meelopers” van dergelijke groepen het volk bewust misleiden, omdat ze deel zouden uitmaken van een wereldcomplot, in het huidige geval, om de sharia in Europa en Amerika in te voeren. De hoax van de “Wijzen van Zion” (Tsaristisch-Nazistisch, eind 19e eeuw), en die van de zgn. alom aanwezige Moslimbroederschap, moeten dat aantonen. Als je verder in de geschiedenis teruggaat, kom je dergelijke angst- en haatzaaierij steeds opnieuw tegen. Tegen de vrijmetselaars (18e-19e eeuw), tegen de protestanten en tegen het Vaticaan en, om maar niet verder te graven, tegen de “heksen” (15e- en 16e eeuw). Die laatste wordt achteraf begrepen als een verzet tegen de moderne tijd, waarin de vrouw een min of meer gelijkwaardige rol aan die van de man ging spelen.
Ziehier dus het patroon: angst voor- en verzet tegen-, veranderingen wordt opgepakt door zelfbenoemde “verlossers”, dan een zondebok zoeken en die vervolgens demoniseren.

Terug naar Geert Wilders.
Zodra het concreet dreigt te worden en oplossingen in zicht komen voor werkelijk bestaande problemen, begint hij te spartelen als een duivel in een wijwatervat. New York 9/11 is voor hem een zorgvuldig voorbereide vlucht naar voren.
De “socialisten” worden in het PVV-program al gelijkgesteld met nationaal-socialisten. (Wij schreven daar over. Niemand pakt het in Holland op.) Nu hij officieel van mening mag verschillen met zijn toekomstige regeringspartners over het karakter van de Islam, kan hij ongestraft de terroristische aanval van Al-Qaeda op het WTC en het Pentagon omschrijven als: “EEN MISDAAD van DE ISLAM”. Aangezien de Nazis volgens hem en zijn PI- en Geller bondgenoten, door de Islam werden geïnspireerd (de fameuze Mufti van Jeruzalem) en eigenlijk bij uitstek “socialisten” waren, zijn alle progressieven, iedereen die op matiging aandringt, dus ook misdadigers.
Bij PI gaat dat erin als koek, natuurlijk. De loodzware last van de Duitse “Kollektivschuld” aan de holocaust, kan worden afgeschoven op socialisten en moslims. “En kijk eens hoe ze nu weer opnieuw samenspannen!”Maar ook de talrijke “jongste-dag” fanatici in de VS weten er weg mee. Armageddon staat voor de deur!

Bovenstaande redenering kun je natuurlijk niet genoeg herhalen. Ze heeft de “zwakte”, dat ze rekening houdt met het feit, dat de geschiedenis, de maatschappij, enzovoort, gecompliceerd zijn. Maar ze heeft het enorme voordeel, dat ze niet gemakkelijk te weerleggen valt.
Echter, om het “tij te keren” is ze onvoldoende: Er zit geen aantrekkelijk alternatief in voor de rassencultuur-demagogie. Ze spreekt niet van de echte problemen, waar “Henk en Ingrid” mee te maken krijgen op hun werk, in hun buurt en op school. Ze kan maar al te gemakkelijk, ook al is dat onrechtvaardig, worden afgedaan als “elitaire praatjes”.

Geen problemen ontkennen, maar oplossingen aandragen
Toch bestaan er genoeg voorbeelden van bereikte oplossingen voor de immigratie- en cultuur-spanningen. Het probleem is, dat die kleinschalig zijn. Ze zijn te vinden in stadsbuurten in heel Europa (en in de VS ook), waar men gekozen heeft voor wat men in Nederland de “Vogelaar”-aanpak is gaan noemen. In plaats van alleen te zoeken naar problemen en die met politie- en repressie-maatregelen te bestrijden, kijkt men ook naar de mogelijkheden, naar de ongebruikte kracht, van de verschillende bevolkingsgroepen, samen en afzonderlijk, in een immigratiewijk. Daarom was de benaming “krachtwijken” helemaal zo slecht niet gekozen.

Day-to-day emancipation: It Works!
Een simpel voorbeeld: In een Rotterdamse wijk klagen de (oudere, want hun kinderen zitten met hun kroost in een Vinex-wijk) autochtone bewoners erover, dat de bakker, de slager en de groenteboer er niet meer zijn, zodat het niet meer “gezellig” is en men zich op zichzelf voelt teruggeworpen. “We komen nauwelijks de deur meer uit”. In de wijk zijn er echter twee Turkse groenteboeren met prima verse en gedifferentiëerde aanvoer, drie Marokkaanse slagers, die voor de liefhebbers ook varkensvlees verkopen en twee allochtone bakkerij-winkels, plus een avondwinkel, gerund door Pakistanen. Die hebben de ruimte gekregen, omdat Albert Heijn en zelfs de Aldi het niet meer zien zitten, want er is te weinig koopkracht. Bengalezen drijven sinds een aantal jaren een stomerij. De lokale ontwikkelingsprojectleider vond samen met de “marinier” (politieman) van de buurt een uitweg: Excursie van de oudjes naar Friese dorpen, waar geen donkerhuidige lieden zich gevestigd hebben. Ontmoeting met de plaatselijke bevolking. De Friezen hebben helemaal geen plek meer om iets te kopen in hun dorp. Terug naar Rotterdam. Gesprekken met de lokale middenstand: aanbod meer aanpassen aan de mogelijke klanten. De groepen bij elkaar gebracht. De autochtonen hebben begrepen, dat alleen dank zij de immigratie en de ondernemingszin van de immigranten, er überhaupt nog buurtwinkels zijn. De middenstanders zijn blij met meer klandizie. Wederzijdse aanpassing. Het kost even tijd, maar de vriendelijke zoon van de Turkse groenteboer die twee keer per week de bestelling van oude Henk en oude Ingrid komt opnemen en bezorgen, wordt een huisvriend. De schoonzoon van Henk vindt voor hem een baan die recht doet aan zijn opleiding aan het HBO tot computerspecialist.
Dat dus.

Deze Henk en Ingrid stemmen geen PVV meer en hun Vinex-kinderen ook niet. Vader Özgun, de groenteboer, heeft de praatjes van de “Kalief van Keulen” niet meer nodig. Hij voelt zich eindelijk aanvaard op de plek waar hij werkt en woont. De Paul Scheffers (PvdA, helaas) van deze tijd hebben het mis, als ze zeggen, dat de inspanningen voor integratie alleen en uitsluitend van de immigranten en hun kinderen moeten komen. Het zijn moeilijke perspectiefwisselingen van twee of meer kanten. Dat het succes heeft, bewijst de studie van het Sociaal-Cultureel Planbureau van december 2009. Vrijwel overal waar in Nederland op die manier actie is ondernomen, blijken de bewoners zich gelukkiger en veiliger te voelen. De stemmers op Wilders komen uit woonplekken, waar de immigranten (nog) NIET zijn komen wonen. Waar de angst heerst.

Tony Judt, de een paar dagen geleden te vroeg gestorven Britse historicus/filosoof analyseert, beter dan ik het kan, de ziekte van deze tijd in zijn laatste boek Het Land is Moe, verhandeling over onze ontevredenheid (Contact, 239 pp, €19,95). Hij schetst de contouren van een democratisch, sociaal-democratisch, alternatief voor de compradoreneconomie van deze tijd. Maar het zijn alleen de contouren. Gelukkig is de Nederlandse vertaling prompt gekomen. Anders dan de recensente in NRC-Handelsblad, vind ik Judts boek inspirerend. (Overweeg ook: De vergeten twintigste eeuw.) Maar het is, opnieuw, niet genoeg.
Back to Basics!
Mijn referentie, vergeef me mijn ouderdom, is de campagne, die we in 1962/63 o
pzetten, om de door koude-oorlogs-rhetoriek platgeslagen mensen te mobiliseren. Voor meer vrijheid, tegen de Vietnam-oorlog. Wilders is alleen te verslaan, door naar zijn kiezers toe te gaan en eerlijk met hen te spreken over de problemen en hun mogelijke (niet: fantastische) oplossingen. De oplossing van het Wilders-probleem ligt hier en niet elders. Ik gruw van de afwachtende mentaliteit van degenen die in Nederland verantwoordelijkheid dragen, maar die niet opnemen. De management-boeken-lezers die de linkse schuilkerken bevolken, kortom. En ook de SP, die schaamteloos, jarenlang en tot voor kort, de mensen misleidde over de Europese Unie. Ze zijn, de SP, buitenproportioneel afgestraft door Wilders in 2009, die hun concept gauw heeft overgenomen en nu een anti-Nederlandse en populistische afvaardiging in het Europese parlement heeft, die een schande voor ons allemaal is.

Wat te doen, dus?
Eén van de achilleshielen van de komende bruine formatie VVD-PVV-CDA is de Eerste Kamer. Die wordt getrapt verkozen via de provinciale staten in 12 provincies. Volgend jaar maart. Een idee: Teach-Ins organiseren in alle provincies, de leugens van Wilders en zijn kornuiten aan de kaak stellen, alternatieven bespreken. Wat vijftig jaar geleden kon, kan nu nog steeds.

From Krapuul, the victory starts!

This is my personal opinion. The call to action is mine, not authorized by Krapuul. But I feel, there is urgency. Wilders can be stopped only here. Take away his legitimization by democratic means. In the absence of courageous politicians, ACT!!

Previously published at Krapuul and at De Lage Landen and, consequently, At Home in Europe (Euractiv).

Commentaren bij de uitkomst van de Nederlandse verkiezingen - Wilders: No Way!

2010-06-15T02:00:00.000+02:00

(PVV-uitslagen per gemeente in NL, bron: NRC)

Juist over het randje van een parlementaire meerderheid, dreigt de verkiezingswinnaar VVD (31 zetels op 150) een coalitie te sluiten met de andere winnaar, de PVV van Geert Wilders (24/150) en de smadelijk verslagen Christendemocraten van het CDA (van 41 naar 21/150). De theocratisch-protestantse en vrouwonvriendelijke randgroep SGP (2/150) heeft aangekondigd, een dergelijke coalitie -onder voorwaarden- te willen steunen.
De morele winnaars, de sociaaldemocraten van de PvdA (30/150), de sociaal-liberalen van D66 (10/150) en de links-liberalen van Groenlinks (10/150), alsmede de teruggekomen linkse socialisten van de SP (15/150) hebben voorlopig het nakijken.

Maar er is nog niets definitief vastgelegd.
De Nederlandse regeringsvorming is altijd een langdurig en ingewikkeld proces.
Sinds 1945 zijn er 26 regeringen geweest met een gemiddelde zittingsduur van 2,5 jaar. Daar tussendoor is in totaal 6,5 jaar (!) verloren met stoelendansen rond regeringsformaties.
De koninklijke opdracht aan VVD-senaatsfractievoorzitter Uri Rosenthal, om de mogelijkheden van een "stabiele" regering met de VVD en de PVV te verkennen, kan twee dingen betekenen.

A. De VVD ziet werkelijk mogelijkheden, om met een plotseling poeslieve Wilders een coalitie te vormen en het CDA daarin mee te nemen als junior-partner.
B. Men weet niet zo goed, hoe zich van Wilders te bevrijden, zonder inhoudelijk met zijn racistische program in discussie te gaan. Daarom zoekt men niet-inhoudelijke barrières, waardoor men straks opgelucht zou kunnen zeggen: "Jammer, maar helaars, dan in godsnaam maar Paars".

In het geval van A., breekt "de pleuris uit". Als Uri en Marc tenminste rechtdoor opstomen naar zo een combinatie. Nette liberalen binnen de eigen VVD en een hele rij sociaal-georienteerde Christendemocraten, onder wie oud-premier Dries Van Agt en oud-minister van Financiën en oud-Eurocommissaris Andriessen, hebben al aangekondigd, dat ze een dergelijke coalitie niet zullen meemaken. Het wordt wellicht iets anders, als VVD en CDA maandenlang de PvdA aan het lijntje gaan houden, en de stem des volks zich zal neerleggen bij een coalitie "Bruin I". Dat zou zo ongeveer in september voor elkaar kunnen komen.

Uit de schaarse berichten over de (in-)formatie, kun je opmaken, dat de VVD het vooral zoekt in de onder B. genoemde niet-inhoudelijke punten. Voorbeeld: "Doet halve PVV-dissident Hero Brinkman wel mee?" - Wilders haast zich om te bevestigen dat H.B. loyaal is aan de PVV, dus aan hemzelf. Daarmee is de 78/150 steun in het parlement voor de schijn weer gered.

Een volgend punt: De Eerste Kamer (de Senaat, voor onze Belgische lezers). De EK wordt eens in de 4 jaar voor de helft vernieuwd met leden die door de provinciale afgevaardigden worden gekozen. Volgend jaar zijn er provinciale verkiezingen. Nu zit er geen enkele PVV-er in de EK. Een Bruine regering zou er dus in de minderheid zijn. "Doet de PVV aan de volgende EK-verkiezingen mee?" vraagt Rutte (VVD). Want met Wilders weet je het nooit. Bij de gemeenteraadsverkiezingen deed hij maar in 2 van de ruim 450 gemeenten mee, omdat hij geen betrouwbare kandidaten kon vinden.
Het antwoord op die laatste vraag wordt nog afgewacht. Rutte zou kunnen overwegen, om de tijd tot na de eerstvolgende EK-vernieuwing af te wachten, om pas na de intrede van PVVers in de EK enkele PVV-discrimatoire voorstellen erdoor te jagen.

Het is opmerkelijk, dat de VVD (en de nieuwe CDA-leider Maxime Verhagen) geen woord vuil maken aan de absoluut onaanvaardbare eisen van de PVV op het gebied van de grondwet, de mensenrechten, Europa, en de buitenlandse politiek van Nederland.

Mensen discrimineren volgens hun "wortels" is niets minder dan: RACISME
Immers,

Wilders eist dat Nederland in alles het Israël van Likud en Jisraël Beteinu volgt. NATO- en EU-bondgenoten hebben het nakijken. Iran moet worden gebombardeerd. Palestijnen, of ze nu Hamas, PLO of christelijk zijn, moeten naar Jordanië verhuizen. Kortom, Nederland moet zich in de voorhoede scharen van een totale oorlog tegen de Islam. (Bronnen: PVV-program, Wilders' toespraken in Florida en Kopenhagen, 2009.) Kortom, de droom van die heldhaftige Nederlandse Srebrenica-brigade in een "clash of civilisations"?.
De Europese gemeenschap wordt in zijn huidige vorm door Wilders afgewezen. Roemenië en Bulgarije moeten eruit. Turkije mag nooit toetreden. De EU moet worden omgezet in een zuivere economische (vrije-markt) overeenkomst tussen staten. De (te) grote PVV-fractie die Nederland sinds 2009 naar het EP afvaardigt, verenigt zich in de praktijk met de grootste eurosceptici en ultra-rechts. Pure afbraak-politiek. Toegejuicht door de ultra-rechtse republikeinse vrienden van W. in de VS.
De PVV eist in zijn program een aanvulling op artikel 1 van de Nederlandse grondwet, waarin zou moeten worden bepaald, dat alleen wie zijn/haar "wortels" in zoiets als "de joods-christelijk-humanistische cultuur" heeft, een echte Nederlandse burger kan zijn. De anderen zijn verdacht. Zeker als ze uit een land komen, waar de Islam belangrijk is. Het gaat hem en ons hier om het begrip "wortels". Wilders beweert voortdurend bij hoog en bij laag dat hij niets tegen moslims heeft, maar alleen de Islam veroordeelt als een "fascistische ideologie". Maar met die "wortels" verraadt hij zich als een racist, pardon, ethnicist. Je kunt een christelijke Palestijn, een hindoeistische of christelijke Indonesiër zijn, ja zelfs een Antilliaan van de Nederlandse Antillen zijn, waar de eerste koran bij wijze van spreken nog moet worden ingevoerd, - voor Wilders ben je verdacht, vanwege... je afkomst. Dus NIET vanwege je religie of die van je ouders, nee, het staat er duidelijk: Het zijn je WORTELS die je tot gelijkwaardige of ongelijkwaardige Nederlandse burger maken! Is dat racisme? Of is dat geen racisme? Bewijs: Eén van de weinige keren dat W. over deze dingen eens aan de tand werd gevoeld voor de Nederlandse TV, verklaarde hij onomwonden, dat moslims uit de VS NIET geweerd zouden worden uit Nederland, maar niet-moslims uit Indonesië, Palestina, Egypte en de Nederlandse Antillen, WEL!

Er is hier te weinig plaats, om alles te herhalen, wat we voor en na de verkiezingen in Nederland hebben gezegd over de verdachte verbindingen van Wilders met Israëlisch en Amerikaans uiterst-rechts en de doorwerking daarvan, vaak stiekum, in het PVV-program. Daarom verwijs ik naar het label Wilders in De Lage Landen, en Wilders, cq Wilders International, in Huibslog.Veel van die stukken, voorzover ze in het Nederlands zijn, staan ook op Krapuul.

In Europa kunnen we een regering in het grootste van de kleinere landen, waarin, zoals Jobbik in Hongarije, een racistische partij vertegenwoordigd is, missen als kiespijn. Er is 5 minuten moed nodig bij de democratische partijen van Nederland, om Wilders en zijn PVV resoluut af te wijzen.

Ik vrees, dat het een vaag compromis na 5 maanden wordt.

Nederlanders in Europa doen zichzelf vaak tekort

2010-06-07T01:32:00.005+02:00

Meer dan twintig jaar lang krom ik al in Brussel en op Europese bijeenkomsten elders m’n tenen, als Hollanders Engels komen spreken (een paar goeie anglofonen niet te na gesproken). Ik heb het over politici en hoge ambtenaren uit Den Haag, over stads- en gewestbestuurders en hun ambtenaren en over vertegenwoordigers van het “middenveld” en ook zakenmensen.
Voor Europese ambtenaren van NL afkomst en de meeste NL Europarlementariërs geldt het volgende niet.

De Nederlandse blog Frontaal Naakt (Jona Lendering) pakt de koe bij de horens. Eerste minister J.P. Balkenende vertoont zich met een shirt waarop staat "F*ck Drugs". De goede man begrijpt niet, dat in de Engelstalige wereld zoiets is "not done". Althans niet door een prime minister. En zeker niet, als hij daarbij ook nog een glas bier in de hand houdt.

Eén dag, twee nieuwsfeiten. Primo: Nederlanders beheersen het Engels zo inadequaat dat onderhandelingen in de politiek er nadeel van ondervinden (Algemeen Dagblad, 5 juni). Secundo: de foto op Geenstijl, (zie boven) van onze premier met een T-shirt ‘fuck drugs‘. De foto vormt de perfecte illustratie van het eerste nieuwsbericht, en dan bedoel ik niet eens dat Balkenende ongewild het gebruik van poppers lijkt aan te bevelen.

Waar komt die Nederlandse hoogmoed vandaan?
Want let maar op: Vertegenwoordigers van kleinere taalgebieden dan het Nederlandse (altijd nog ruim 20 miljoen Europeanen), zoals Litouwers, Slovenen, Denen en Portugezen spreken gewoon hun eigen taal en laten zich (meestal voortreffelijk) simultaan vertalen. om maar te zwijgen van grotere taalgemeenschappen dan de NL: Duits(80 miljoen), Spaans (22 miljoen), Italiaans (bijna 60 mln). Ze spreken soeverein hun eigen taal. Onlangs heeft Duitsland zelfs een Eurocommissaris naar Brussel afgevaardigd, die geen Engels spreekt! (De man doet nu wel een bijscholingscursus om z’n stukken te kunnen lezen).
Lendering zoekt een verklaring:

Die Nederlandse cultuur kenmerkt zich door een zekere directheid. Al in de zeventiende eeuw vonden buitenlandse bezoekers ons onbeleefd. Dat vormt op het eerste gezicht geen aanbeveling, al heeft de historicus Jonathan Israel er wel eens op gewezen dat het tevens een uiting is van een democratische samenleving waarin de feodale hiërarchie ontbrak. Zo heel slecht is het dus niet, maar een Nederlander maakt snel uitglijders als hij de culturele beleefdheidscodes van een vreemde taal negeert.

Is het dus wel “hoogmoed” van onze landgenoten?
Nee, ik denk dat het een onbewuste identificatie is met wat men veronderstelt dat de “Leitkultur” van Europa is. “Daar horen wij ook bij” (Ian Buruma).
Kortom, we willen niet bij de massa van minderheids-talensprekers horen.
Het is het Nederlandse tolerantie-concept ten voeten uit: “U moogt uw barbaarse cultuur vrij beoefenen, mits wij er geen last van hebben (en liefst: voordeel). Dit concept is in globaal- en zelfs in Europees- verband, volstrekt achterhaald. Europa is de Alblasserwaard niet.Lendering:

Ik heb Balkenendes onvermogen te begrijpen hoe hij op anderen overkomt al eens eerder voor Frontaal Naakt beschreven. Zijn gebrek aan zelfkennis neemt me niet voor hem in.

Ach, het is echt niet alleen Balkenende. Het is een stukje typisch Nederlandse cultuur.

Ik leg het eerst even uit aan de hand van wat ik zoal ervaren heb in Brussel en omstreken.

Begin van de vergadering: De NL weigeren verontwaardigd de aangeboden simultaanvertalingen naar het Nederlands. Koptelefoons worden demonstratief terzijde gelegd.

Na de inleiding, enz.: De eerste Nederlandse spreker neemt het woord. Hij (het is maar al te vaak een hij) heeft kennelijk het voorgaande niet begrepen, en begint een statement vol “hollandismen” uit te spreken in het “globish” (global English, maximaal 1500 woordenschat). Verstaanders van het Engels (en zelfs Engelsen) zetten hun koptelefoon op, omdat ze hopen, dat de tolk er nog iets van kan maken. Minuten later zetten ze hem hoofdschuddend weer af.Uit beleefdheid reageert niemand op de voorgaande Nederlandse spreker.
Soms komt een geroutineerde Nederlandstalige diplomaat of euro-ambtenaar nog langs een omweggetje te hulp. Bij een ambtelijke samenvatting, bij voorbeeld, verwoordt hij/zij nog eens in begrijpelijke taal, wat de NL vertegenwoordiger zojuist heeft willen zeggen.

Slotconclusies en resultaat van de vergadering: Vrijwel altijd hebben de NL zichzelf kwaad gedaan, omdat ze de inzet niet (helemaal) hebben begrepen en omdat hun standpunt niet overgekomen is.

------
Wat ik ervan denk:

Nederland heeft vitale Europese belangen in zijn directe omgeving (goede verbindingen met Noordduitsland en het Ruhrgebied, met Londen, via België en Frankrijk wat best ingewikkeld is, last but not least, erkenning van zijn specifieke cultuur en economisch gewicht door de Europese “grootmachten” DE, FR en GB). Daaraan wordt naar mijn mening veel te weinig aandacht besteed door de NL politiek. men gedraagt zich, alsof men nog een koloniale grootmacht was.

Vlamingen die aan dergelijke bijeenkomsten deelnemen, gedragen zich heel anders. Waar het kan, drukken ze zich in het Nederlands uit. Gevolg: Er wordt naar hen geluisterd. Misverstanden zijn zeldzaam. Maar natuurlijk worden hun meningen ingeschat naar hun werkelijke gewicht: Dat van 6 miljoen Europeanen. Niet meer, niet minder.
De zestien miljoen Nederlanders worden, zoals ook hierboven verondersteld, vaak weggezet als een exotisch, onbegrijpelijk, maar onschadelijk volkje van gefrustreerden en verontwaardigden.

Als de PVV-fractie in het Europese parlement, die ten onrechte bijna een derde van de Nederlandse delegatie in dat lichaam vormt, eens wat nuttigs zou willen doen, in plaats van geld verdienen voor Wilders en de boel saboteren, laat ze dan, in lijn met Wilders’ demagogie, eens eisen, dat Nederlandse vertegenwoordigers in Europa, als ze het Frans of Engels niet goed beheersen, Nederlands spreken in Europese gremia!
Komt er misschien toch nog iets nuttigs uit de missie van Barry Madlener c.s.

En ook nog een tip voor Nederlanders in de EU: Probeer het eens in het Frans! – Zelfs al is je koeterwaals beneden alle peil, de Fransen en alle Zuid-Europeanen zullen zo blij zijn met je (linguistische) statement, dat ze blindelings voor jouw standpunten zullen stemmen!

Goddeloze Europeanen roepen de economische straf van God over zich af? (Fox News)

2010-04-17T00:29:00.001+02:00

Fox News weet het precies - Wij, Europeanen, zijn een stelletje godverlaten klungels! (Met dank aan Politblogger.eu van Dietmar Näher)

Nee, de onderstaande video is geen fake. Dat de economische problemen van Europa veroorzaakt worden door een stelletje goddeloze klungels, dat meent Fox-News letterlijk:
Popout
Een illustratie van de snel groeiende culturele kloof tussen Europa en de US. Ik geef een vertaling in het Nederlands in de update.

Ik geloof daar persoonlijk niet zoveel van. De basis-waarden van de Amerikaanse Constitutie komen uit de Europese Verlichting. Veel van de nieuwe inzichten in cultuur, beschaving en economie komen uit de US naar Europa. Al sinds de vijftiger jaren. Een vruchtbare wisselwerking.

Maar de behoeften om zich een tegenstander, een vijand, te scheppen, zijn altijd groot. De Nazis hadden het in de dertiger jaren over de Amerikaanse "Oostkust", waarmee ze de Joden bedoelden. Nu wordt door Amerikaans rechts de zaak omgekeerd: Wij Europeanen, zijn van God los geraakt, en worden daarom gestraft met economisch verval...

Ik ben een groot voorstander van het bevorderen van een gezamenlijke Europese identiteit. Die hebben we namelijk al lang, al blijft zij verborgen. Maar ik verzet me met handen en voeten tegen het identificeren van die identiteit via valse tegenstellingen. Of dat nu tegen Noord-Amerika is of tegen de Islam.

Europa heeft genoeg aan zichzelf. Meer dan genoeg!

De Verlichting verlicht: Voltaire, de Rede en de Beledigingen (FetF, LeMondeBlog) [NL]

2010-04-11T02:02:00.001+02:00

De discussie over immigratie zal niet snel wegebben. Veel West-Europese suprematisten, zoals in Nederland Geert Wilders, beroepen zich bij herhaling op de Verlichting. Een achttiende-eeuws tijdperk van intellectuele discussie, openheid en bevrijding. Maar ook: Hebamme van griezelige theorieën en -ismen. Kijken we eens nader naar de grootheden van de Verlichting. Voltaire.

Via mijn Franse blog Toto Le Psycho bij LeMonde.fr, volg ik al enige tijd de collega-blog Fugues et Fougues van Argoul.
Conservatief? Ja! Eerlijk en open? Ook ja!
Conservatieven, zoals ik ze graag per pond zou willen hebben. Als er tenminste een progressieve partner zou bestaan, een meervoudige partner, die op hetzelfde niveau antwoordt.
Das steht aber leider noch aus.

Deze keer kan ik het niet laten, om een post van argoul in zijn geheel (in vertaling) te citeren. Het gaat om een onderwerp dat ons hier in Holland en in Vlaanderen tegenwoordig na aan het hart ligt: De Verlichting.

Jean-Marie Arouet, de verlichte vlegel die net zo oud is geworden als ik hoop dat mij beschoren zal zijn, beheerste als "Voltaire" eigenlijk de hele Franse achttiende eeuw. Tot de Franse Revolutie andere prioriteiten stelde (1789).

Voltaire hield eigenlijk helemaal niet van Jean-Jacques Rousseau, de voorafschaduwing van ideologisch fanatisme, van de mist van de Romantiek en van ongebreideld narcisme. Voltaire was een realist. TE realistisch soms, naar mijn smaak. Hij ontzag zich niet om op zijn Zwitserse landgoed op te treden als pastor van zijn werknemers, hen dwingend zijn zondagse preken bij te wonen in de ondernemingskerk, dat alles onder het excuus van de ongelovige Voltaire, dat de mensen nu eenmaal daaraan behoefte hadden. De Amerikaanse Neoconservatieven, die gelovigen op dezelfde manier bespelen, hebben het van niemand vreemd...

Toch wist de intellectueel (in de moderne zin van het woord) Voltaire, de juiste koers te houden en misbruik door duisterlingen te schilderen voor wat het was. Voltaire's realisme en compromissen (zoals die tegenwoordig aan linkse intellectuelen worden verweten), hielden hem niet af van een aanklacht tegen de onderdrukking van de vrije meningsuiting. Ook al was het die van een tegenstander binnen de Verlichting.

Toen de heersende duisterlingen van het jezuïtisch katholicisme weigerden, om te reageren op Rousseau's "Contrat Social", diens uitgewerkte visie op de toekomstige relaties tussen vorst en burgers, tussen recht en uitvoerende macht, tussen staat en religie, kortom: de principes waarnaar alle democratische maatschappijen sindsdien zich hebben gericht, - toen, ja toen, nam de oude Voltaire zich de verdediging van Rousseau ter harte. Met woorden, die nu ook nog geldig zijn.
Hier volgt argoul:

Voltaire la raison et les injures

Voltaire, de Rede en de Beledigingen

Over het 'Contrat Social' van Rousseau schreef François-Marie Arouet, genaamd Voltaire, het volgende:

« Als dit boek gevaarlijk was, zou men het moeten weerleggen. Een redelijk boek verbranden, wil zeggen: 'We hebben het hart niet om erop te antwoorden". Beledigende boeken, dat zijn de geschriften waarvan je de schrijvers streng moet straffen, want een belediging is een misdaad. ([Voltaire] Idées républicaines, 1762)

Als je aan onze tijd denkt, wat zou er niet allemaal te zeggen zijn in het voetspoor van Voltaire!

« We hebben het hart niet om te antwoorden» is uiteraard van toepassing op de bedienaars van alle mogelijke religies en ideologieën. Maar toch wel in het bijzonder in Frankrijk [en de Lage Landen, HR] op de politici, op de aanstellers van de media en op de bloggers die alleen maar commentariëren om hun eigen reactie te laten zien.

[Ik spaar u de Franse illustraties niet. Argoul bedoelt:] Peillon, Frèche, Mélanchon, Aubry in de gemeenteraad van Rijsel.

[Frèche is de populistische burgemeester van Montpellier, uit de PS gezet, maar beheerst een hele zuid-franse regio; Mélanchon is een linkse opposant die de PS verlaten heeft voor een links blok; en Martine Aubry is de voorzitster van de Socialistische Partij, oud-minister van Sociale Zaken, heeft de 35-urige werkweek ingevoerd.Is burgemeester van de noord-franse stad Rijsel en voorzitster van de 'communauté urbaine de Lille', de stedelijke regio daar, met 3 miljoen inwoners.]

Maar, gaat Fugues et Fougues verder, ook Bayrou, toen hij tegenover Cohn-Bendit stond, of Hortefeux tegenover de schurken -volgens Sarkozy- , dus het krapuul. Of nog Guillon met z'n gezichtsverlies tegenover Besson. En wie nog allemaal meer.

[Een voor mij acceptabele conservatief pakt ook zijn geloofsgenoten aan. Bayrou, de J-P Balkenende van Frankrijk, ging vreselijk af, toen hij groenen-leider Daniel Cohn-Bendit voor de televisie probeerde te demoniseren vanwege diens optreden als crèche-leider in Frankfort (D), begin zeventiger jaren. Brice Hortefeux is een naar rechts verdwaalde groene leider van weleer, die het groene gedachtegoed vooral ziet als een uitsluiting van niet traditioneel in Frankrijk gevestigde mensen.]

[Moet ik Nederlandse of Vlaamse tegenhangers noemen? De 'columnisten', die, na november 2004, zich haastten om alsjeblieft OOK een doelwit van "moslimextremisten" te worden? De tekenaars van 'cartoons', die echt even erg waren als de Deense voorbeelden? - Ze leven allemaal bij het korte licht van een tv-optreden. Maar de boodschap is rampzalig. Jan met de pet mag denken, dat z'n vooroordelen worden gedeeld door geleerde mensen. Ik noem het: intellectuele prostitutie.]

«Niet genoeg in je mars!», Stel je voor! Voltaire hield zich bezig met de rede, die een uitvloeisel van de intelligentie is, het zesde zintuig dat alle andere vijf (zien, horen, voelen, ruiken en proeven) doet verbleken.

• Voelen, aanraken en proeven zijn anarchistische zintuigen die we volgens de geleerden van de reptielen geërfd hebben. Het gaat om dierlijke capaciteiten, waarvan de mens alleen maar een soort overontwikkelde tak is.
• Zien en horen vereisen al een andere geestelijke gesteldheid. Deze zintuigen produceren een reconstructie in de hersenen waaruit een beeld voortvloeit dat herkenbaar-, plaatsbaar- en herinnerbaar is. Daaruit komen schema's voort, die helpen om beslissingen te nemen en herinneringen op te slaan.
• Alleen de "zinvolle" zin verheft zich boven deze primitieve waarnemingen. Het is de gave van het nadenken. (Dat wil zeggen: Een gedachte projecteren op de omringende werkelijkheid). Men kan daarmee nieuwe ideeën ontwikkelen, zich voorstellingen maken en nadenken over de effecten van wat men doet in de toekomst.

Het is niet moeilijk om in te zien dat deze denkwijze erg schaars is bij politici, media-figuren en bloggers in de commentaar-modus. Ze bestaat, die manier van denken, maar ze is werkelijk te schaars.

Het gaat er immers om, spontaan en direct te zijn (gevolg van 68?), en niets onbeantwoord te laten...

• De politicus moet absoluut overal een mening over hebben en beloven meteen te doen wat men op dat moment vraagt: hij is dus zelfverzekerd, arrogant en zelfbewust. Nadenken? Wat bedoel je! "Ik Zelf", ik weet alles over alles, ik heb de beste opleiding gehad, ik ben de uitverkorene: van het systeem, van de maatschappij, van God zelf, waarom niet? (Niet waar, François of Ségolène?)

[François Fillon is de eerste minister van Sarkozy, die met meesterhand het woelige wereldje van Frans Rechts bestiert. Ségolène Royal is de zelfgekozen kandidate van de PS voor het Franse presidentschap, die bij gebrek aan nieuwe ideeën de strijd grandioos van Sarkozy verloor in 2007.]

• De clowns van de media (en met 'clowns' wil ik niet zeggen, dat ALLE media-mensen zo zijn) moeten zich vastbijten in hun programma, hun microfoon of hun kolom. Er is geen moment rust. De reclame eist, dat elke seconde gevuld wordt, anders is er wel een onder-50-jarige die naar een andere zender zapt! Nadenken? Waar heb je het over? "Ik Zelf", de gezelligerd, de aanmoediger, de programma-eigenaar, ik besta alleen maar omdat ik zonder ophouden klets, om vooral maar niets te zeggen. Stilte is de dood.
• De commentatoren hebben de neiging om dieper in te gaan op de dingen waarop ze commentaar leveren. Maar, als je blogger bent zie je het zelf: Meer dan drie-vierde van de zogenaamde commentaren zijn simpele reactie-kreten. In de meest reactionnaire zin: oprispingen, emoties en oppervlakkigheden.

« Als dit boek gevaarlijk was, zou men het moeten weerleggen. Een redelijk boek verbranden, wil zeggen: 'We hebben het hart niet om erop te antwoorden. Beledigende boeken, dat zijn de geschriften waarvan je de schrijvers streng moet straffen, want een belediging is een misdaad."

Het geeft te denken, dat in het land van Voltaire de meningen van Voltaire worden genegeerd. Dat de ideeën van Voltaire niet worden toegepast en dat de liberale inspiratie van Voltaire wordt verworpen door degenen die nu beweren dat ze de mensen willen "bevrijden".

Technorati Tags: Rousseau, Enlightenment, Populism, France, Netherlands, Voltaire, Reason,

Mag de CIA wel weten wat wij niet mogen weten over Wilders' geld?

2010-02-09T06:13:00.000+01:00
Dit artikel verscheen eerst op Krapuul.nl. Ik werk daaraan mee, omdat we alle krachten moeten bundelen tegen de leugens, waarvan Wilders en zijn bondgenoten profiteren.

"Truth Will Prevail" - George Washington. Or Another Of His Friends.

Gaat de PVV-fractie in het Europees Parlement straks WEL aan de CIA onthullen, wat het Nederlandse publiek NIET mag weten over de financiering van Wilders' eenmansstichting en eenmanspartij?

Deze week gaat het Europees parlement stemmen over de vraag, of "Amerikaanse autoriteiten" weer alles in kopie toegestuurd krijgen, wat jij en ik internationaal overboeken via het SWIFT systeem.
Uitleg: Om gratis in euros geld over te maken of uit de muur te trekken in Eurolanden, gebruik je het SWIFT systeem. Als ik bij voorbeeld eens in de maand geld van mijn Nederlandse ouderdomspensioen overmaak op mijn Belgische rekening (bij dezelfde bank, de ING), verschijnt een waarschuwing op de website: "Gegevens kunnen worden overgedragen aan Amerikaanse Autoriteiten."
Bedankt ING, voor de transparantie. Dat meen ik werkelijk. Want van 2002 tot 2006 stond het rekencentrum van Swift nog in Amerika (hoewel het het hoofdkantoor in Ukkel, bij Brussel gevestigd is) en onze gegevens werden stiekem door NSA en CIA geregistreerd.
Van wederkerigheid is geen sprake. Gegevens worden niet gedeeld met onze eigen geheime diensten. Nederland weet daar alles van, sinds de Amerikaanse autoriteiten in 1995 weigerden om gegevens over Karadzic' Servische troepen te delen met onze militaire missie in Srebrenica. Met als gevolg, dat de interventie van twee Nederlandse straaljagers om de Nederlandse VN-missie aldaar te ondersteunen, half mislukte. Je kunt het hier nalezen.

Nu staat het rekencentrum van Swift in Amsterdam. De VS hebben gevraagd, om gewoon door te mogen gaan met data-mining. Maar daar is nu een Europese toestemming voor nodig. Onze vroegere liberale Eurocommissaris Bolkestein was daar wel voor. Vrijheid, blijheid, niet waar?

Maar z'n voorstel in die richting werd niet overal even enthousiast ontvangen. De Europese discussie sleepte aan tot 30 november vorig jaar, toen een Europese raad van ministers van Binnenlandse Zaken, besloot, dat de CIA haar gang mocht gaan. Die datum was niet toevallig, want op 1 december ging het nieuwe Europese Lissabon-Verdrag in. Dat verdrag machtigt het Europese parlement, om al dan niet toestemming te geven voor dergelijke zaken.

Vanwege een paar technische details die mij ontgaan, ging de vlieger van de lidstaten-ministers niet op. Het EP moet er nu toch ook erover beslissen, wat niet de bedoeling was. Nu adviseert de betrokken commissie van het EP, om de Amerikanen alleen toe te laten, als ze werkelijk iets te zoeken hebben. Logisch, niet waar? Hetzelfde geldt voor het Nederlandse openbaar ministerie, als ze iets willen opzoeken of afluisteren.

Maar dat is niet wat de Amerikaanse administratie wil. Ondanks de zeperds in Irak, enzovoort, is men er in Washington nog steeds hardstikke van overtuigd, dat alleen zij de wijsheid in pacht hebben en dat Nederlandse, Duitse, Franse en Poolse geheime diensten alleen interessant zijn als filialen van de CIA. Zelfs de Engelsen worden niet vertrouwd, zoals blijkt uit het parlementaire onderzoek in Londen over Blair's beslissing om mee te doen met de inval in Irak (2003), dat nu daar plaatsvindt.

Het EP dreigt dus in meerderheid "nee" te zeggen tegen het Amerikaanse mee-lezen van wat ik van Nederland naar België overmaak op mijn ING-rekeningen. Bravo, EP! Europa is echt wel nuttig, zeker nu het Parlement meer te zeggen krijgt.

De Amerikaanse buitenland-minister, Hillary Clinton, belt met de Poolse EP-parlement voorzitter Buzek. Ongezien! Hoopt ze, dat het Poolse zwak voor Amerika zal helpen? Het Europese Parlement heeft een prima kans om te laten zien wie er bij ons de baas is.

Schrijver dezes is er helemaal niet tegen, dat diensten, die terrorisme bestrijden, toegang krijgen tot bankgegevens die daarop slaan. Europese-, Amerikaanse-, Chinese-, whatever. Het is interessant, om te weten, wie geld aan Wilders en zijn stichtingen overmaakt, om de Nederlandse politiek te beïnvloeden. Maar liever NIET in het kader van een eenzijdige en exclusieve overeenkomst, die de CIA maakt tot enige beheerder van onze "geheimen". Daarom moet de SWIFT-CIA overeenkomst worden afgewezen.

Wilders heeft zijn Europese vertegenwoordiging van de PVV in een nauw keurslijf geperst. Ze mogen niet meedoen met ideologische bondgenoten, zoals het Vlaams Belang, de Britse National Party of de Italiaanse Lega Nord. Nu zullen ze echter kleur moeten bekennen.

Wat is belangrijker voor Wilders? Dat hij geen probleem krijgt met zijn neoconservatieve Amerikaanse bondgenoten en dus de Amerikaanse controle over onze euro-overboekingen toestaat? Of blijft hij bij zijn verklaring, dat Nederland het alleen kan, en wijst hij de CIA-controle af?

Het komt erop neer: Mogen de miljoenen die vanuit het buitenland op de Wilders-rekeningen worden gestort (Pipes, "a six number contribution"), NIET worden bekendgemaakt aan het Nederlandse publiek, maar WEL aan de CIA?

Benieuwd, hoe ze straks zullen stemmen, die PVV-vertegenwoordigers van ons in het Europese Parlement....

Vervolging Wilders: Het OM gaat ook op YouTube!

2010-01-20T08:05:00.000+01:00
In maart 2008, zette Wilders eindelijk zijn "Fitna" op het internet. En wat hebben we ervan geleerd? Weinig of niets. Vooroordelen, die je ook kunt hebben tegen het Oude testament en het Nieuwe, Paulinische, Testament, werden breed uitgemeten.
Nu heeft het Amsterdamse OM "gewoon" hetzelfde gedaan. Een filmpje op internet over wat het eigenlijk gaat. Een goed initiatief. Verdient navolging. Luister naar pers-officier Otto. Niets garandeert, dat er iets uitkomt. Maar allà.
Hier is de video:

We weten niet wat hieruit zal komen. We steunen uiteraard de rechter, terwijl we betreuren, dat de politiek niet in staat is gebleken om Wilders op zijn plaats te zetten met de middelen die de 2e kamer heeft.
Daarbij valt te denken aan de regels voor schriftelijke vragen van de Tweede Kamer aan de Regering. En, natuurlijk het instellen van regels voor de deelname van uitsluitend democratisch georganiseerde partijen aan de verkiezingen.
Wanneer komt dat aan de orde?

Brussel: Wat zijn de echte problemen? [NL]

2009-12-05T00:41:00.001+01:00

Brussel is altijd het weeskind gebleven van de Belgische compromissen.
De verschillende nationale overeenkomsten sinds de zeventiger jaren, apaiseerden (bevredigden) de twee grote regios/gemeenschappen met onverantwoorde overdrachten van geld en bevoegdheden.
Dat ging ten koste van de centrale (federale) regering en, zoals steeds meer blijkt, van de regio van het Brussels gewest.
Ter gelegenheid van het Verdrag van Maastricht, waarschuwden de belangrijkste Europese leiders (Thatcher, Schröder en Mitterrand) al de toenmalige Belgische premier (Dehaene), dat de enorme Belgische staatsschuld (meer dan 100% van het jaarlijks nationaal product), veroorzaakt werd door de "Belgische compromissen" en maar moeilijk tot de verdragsgrens van 60% zou kunnen worden teruggebracht voor het fatale jaar 1999.
Dat is dan ook niet gebeurd. De staatsschuld is nog steeds veel te hoog.
Maar de andere twee regio's (Vlaanderen en Wallonië) zwommen in het geld, tot voordat de crisis vorig jaar toesloeg.
Vlaanderen stelde bij voorbeeld een "jobkorting" in, exclusief voor inwoners van het gewest. Belastingkorting voor niet-werklozen, uitsluitend voor Vlamingen. De niet-Vlaamse collega's van de 300.000 Vlamingen die in Brussel werken, hadden het nakijken! Deze maatregel is nu door de nieuwe Vlaamse regering teruggedraaid, maar de separatistische NVA-component in die gewestregering zoekt dagelijks naar nieuwe "Vlaamse" regelingen, die het federale niveau in verlegenheid zouden kunnen brengen. Bij voorbeeld op het vlak van de ziekteverzekering en dat van de pensioenen.
Het arme Wallonië, lijdend onder de tweede industriële revolutie, die mijnen en zware industrie uit ontwikkelde landen heeft verjaagd, heeft desondanks financiële ruimte (en terecht!) om via haar "Marshall-Plan" de massa's werklozen te engageren in nieuwe productieve activiteiten. Voorbeeld: De luchthaven van Charleroi ("Brussel-Zuid") op bijna 60 kms van het Brusselse centrum. Niet alleen de luchthaven zelf, maar vooral de diensten die erdoor worden aangetrokken, jagen de Waalse economie aan. Terecht. En gelukkig. Het lijkt als twee druppels water op wat in het Duitse Ruhrgebiet gerealiseerd wordt.

Maar Brussel? Op dit moment de economische long voor zichzelf en de beide gewesten? Producent van 25% van het nationaal inkomen! (Met 11% van het nationale inwonersaantal.) "Ondergefinancierd". Dat is een politiek correct woord voor: VERWAARLOOSD!

Die verwaarlozing uit zich op vele gebieden. Het ONDERWIJS is een voorbeeld. Stel je even voor dat 800 (acht honderd) leerlingen in Brussel GEEN school kunnen vinden!! Het Brusselse onderwijs wordt dan ook niet gemanaged door de regio, maar door een surrealistische cluster van organen die door de Vlaamse en Waalse regio's worden bemand. Ongelofelijk! Niet verbazingwekkend, dat ouders die het zich kunnen veroorloven, Brussel ontvluchten. De tienduizenden Europese ambtenaren en - functionarissen in de regio vinden gemakkelijk hun oplossing: De EU financiert de extra kosten voor het privé-onderwijs aan hun kinderen.
En verwaarlozing uit zich ook in de economie: De oproepen van Brusselse werkgevers om de werking van het Gewest uit te breiden, taalvereisten te versoepelen, enz.: zelfs die oproepen worden genegeerd.
Ik spreek nu maar niet over de ruimtelijke ordening (de infrastructuur), die ofwel verwaarloosd, ofwel overontwikkeld wordt, tegen de belangen van de Brusselaars in.
En de cultuur? De KVS, de Koninklijke Vlaamse Schouwburg, past zich aan aan het Brusselse en internationale publiek. Ze creëert een schouwtoneel van Nederlandstalige Europese cultuur in het centrum van Europa. Reactie van de Vlaamse subsidiegever (de Vlaamse NVA-minister Bourgois)? - Dreigement om de subsidies in te trekken!! Het Nederlandse culturele Centrum "De Buren" probeert tegenwicht te geven, maar ontvangt slechts weinig steun uit eigen land.

Deze Nederlandse Brusselaar heeft zich aangesloten bij een Brusselse beweging die voor Brusselaars Brussel voorop wil stellen (ProBruXsel). Ik ben het niet altijd met de standpunten van mijn partijgenoten eens. Er zijn meerdere wegen die naar een terechte positie voor Brussel leiden.
Maar wat ons verbindt, dat is een besef van de onrechtvaardigheid die de positie van onze stad en onze regio heeft verslechterd tot een peil, dat onmenswaardig is.
Het zou beter zijn, als de Brusselse afdelingen van de grote partijen (de Parti Socialiste, het Mouvement Réformateur met zijn FDF-filiaal, de CDH) zich zouden inzetten voor Brussel als gemeenschap en gewest. Helaas is dat niet zo. Zelfs als men geëngageerd is in de Brusselse politiek, zoals CDH-voorzitster Joëlle Milquet, die schepen is in Brussel-stad, zelfs als men intelligent is als Elio di Rupo, voorzitter van de PS, kan men zich alleen maar een nauwere relatie Wallonië-Brussel voorstellen als oplossing van de problemen.
De kleinere partijen, vanuit Brussels perspectief, zijn de Vlaamse: De SP.a heeft zijn lot aan de anti-Brusselse standpunten van het NVA verbonden. NVA-voorzitter Bart de Wever oordeelt, dat Brussel geen bestaansrecht heeft, omdat het "het product is van 1830". De stad is "besmet" door het "Belgicisme" van de Belgische elite. Is dat de schuld van de 1,2 miljoen inwoners? De typisch Brusselse integratie is, naar mijn bescheiden mening, het resultaat van jarenlange inspanningen van de gewone Brusselaar. Een inwoner van de Marollen begint zijn zin in het Vlaams en eindigt hem in het Frans. Wat is daar mis mee? Om Brussel te verklaren tot Vlaamse stad (ook-Vlaamse stad) is het voldoende om in de Vlaamse gewestelijke constitutie op te nemen, dat er ook Franstalige en tweetalige Vlamingen zijn. West-Vlamingen en Limburgers zijn bij voorbaat akkoord.
Maar dat is te veel voor de oude Flaminganten die De Wever's achterban vormen.

Daarom moet er een NIEUWE speler komen in het Belgische politieke spel: Brussel.
Vlamingen in Brussel zouden er beter aan doen, om niet te vertrouwen op schijnbare voordelen die hun oorsprong vinden in de Egmont-achtige compromissen. Het is een vergiftigd "geschenk". Hun echte bondgenoten zijn hun Franstalige buren.
Franstaligen in Brussel, zouden er beter aan doen, niet meer te geloven in hun capaciteit om Franstalige Walen te overheersen. Olivier Mangain (van het FDF) wordt terecht door de Luikenaars en de inwoners van Namen en Bergen, gewantrouwd als een vertegenwoordiger van de vroegere overheersing door Brusselse bourgeois.
De Franstalige Brusselaars hebben niets te winnen bij een oudmodisch Belgicisme. Ze zijn ertoe veroordeeld, hun eigen stad te verdedigen. Samen met de niet- of half- Franstaligen.

Alain Deneef heeft vorig jaar een lovenswaardige campagne gevoerd, om de enen en de anderen te overtuigen. Tevergeefs. Op korte termijn. Maar wat niet is, zal nog komen. Begrijpelijkerwijs, heeft hij ervan afgezien, om het fragiele Brusselse bewustzijn over te leveren aan een enkele politieke beweging. Het zijn de Brusselse partij-afdelingen, die moeten veranderen. De Deneef-actie heeft daartoe bijgedragen. Vruchten te oogsten bij de volgende gemeentelijke- en regionale verkiezingen.

Hopelijk...Technorati Tags: Belgium, Europe, Brussels, Separatism, City, Governance,

PVV: Censuur op kinderprogrammas! En als het nu eens over Israël ging?

2009-10-29T19:21:00.006+01:00
Ahem! In 1993 maakte het team van 'Kinderen voor Kinderen' van de VARA een filmpje over de verscheurdheid (en de rijkdom) van het hebben van twee vaderlanden. Voor kinderen. Marokkaanse kinderen. Nu neemt 'Esther' (Islam in Europe) gretig de parlementaire vragen van de Wilders-valet Martin Bosma over (English version in this next post):
De PVV wil van minister Plasterk weten waarom Kinderen voor Kinderen gisteravond heeft gezongen “Allah Akbar”, de veroveringskreet van de jihad*). In het liedje ‘baklava of rijstevla’ wordt maar liefst 27 keer geroepen dat “Allah groter is.” Het is de derde keer in korte tijd dat de publieke omroep islam-propaganda bedrijft richting onze kinderen.
PVV-mediawoordvoerder Martin Bosma: “Nederlanders worden op deze manier vernederd. Wij moeten het islamitisch imperialisme accepteren en ons er weerloos tegenover opstellen. Dat is constant de boodschap van de staatsomroep. Onlangs stelde ik Kamervragen aan de minister over een peuter-programma van Teleac waar kinderen door koning Koos wordt verteld dat op het Suikerfeest iedereen snoepgoed krijgt. Er was recent ook het programma Koekeloere, eveneens van Teleac, waarin werd uitgelegd hoe kinderen aan Ramadan moeten doen. De multiculturalisten kennen geen enkele schaamte meer. Het multiculturele geloof is in de samenleving op sterven na dood, maar op de publieke televisie is het (gesubsidieerd en wel) nog springlevend.”
En toen stelden de kamerleden Bosma en Wilders de volgende vragen aan de regering:

Schriftelijke vragen van de leden Bosma en Wilders aan minister Plasterk:

1.)
Heeft u kennisgenomen van de uitzending ‘Kinderen voor Kinderen’ van 27 oktober 2009, uitgezonden door de VARA, in het bijzonder het liedje ‘baklava of rijstevla’?*

2.)
Is het u opgevallen dat er in het liedje maar liefst 27 keer ‘Allah Akbar’ wordt gezongen en dat zulks geschiedt in een tv-programma gericht op onze kinderen?

3.)
Bent u er bekend mee dat de kreet ‘Allah Akbar’ een standaardonderdeel uitmaakt van het islamitisch gebed en al 14 eeuwen gebruikt wordt als strijdkreet door de nietsontziende islamitische veroveringslegers?

4.)
Deelt u de mening dat het wrang is dat miljoenen christenen en ongelovigen in de laatste seconden van hun leven, voordat zij vermoord werden door mohammedanen, deze kreet hoorden en dat dit ‘Allah Akbar’ nu als vrolijk wijsje ten gehore wordt gebracht richting de kinderen van Nederland?
5.)
Deelt u de mening dat dit opnieuw een indicatie is dat de staatsomroep vooral de belangen dient van een kleine multiculturele elite en niet van het Nederlandse volk, die echter wel de rekening mag betalen? Zo nee, waarom niet?
Tsja: De vrijheid van meningsuiting, zelfs als het belediging van godsdienst betreft, is heilig voor Wilders. Behalve, natuurlijk, als het om de vrijheid van meningsuiting van "de elite" en van "immigranten" gaat. De "staatsomroep" (die in Nederland -gelukkig- niet bestaat), geeft vrijheid van meningsuiting aan de belangrijkste opinies die in het land bestaan. Dus ook aan die van liberalen en vrijheidslievende socialisten. En aan die van progressieve christenen. Het liedje gaat over de geluiden en de geuren van het land van de ouders van kleine Marokkaantjes. Daarbij hoort, net zo als het klokgelui van de dorpskerk in Friesland, de roep van de muezzin vanaf de toren van de moskee. "Allah is groot"! Niets meer en niets minder. Dat terroristen en machtswellustelingen die roep herhalen - wat heeft dat te doen met de nostalgie van uitgewerkte gastarbeiders en hun kinderen? "Voor God en Vaderland!", riepen de kruisvaarders, de kolonialisten, de fascisten eeuwenlang. En heeft dat iets afgedaan aan het geloof van de gewone christen? Heeft Allahu Akbar iets afgedaan aan het geloof van de gewone moslim?

Het gaat met Wilders' PVV van kwaad tot erger. Natuurlijk zouden dergelijke kamervragen VERBODEN moeten worden. En dat Kan! De Voorzitter van de Kamer kan ze tegenhouden. Want kamervragen zijn vragen van de hele Kamer. Tot nu toe respecteerde de meerderheid van de Kamer het recht van minderheden om suggestieve vragen te stellen. Daarvan wordt door de PVV misbruik gemaakt en daaraan moet een einde komen. Het wordt ècht te gek!

De lage Landen (DLL) zal voortaan de regering helpen, om ja,dergelijke vragen te beantwoorden (Het begin van een nieuwe serie!):

Antwoord van het kabinet op de vragen van de Leden van de kamer Bosma en Wilders:

1.)
Ja. De regering heeft zich zeer geamuseerd met deze uitzending.

2.)
Het is de Regering bekend, dat Moslims, zowel als Christenen, de mening zijn toegedaan, dat God groot is. Het is beide religies toegestaan, zulks te verkondigen.

3.)
Bedoelde aanroeping wordt, te pas en te onpas, door aanhangers van vele religies toegepast. In de bedoelde televisie-uitzending voor kinderen, geldt deze als auditief herinneringsmotief voor het oorsprongsland van hun ouders.

4.)
Het is de Regering bekend, dat in de geschiedenis Christenen en andere niet-Mohammedanen het slachtoffer zijn geworden van vervolging en exterminatie. Onder andere zijdens Moslims. Maar het is de regering ook bekend, dat Joden, Moslims en andere groepen, het slachtoffer zijn geworden van vervolging, pogroms, etnische zuiveringen en andere maatregelen, die niet in overeenstemming zijn met de geldige mensenrechten zoals vastgesteld, en door Nederland onderschreven, door de Verenigde Naties.

5.)
De regering deelt Uw mening niet. Wij zijn trots op de Nederlandse traditie van openheid jegens vreemde opvattingen en wij wensen onze gastvrijheid te handhaven jegens ieder, die wil deelnemen aan de vredelievende samenleving, die wij zwaar hebben bevochten op onze fascistische vijanden.
Zal Balkenende (die Wilders nog steeds niet in de ban gedaan heeft...) zo een antwoord durven geven?

Twijfel, mijn vrienden, maar toch ook: hoop!

Deze post is het begin van een blijde boodschap aan de vervolgde "elite" van Nederland.
Het is namelijk zo, dat het echt niet nodig is, om zich te buigen voor Koning Populisme!
De zogenaamd "domme" massa: Ze respecteert eerder moedige standpunten, eerlijk onderbouwd, dan opportunistische KRETEN.
Kreten, waardoor U zich aangevallen voelt. Het gaat er namelijk echt niet om, of de Linkse Schuilkerk functioneert, maar het gaar erom, of U durft. Durft in de minderheid te zijn. Durft om
humaniteit te verdedigen in een onmenselijke wereld...

Stad Brussel: Afgeknepen door de Maddens-Doctrine?

2009-10-26T21:55:00.002+01:00
Vlaamse regeringspartijen aanvaarden stilzwijgend de "Maddens-doctrine" van Bart de Wevers N-VA

(Overgenomen door Medium4You, Brussel, 26/10/09)

't Is al weer een tijd geleden, dat ik over mijn bedreigde stad schreef. M'n stukken zijn terug te vinden in de Bruxsel-collectie op HUIBSLOG [NL en FR]. Medium4You nam er ook een aantal van over.
Ik onderzocht een paar strategieën, die Brusselaars zouden kunnen aannemen, om hun regio in België als het ware "weer op de kaart te zetten". Dat is hard nodig, want de opeenvolgende "staatshervormingen" van 1977 tot heden, concentreerden zich op het "afkopen" van de Vlaams-nationale- en Franskiljonse eisen, ten koste van het "federale" (i.e: het regerings-) niveau. Brussel, beperkt tot zijn 19 kleine stedelijke gemeenten, bleef daarin een "blinde vlek". In grote meerderheid Franstalig, wordt het stedelijk gebied omringd door het Gewest Vlaanderen. Dat laatste heeft niet echt een "Brussel-strategie", behalve dan de oprichting van een soort ijzeren gordijn rond de uitdijende stad, die 20% van het nationale product genereert.

Brussel meer dan ooit het kind van de belgische "staatshervorming"srekening...
In de afgelopen jaren, werd deze virtuele "scheidingsmuur" niet alleen gehandhaafd, maar zelfs verhoogd. Ik kreeg er voor het eerst mee te maken, toen in de negentiger jaren de "decreten-Peeters" (vernoemd naar de Vlaamse regionale minister, een sociaaldemocraat, van dat moment) de gemeentebesturen van - vaak in meerderheid Franstalige- - randgemeenten van de Brusselse agglomeratie die geografisch bij het Vlaamse Gewest horen, allerlei pesterige beperkingen oplegden bij het gebruik van de Franse taal in de communicatie met hun burgers. Argument: "Dan moeten ze eindelijk maar eens Nederlands leren...". Let wel, het gaat hier om Franstalige Brusselaars en (tijdelijke) immigranten die bij de Europese en internationale instellingen werken.

Hoewel ik alle begrip heb voor de historische frustraties van mijn Vlaamse taalgenoten, die eeuwenlang, tot in de zestiger jaren van de vorige eeuw, qua bevolkingsgroep achtergesteld werden door de Franstalige elites, vond (en vind ik nog steeds) dergelijke pesterijen ten koste van minderheden, absoluut niet kunnen. Wat is het verschil met de negentiende-eeuwse praktijken, die het spreken van Nederlands op de koer van Gentse gymnasia (lycea) verboden?

De Raad van Europa is het met me eens. Twee fact-finding commissies van die Raad kwamen tot dezelfde conclusie. En een veeg teken is, dat de Vlaamse regio nog steeds weigert, om het minderhedenstatuut van de Europese Unie te ondertekenen! Daardoor kan ook de Belgische staat dat niet doen. Maar wel braaf mee-kapittelen met de andere EU-staten, als de Turken, de Bosniërs of de Roemenen moeite hebben met datzelfde minderhedenstatuut!

Het onderschatte fenomeen Bart De Wever en zijn N-VA
Het bontst aan Vlaamse zijde, maakt het, opmerkelijk, niet eens het Vlaams Belang, maar het "N-VA" geheten politieke vehikel van neo-conservatief Bart de Wever. Deze would-be intellectueel steelt de show met uitspraken, als dat Brussel geen recht heeft op een eigen regio, omdat het "het product is van het Belgicisme". Dat laatste is, volgens een andere uitspraak van deze cynische politicus, het gevolg van de "ramp" van 1830. (In 1830 maakte België zich van het Koninkrijk der Nederlanden los door middel van een opstand, geleid door grotendeels verlichte Franstalige en Nederlandstalige geesten. HR). Wie 1830 een "ramp" noemt, ontkent de geschiedenis van dit land, ontkent de gemeenschappelijke identiteit van Walen, Brusselaars en Vlamingen. Een culturele identiteit, die wel degelijk bestaat. Bewijs: De al-Belgische Witte Marsen van de negentiger jaren naar aanleiding van het schandaal-Dutroux. En er is nog zoveel meer, waarvoor hier geen plaats is.

Ik ga op de rücksichtslose opvattingen van de heer De Wever in, niet omdat ik geloof, dat het België van "papa" nog een toekomst heeft. Maar zolang de Europese Unie nog een Unie van autonome Staten is, is dit land ertoe veroordeeld, als 27ste staat zijn rol als staat te vervullen, wil het niet telkens weer slachtoffer worden van zijn geringe omvang in het kader van de genadeloze Europese concurrentie tussen staatseconomieën, waarin het recht van de sterkste geldt. De energiesector wordt al genadeloos uitgebuit door het Franse Suez-concern. Belgische banken verdwijnen als sneeuw voor de zon: BBL werd ING (Nederlands). Tele2 (Vlaamse provider) werd Amerikaans. Fortis werd deels Frans, deels Nederlands. De heren De Wever weten heel goed, dat de Vlaamse onafhankelijke mini-staat die ze zeggen te willen, op deze markt, dit strijdtoneel, nog zwakker zal staan dan het huidige België. Maar dat kan hun niet schelen. Korte-termijn-spelletjes, zoals het kartel met de CD&V van de ongelukkige heer Leterme, hebben de voorkeur. De surrealistische Belgische niet-regeringsvorming in de jaren 2007-2008 is een voorbeeld van hoe de staart met de hond kwispelen kan. In casu: hoe de N-VA kartelpartner CD&V alle hoeken van de kamer liet zien, voordat ze zichzelf bekeerde tot de Maddens-doctrine.

Dr Folamour Strangelove Maddens' Untergangsphilosophie
Deze strategie gaat uit van een "Verelendungs"-scenario. Waar er in Vlaanderen geen meerderheid in zicht is voor een afscheiding van België, zeker niet, als men zich bewust wordt van de economische en politieke gevolgen daarvan, bepleit Professor Folamour (Strangelove) Maddens (what's in a name?) van de katholieke Vlaamse Universiteit van Leuven een stiekeme afbraakpolitiek van de centrale regering en dus ook (maar dat wordt niet gezegd) van het welzijn van de 1,2 miljoen Brusselse landgenoten, waaronder niet weinig Vlaamsche taalgenoten.

In een normaal land, zou het huis te klein zijn. Stel je voor: een Servische professor aan de universiteit van Banja Luka (Servisch Bosnië) ontwikkelt een plan, om door de Servische autonomie maximaal uit te buiten, de regering in Sarajevo machteloos te maken. De Belg Serge Brammertz, van het Haagse Joegoslavië-tribunaal, reserveert al vast een cel voor die man in de Scheveningse strafgevangenis!

Maar in België mag dat allemaal. En, tot mijn grote teleurstelling: sociaaldemocraten, de SP-A, doen hartelijk mee! Sinds deze zomer zitten ze samen met CD&V en N-VA in de Vlaamse gewestregering. Plannetjes maken, om een Vlaamse kinderbijslag, een Vlaamse zorgverzekering, en, -eerder-, een Vlaamse jobkorting in te voeren: Sociale ongelijkheid veroorzaken en verergeren! Want, bij voorbeeld, Nederlandstalige Brusselaars die belasting betalen onder andere aan de Nederlandstalige gemeenschap, kunne van die gunsten geen gebruik maken, of, alleen op aanvraag! Om maar te zwijgen van niet-NL-talige inwoners van Brussel die dagelijks samenwerken in de Brusselse instellingen met 240.000 Vlaamse pendelaars!!! Kunnen de Vlaamse socialisten het woord "so-li-da-ri-teit" nog spellen?

Het kostbare Belgische appeasement-systeem: Naar een staatsbankroet?
En waar komt, als men vragen mag, het geld daarvoor vandaan? Wel, in hun appeasement-ijver, hebben opeenvolgende nationale regeringen de Vlaamse regionale eisen afgekocht met extra geld en bevoegdheden, die vervolgens weer moesten worden gespiegeld met de Franstaligen (Walen). Al in het begin van de negentiger jaren, na het monetair Verdrag van Maastricht, werden opeenvolgende Belgische premiers (Martens, Dehaene, Verhofstadt) door hun collega's gewaarschuwd voor de ver boven de Maastricht-grens gestegen staatsschuld van België. In 1999 overtrof die nog de jaarlijkse bruto-inkomsten (meer dan 100%, terwijl de Maastricht-grens 60% bedraagt). De paarse Verhofstadt-regeringen van na 1999 konden alleen vooruitgang boeken, door staatsbezittingen te verkopen. De scheve financiële verdeling (kosten voor pensioenen, etc. voor de federale regering, maar veel inkomsten voor de regionale-) bleef bestaan.
En dan hebben we het eigenlijk alleen nog maar gehad over Vlaanderen. Maar wees gerust, er zijn nog andere boosdoeners!

Bijna al de Maddens-spelletjes gaan over de rug van Brussel...
Intussen, u zag het al, werd de regio Brussel het weeskind. De beide grote regio's Vlaanderen en Wallonië, hebben, elk in verschillende vorm, de ambitie om "samen" de blinde vlek "Brussel" te besturen. Wat moet er van het Belgische Weeskind worden, met zulke ruziënde Ouders? Gelukkig valt het arme kind nog voor een groot deel onder de zieltogende federale regering. Wat "gezamenlijk besturen" inhoudt, wordt echter al in de praktijk getoond door de "gezamenlijke" twee taalgemeenschappen in de CoCoF/V, die, buiten bevoegdheid van het Brusselse gekozen gewest, het onderwijs in de stad onveilig maken.
In een volstrekt ondoorzichtig institutioneel labyrint, beslissen (traag) volstrekt onbekende lieden, die nooit door mij gekozen zijn, over zoiets essentieels als het onderwijs aan mijn kind. Hoe zit dat? Als ik Belgisch, Nederlandstalig, staatsburger was, was ik bevoegd om te stemmen bij verkiezingen voor mijn gemeente, het Brussels Gewest en het nationaal parlement. Echter, het onderwijs is, evenals sociale uitkeringen, etc., een "personabele" aangelegenheid, die valt, niet onder gewesten, noch onder de centrale staat, maar onder (taal-) "gemeenschappen". Deze waren oorspronkelijk ingesteld, denk ik, om het gewestelijk gebieds-beheer (wegen, huizen, enz.) te scheiden van gemeenschappelijke belangen die niet met het gebied samenvallen. Maar al gauw zijn de "gemeenschappen", eerst in Vlaanderen, later in Wallonië Brussel-Frans, geannexeerd door de territoriale gewesten. Met als gevolg dat een niet door mij gestemd Vlaams gewest zich via gemeenschapsbevoegdheden inlaat met mijn sociale, culturele en onderwijs-belangen. Idem dito voor de Waalse kant.

Ik denk, dat een klacht bij het Europese Hof over deze surrealistische situatie, een goede kans zou maken om te worden gehonoreerd. Ik betaal belasting, en dan geldt: "no taxation without representation", is het niet?

Maar goed, terug naar professor Maddelove from Louvain. Zijn "strategie", openlijk en serieus besproken in de pers, betekent niet alleen een "uithongeren" van de nationale staat, maar ook: het uithongeren en afknijpen van de 1,2 miljoen Brusselse landgenoten, die niet, of onder onmogelijke voorwaarden, mogen profiteren van de Vlaamse manna. En al helemaal niet als ze Franstalig zijn. Kortom: Wallonië houdt het wel uit, onder de Vlaamse wurggreep, maar de nationale regering, de nationale belangen (defensie, buitenlandse zaken, Europapolitiek) en de agglomeratie Brussel, gaan de Verelendung in!

Zoals ik al aangaf, geloof ik niet in een herstel van het oude België. Enig alternatief is de mobilisering van de Brusselaars en hun bondgenoten zelf. Redelijke eis, is: volledige gewestbevoegdheden, inclusief tweetalige gemeenschapsbevoegdheden voor het Brussels Gewest. Tweede prioriteit: Uitbreiding van het Gewest met een goed deel van Vlaams- en Waals-Brabant. Maar eerste prioriteit eerst!

Pogingen to mobilisering en empowerment
Ik vond mijn ideeën voor een groot deel terug bij "proBruxsel" dat opkwam als partij bij de vorige gewestelijke verkiezingen. Veel verder dan ik het kon, werden problemen en oplossingen voor Brussel uitgewerkt (januari-mei 2009) in de "Staten-Generaal" van Brussel onder inspiratie van de onvolprezen tycoon Alain Deneef. De laatste werd beleefd aangehoord door de zittende politieke partijen. Die er verder niets zichtbaars mee deden. ProBruxsel nam naar mijn mening te snel de stap naar een politieke partij. De community-development werker in mij voelde aan, dat de woede onder Brusselaars groot-, maar de overeenstemming over wat te doen nog te gering is, om een beweging, een verandering binnen of buiten (of beide) de bestaande partij-afdelingen van Brussel te bewerkstelligen.

Mobiliseringsmodellen die kunnen werken voor Brussel...
Maar er is nog niets verloren! In deel 2 een excursie naar begin-zestiende eeuw, toen de Brusselse burgers weigerden om het Carnaval te beëindigen en de overheersing door de Bourgondische hertogen vanaf de Coudenberg bestreden.
Een model dat nog altijd kan werken...

New York 400 jaar: Een spiegel van hoe EUROPEES de Nederlandse geschiedenis is...

2009-09-09T19:27:00.001+02:00

Op 7 september verleende de minister van Europese Zaken, Frans Timmermans, een ridderorde aan Russell Shorto in New York. Shorto is de schrijver van The Island at the Center Of the World (2004), waarin de geschiedenis wordt verteld van de eerste kolonisatie van Manhattan en omgeving door Nederlandse immigranten in de eerste helft van de zeventiende eeuw.
Russell Shorto

Het boek is vrijwel onmiddellijk (mei 2004) in het Nederlands vertaald als: Nieuw Amsterdam - Eiland in het Hart van de Wereld.
(te bestellen bij BOL.COM - klik op boekomslag hierboven)

In 1609 zeilde Henry Hudson in opdracht van de Verenigde Oost-Indische Compagnie vanuit Amsterdam de Atlantische Oceaan over, op zoek naar een "Noord-West Passage" van Holland naar Oost-Azië. De brede delta van de rivier die later Hudson's naam zou krijgen, bleek niet de verhoopte doorvaart te bieden. In de volgende jaren werd er op Manhattan een handelspost gevestigd en verrezen enkele landbouw-dorpen op de eilanden en rivieroevers in de buurt.
"Nieuw Amsterdam" was een erg gematigd economisch succes. Handel met Indianenstammen (huiden) leverde nu en dan wat op. De nederzetting trok ook niet bepaald de economische en culturele elite van de Lage Landen als migranten aan. Dronkenschap, hoererij en misdaad tierden er welig. Kortom, de Hollanders gedroegen zich jegens de oorspronkelijke bewoners heel wat minder beschaafd dan de Moslim-immigranten, die, volgens zeggen, tegenwoordig bezig zijn om Nederland "over te nemen".
Een vroege versie van de "multiculti"-discussie
In dat verband is het interessant om te weten, dat Shorto's boek voor een groot deel draait om het ideologisch conflict tussen de jonge rechtsgeleerde Verdonck en de autoritaire éénbenige gouverneur Peter Stuyvesant. De eerste wilde de moderne, democratische ideeën van Hugo De Groot invoeren en bepleitte respect voor de inheemse cultuur. De tweede wilde daar niets van weten. Omgezet naar de tegenwoordige tijd, zou je kunnen zeggen, dat de zeventiende-eeuwse Verdonck een naieve "goedmens" van de "grachtengordel" genoemd zou worden, terwijl Stuyvesant vergeleken zou kunnen worden met de twintigste-eeuwse Rita Verdonk. - What's in a name?
Wat heeft Europa ermee te maken?
Terug naar Frans Timmermans. Waarom stuurt de Nederlandse regering een minister van Europese Zaken naar New York? Dat is minder gek dan het lijkt. Immers, na ruim veertig jaar werd de kolonie door de Engelsen veroverd en bij de vrede die op de zoveelste Engelse Oorlog volgde, voor Suriname ingeruild. Nieuw Amsterdam werd New York. De meeste Nederlandse settlers bleven. En in de eeuwen daarna, mengden ze zich met alle andere Europeanen (en later niet-Europeanen) die in golven op de kusten van Manhattan, Brooklyn en New Yersey aanspoelden. De Hollandse bijdrage is nog altijd zichtbaar. Maar is ondergeschikt aan het nieuwe elan, dat cultureel, staatkundig en sociaal-economisch door al die immigranten samen gestalte is gegeven in New York. En in de hele VS.
Op zoek naar Nederlandse waarden en cultuur - in New York!
Daarom is het zo goed, dat de minister ('staatssecretaris' in Den haag en omgeving) van Europese Zaken erheen gegaan is. Want New York toont, waarin Nederlanders door hun cultuur van respect en communicatie zo sterk zijn: door handel, wetenschappelijke uitwisseling, interesse voor wat andere Europeanen beweegt, konden ze, met behoud van eigen waarden een belangrijke bijdrage leveren aan het Grote Avontuur dat New York heet. Dat is precies, wat nederlanders te weinig doen, nu Europa zelf een dergelijk proces doormaakt.
New York: 'A distant mirror' voor Nederland in Europa?
In plaats van krampachtig een historische "canon" van Nederlandsheid te zoeken bij types als Michiel De Ruyter, Jan Pietersz Coen en Peter Stuyvesant, van wie men denkt dat ze een puur-hollandse heldhaftigheid vertegenwoordigen die de 'grachtengordel' zo mist, zou men kunnen kijken naar de Verdoncks (met c), naar Grotius, naar de Patriotten die mede de Franse revolutie (die een Europese Revolutie was) gestalte gaven.

Want de Nederlandse geschiedenis is Europees en de Nederlandse cultuur is niet te verstaan zonder haar Europees kader. 400 jaar New York is ook een verre afspiegeling, 'a distant mirror' (Simon Schama), van wat Nederland in Europa zou KUNNEN zijn ...

- Een eerste versie (in het Engels) van dit artikel verscheen 7 september in HUIBSLOG.
-The At Home in Europe version of this article was reprinted at Agoravox
Technorati Tags: New York City, Amsterdam, Russell Shorto, Cultural Diversity, Europe

Wat houdt de pers in Nederland en Vlaanderen tegen om te berichten over de laffe moord op een Egyptische vrouw in Dresden?

2009-07-07T04:18:00.003+02:00
Zijn Nederland en Vlaanderen (uitzonderingen daargelaten) dan echt provincialen geworden in Europa? Lekker samen exclusief navelstaren? In elk geval: Nog geen woord in de pers over de tragische dood van Marwa in Dresden. (Link naar TAZ, DE).

Half Duitsland staat op z'n kop, omdat een paar dagen geleden een dolgedraaide randdebiel in een rechtszaal in Dresden koelbloedig een 32-jarige vrouw met messteken doodde. Haar echtgenoot, die haar te hulp kwam tegen de aanvaller, werd per ongeluk door een politieagent neergeschoten en ligt zwaargewond in een ziekenhuis. De vrouw was 3 maanden zwanger. Hun kind van 3 jaar moest alles aanzien.

Het begon in augustus 2008. Moeder Marwa bezocht de kinderspeeltuin in het woonblok. Een volwassen meneer (Alex W., 28 jaar) was bezig te schommelen op de kinderschommel. Marwa vroeg de meneer vriendelijk, om plaats te maken voor haar kind. Het antwoord was een racistische scheldpartij, waarbij ze tot "terroriste", "hoer" en "profiteur" werd verklaard. De man probeerde haar hoofddoek af te trekken. De vrouw diende een aanklacht in, want het was niet de eerste keer, dat de aggressieve werkloze problemen maakte.

Marwa E. was in een vroeger leven lid van de Egyptische nationale handbalploeg. Ze studeerde in Duitsland pharmacologie en werkte er als apotheker. Ze draagt een hoofddoek, geen burka.

De Russisch-Duitse Alex (een groot deel van de zgn. Wolga-Duitsers die sinds 3 eeuwen in Rusland wonen en nauwelijks Duits spreken, zijn met voorrang in Duitsland opgevangen sinds het uiteenvallen van de Sowjet-Unie in 1990) werd door het Amtsgericht Dresden veroordeeld tot een geldboete van 800 euros. De officier van justitie, die de straf te laag vond, zowel als de veroordeelde, gingen in beroep. Daarom moest het Dresdener Landgericht (NL: rechtbank) op 1 juli alsnog uitspraak doen in beroep.
Zover kwam het helaas niet: Om 10:30 sprong Alex W. plotseling op, trok een mes en begon de vrouw daarmee steken toe te brengen. Een door de kreten gealarmeerde politie-agent stormde de zaal binnen en schoot per abuis de echtgenoot van Marwa neer, omdat hij hem voor de aanvaller hield (!). De ijlings opgeroepen artsen konden niets meer voor Marwa doen. De echtgenoot is na twee dagen uit een coma ontwaakt in het ziekenhuis.

Tot zover de feiten. De reacties komen nu. Ze zijn voorspelbaar. De geradicaliseerde fracties van de Duitse en Europese moslims roepen wraak en bereiden demonstraties voor. De gematigde familie van Marwa gedraagt zich net als de familie van het joodse slachtoffer van racistisch geweld, vorig jaar, in Parijs: ze wil geen ideologische en fanatieke manifestaties bij haar verdriet. Gematigde moslims (de meerderheid, meneer Wilders!) roepen op tot bezonnenheid. (Omar in Toomuchcookiesnetwork.de).

En wat doen de aanhangers van Wilders, nu ze toch een beetje van hun stuk gebracht zijn? Je raadt het: Het is allemaal de schuld van de vrouw zelf, en bij uitbreiding van alle moslims. M'n vriend Dietmar Näher, die sinds enige tijd de blog "Politisch Korrekt" onderhield die tegen het onbeschrijfelijk racistische "Politically Incorrect" (PI) ageerde en tegenwoordig zijn aktie voortzet in de blog "Politblogger" maakte een bloemlezing (PDF, 41 KB) van de "gewaltgeile" commentaren bij PI naar aanleiding van het Dresdener drama en vroegere incidenten. Je wordt er echt niet goed van.
#47 Germanfreak (09. Nov 2008 16:24)
Ich hab vor längerer Zeit so ein DreckAfghanenmusel umgehauen. Hatte ihn aus versehen
angerempelt. Der hat gleich Alarm gemacht. Wollte irgendwas aus der Tasche ziehen ich war aber
schneller. Hat gequieckt wie ein Ferkel. Seine Muselfreunde haben sich verpisst.
Der hat richtig eingeschenkt bekommen. Das Drecksvieh. Optik : Seiten waren rasiert und gestreiften
kanakenpullover an.
Der macht die Fresse nie wieder auf, nicht mehr mit der Zahnlosen Frontleiste.
Gab Beifall. danach hab ich mich erstmal desinfizieren und entlausen müssen.
Nee. Natuurlijk distantieert de heer Wilders zich van Alex W.. Zo was het niet bedoeld. Het was subtieler bedoeld: Isoleer ze. Stuur ze weg. Maar kan (of wil) Wilders zijn Nederlandse en Duitse aktivisten, degenen die zijn boodschappen anders en eenvoudiger begrijpen, tot de orde roepen? Voorlopig geen sprake van.
En het zal zeker niet gebeuren, zolang de persorganen in Nederland en Vlaanderen zwijgen over het gebeurde.
Zouden ze bang zijn, om door Wilders, Verdonk, het Vlaams Belang of het NVA te worden beschuldigd van "Sharia-socialisme"?
De tragische geschiedenis van de twintigste eeuw heeft geleerd, dat het niet helpt, om achteraf (Neurenberg, Haags gerechtshof) de schuldigen aan te pakken. Het moet gebeuren vanaf het begin. Racistische agitatie van het type-Wilders moet worden uitgeroeid. Onverbiddelijk. Zeker als je ziet, wat er nu al van komt.

Technorati Tags: Wilders, Germany, Holland, Islam, Egypt, racism

Wilders wil "miljoenen" Moslims deporteren uit Europa: Een ethnisch zuiveraar komt uit de kast.

2009-06-16T17:13:00.001+02:00

Het werd dus nog gekker met Geert Wilders.

De Volkskrant bericht vanmorgen over een interview van Wilders voor de Deense televisie. Ik heb twee keer gekeken, maar hij zegt het echt: "...als je begint te denken over jihad en sharia, dan is er maar één oplossing: dan sturen we je dezelfde dag nog weg".

De kampioen van de meningsvrijheid, van de vrijheid om te beledigen, van hem mag je zelfs niet dènken over jihad en sharia. Wilders, die zelf samen met Ajaan Hirsi Ali in 2004 nog in het serieuze NRC-Handelsblad een "Liberale Jihad" aankondigde tegen de Islam, deze parlementaire (Ji)Hadjememaar, mag straffeloos een ethnische zuivering van Europa aankondigen?

Bekijk de video en het bericht van de Volkskrant:

Wilders: miljoenen moslims moeten weg

Van onze verslaggever
Gepubliceerd op 14 juni 2009 22:00, bijgewerkt op 15 juni 2009 15:32

AMSTERDAM - Alle moslims in Europa die problemen veroorzaken, moeten worden uitgezet en van hun nationaliteit beroofd. Het gaat daarbij om ‘miljoenen, tientallen miljoenen’ mensen. PVV-leider Wilders heeft dit zaterdag gezegd in een interview voor de Deense televisie. [...]

Wilders heeft ‘een heel duidelijke boodschap’ voor de moslims in Europa. ‘Als je je aan de wet houdt, aan onze waarden, dan ben je erg welkom om te blijven en zullen we je zelfs helpen.’ Maar zo niet, als je een misdaad begaat, als je begint te denken over jihad en sharia, dan is er maar één oplossing: dan sturen we je dezelfde dag nog weg, dan kun je je koffers pakken en we zullen je je nationaliteit ontnemen. Het is een rode lijn: als je die overschrijdt, sturen we je dezelfde dag terug.’

Waarden
Op de herhaalde vraag van de interviewer hoeveel van de moslims in Europa de door Wilders geschetste problemen vertegenwoordigen, zegt hij: ‘Miljoenen. Tientallen miljoenen.’ Later heeft hij het over ‘miljoenen nu’ die misdrijven plegen en ‘de sharia en het kalifaat’ willen. ‘en helaas zal dat toenemen als we de immigratie niet stoppen en niet optreden tegen mensen die tegen onze vrije samenleving zijn en zich niet aan onze waarden en de wet houden’.

Etnische zuivering in voorbereiding

Ik vind dat er geen twijfel meer aan kan zijn, dat we hier te maken hebben met de voorbereiding van een etnische zuivering. De slachtoffers worden aangewezen, verdacht gemaakt. Het begint met "terugsturen van wetsovertreders". Maar de volgende fase kondigt zich al aan: De Islam zelf ("criminele ideologie") is taboe. Je mag er zelfs niet meer over DENKEN. Geheel in de lijn van Wilders' verlangen om de Koran te verbieden.

Overdrijf ik? Laten we eens kijken hoe Radio Mille Colonnes in Rwanda de etnische zuivering van Tutsis voorbereidde. Of hoe de schijnbaar onschuldige servisch-bosnische dichter Karadzic rond 1990 de niet-servische bosniërs behandelde. Karadzic staat nu terecht voor het VN-Joegoslavië-tribunaal in Den Haag. Zijn opzet om over te gaan tot etnische zuivering, desnoods via massamoord, wordt bewezen aan de hand van zijn uitingen voordat de burgeroorlog losbrak.

Als we konsekwent willen zijn, moet Wilders binnenkort ook voor het internationale Strafhof verschijnen. Wie durft die klacht in te dienen?

Zonder haat-ZAAIERS geen haat-MOORDENAARS

2009-02-02T01:42:00.000+01:00
De Lage Landen: "02 februari 2009
Zonder haat-ZAAIERS geen haat-MOORDENAARS

Er is meer reden dan ooit om tegen haatzaaiers op te treden. De meesten zien zichzelf weliswaar oprecht als kunstenaar, humorist, anarcho-kapitalist of nieuwe Voltaire - hun functie is, gewild of ongewild, altijd aanwezige angsten te mobiliseren in een fatale richting. Ze zijn daar zelf verantwoordelijk voor, dienen zich dan ook in open debat te verantwoorden en, als dat allemaal niet helpt, moet de rechter eraan te pas komen.

Waarom vind ik dat? - Betoog hieronder."

Lees het vervolg bij De Lage Landen.

Uruzgan wordt muizenval voor de Nederlandse Nato-troepen

2008-12-08T18:37:00.002+01:00

(MP Balkenende tussen de militaire opbouwwerkers in Tarin Kowt (Afghanistan), 2006, foto NRC.nl)

Ruim twee jaar geleden waarschuwde ik hier al voor de kwetsbaarheid van de aanvoerlijnen naar de Nederlandse troepen in Uruzgan, Afghanistan.
Ik herhaalde dat op 13/3/2008:
De manier, waarop Nederland in 1995 in Srebrenica voor schut is gezet door de VS en andere grote mogendheden, die het op een tussenakkoordje hadden gegooid met Milosevic, zou toch tot voorzichtigheid aanleiding moeten hebben gegeven. Het Nederlandse contingent in Tarin Kowt en enkele omliggende plekken, is volledig afhankelijk van aanvoerlijnen, die alleen door de VS en hun naaste bondgenoten, met behulp van contraterreur, kunnen worden opengehouden.
Die aanvoerwegen lopen over Quetta (Pakistan, in de "tribale gebieden") en het vlak over de Afghaanse grens gelegen Kandahar. Honderden kilometers die moeten worden afgelegd over slechte wegen en door gebied waarin elk moment opstandelingen (talkibans of anderen) kunnen opduiken. Afghaanse vrachtwagenchauffeurs zijn haast niet meer te krijgen.

De situatie doet denken aan die van de troepen in Srebrenica in 1994/1995. haperende bevoorrading, onder controle van de Bosnische Serviërs. En toen het erop aankwam, was er geen luchtsteun of andere ondersteuning beschikbaar, omdat de bondgenoten even andere prioriteiten hadden. Die toestand dreigt zich nu, op veel grotere schaal, te herhalen in Uruzgan.

Juan Cole schrijft in Informed Comment (8 december) over de verwoestende Taliban-aanval van de dag ervoor bij Peshawar in Pakistan. Daarbij werden 150 vrachtwagens, humvees en ander materiaal voor de NATO-troepen verwoest. (foto). Naar mijn voorzichtige inschatting, is de aanvoerlijn Quetta/Kandahar nog kwetsbaarder dan die vanuit Peshawar over de Khyber-pas.

Cole:
Ongeïdentificeerde opstandelingen vielen zondagmorgen een vooruitgeschoven bevoorradingspost van de NATO aan. Dit centrum ligt aan de ringweg rond de noordwestelijke Pakistaanse stad Peshawar. Ze vernietigenden ongeveer 150 vrachtwagens die geladen waren met materieel en voorraden, onder andere humvees, die bestemd waren voor de NATO-troepen in Afghanistan. Peshawar is de hoofdstad van een van de vier belangrijkste Pakistaanse provincies, de Noordwestelijke Provincie, met een voornamelijk Pastunische bevolking.

Dawn (Engelstalig Pakistaans dagblad, HR) schrijft:

'Dit was de hevigste aanval tot dusverre op Nato-voorraden in de regio. De twee centra waren overdekt met uitgebrande humvees, kranen, militaire trucks en ander materiaal. Bewakingspersoneel verklaarde, dat meer dan 200 zwaarbewapende strijders hen gevangen namen en onmiddellijk begonnen met de geparkeerde wagens en containers in brand te steken op de overslagpunten van Al-Faisal en Port World. Kifayatullah Jan, bewaker van een van deze twee centra,verklaarde dat ongeveer 100 Humvees en gepantserde personeelsvoertuigen die op vrachtwagens geladen waren, beschadigd zijn. In totaal werden 106 geladen wagens en containers op dit centrum in brand gestoken.'

Het ziet ernaar uit, dat deze operatie werd uitgevoerd door de Tehrik-i Taliban Pakistan (TIP), die door Baitullah Mahsud geleid worden. De Pakistaanse Taliban verschillen van hun Afghaanse neven: ze opereren meestal in het kader van hun stam (grootfamilie) en zijn niet getraind in religieuze madrassas (hoewel er ook leden van de clerus onder hen zijn). Ze behoren tot de Federaal Geadministreerde Stamgebieden (FATA) die liggen tussen de Noordwestelijke Grensprovincie en Afghanistan.

Je zou de dertien Pakistaanse stamgebieden kunnen vergelijken met de Indianenreservaten in de V.S. (Of, met de Staatse Provincies in de Republiek voor 1795, HR). Pakistan heeft een inwonertla van ongeveer 165 millioen, terwijl er in de FATA ongeveer 3.5 mln wonen. Bovendien zijn veel andere clans in de FATA actieve tegenbstanders van de TIP en voeren nu en dan gewapende strijd met hen. De Pakistaanse Taliban zijn dus een relatief kleine groep, enkele duidenden man sterk. Ze zijn machtig in Noord- en Zuid-Waziristan, maar ook in het Noordelijke Agentschap (Reservaat, HR) van Bajaur. Nu blijkt, dat ze ook aan invloed hebben gewonnen in het Agentschap van de Khyber(pas).

Aangezien de FATA aan Peshawar grenzen, hebben de Pakistaanse Taliban bij verschillende gelegenheden aanvallen gepleegd op die stad. Het Khyber Agentschap ligt tussen Peshawar en de Khyber Pas, de enige behoorlijke route naar zuidelijk Afghanistan vanuit Pakistan (Ik - Juan Cole- bereisde die weg een keer en herinner me het punt waar de weg de pas bereikte, maar ik kon toen niet Afghanistan in.).

Het overgrote deel van het grensgebied tussen de twee landen is bergachtig, zodat de Khyber Pas van oudsher van uiterst groot belang is geweest voor legers met agressieve plannen, komend van de ene- of van de andere zijde. Alexander de Grote trok de pas over om India (de Indus-vallei, HR) te veroveren. Babur (afkomstig uit het gebied dat nu zuidelijk Uzbekistan is) leidde zijn legers vanuit Kaboel over de Khyber Pas om in de vroege zestiende eeuw India te bezetten en het Moghul Keizerrijk te stichten.

De NATO troepen worden voor het overgrote deel bevoorraad over land vanuit Pakistan, en zijn daarmee sterk afhankelijk van de veiligheid op de Peshawar-Torkham route. De V.S. hebben weinig keus, als ze een vervanging zouden willen vinden voor de Khyberpas-weg. Via Iran in het Westen gaat het niet, vanwege de slechte relaties. Verder is de basis in Uzbekistan (2001) verloren gegaan, toen president Islam Karamov vond, dat die volksverzet tegen zijn persoon begon uit te lokken en te ondersteunen.

Bevoorrading via een luchtbrug zou uiterst kostbaar worden. Daarom is oplossing van het Khyber probleem essentiëel voor verdere bevoorrading van de NATO-troepen. [...]
Enfin: van begin af aan was de zogenaamde "opbouw"-missie van de Nederlandse NATO-troepen gedoemd, om te worden gedegradeerd tot de positie van "inheemse" hulptroepen van de Amerikaans-Engelse operatie "Enduring Freedom". In 2005 gegeven "garanties" van de Amerikanen voor de veiligheid van de Nederlandse troepen en het voorkómen van een Srebrenica-scenario, zijn niets waard.

Ik blijf erbij, dat het Nederlandse parlement (net als bij Irak) is misleid, of, erger nog, zich heeft willen laten misleiden. Een dergelijke missie is militair onverantwoord en getuigt van minachting voor het eigen leger en de soldaten die in Uruzgan gedood en gewond raken.

Straks zitten we met de gebakken peren. Het vuur is al aangestoken onder de pan...

Technorati Tags: Uruzgan, Afghanistan, Pakistan, Netherlands, NATO

Wil Europa wel ethnische registratie in Nederland?

2008-11-21T00:30:00.004+01:00

Eén van de gevolgen van het wegzenden van Ella Vogelaar als minister van o.a. Integratie, is, dat etnische registratie van "probleemjongeren" opnieuw op de agenda van de volksvertegenwoordiging staat. Anja Meulenbelt, senatrix in Den Haag voor de SP, schrijft daarover op haar partijblog:
In de coalitie (van CDA, PvdA en Christenunie, HR) zijn de meningen zwaar verdeeld over de mogelijke aparte
databank voor Antilliaans-Nederlandse probleemjongeren - over etnische registratie dus. Nadat Vogelaar bestraft werd omdat ze op de Antillen gezegd had dat het van de baan was, werd die beslissing tot woede van de Antillianen na haar ontslag meteen teruggedraaid.

In de Eerste Kamer, in de commissie NAAZ, waar de nieuwe minister van der Laan [here English] op bezoek was, werden de voors en tegens besproken. Er zijn behalve ethische (stigmatisering) ook veel juridische bezwaren - en is sowieso etnische registratie heikel: hoe zou je dat doen? Een van de buitengewoon onmiskenbaar blanke senatoren is geboren in Paramaribo, terwijl een van de weinige authentiek beige senatoren geboren is in Den Haag, dus onder welke categorie zouden die moeten vallen? En al helemaal: moet je bij voorbaat besluiten een aparte etnische groep te gaan registreren, waarom dan niet alle probleemjongeren?
Etnische registratie is tot nu toe verboden in Duitsland. Begrijpelijk, vanwege de geschiedenis. Maar er zijn daar initiatieven, om zoiets toch mogelijk te maken per Duits "Land". In Frankrijk en Engeland is het zonder meer verboden. Zelfs in Denemarken (Mohammedkarikaturen!) en in Zweden ook.
Ik denk, dat er een Europese richtlijn hiervoor moet komen.

Iets voor een SP-initiatief in het Europarlement?
Mijn vroegere vriend Erik Meijer, fractievoorzitter in het EP voor de SP sinds 7 jaar, zou met zo een initiatief misschien zijn beklagenswaardige record als humanistisch politicus enigszins kunnen opvijzelen.
Na een omstreden carrière in de PSP en Groen-Links, werd Erik Meijer door het SP-partijbestuur afgevaardigd naar Brussel en Straatsburg met de kennelijke opdracht, om niets te doen, wat in zou kunnen gaan tegen het populistisch gedram van de SP tegen de Europese Unie.
De masochist Meijer, die kennelijk gelooft, dat verraad aan eigen principes (want hij is eigenlijk een voorstander van een supranationaal Europa en een tegenstander van benepen nationalisme à la SP) het mooiste offer is, wat men brengen kan aan het onbereikbaar ideaal, vervulde zijn taak tot nu toe perfect.

Meijer en Europa

Desalniettemin, nam hij dezer dagen, als EP-rapporteur voor de toetreding van Macedonië, een onafhankelijk standpunt in. "Macedonië mag geen slachtoffer worden van de (met name ook door de SP ondersteunde-) populistische acties tegen verdere uitbreiding". Ik denk daarbij aan Turkije.
Ik viel haast van m'n stoel, moet ik u zeggen. Voorjaar 2009 zijn er Europese verkiezingen. Gaat de SP om?
Ik droom misschien...

Bushje komt zo!

2008-11-13T00:24:00.001+01:00
Bushje komt zó...

Ik geloof niet in wonderen. Laat Obama in vredesnaam met rust. Na 20 januari 2009 zullen we zien wat er terechtkomt van het terugdraaien van Bush' schandelijke "executives", dus van het sluiten van Guantanamo, van de massieve controle op bibliotheken, emailverkeer, eetgewoonten van vliegtuigpassagiers, enzovoort.
Op 10 november waren de Obamas te gast bij het echtpaar Bush.

Lees verder in De Lage Landen

Crossposted met HUIBSLOG.

Geen grappen over Islam en Nederland! Dit is iets anders dan de Islam-cartoons...

2008-10-10T02:16:00.002+02:00
Willem van Oranje, Vader des Vaderlands, was niet alleen een bekeerde moslim: Zijn opvolgers hebben zich altijd gehouden aan het eenmaal overeengekomen verraad van onze judeo-christelijke wortels aan de Turkse indringers.
De Leidse Universiteit vierde begin deze maand het feest van deze perfide overeenkomst.
Willem van Oranje was bekeerde moslim

Proefschrift werpt nieuw licht op vaderlandse geschiedenis

Door Steven van der Jagt | 25 september 2008

Onze Vader des Vaderlands was in de laatste twee jaar van zijn leven praktiserend moslim. Dat beweert althans de Leidse historicus Tjalling Wenselaar. De promovendus besteedde de afgelopen vier jaar aan intensief archief onderzoek en zegt dat er geen andere conclusie mogelijk is. “Yusuf Ibrahim van Oranje Nassau, zo zou hij eigenlijk in de geschiedenisboeken terecht moeten komen”.

Wenselaar spreekt van ‘een strategische bekering’. Van Oranje was, kort voor zijn overgang naar de Islam, al gaan samenwerken met kalief Abdul Abu Uzrim. Hij haalde de banden aan tussen Nederland en de stad Al Hoceima in het huidige Marokko.

“De Nederlandse provinciën en de Moren hadden een gezamenlijke vijand: Spanje” zegt de promovendus. “U moet bedenken, de moslims waren zojuist verdreven van het Iberische schiereiland door de Spanjaarden. In de Noord-Afrikaanse moslimwereld was een grote roep om wraak. Kalief Abu Uzrim beloofde Willem de Zwijger daarom militaire steun. In ruil daarvoor zou hij zich dan wel moeten bekeren tot de Islam en overgaan tot islamisering van de Nederlanden.” Volgens de onderzoeker aarzelde Willem enige maanden, maar deed hij in de lente van 1582 zijn ‘belydende eede des muzelmans’.

Wenselaar onderzocht voor zijn proefschrift diverse bronnen, variërend van stukken uit de gesloten afdeling van het Nationaal Archief tot Noord-Afrikaanse perkamentvellen. Hier vond hij gedetailleerde beschrijvingen van de diverse ontmoetingen met de kalief. “Het is een verzwegen episode uit de vaderlandse geschiedenis. Na zijn dood hebben de Oranjes met alle middelen geprobeerd om de sporen van het religieuze verleden van de Vader des Vaderlands uit te wissen” aldus de onderzoeker.

Onderdeel van die campagne was de invoering van het Wilhelmus als volkslied. “Van Oranje wordt daar als vroom christen neergezet. Dat is natuurlijk postume propaganda, een mooi staaltje geschiedvervalsing.” Wenselaar pleit voor aanpassing van de geschiedenisboeken. “Willem van Oranje ging na zijn bekering als Yusuf Ibrahim van Oranje Nassau door het leven. Dat zie je nergens terug.”

Wat Nederland echt merkte van Willem van Oranjes nieuwe geloofsovertuiging valt volgens de Leidse promovendus ’slechts met natte vingerwerk’ vast te stellen.”Er bestaan vage aanwijzingen dat de Oude Kerk van Delft enige tijd heeft gediend als moskee. De bekende 16e eeuwse Delftse dichter Jan van Schamelwyck spreekt in zijn dagboeken van ‘een klaeghlyck kercktorengeschrey in den morghenstonde’.”

Vanwege de korte tijd tussen zijn bekering en de moord door Balthazar Gerardts slaagde Willem van Oranje er niet in de Nederlanden te islamiseren. “Het islamitische geloof stierf met Willem een stille dood aan het Hof van Oranje. Zijn zoon en opvolger, Maurits van Oranje, voelde weinig voor het nieuwe geloof van zijn vader. Volgens geschreven bronnen uit zijn hofhouding was dat toe te schrijven aan zijn liefde voor ‘wyn ende swynevleesch’.”

Op 2 oktober zal Wenselaar zijn proefschrift verdedigen aan de universiteit van Leiden. Er wordt een grote toeloop verwacht. Arabist Hans Jansen en rechtsgeleerde Afshin Ellian hebben al aangekondigd met enkele kritische vragen te komen.

Dit hele verhaal is natuurlijk verzonnen: een heerlijke echt-hollandse satire op de anti-islam-hysterie die tegenwoordig opgeld doet. Bravo, vrienden van "De Speld": Goed gedaan, jochie!

En de PVV, de partij van de Man Met het Gouden Haar, doet die er dan niets tegen?
Jawel, hoor.

Vragen aan de ministers van Algemene Zaken, Cultuur en Defensie van het Lid der Tweede Kamer Wilders.
Is het de Regering bekend, dat een website (De Speld) van de Leidse Universiteit beweert, dat de Vader des Vaderlands, Willem van Oranje tot de Islam bekeerd zou zijn geweest?
Bestaat er enig verband tussen de uitlatingen van Prinses Maxima inzake de zogenoemde afwezigheid van een Nederlandse identiteit en het contract tussen de familie Van Nassau en de Turkse Sultan?
Indien de genoemde website slechts een grap wilde maken, hoe denkt de regering dergelijke onaanvaardbare cartoons tegen te gaan? Immers, we mogen ons wel vrolijk maken over de profeet Mohammed, maar als het gaat over de grondwaarden van onze judeo-christelijke beschaving, dan zijn strikte regels noodzakelijk!
Is het Nederlandse Leger bereid en in staat, om, indien de perfide overeenkomst tussen de Oranjes en de Turken waar blijkt, de nodige maatregelen te nemen?
Het verraad van de Europese vorstenhuizen aan het christelijke voetvolk staat op het punt om te worden onthuld. Dr. Udo Ulfkotte (DE) weet er alles van.

Nadat Wilders en de PVV hartstochtelijk de absolute vrijheid van meningsuiting, ook als die gevoeligheden van immigranten schaadt, hebben verdedigd, komt nu de proef op de som: Mag er ook gelachen worden als gevoeligheden van stijf-christelijk op de hak worden genomen? "Nee", volgens de PVV.

Maak een tekst in de stijl van Ulfkotte of van de Wilders-beweging!
Een mooie prijs wacht op de beste imitator van Wilders-vragen, ofwel een Ulfkotte-tekst!
Word een Europees integrator! Lees alles over Ulfkotte.

De Lage Landen: In 't Verdonkhoekje: Een TON uit Cyprus

2008-09-25T01:21:00.001+02:00

Nederland in Europa achter bij regulering partijfinanciering:
De Lage Landen: In 't Verdonkhoekje: Een TON uit Cyprus

Filip Dewinter vast op Keuls Narrenschip*)

2008-09-20T17:52:00.003+02:00

Het was zo'n mooi plan!
Na het kameraadschappelijke bezoek van de rechtsextremisten van Pro-Keulen aan Antwerpen, moest er een anti-Islam tegenbezoek komen! Onder de geanimeerde begeleiding van Bart Debie, hadden de Duitse gasten zogenaamde "hoogtepunten" van Islamisering bezocht, alvorens één en ander te verdrinken inhet VB-stamcafé. Pro-Keulen zou het nog grootser aanpakken!

De dwaaltocht van het Narrenschip in Keulen...

Rechtsextremisten uit heel Europa werden naar Keulen uitgenodigd op 19 en 20 september, om aldaar een "anti-islamiseringscongres" te houden. Het Vlaams Belang was daar uiteraard eregast. Bart Debie mocht nu even niet vooraanstaan, wegens z'n veroordeling. Dus ging Dewinter zelf.

Anders dan in Antwerpen, had een representatieve groep vooraanstaande Keulenaren zich van begin af aan tegen het "nazistisch" gebeuren uitgesproken. Voorop de burgemeester, het CDU-lid Schramma. Op vrijdag 19 september werden de aangereisde congresafgevaardigden dan ook overal met vreedzame manifestaties begroet. (Enkele uitspattingen van "autonomen niet meegerekend). Van de geplande "excursie" naar "verislamiseerde" plekken, kon geen sprake meer zijn, zodat afgevaardigden en journalisten vluchtten op de rondvaartboot, waar een persconferentie moest worden gehouden.

Maar ach en wee: Filip Dewinter (vierde van links aan de persconferentietafel) en zijn gezelschap kon nergens veilig aan land, de bestelde autobus voor de excursie vertrok onverrichterzake, taxichauffeurs boykotten het gezelschap en hun onder valse voorwendsels gereserveerde hotelkamers bij "Holiday Inn" werden afgezegd!

Zonder betweterig te doen, - zou het niet kunnen, dat het Vlaams Belang bij zijn volgende poging om iets gewichtigs te doen in Antwerpen, op een wat meer "Keulse" manier zou worden begeleid?

*) "Narrenschip": Laat-Middeleeuws beeld van de verdorven maatschappij, gebruikt door Erasmus (1503) in zijn "Laus Stultitiae" (Lof der Zotheid).

Mag Wilders in Israël zijn boodschap brengen?

2008-09-07T23:02:00.002+02:00

We kunnen Wilders natuurlijk niet verbieden, om in Israël te spreken. Hij mag tenslotte overal en vrijuit spreken in Nederland. En dat hoort ook zo. De man is in de Tweede Kamer gekozen, samen met een meestal zwijgend groepje extremisten. Hoewel Wilders zo veel mogelijk vermijdt, om rechtstreeks in debat te moeten treden met anti-racisten, is ons de weg vrij, om overal waar dat kan en mag, zijn beweringen te weerleggen en te pleiten voor een humanere benadering van de vreemdeling.

Maar wat te doen met het volgende?
Bericht van De Pers, 3/9/08:
De Nederlandse parlementariër Geert Wilders, leider van de Partij voor de Vrijheid (PVV), zal in december in Jeruzalem spreken op een conferentie van Europese parlementsleden die zich willen verenigen tegenover de militante islam. Dat heeft het Israëlische parlementslid Arieh Eldad woensdag gezegd.
Eldad, die in de Knesset zit voor de Moledet-partij, geldt als een ultranationalist, met sterke zionistische opvattingen. Hij zei niettemin dat de conferentie zal worden bijgewoond door Europese politici die het politieke midden vertegenwoordigen.

Wilders' film Fitna leidde eerder dit jaar in verscheidene islamitische landen tot straatprotesten. Jordanië heeft een internationaal aanhoudingsbevel voor Wilders uitgevaardigd wegens belediging van de islam. In de film wordt een verband gelegd tussen het geweld van radicale moslims en de Koran.
Wie zijn die Europese parlementsleden? Het Vlaams Belang, de Lega Nord? Of komt ècht ook de CDU, het CDA, enz.? Wilders heeft tot nu toe effectief vermeden, om samen op te treden mat het Vlaams Belang en andere rechtsextremisten. Komt daar verandering in? Oppassen!
In elk geval is het oppassen geblazen voor Israël. Anti-Islam agitatoren schurken zich meer en meer tegen Israël aan, alsof ze niet ook (potentiële) antisemieten zouden zijn... Als spreker Wilders in jeruzalem geen joods weerwoord krijgt, zal ik erg teleurgesteld zijn.
Ook gepubliceerd in HUIBSLOG en in De Lage Landen
Technorati Tags: Holland, Israel, Islamophobia, Wilders

TPIY: Karadzic' taalstrijd en de verantwoordelijkheid van de EU en van Den Haag

2008-08-27T19:48:00.001+02:00

Hieronder een berichtje van NU.nl over wat er zoal in Den Haag gebeurt rond het Joegoslavië-tribunaal.
Ik denk dat het erg onverstandig is van het Tribunaal, om aan Karadzic te weigeren, de stukken naar zijn eigen taal te vertalen. K. heeft gewoon gelijk, dat het ondoenlijk is, om de juridische finesses te snappen in een andere taal dan je eigen taal (en dan nog!).
Als Karadzic in beroep gaat tegen deze uitspraak, zal hij het trouwens hoogstwaarschijnlijk winnen.

Intussen moet worden opgelet, dat een belangrijke inzet van deze procedure, namelijk de vraag, inhoeverre de grote mogendheden onder leiding van de VS het in 1995/96 met Milosevic en consorten op een accoordje hadden gegooid, niet via dergelijke procedure-gevechten naar de achtergrond verdwijnt.
Het ziet er namelijk naar uit, dat de Amerikanen (en de Engelsen en Fransen) over de hoofden van de brave Hollanders heen, een "afronding" van het servische deel van Bosnië hadden beloofd aan Milosevic en aan Karadzic, die inhield dat ze de enclaves Srebrenica , Zepa, enz. ongehinderd mochten "veroveren" op de moslim-gedomineerde Bosnische regering, alvorens een compromis (Dayton) te sluiten.

Het bovenstaande neemt uiteraard niets weg van de verantwoordelijkheid van K. voor de gepleegde oorlogsmisdaden, respectievelijk genocide! Maar het plaatst die wel in een ander licht en kan (moet!) aanleiding geven tot het ter verantwoording roepen van de toenmalige verantwoordelijken in de VS en de NATO.
Dat laatste kan helpen. Internationaal, natuurlijk. Maar ook en vooral in Nederland, om beter en duidelijker de ruimte en de beperkingen te zien van wat het land vermag voor hetgeen het zich in de wereld ten doel stelt.
Karadzic vangt bot in taalstrijd
Uitgegeven: 27 augustus 2008 17:49
Laatst gewijzigd: 27 augustus 2008 17:49

DEN HAAG - De van oorlogsmisdaden in Bosnië verdachte Radovan Karadzic krijgt nul op het rekest in zijn taalstrijd voor het Joegoslavië-Tribunaal.
ANP

De ex-president van Republika Srpska krijgt de verslagen van zittingen in zijn zaak en in andere relevante zaken alleen in de Engelse taal.

Dat heeft John Hocking, de plaatsvervangend griffier van het tribunaal, woensdag besloten in een beroepsprocedure die Karadzic afgelopen vrijdag had aangespannen.

De verdachte, die zichzelf verdedigt, eiste dat de verslagen ook zouden worden opgesteld in het Servisch en in cyrillisch schrift. Dit omdat zijn Engels niet goed genoeg zou zijn "om juridische zaken te begrijpen".

De plaatsvervangend griffier wees het beroep af, onder meer omdat het te veel extra werk zou opleveren voor de vertaalafdeling. Daardoor zouden dan vertragingen in het proces dreigen.
Je zou willen, dat de EU haar gastheerschap van de internationale (oorlogs-) tribunalen serieuzer nam en Nederland hielp, om in deze zaken de onderste steen boven te krijgen. Moeilijkheid is, dat Nederland niet of nauwelijks geholpen wil worden.
Het is immers evident, dat, wil ooit een nieuwe wereldorde van de grond komen die zou zijn gebaseerd op de beginselen van de VN en de Algemene Verklaring van de Rechten van de Mens, deze zal moeten kunnen steunen op een wereldmacht. Vooralsnog hebben de V.S. zich daarvoor niet kandidaat gesteld. Integendeel: De wereldorde staat voor hen gelijk met de Amerikaanse orde. De enige andere kandidaat is Europa. Maar belangrijke lidstaten zijn medeschuldig of koesteren nog hoop op ongecontroleerde wereldmacht.
Een belangrijke rol voor Nederland als middelgrote lidstaat zou kunnen zijn, om de continentale grootmachten meer te binden aan het internationale recht.

Het Karadzic-proces is daarvoor een kans.

Technorati Tags: Yugoslavia, Servia, Bosnia, Srebrenica, Karadzic, Milosevic, Madeleine_Albright, Netherlands

Antwerpen: Vonnis Bart Debie bevestigd - Buitenlandse Debie-vrienden in verlegenheid

2008-05-28T02:02:00.003+02:00

De veroordeling in cassatie van Vlaams Belanger Bart Debie tot een jaar cel en ontzegging van burgerrechten, brengt ook diens buitenlandse relaties in verlegenheid. Als om te bewijzen, dat hij niets geleerd heeft, "vergeet" Debie in zijn commentaar op het vonnis de drie slachtoffers van Hans Temsche te vermelden, als hij zijn 'martelgang' "opdraagt" aan "de slachtoffers van recente "racistische criminaliteit" in België...

Vlaams-Belang functionaris Bart Debie, sleutelfiguur van zijn partij voor internationale contacten, heeft het cassatie-beroep tegen zijn veroordeling tot 1 jaar effectieve gevangenisstraf en verval van burgerrechten, vandaag (woensdag 27 mei 2008) verloren.

Debie was in de zomer van 2007 de voornaamste Vlaams-Belang contactman voor de Duitse initiatiefnemer tot een Brusselse demonstratie tegen "Eurabië" op 11 september, Dr. Udo Ulfkotte. Begin-september kwam het tot een spectaculaire breuk tussen Ulfkotte en diens stichting "Pax Europa" met het Vlaams Belang enerzijds en met de SIOE-bondgenoten (Engeland en Denemarken) van Pax Europa anderzijds.
Nadat Ulfkotte zich de steun van het VB openlijk had laten aanleunen en zelfs met VB-senator Coveliers (wij berichtten) naar de Belgische Raad van State was getrokken (Ulfkotte: "Als uw kind ziek is, dan kijkt u toch ook niet naar de opvattingen van de enige dokter die wil helpen? De enigen die ons in België willen helpen zijn het Vlaamse Belang...") en nadat hij aan Bart Debie allerlei indrukwekkende geheime relaties had laten doorschemeren (zie In Europa Thuis: Ulfkotte afgemaakt door VB-er Bart Debie), verplaatste Debie zijn activiteiten naar de door CIA-fondsen gefinancierde anti-Europa en anti-Islam club van Bat Ye'or en haar Engelse echtgenoot David Littman, die als gasten van de VB-fracties in het Europese parlement en in de Vlaamse regionale regering op 18 oktober 2007 een internationale conferentie mochten houden (Counterjihad).
Voorts is Debie spilfiguur in de VB-actie "Steden tegen Islamisering", die onlangs op een conferentie in Antwerpen een bont gezelschap van ultrarechtse bewegingen uit verschillende Europese landen bijeenbracht.

Ulfkotte, Mr. Littman (belangrijk anti-"Eurabia" activist, gevoed door Amerikaanse desinformatie-fondsen) en de Nederlandse Arabist annex televisiecommentator Hans Jansen (een van de inleiders op de VB-conferentie in Brussel van 18 oktober), zullen niet gelukkig zijn met het volgende nieuws:

De Morgen: Binnenland - Debie ontloopt jaar cel niet (291065)
Het hof van cassatie heeft de veroordeling van ex-politiecommissaris en Vlaams Belang-lid Bart Debie bevestigd. De Antwerpse oud-politieman was op 31 januari door het hof van beroep veroordeeld tot een gevangenisstraf van vier jaar, waarvan één jaar effectief. Hij zou zich schuldig gemaakt hebben aan racisme en onder meer pv's vervalst hebben en arrestanten mishandeld hebben.
Geweld
Het onderzoek tegen Debie begon in maart 2003 na een klacht van vijf leden van een Turkse familie die door Debie en zijn team waren gearresteerd en tijdens hun verhoor hardhandig aangepakt. Gedurende het onderzoek naar dat incident deden collega's en ondergeschikten van Debie een boekje open over allerlei onfrisse praktijken. Zo zou de ex-commissaris regelmatig geweld gebruikt hebben tegen verdachten, onwettige huiszoekingen hebben uitgevoerd en pv's hebben vervalst.
[...]
Het Antwerpse hof [..] achtte het bewezen dat Debie zich schuldig gemaakt had aan inbreuken op de racismewet, verschillende feiten van buitensporig politiegeweld, het vervalsen van processen-verbaal en verduisteren van bewijsmateriaal. Hij kreeg vier jaar cel, waarvan één jaar effectief, en een boete van 1.250 euro. Bovendien werd hij voor vijf jaar uit zijn rechten ontzet.
Bij dit laatste moet men bedenken, dat Debie Antwerps gemeenteraadslid is voor het Vlaams Belang. Binnenkort wordt hij dus als zodanig ontslagen door de Antwerpse gouverneur.

Debie "vergeet" bepaalde slachtoffers van "criminele terreur" te eren ...
Even lijkt het, of Debie spijt heeft gekregen van zijn racistische (geweld-)daden:
"Nu zal ik evenwel het boetekleed aantrekken. Ik draag het op aan de nabestaanden van Guido De Moor, Joe van Holsbeeck en aan de slachtoffers van talloze criminelen die elke dag opnieuw mensen bestelen en overvallen", belooft Debie.
Interessant daarbij, is de selectie die hij maakt onder de slachtoffers van crimineel geweld: Bij de gedode Antwerpse buschauffeur De Moor kan men nog denken aan racistische motieven. Bij Jo van Holsbeeck (neergestoken in station-Brussel-Centraal door twee Poolse jongens van Roma-afkomst bij een poging om diens Ipod te roven), is dat al veel minder het geval.
Maar waarom noemt Debie niet (ook) als slachtoffers aan wie hij zijn calvarie "opdraagt", de drie door Hans Temsche in het centrum van Debies "veilige" stad Antwerpen uit puur racistische motieven neergeschoten mevrouw Koc (Turkse die een boek zat te lezen) en de Afrikaanse nounou met het kind dat zij onder haar hoede had?

Ik ken geen ander antwoord, dan dat Debie en diens Vlaams Belang zo zeer op de racistische toer zijn, dat ze er zelfs niet aan dènken, hoezeer ze zich te kijk zetten met de toepassing van hun racistische filters en vooroordelen, zelfs als ze bezig zijn hun racisme te ontkennen...

Technorati Tags: Belgium, Extreme Right, Ulfkotte, Eurabia, Cities against Islamisation, Pax Europa, Vlaams Belang

Don Quichotte tijdelijk geveld wegens Diverticulum Meckeli

2008-05-09T02:02:00.001+02:00

Een ongeluk zit in een klein hoekje.

Bij mij heette op 27 april dat hoekje "Diverticulum Meckeli", een goedaardig en nutteloos omweggetje in het darmkanaal, dat volgens sommigen een foetaal overblijfsel is.
Achteraf gezien, geen wonder, dat uw blogger tot degenen behoort die ermee behept zijn. Immers...: Hij liet zich de laatste tijd van zijn don-quichotteske kant zien in de oplaaiende strijd tegen de windmolens van incassobureau Udopia en de gemeinnützliche Geheimbond Pax Europa.

26/27 april spoedopname, diagnose en operatie. Resultaat: 10 dagen lang verstoken van internet en binnen een week 5.7 kilo lichter:

... 28.4.2008: met neus sonde en intraveneuze voeding in Hospital Dr. Negrín, Las Palmas de GC (Spanje) ...

Interessant voor het experiment "In Europa Thuis": Eén en ander speelt zich af in het allerzuidelijkste stukje ècht Europa (EU) dat er is, namelijk op het Canarische hoofdeiland, in de stad Las Palmas met een half miljoen inwoners, vlak voor de kust van de ex-Spaanse Sahara. Een authentiek stuk Spanje, bijna nog authentieker dan het land zelf. Qua architectuur, voorzieningen, voeding, vermaak en economie super geïntegreerd met het verre Europese vasteland.

... uitzicht vanuit de ziekenhuiskamer op één van de baaien waaraan de havenstad ligt; op de voorgrond golflinks en zesbaans autoweg ...

Ik was er vanwege grootstedelijke problemen en Europese inter stedelijke samenwerking. Het diverticulum van Meckel velde me tijdens een voordracht voor geïnteresseerde culturele wijkwerkers.

Veel hulp en steun ondervond ik in de "Urgencias" van het grote nieuwe universitaire ziekenhuis dr. Negrín van mijn plaatselijke vriend(inn)en, met name mijn Dulcinea María Ashima, van de jonge kalme doorzetter van een chirurg Carlos Fernandez Quesada en van Corinne, mijn gynaecologische echtgenote, die, dank zij de efficiente hulp van het onvolprezen Belgische Touring Secours al op 28 april kwam overvliegen.
Ze nam resoluut de intendance in handen en voerde me gisteren veilig terug in Europa's Hoofdstad.

... In de hall van het hospitaal had men reeds een monument opgericht dat op artistieke wijze symboliseert welke bruine watervallen en vomiteuze overstromingen het verloop van mijn verblijf aldaar kenmerkten ...

De hele geschiedenis doet denken aan een banale versie van de rampzalige veldtocht van de Ridder van de Droevige Figuur, Don Quixote de La Mancha, een "goedmens" avant la lettre, tegen alles wat vies en voos was, ter ere van zijn onbereikbare Dulcinea. Sancho Panza evenwel, was afwezig. Volgende keer aan denken.

Spoedig, edoch, beklim ik weder mijn Rossinante en doe mijn queeste voort met verdubbelde inzet. Voor de Pax Urbana, voor de Verdrukten der Aarde, voor Dulcinea, voor de Eer en voor Udopia, zij het geschreven met een t.
Maar eerst nog even uitzieken.
Technorati Tags: Spain, Islas Canarias, Health Care, Don Quixote

Opnieuw een goedkope anti-europese stunt:: Rita Verdonk is Trots op Nederland

2008-04-04T23:54:00.002+02:00
Een ietwat verjongde-, verfriste - en verwaaide Rita Verdonk aan het stuurwiel van Nederland.
Dat is, hoe spindoctor Kai van der Linde mevrouw Verdonk wil lanceren, volgens het beproefde Fortuyn-recept. Een als roadshow opgezette propaganda-avond voor sponsors in Amsterdam zette gisteren de toon. De Rita-beweging kent geen leden, geen partij-organisatie, alleen een Stichting Rita die wordt gefinancierd door een schimmige BV "Favorita".

De witwas-behoeftige onroerendgoed-handelaars van Nederland storten braaf hun geld. "Trots Op Nederland" (T.O.N.), weet wel weg met uw tonnen. Ze verliezen hun belang niet uit het oog: "De hypotheekaftrek staat als een Huis", zei Rita, voortdurend herhaald op de website. De nederlandse huisjesmelkers profiteren geducht van het unieke Nederlandse verschijnsel van de belastingaftrek voor hypotheekaflossingen. Zodoende kunnen ze hun goederen slijten aan mensen die er elders in Europa niet aan zouden kunnen denken, om zo veel voor hun huis of appartement te betalen.

Anders dan de grote Nederlandse en internationale ondernemingen, hebben ze er groot belang bij, dat Nederland op afstand blijft van de Europese Unie. Via vreemdelingen-angst en provincialisme denken ze hun doel te kunnen bereiken. Met Wilders, met de geborneerde Nederlandse ultra-protestanten en met de door de referendum-uitslag van 2005 geïntimideerde PvdA, CDA en VVD, lijken ze een goede kans te hebben, om Nederland meer dan een eeuw terug te zetten, in een steriel neutralisme.

(click on image for readable version at Nl.nu)

Wilders en zijn groepje (9 parlementsleden voor de PVV, Partij van de Vijheid) hebben ze al afgeschreven, zeker na de afgang van de kopman in het parlementsdebat van 1 april. Het nieuwe merk is "Rita". je kunt commentariëren op haar website, maar je kunt niet lid worden, niet stemmen, alleen consumeren. Wat is er in de aanbieding? Rita-TShirts, een speculaas-gevoel en gedeelde frustratie. Aan trekkelijk! Hoor wat rita donderdagavond in Amsterdam zei:
"Volgens de politica staan de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van godsdienst onder druk. Ook worden Nederlanders alsmaar van discriminatie beschuldigd. Verdonk verzet zich ertgen 'dat wij Nederlanders steeds maar moeten opschuiven en ons moeten aanpassen aan nieuwe culturen. daarvan zeg ik: Genoeg! Er zijn grenzen. Als wij onze Nederlandse cultuur laten verdwijnen, verdwijnen ook onze waarden en vrijheden.'"
Wij hebben een iets moeilijkere-, maar wel veel realistischere-, boodschap. Jammer maar helaas: Nederland moet zich voortdurend aanpassen. Aan de klimaatveranderingen, aan de vrouwenbevrijding, aan de noodzaak van een Europese Unie, aan immigratie van Afrikanen et Aziaten aan het verdwijnen van de klassieke landbouw, aan het verleggen van verkeersstromen en aan nieuwe technologieën.

En het goede nieuws is: Daar zijn we als Nederlanders altijd heel goed in geweest.

We liepen voorop in de hervorming van de Kerk, we maakten land waar eigenlijk water was, we transporteerden de rijkdommen van de wereld naar iedereen die ze betalen wilde, we lieten Joden, Vlamingen, Duitsers toe, om de economie te versterken, we koloniseerden de Kaap, Ceylon en Indië, stichtten New York en beheerden plantages in de Caribbean. Hoewel we verlichters als Spinoza en Hugo de Groot verbanden, waren we wel onder de eersten, om aan het einde van de achttiende eeuw het land te moderniseren, wat werd tegengehouden door de toenmalige Oranjes en hun Duitse bondgenoten (Goejanverwellesluis).

De grootheid van Nederland ligt nu juist in zijn aanpassingsvermogen. Grote landen als Duitsland, Engeland en Frankrijk verloren zich in hun imperiale dromen, maar de Nederlanders wisten altijd wel een gaatje te vinden om winst te maken. Rotterdam werd de gateway voor het Roergebied, olie-exploitatie werd samen met de Engelsen gedaan en samen met Frankrijk hielden we de Belgen op hun plaats.

Nu moet er hard gewerkt worden, om de grootste gemene deler te vinden tussen de Europese grootmachten. Nederland is er niet klaar voor. Rita is niet trots op Mansholt, die de Europese landbouw saneerde en, naar zal blijken, evenmin op haar voormalige partijgenote Neelie Kroes, die het Amerikaanse Microsoft kleinkrijgt. Ze is zelfs niet trots op Ajaan Hirsi Ali, die toch het land wakkerschudde tegen de dreigende islamisering, want ze wilde in 2006 deze grote Nederlandse uitburgeren wegens een jokkentje bij haar aanvrage van de vluchtelingenstatus.

Rita verdonk voert een achterhoedegevecht. Maar het zal u en mij nog heel wat moeite kosten, om ervoor te zorgen, dat ze het niet wint. Ze heeft 22 % fans onder de Nederlandse stemmers. Er valt nog veel uit te leggen.

Zie uitgebreider bericht in De Lage Landen van 4.4.08: In 't Verdonkhoekje: Hou Zee!

Minister Verhagen: Zorg er eerst voor, dat de Amerikanen in Afghanistan onder VN-commando gaan opereren en kom dan nog eens terug...

2008-03-13T22:10:00.004+01:00

Vandaag een opiniestuk van minister Maxime Verhagen en zijn Slowaakse collega in de NRC.
Onderwerp: Afghanistan en de NATO-, respectievelijk VN-, inzet in dat land.

Minister Maxime Verhagen (CDA)

De ministers pleiten voor
een samenvoeging van de westerse inzet binnen het ISAF,
afzien van hulp bij lokale reconstructie en
voor een soort militaire ondersteuning op de achtergrond van het Afghaanse leger en politie
gedurende (nog) een groot aantal jaren,
liefst met een VN-mandaat.
Onbedoelde scherpe aanval op het Amerikaanse beleid...
Wie denkt, dat we hier te maken hebben met een ongekend scherpe aanval van Verhagen en zijn Slowaakse partner op de Amerikanen, die, zoals bekend op eigen houtje in Afghanistan opereren, heeft het grandioos mis.

Hoewel de Amerikaanse operatie "Enduring Freedom" sinds 2002, het gewapende verzet van de bevolking aanwakkert en de mensen rechtstreeks in de armen van de Taliban drijft en elke "opbouwmissie", althans in het Zuiden (Uruzgan, Kandahar, Helmand), effectief saboteert, - hoewel dat allemaal zo klaar als een klontje is voor iedereen, doet Verhagen net, of niet dàt het probleem is, maar de weigering van Duitsland en andere belangrijke Europese NATO-landen, om zich door de VS als hulptroepen te laten gebruiken.

Dat kunnen ze, want het ISAF-mandaat is formeel alleen een wederopbouw-hulp-mandaat.

Langs een achterdeurtje de Nederlandse parlementaire contrôle opheffen?!
Dit nu, willen Verhagen en zijn Slowaak langs een achterdeurtje veranderen: Een gecentraliseerd Amerikaans (gedomineerd) ISAF-commando zou ook de Duitsers (en de Fransen en de Belgen) naar "eigen keuze" kunnen inzetten om als grondtroepen te dienen tijdens en na de Amerikaanse terreurbombardementen op Afghaanse dorpen en stadswijken.

NL PM JP Balkenende bezoekt Tarin Kowt (2007)

Ik heb Verhagen altijd al gezien als een stiekem, onbetrouwbaar en griezelig mannetje.
Gelukkig is hij daarbij ook nog dom en naïef.

- Denkt hij te bereiken, dat mevrouw Merkel nu zegt: "Ach gossie, Maxime, wat een briljant idee! Daar waren we zelf nog niet op gekomen. Nu zullen de 70% van de Duitsers die tegen inzet van ons leger in Zuid-Afghanistan zijn, wel meteen van mening veranderen!"
- En de domoor had ook nog vergeten, dat het Nederlandse parlement alleen met de Uruzgan-missie akkoord is gegaan, onder voorwaarde dat het een opbouw-missie en geen vecht-missie zou zijn, èn, dat men zojuist had besloten, dat het in 2010 echt over en uit zou moeten zijn.

Maxime heeft dus vandaag al een interpellatie van Groen-Links aan zijn broek:
GroenLinks is overvallen door de nieuwe visie van de minister en wil
een spoeddebat. Het irriteert de partij dat hij zijn visie kenbaar
maakt via de media en niet in de Tweede Kamer, terwijl GroenLinks
meermalen gevraagd heeft om duidelijkheid over een mogelijk nieuwe
strategie in Zuid-Afghanistan.
Bron: ANP via Nu.nl

Als ik GroenLinks was, dan wist ik het wel: Ik giet de hele redenering van Verhagen-zelf in een motie en draag hem op, bij de Amerikanen te bepleiten, dat ze zich 100% onder een VN-ISAF-wederopbouw-commando stellen.

Kijken, of Verhagen dan met één of met twee blauwe ogen volgende maand uit Washington terugkeert...

Dit was de inleiding en de samenvatting. Nu komt de body:

Nederlaag in uitgelokte anti-guerrilla-oorlog even onvermijdelijk als die in Vietnam, of die van de Russen 20 jaar geleden...

Iedereen begrijpt, en had van begin af aan kunnen weten, dat de Amerikaanse wijze van opereren in Afghanistan (buiten de VN, de NATO en ISAF om), onvermijdelijk zou leiden tot een anti-guerrilla-oorlog op grote schaal. De lokale verzetshaarden in het Zuiden van Afghanistan hebben zich, opgejaagd door de harde Amerikaanse contra-terreur-methoden en luchtbombardementen, weer met de restanten van de Taliban onder mollah Omar verbonden. Ze opereren gecoördineerd en met steeds meer menskracht en middelen.
.
Het uitvoeren van terreurbombardementen is natuurlijk op zich al een oorlogsmisdaad. Iemand als Ulfkotte, hier in Akte Islam, doet al tijden zijn best om de moslims als verraderlijke Untermenschen voor te stellen, die dat kollektizef verdiend hebben en zelf over zich afgeroepen. Maar het gebruik van dit "middel" is ook nog dom: De bevolking sluit zich anéén en zoekt steun bij de verzetsmensen, onafhankelijk van de ideologie die ze aanhangen.

Het belangrijkste gegeven van de situatie is dus, dat Nederland en andere landen zich, ondanks waarschuwingen, hebben laten meeslepen in een uitzichtloze anti guerrilla-oorlog. Uitzichtloos, want in Afghanistan hebben buitenlandse troepen nog nooit zo een oorlog kunnen winnen: De Britten moesten in de negentiende eeuw al afdruipen, terwijl de Russen nog geen 20 jaar geleden na veel verliezen ook het veld moesten ruimen. Trouwens, de onderdrukking van een guerrilla-opstand lukt ook elders maar zelden. De Amerikanen konden het verdorie toch wel weten, na hun Vietnam-debacle!

De Amerikaanse supermacht-illusie - op den duur gelooft alleen het CDA van Verhagen daar nog in...
Een aantal landen, en niet de onbelangrijkste NAVO-bondgenoten, weigeren, om zich te gedragen als hulptroepen van de Amerikanen. Duitsland is daarvan het belangrijkste, maar ook België en Frankrijk willen hun inzet onder eigen controle houden en zich niet begeven in gebieden waar de VS samen met Canadese-, Britse- en Australische troepen huishouden.

Trouwens, de nieuwe Australische Labour-regering gaat zeker de horigheid aan de Amerikanen verminderen, terwijl in het Canadese parlement steeds meer stemmen opgaan tegen deze troepeninzet. Ook de nieuwe Britse premier Brown gaat ervan uit, dat met de Taliban onderhandeld zal moeten gaan worden. Een mening die Karzai zelf trouwens ook herhaaldelijk heeft verkondigd.

De NATO opereert samen met een aantal niet-NAVO-bondgenoten in het verband van de ISAF. De ISAF heeft een mandaat van de VN en van de Afghaanse regering onder Karzai. Doel is steun aan de wederopbouw van het land. De aktie is militair georganiseerd, omdat men verwacchtte dat gedurende een aantal jaren, afhankelijk van de regio, men in afnemende mate te maken zou hebben met lokale oorlogsheren en maffias.

Niet de Duitsers, maar de VS saboteren het ISAF-mandaat en de pacificatie-politiek van Karzaï
Daarnaast opereren sinds 2002 een wisselend aantal Amerikaanse militairen in Afghanistan. De operatie "Enduring Freedom". De Amerikanen opereren buiten de ISAF om (grotendeels), en gaan hard tekeer tegen wat ze als "Taliban" en "Al-Qaeda" beschouwen.

Aan hun wijze van werken, is het, naar mijn mening, grotendeels te danken, dat het lokale verzet niet volgens plan is weggesmolten, maar dat het is geradikaliseerd en dat het steun heeft gezocht en gevonden bij de oude Taliban-structuren onder Mollah Omar en -wellicht ook- bij wat er in de Pakistaanse onafhankelijke Pashtun-gebieden nog aan Al-Qaeda rest.

Hoe werkt de achterbakse inlijving van buitenlandse troepen in Afghanistan?
Ik heb al bij het begin van de ondoordachte - en misleidend gemotiveerde - verhuizing van de Nederlandse inzet van het relatief rustige Noorden naar Uruzgan, gewaarschuwd voor de gevolgen van de onvermijdelijke dominantie van de Amerikaanse contra-terreur-methoden over de "vreedzame" Nederlandse inzet. (Zie de tags Afghanistan in in Europa Thuis en Uruzgan in De Lage Landen).

De manier, waarop Nederland in 1995 in Srebrenica voor schut is gezet door de VS en andere grote mogendheden, die het op een tussenakkoordje hadden gegooid met Milosevic, zou toch tot voorzichtigheid aanleiding moeten hebben gegeven. Het Nederlandse contingent in Tarin Kowt en enkele omliggende plekken, is volledig afhankelijk van aanvoerlijjnen, die alleen door de VS en hun naaste bondgenoten, met behulp van contraterreur, kunnen worden opengehouden.

De Amerikaanse troepen die een strategisch punt ten noordoosten van Tarin Kowt bezet houden, trekken zich niets aan van de arrangementen die de Nederlanders in het begin trachtten te sluiten met lokale stamoudsten. Op maandag kwamen de Nederlanders geld brengen aan het dorpshoofd, opdat in de lokale school ook meisjes onderwijs zouden krijgen. Op woensdag kwamen de Amerikanen huizen in het dorp met raketten bestoken, omdat er Talibans zouden zitten.

Gaat de linkse meerderheid in het Nederlandse parlement nu in actie komen?
Zo zijn de Nederlanders vanzelf terechtgekomen in de positie waarin de Amerikaanse militairen hen graag hebben: "willing allies", die zelf niets in de melk (of, beter gezegd: de papavers) te brokken hebben. De provinciaal ingedeelde ISAF-verantwoordelijkheden, waarbij Nederland (formeel) hoofdverantwoordelijk is voor de provincie Uruzgan, geeft tot nu toe nog een zeker tegenwicht en biedt wat speelruimte voor de Nederlandse missie tegenover de VS-troepen.

Dat wil Verhagen nu afschaffen: Niet meer het Nederlandse parlement bepaalt, binnen de grenzen van het VN-mandaat, nog wat de inzet van zijn troepen inhoudt, maar.... de "lokale ISAF-commandant"! En deze laatste is niet onafhankelijk, nee, hij staat onder bevel van het gecentraliseerde commando voor heel Afghanistan, waarvoor Verhagen zo vurig pleit.

Dat gecentraliseerde commando zou, als we Verhagen volgen, in feite Amerikaans zijn: Nergens pleit hij ervoor, dat er een einde aan de idiote situatie wordt gemaakt, dat het grootste deel van de Amerikaanse troepen zijn eigen gang gaat in het land, bedenkelijk dicht bij (contra-) terreur komt en het pacificatie-streven van Karzai en sommige bondgenoten feitelijk saboteert.

Het Nederlandse parlement, met name de kleine linkse meerderheid erin, die Verdonk afzette in 2007, heeft nu een kans voor open doel gekregen van Verhagen, om: ofwel de Uruzgan-missie definitief op de continentaal-Europese lijn van Duitsland e.a. te brengen, ofwel er in de huidige vorm versneld een einde aan te maken.

Benieuwd of er wat van komen gaat.

Technorati Tags: Afghanistan, Netherlands, Uruzgan, ISAF, Slovakia, Taliban, Karzai

PI: Meester in het Provokatief Intrigeren

2008-02-15T04:47:00.002+01:00

Collega-blogger Dietmar Näher (Politisch Korrekt, kortweg: "PK") houdt zich dag en nacht bezig met een uiterst ondankbare taak. Het kritisch, en -hopelijk- hinderlijk, volgen van het fenomeen "Politically Incorrect".
"PI" is een Duitse website die wordt geleid door een zekere Stephan Herre, sportleraar uit Bergisch Gladbach. Op de achtergrond spelen vermoedelijk adviseurs en financiers uit de VS (waar de site sinds enkele maanden ook "gehost" wordt) een rol.
Anders dan "Gates Of Vienna", "Fjordman", "Pim Fortuyn", "Akte Islam", de Hirsi Ali Website en dergelijke islam- en europa-bashende blogs en sites, trekt PI een publiek van tienduizenden per dag in Duitsland.
Verongelijktheid, geweldsfantasieën en preventieve rechtvaardiging voor lynchpartijen en pogroms (ik overdrijf niet), zijn aan de orde van de dag in de PI-commentaarrubrieken.

Dietmar meldt vanmorgen een wel heel sterk staaltje van het hatelijke wereldbeeld, dat de PI-community ontwikkelt. Een gedicht in meerdere strofen, dat met kleine wijzigingen, zo uit Hitler's Mein Kampf zou kunnen zijn overgenomen.

Wat is PI?
Eerst iets over de context. Na een eerste jaar met weinig succes, vond Herre begin-2006 een "gouden formule". Die houdt in (zie de reproductie van het banner van PI hieronder):
Dicht aanleunen tegen de neoconservatieve Amerikaanse mode, dus: Titel van de (puur-Duitse) blog in het Engels en in de stijl van de "Weekly Standard" partijdig-positief "nieuws" brengen over Amerika, Israël en bondgenoten, en hetzelfde, in negatieve zin, over alles wat met Islam, links, babyboom, Europa en het klimaat te maken heeft.
Zich afschermen (officieel) van uiterst-rechts en van racisme, maar de officiële artikels in de blog zó brengen, dat ze een tsunami van gefrustreerd, verongelijkt en klagerig commentaar uitlokken, dat vrijwel ongefilterd wordt afgedrukt.
Aangesproken op deze stiekeme en onsportieve hetz-praktijken in interviews met de pers en op TV, verschuilt Herre zich achter de "vrijheid van meningsuiting" en wast, gelijk Pontius Pilatus, zijn handen in onschuld.
De onderkop van PI luidt dus:
"News gegen den Mainstream · Proamerikanisch · Proisraelisch · Gegen die
Islamisierung Europas · Für Grundgesetz und Menschenrechte"
Opvallend is, dat "Democratie" en "Respect voor andersdenkenden" er niet bij staan.

De onderkop van PK luidt dan ook:

"News gegen den Minorstream • Professionell • Prosemantisch • Gegen die Islamophobisierung Europas • Grundgesetz und Menschenrechte für alle"

Tegen de "goedmensen"
Democratie en antidiscriminatie zijn namelijk de preoccupaties van de "Goedmensen" [Gutmenschen****), zie noten], waar de PI-gemeenschap een broertje aan dood heeft. Goedmensen zijn eigenlijk allemaal "dhimmis", lieden die verkiezen om als ondergeschikten onder een islamitische dictatuur te leven. Al dergelijke samenzweringsfantasieën worden opgepept, door de "interaktiviteit" met de officiële artikelen en die tussen de grote groep vaste commentatoren met hun vaste riedels. In Amerika heet zoiets een "community" (bij voorbeeld de "secret services community"). Op zich is er niets mis met communities, netwerken en onderlinge steungroepen. Bij PI is het al snel verworden tot iets wat erg veel op een sekte lijkt.

(De enorme aantallen bezoekers die PI claimt)

Er bestaat dan ook helaas werkelijk een soort PI-"community" van flinke omvang. Dat zijn de mensen die onder elk artikel, meterslange commentaarpaginas vullen die onder pseudoniemen als "karlmartell", "Alemanne", "klandestina", "Freespeech", "Sarkasmusteufel", "Dummer deutscher Michel", "Stolzerdeutscher", "Siegreicher Kreuzritter", "Beowulf", "Aufgewachter", "Wotan" en "LeKarcher". Het zijn een soort fora, waar de honderden deelnemers, veilig achter hun pseudo, tegen elkaar opbieden in krachtige taal.

Het gedicht
Het volgende gedicht staat sinds gisteravond als commentaar bij een stuk in Politically Incorrect. De blogmoderatoren onder leiding van Stephan Herre hebben het nog niet nodig gevonden om er bezwaar tegen te maken. De auteur, wiens naam en email bij de PI-redaktie bekend moeten zijn, noemt zich: "Islam -betekent:-doden". Politisch Korrekt publiceert het, en Dietmar Näher, die overigens echt niet op zijn mondje gevallen is, zakt de broek er bij af:

#45 islam-heisst-toeten
(13. Feb 2008 21:03)
# islam-betekent-doden

nen türken holte ich einst mir ins haus,
'n turk haalde ik me eens in huis
schon warf er meinen kühlschrank hinaus.
meteen gooide hij mijn koelkast eruit.

der sei nicht rein, gefüllt sei er,
die was niet schoon, want gevuld,

mit fleisch vom schwein,
met vlees van 't zwijn,

verletzt hätt ich ihn, das mache ihn krank,
gekwetst had ik hem, hij was er ziek van,

er ekele sich, vor diesem gestank,
hij vond die stank afschuwelijk,

er wollte asyl, er hatte nicht viel,
hij wilde asyl, hij bezat niet veel,

nur einen koffer der marke persil,
slechts een koffer van het merk persil*),

arbeiten wollt er, im garten und haus
werk wilde hij doen, in tuin en huis

für kost und logie, da wirft dieser arsch
voor kost en inwoning, en toen gooide de rotzak

meinen fernseher hinaus.
ook nog mijn TV eruit.

beleidigt sagt er, ich sei ein rassist,
beledigd, zegt hij, dat ik ben een racist,

des nachbaren hund an die sträucher pi..t
wiens buurman's hond tegen de struiken pi..t

ich sollte ihn töten, das widerlich vieh,
ik zou dat akelige beest moeten doden,

er sei tief verletzt,
hij was diep gekwetst,
ich verstand nur noch pi.
dat ik nog slechts naar PI**) luister.

ich schaute nen film, aus uralten zeiten,
ik bekeek een film uit oeroude tijden,

als perser und griechen sich mal wieder streiten,
toen perzen en grieken weer eens oorlog voerden,

da kippt in den beamer er wasser hinein,
en daar giet hij water in de beamer,

das sei ganz mieses film, rassismus in pur,
dat is immers een rotfilm, puur racisme,

und sowieso, ich beleidigte ihn nur.
en trouwens, ik deed niets anders dan hem beledigen.

sei ich aber moslem, ganz so wie er,
maar als ik moslim zou zijn, zoals hij,

dann hätt ich es leichter und ganz viele weiber,
dan zou ik het beter hebben en heel veel vrouwen bezitten

die könnte ich f.cken, fast rund um die uhren,
die kon ik dan n..ken, bijna het klokje rond,

mein frau und mein tochter, das seien nur huren,
mijn vrouw en mijn dochter, dat zijn slechts hoeren,

verhüllt sollten sie über die straßen nur gehn,
ze zouden alleen gesluierd over straat mogen lopen,

beleidigt sei er, ich muß das verstehn,
dat beledigt hem, dat moet ik toch begrijpen,

da reichte es mir, wollt los werden ihn,
toen had ik het wel gehad, wilde van hem afkomen,

da nimmt dieser typ nen eimer benzin
en dan neemt dat type een emmer benzine,

er zündet sich an und schreit gellend hell,
steekt zichzelf in brand ***) en schreeuwt om het hardst,

schon waren die sanis, und presse zur stell
en meteen waren de ambulances en de pers ter plekke,

sie konnten ihn retten, den armselgen tropf,
ze konden hem redden, het zielige mannetje,

dafür nam man mich … vom staat her beim schopf,
en tegelijk pakte men mij ... van staatswege op

ein nazi sei ich, ein dreckiges schwein,
een nazi was ik, een vies varken,

in den knast sollte ich, wie konnte das sein,
de nor moest ik in, hoe is het mogelijk?

mein haus ist kaputt, der garten und mehr,
mijn huis is kapot, net als de tuin en de rest,

mein tochter hat angst, um mam und auch paps,
mijn dochter is bang vanwege paps en mams,

ich will nur noch weg, hoffentlich klappts,
ik wil alleen nog maar weg, hopelijk lukt dat,

weg nur von hier, dem land der idioten,
weg van hier, van dit idiotenland,

regiert von den türken, gestützt von den roten.
geregeerd door de turken, met steun van de roden.

meine heimat ist bald ein riesiges land,
mijn vaderland zal straks een reusachtig land zijn,

dvon vielen gehasst, usa wirds genannt,
dat door velen wordt gehaat, en dat usa wordt genoemd,

ich fühle mich wohl, bin jetzt wieder frei
ik voel er me best, nu ben ik weer vrij

genug von dieser gutmenschelei,
verlost van al die "goedmenserij" ****)

nie wieder, sag ich, werd ich mir das geben,
nooit weer, zeg ik, zal zoiets me weer gebeuren,

freiheit und recht, das höchste im leben,
vrijheid en recht, het hoogste van het leven,

verarscht hat man mich, belogen, betrogen,
men heeft me de goot in getrapt, belogen en bedrogen,

ein nazi sei ich, dann wirds wohl so sein.
ben ik een Nazi? OK, dan moet het maar.

als dank für mein herz, trat man auf mich ein.
als dank voor mijn goedheid, kreeg ik een trap na.

der tag ist nicht fern, da wird man mich rufen,
de dag is niet ver, dat men een beroep op me zal doen,

über den teich, der niemals uns trennt,
van de andere kant van de grote vijver, die ons nooit scheidt,

wenn deutschland, europa, die welt wieder brennt,
als Duitsland, Europa en de wereld weer branden,

dann werde ich da sein, für freiheit und recht,
dan geef ik present, voor vrijheid en recht,

mit stahlhelm und stiefel, gewehr und granat,
met staalhelm*****) en laarzen, geweer en granaat,

gegen grüne und rote und türkische saat.
tegen Groenen en Roden en Turks zaad.
Het dichtwerk is ook daarom interessant, omdat het vele elementen van de PI-schizofrenie bij elkaar brengt.
De samenzweringsgedachte: De Turk komt onder valse voorwendsels bij de Duitser wonen.
De neiging tot zelfmoordterrorisme die moslims eigen zou zijn.
De blanke onschuld van de dichtende Duitser en zijn familie.
Oproepen van sexuele angst (voor potentie, veelwijverij).
De Sehnsucht naar het Beloofde land Amerika en de idealisering daarvan.
Het teruggrijpen op oude nazistische beelden: de staalhelm, de laarzen, de angst voor indringers, zoals Hitler die in Mein Kampf jegens de Joden ontwikkelde, enz.
Het onschuldig bestraft worden door verraders uit eigen land (de Dolchstoss-Legende).
De droom van binnenkort geroepen te worden om het oude vaderland te komen redden (wat tegelijk de voorgenomen "Fahnenflucht" van de dichter moet rechtvaardigen). "Duitsland strijdt op alle fronten voor Europa", wilde de Nazi-propaganda gezegd hebben in 1942/43.
"Ik ben intussen wel wat gewend. Maar dit heeft zelfs mij voor korte tijd met stomheid geslagen", commentarieert Dietmar Näher in PK.
Gelukkig dat een meerderheid van de huidige Duitsers er net zo over denkt als hij. Wat gebleken is bij de recente deelstaatverkiezingen in Hessen, waar de hetze tegen immigranten van premier Koch door de kiezers gevoelig is afgestraft.

Noten:

*) "persil": "Persilschein" is de populaire benaming van het papier waarin na 1945 aan individuele Duitsers werd bevestigd, dat ze "gedenazificeerd" waren. In het bezette Duitsland hadden ze dat nodig om toegang tot bepaalde beroepen (terug) te krijgen en voor het uitoefenen van andere burgerrechten. Bij de verlening daarvan kwam veel misbruik en corruptie te pas. Hier wordt van de Turk gezegd, dat hij zo een "Persil-Schein" meebracht, wat de suggestie wekt, dat hij onder valse voorwendsels en onder het verbergen van zijn ware opvattingen en bedoelingen, zich toegang tot het Duitse huis zou hebben verschaft.

**) PI: "Politically Incorrect", de website van Herre & Co.

***) "steekt zichzelf in brand": Onlangs kwamen bij een (aangestoken) brand in een woonhuiscomplex in Ludwigshafen meerdere Turken om. Na de neonazistische brand-aanslagen op asylzoekerscentra die in de negentiger jaren plaatsvonden, kon niet worden uitgesloten, dat het hierbij ook om een dergelijke racistische moordaanslag zou zijn gegaan. Voorzover ik nu kan nagaan, is de meest waarschijnlijke aanleiding een afrekening binnen het Maffia- en n'Drangheta-milieu (er verbleven ook Italianen in het woongebouw). (Der Spiegel, 14.2.08). Hier suggereert de auteur van het gedicht, dat één van de Turkse bewoners de brand zou hebben aangestoken, om de schuld op types als de dichter en zijn kameraden te kunnen werpen.

****) "goedmenserij": Goedmensen zijn in het jargon van de islamophoben lieden zoals ik. Mensen, kortom die waarschuwen tegen de hetzerij en niet bij voorbaat aannemen, dat er samenzweringen steken achter incidenten met immigranten.

*****) "Stahlhelm": is niet alleen de op zich neutrale benaming van een stalen helm, in zwang gekomen tijdens de Eerste Wereldoorlog, maar ook de naam van een uiterst revanchistische beweging in de twintiger jaren, bestaande uit oudstrijders, die naar het fascisme neigden.

Hirsi Ali moet Française worden!

2008-02-11T23:46:00.001+01:00
Ik wist het wel: Hirsi Ali zou niet rustig bij de Neocons in Washington blijven. Dat kon niet goed gaan.
Nu is het zo ver. Ajaan wil Française worden. (NRC, Nederland)

Vergeten zijn de wegwerpende uitlatingen over de onvermijdelijke "collapse" van Europa in het algemeen, en van de Fransen in het bijzonder. Nu moet een nieuw tijdperk van Ajaneritis aanbreken. Waar kan dat het best gebeuren? Wel - laten we de Fransen eens proberen!

Eerst even iets over de voorspelde mislukking van Ajaan in Amerika. De neoconservatieve gastheren van Ajaan in Washington zijn sowieso niet tegen godsdienst. Godsdienst helpt om de mensen te disciplineren, zodat intussen de elite zich met de èchte politiek kan bezighouden. Maar Ajaan wil bewijzen dat Mohammed een grote slechterik is geweest. En dat kunnen de Neoconservatieven niet meemaken. Daarom werd aan Ajaan verboden, om namens haar werkgever, het American Enterprise Institute, haar antigodsdienstige ideeën uit te dragen.

Dat zagen we op 11 juni vorig jaar, toen Ajaan deelnam aan de Pepperdine Conferentie over "the Collapse of Europe". Haar oproep tot een pogrom tegen moskeeën en ander moslim-instellingen in de V.S. en in Europa, was een persoonlijke interventie. En vond geen gehoor in de V.S. Logisch, want de "Pepperdine University" is een fundamentalistische christelijke instelling, die geen godsdienst-bashing duldt.

Pepperdine-inspirator Daniel Pipes liet haar vervolgens vallen. Op het AEI-Institute mocht ze alleen studeren op de terroristische kant van de Islamisten in Mogadishu. Toen die laatsten door Ethiopische hulptroepen waren verdreven en een Darod-clangenoot van haar aan de macht was gebracht, maar het volksverzet doorging, was, denk ik, haar rol bij het AEI uitgespeeld.

Wat kon ze nog bijdragen aan het grote design van de "American Century"? De Darods moeten haar niet. Van de Islamitische volksbeweging in Somalië begrijpt ze niets. Het AEI wil haar ook geen 24/7 bescherming geven ("Niemand in Washington krijgt zoiets", zei haar chef, "We doen dat zelf, met onze eigen persoonlijke wapens.").

(Wat ik zo waardeer in Ajaan: Ze laat zich niet voor het jarretje spannen van zo iemand als Ulfkotte - hier in de kop an "Akte Islam")

Tijd om naar een nieuw podium uit te zien. Ian Buruma was in de zomer van 2006 al met haar in Parijs en tekende haar enthousiasme op, voor de (formeel) strikt laïcistische Franse politieke cultuur. "De Verenigde Staten te christelijk? Dan maar naar Sarkozy!", moet ze hebben gedacht. Alleen: Sarkozy is nu juist bezig, om bij het Vaticaan in het gevlei te komen. "Geen beschaving zonder godsdienst!", zei hij in december in de Kerk der Lateranen in Rome. Arme Ajaan: Juist even te laat!

Gelukkig is daar dan nog de verslagen presidentscandidate Ségolène Royal. Geen fanatieke anti-godsdienstige, maar graag bereid om Sarkozy vast wat in de wielen te rijden met het oog op 2012. En natuurlijk BH-L, Bernard-Henri Lévy, altijd klaar voor een pipolisatorisch incident.
(Hier zijn ze allen tesaâm (9/2/08): Ajaan, BHL en Ségolène. Zullen de Fransen beter weten om te gaan met het fenomeen Hirsi Ali dan de Hollanders en de Amerikanen?)

Ik ben ook een bewonderaar van de Franse achttiende eeuw. Hadden we op dit moment maar een Voltaire. Hij zou brandhout maken van Ajaan! En as van Bernard-Henri. Maar goed, dank zij volksopvoeders als bij voorbeeld de Italiaanse immigrant(!)-premier-ministre Léon Gambetta uit de late negentiende eeuw, zijn godsdienst en staat strikt gescheiden in Frankrijk. "Citoyenneté" heeft alles te maken met engagement met de Franse Nation en zijn "État" en niets met de godsdienst die men aanhangt. Per definitie, is diegene, die staatsfuncties vervult, gehouden om de godsdienst met rust te laten.

Daarom ben ik er erg vóór, dat Ajaan Française wordt. Ze zou dan kunnen leren, dat staat en godsdienst gescheiden zijn, en dat de staat het recht niet heeft, om de nieren van zijn onderdanen te proeven op hun al dan niet bestaande geloof. Dat is een gezond beginsel. Eigenlijk één van de beste zaken die de Verlichting heeft voortgebracht.

(In Frankrijk: Geen provocaties à la Wilders meer! De Franse politieke klasse onthoudt zich van dergelijke sneers. Ajaan zal moeten kiezen tussen vrijheid van spreken en beledigen als een vrijzwevende intellectueel, of voor een rol in de politiek, maar dan sereen...)

Ajaan moet dan kiezen: Òf ze vestigt zich als filosofe in het Vijfde arrondissement van Parijs en zet haar jacht op de duisterlingen voort, òf ze engageert zich in de Franse politiek en respecteert de godsdienstige opvattingen van de Europese burgers. Een tussenweg is er niet.

Benieuwd, of ze die keuze maakt. In elk geval: Het is een droeve nederlaag voor de neoconservatieven van de VS, en in het bijzonder voor hun bewonderaars hier ter plekke, zoals Politically Incorrect in Duitsland en de aanhangers van Ajaan's website in Nederland. Het Beloofde Land heeft weer verstek laten gaan. En inderdaad, met Obama zou Ajaan weinig kunnen aanvangen...

De ratten verlaten het zinkende (neoconservatieve) schip, zou je kunnen zeggen.

Welkom terug in Europa, Ajaan! Ik wens je niets dan goeds. Je bent heel wat moediger dan je vrienden uit de Nederlandse VVD, die je lieten vallen, toen het erop aan kwam. Ik sta samen met mijn Nederlandse (linkse!) vrienden, pal voor je veiligheid en vind dat de sponsors van de VVD, die zozeer van je heeft geprofiteerd, daarvoor moeten opkomen. Maar bij gebrek daaraan, doen wij het wel.

Word een goede Franse staatsburger en wijd je aan de dienst aan je land, in plaats van jacht op moslims te maken. Ik beloof, je, ik kom eens langs, in Parijs...

Technorati Tags: Ajaan Hirsi Ali, France, neoconservatives, Ethiopia, Somalia, Darod Clan, Netherlands, Enlightenment, Sarkozy, Ségolène Royam, BHL

Powered by ScribeFire.

Leterme kan Groot-Brussel niet beschermen tegen vliegtuiglawaai, maar wèl bepalen welke taal ze met hun burgemeester dienen te spreken

2008-02-10T21:29:00.001+01:00

En we hadden onze post nog niet gepost, of ....
daar komt bevestiging uit onverdachte bron.

"Daar moeien we ons niet mee"

We zeiden:
"Leterme is langs slinkse en boosaardige wegen verantwoordelijk gemaakt voor het dossier van het vliegtuiglawaai rond Zaventem. [...] Oplossing van Leterme? Eén keer raden: Staken! Ik garandeer u, dat u voor 23 maart niets meer van Leterme op dit punt zult vernemen."
Wat is het geval (De Morgen, 9 februari)?

ZAVENTEM l De omwonenden van de luchthaven zijn boos op Brussels Airport omdat die zonder enig overleg heeft beslist om een nieuwe terminal voor lagekostenmaatschappijen te bouwen op Zaventem. Ze vrezen bijkomende geluidsoverlast. 'Deze beslissing is totaal onverantwoord. Het is onbegrijpelijk dat men niet inziet dat de ligging van Zaventem, zo dicht bij Brussel, geen uitbreiding toelaat.' [...]
Boze bewoners van Groot-Brussel aan het woord. Ze hebben gelijk: Het dossier speelt al jaren en gewesten, noch arrondissementen konden iets zinnigs erover beslissen. Daarom bepaalde het Hof van Cassatie onlangs, dat het een federale bevoegdheid is.

Wat doet de federaal minister, verantwoordelijk voor Mobiliteit, Yves Leterme? Dezelfde Leterme, die in januari definitief verantwoordelijk is gesteld voor het ingewikkelde dossier?
Is hij minister voor àlle Belgen, dus ook die Franstalig zijn en in Brussel of de rand daarvan wonen?
Is hij even bezorgd over de taal die ze met hun overheden spreken, als over hun nachtrust?
Is hij even bezorgd over de vraag of hun kinderen wel naar Vlaamse scholen gaan, als over hun gezondheid?
Hij zou het graag aan de onderneming "Brussels Airport" overlaten, waarvan de Belgische Staat voor meer dan 50% eigenaar is. Maar:
Brussels Airport weigert in discussie te gaan met de omwonenden en wijst de vrees voor bijkomende geluidsoverlast van de hand. "De lowcostmaatschappijen vliegen met de modernste toestellen. Die zijn geluidsarm."
(Didier Reynders en Yves Leterme: Samen met de voeten van Brussel spelen?)
De mening van BA is uiteraard die van zijn meerderheidsaandeelhouder, vertegenwoordigd door Financiënminister, Didier Reynders. Die krijgt het nog moeilijk met zijn FDF-partner, die hartkloppingen krijgt bij het Vlaams lawaai, dat, ten koste van "Brussel-Zuid" (Charleroi), waar de goedkope maatschappijen nu zitten, over haar trouwste kiezers gaat losbarsten.

En zo krijgen we ook een klein, o zo onbelangrijk, maar tekenend, kijkje, op hoe de CD&V van Leterme denkt, via het laissez-faire principe van de blauwe liberale vrienden, een basis voor de "grote" staatshervorming klaar te stomen. Namelijk, over de ruggen van, met name de Brusselaars, heen:
Ook minister van Mobiliteit Yves Leterme (CD&V) weigert elk commentaar. "De beslissing om lowcostmaatschappijen aan te
trekken is een zaak van Brussels Airport. Daar moeien wij ons niet mee", zegt zijn woordvoerder.
Precies, wat we voorspelden: In dit dossier geeft federaal minister Leterme "niet thuis". Verschuilt zich achter woordvoerder met dooddoener.

Want verwijzen naar de zelfstandigheid van BA is natruurlijk onzin: Vriend Reynders gaat er over de meerderheid van de aandelen! Zoals we al zeiden: Alle dossiers die federale regeerkracht vereisen, worden, minstens tot 23 maart, in de doofpot gestopt. Met medewerking van Didier Reynders.

Nothing goes, voordat Leterme de provinciale hobbies van de NVA door de strot van de Belgen heeft geduwd.

Brusselaars en Brusselse rand-bewoners: De (toekomstige?) minister-president van België denkt wèl bevoegd te zijn over de taal die u met uw burgemeester spreekt, maar niet over de hoeveelheid vliegtuiglawaai!? - Hij speelt met uw voeten!

Kan het gekker?

Technorati Tags: Belgium, Brussels, Governance, Yves Leterme, Mobility

Powered by ScribeFire.

België: Stakersregering ziet af van "minimale dienstverlening"

2008-02-10T17:09:00.001+01:00
Stakers op een koopje?
(Didier Reynders en Yves Leterme: Wilde staking, of langzaamaan-aktie?)
Eén van de kernprogrammapunten van de oranjeblauwe regering, die er maar niet wou komen, was de wettelijke verplichting tot "minimale dienstverlening" die bij staking opgelegd zou moeten worden aan de stakers. Nu hebben we een programloze regering, die stiekem en stukje bij beetje dergelijke programmapunten probeert in te voeren.
Ik zou er op zich niet eens zoveel op tegen hebben, om, bij voorbeeld bij de spoorwegen, inderdaad zo een wettelijke verplichting op te leggen. De wilde staking van locomotiefbestuurders, die voor een deel de vakbondsdemonstratie in december tegen de geplande verslechteringen en de prijsverhogingen in Brussel saboteerde, is een voorbeeld van hoe nuttig iets dergelijks zou kunnen zijn.
Nieuw en ongehoord in de politieke geschiedenis: Regering staakt tegen kiezers wegens interne onenigheid!
Maar dan moet zo een verplichting wel gelden voor alle niveaus van overheidsverantwoordelijkheid. Met name voor de regering zelf, die de hoogste verantwoordelijkheid draagt. En juist daar schort het nogal aan, in het huidige federale België. Iedereen staakt daar tegenwoordig tegen iedereen. Zonder ook maar iets wat op minimale dienstverlening lijkt. Een slecht voorbeeld!
De NVA staakt tegen haar kartelgenoot CD&V, om een "vette (regionale) vis" af te dwingen bij Leterme's gemeenschappenakkoord (als dat er komt). De meerderheidspartijen van de Vlamingen staken tegen de Franstaligen, omdat die niet zonder meer het program van de CD&V willen uitvoeren. De Franstaligen staken tegen de Vlamingen, want ze willen helemaal geen staatshervorming. De SP.a staakt tegen de hele regering, want ze is te klein geworden.
Kortom, iedereen staakt tegen iedereen. En, net als bij spoorstakingen, is het eerste slachtoffer: het publiek.
Eigenlijk staakt dus een groot deel van de politieke klasse van het land tegen de eigen kiezers. Pruilende kinderen. "Jullie hebben verkeerd gekozen!"
Het oneindige geduld der Belgen
Belgen (Vlamingen zowel als Walen, geen onderscheid) zijn ongelooflijk geduldig met hun verkozenen. Er valt nauwelijks een protest te horen. De stakende ministers hebben het goed getroffen met hun achterban!
De stakingshouding sijpelt verder naar onderen door. Het parlement wordt bevolkt door goedbetaalde afgevaardigden, die niets beters weten te doen dan klagen, dat ze er voor piet snot bij zitten. Die zou je dus kunnen beschouwen als zogenaamde werkwilligen, die van de staking profiteren, door zich onbevoegd te verklaren. Maar sinds wanneer is een parlement afhankelijk van wat de regering voorstelt? Initiatiefrecht, budgetrecht, wetgeving - het zijn allemaal bevoegdheden die het parlement zelfstandig kan uitvoeren, zonder dat de regering daartoe een voorzet geeft.
Maar, op enkele uitzonderingen na, doet niemand wat. CD&V afgevaardigde Van der Leyen (Volvo) is al opgestapt. De man kreeg niets te doen. Schaapachtig wordt geaccepteerd, dat de onderhandelingen over de staatshervorming (en de economische politiek op middellange termijn, Reynders) zelfs niet in de halve openbaarheid van de Octopus-Groep worden afgewikkeld, maar in duistere 1-2 tjes in achterkamertjes, met ik weet niet welke gemaskerde machthebbers uit politiek en bedrijfsleven.
De Crem en Michel leven zich uit
De enigen die er lol in hebben zijn de ministers De Crem (Oorlog) en Michel (Ontwikkelingssamenwerking). Alletwee nieuw, jong en ambitieus. Michel Junior buitelt enthousiast in het rond tussen Congolese dorpsbewoners. Kuifje redivivus. Pieter de Crem dacht even er tussendoor de Belgische buitenlandse politiek in atlantische zin te herzien, door 4 F16s naar het Zuiden van Afghanistan te sturen (Kandahar), maar moest gisteren in de parlementaire commissie toegeven, dat deze vliegtuigen niet de Nederlanders in Uruzgan zullen ondersteunen als die weer eens burgers bombarderen. Voor de Talibans is het dus zaak, om zich snel van hun partijkaarten te ontdoen, als de Belgische F16s eraan komen.
De ministers laten moeilijke dossiers liggen en doen waar ze zin in hebben
Leterme is langs slinkse en boosaardige wegen verantwoordelijk gemaakt voor het dossier van het vliegtuiglawaai rond Zaventem. Wat de man ook gaat voorstellen, het zal nooit aanvaardbaar zijn voor het Brusselse gewest en de Franstaligen in de gemeenten daaromheen. Oplossing van Leterme? Eén keer raden: Staken! Ik garandeer u, dat u voor 23 maart niets meer van Leterme op dit punt zult vernemen.
Triomf van het provincialisme
De provincie, het provinciale denken, heeft op alle linies gezegevierd. Steve Stevaert (de Morgen, vorige week), kon zelfs vaststellen, dat het voor "Limburgers onverdraaglijjk" aan het worden is, hoezeer de Brusselse politiek wordt gedomineerd door provincialen.
Ik ben niet zo gauw geneigd, om de Limburger te volgen in zijn kort-door-de-bocht redeneringen. Maar als ere-provinciaal Steve het vanuit zijn Euregio zo ziet, dan moet er toch wel iets van waar zijn...
Brussel
Voor de stad en het gewest Brussel is dit alles nog onverdraaglijker. Er schjnen drie "luiken" te zijn in de gemeenschapsonderhandelingen. Eén daarvan is "Brussel". Piqué is een uurtje gehoord door het stakerskoppel Reynders-Leterme, toen bedankt en weer naar huis gestuurd. De anderhalf miljoen inwoners va groot-Brussel weten van niets. De bevoegdheden die geregionaliseerd zouden moeten worden, zijn voornamelijk persoonsgebonden-, dus gemeenschaps-bevoegdheden. Wat betekent, dat er nog meer onderdelen van het dagelijks leven van elke Brusselse inwoner geregeld zouden moeten worden in de ondoorzichtige circuits van coördinerende intergemeenschappelijke instanties (pensioenen, uitkeringen, enz.), daar immers Brussel geen eigen (meertalige) gemeenschap is.
Eigenlijk is het erger dan een klassieke staking: het is een bedrijfsbezetting!
De provincialen (Leterme met het oog op de NVA van Dewever en Reynders met het oog op het behoud van de grootste fractie in Wallonië) bezetten de regeringsposten, met uitsluitend het oog op winst (of vermijden van verlies) in hun provincies. En Verhofstadt weet niets beters te doen, dan in de wereld klanten te gaan werven voor de nog niet eens ingevoerde "notionele rente", die van België een soort offshore-land moet gaan maken, waarbij de bevolking evenveel gaat profiteren als de burgers van Saoudi-Arabie van de olie-inkomsten. (Buitenlandse investeerders krijgen grote belastingkortingen, te betalen door de gewone Belgische belastingbetaler, HR).
Ongedisciplineerde bedrijfsbezetting
Realisme zou vereisen dat er snel nieuwe federale verliezingen komen. Het nieuwe surrealisme van de geheime Octopus-achterkamers mijdt nieuwe verkiezingen als de pest.
Belgen van Midden, Noord en Zuid: Ze spelen met uw voeten!

Technorati Tags: Belgium, Governance, Leterme

Powered by ScribeFire.

Aanzetten tot racisme: Ulfkotte-vriend Debie (Vlaams Belang) de cel in en 5 jaar lang uit burgerrechten ontzet

2008-02-01T16:34:00.000+01:00

Het Vlaamstalige dagblad De Morgen uit Brussel meldt het vandaag op de voorpagina:(Ex-politiecommissaris Bart Debie, nu Vlaams-Belang topman, veroordeeld wegens, onder meer, "aanzetten tot racisme")

Eén jaar effectief voor ex-commissaris Debie (VB)
Het hof van beroep in Antwerpen heeft gewezen Antwerps politiecommissaris en huidig Vlaams Belang-gemeenteraadslid Bart Debie (33) donderdag veroordeeld tot vier jaar cel, waarvan een jaar effectief, en een boete van 1.250 euro. De man werd ook voor vijf jaar uit de rechten ontzet.
Dat betekent dat Debie, 'veiligheidsexpert' bij het Vlaams Belang, tevens VB-fractiesecretaris in het Vlaams Parlement, geen openbaar ambt mag bekleden en dat hij ook niet verkozen kan worden, wat zijn politieke carrière in het gedrang brengt. Debie kondigde meteen aan dat hij naar Cassatie stapt.
Een zwarte dag voor alle buitenlandse "vrienden" die Bart Debie in zijn functie van internationaal makelaar voor het Vlaams Belang in het afgelopen jaar heeft gemaakt. We denken daarbij aan het gezelschap vooraanstaande anti-Islam agitatoren uit de hele wereld, dat hij eind october 2007 in de Brusselse ruimten van het Vlaams Belang in het Europese- en het Vlaamse Parlement bijeen wist te brengen. Naast de uitvindster van de term "Eurabia", Mevrouw Bat Yeor (Groot-Brittannië) en haar echtgenoot die bij de VN in Genève werkt, ontwaarden we daar ook de van de Nederlandse TV overbekende Islamdeskundige, de arabist Hans Jansen (universiteit van Utrecht).

Op deze oude vriend van ons komen we nog terug. Hij was niet zo voorzichtig geweest als sommige andere deelnemers, die bedongen, dat hun identiteit niet bekend werd gemaakt. Het vele (naar verluidt: Amerikaanse) geld dat het bonte gezelschap naar Brussel lokte, deed de meeste deelnemers de ogen sluiten voor het feit, dat de gastheer een wegens racisme veroordeelde partij was. Deze laatste, op haar beurt, aarzelde niet om het gebeuren uit te buiten als een soort internationale erkenning voor haar organisatie, die sinds lang door alle overige Belgische partijen achter een "cordon sanitaire" wordt gehouden.

Ulfkotte
De Duitser Udo Ulfkotte kwam, hoewel naar eigen zeggen uitgenodigd, helemaal niet naar Brussel in oktober. In zijn "Akte-Islam" Blog foeterde hij tegen het rechtsextreme karakter van het Vlaams Belang en de invloed van de C.I.A. op de bijeenkomst.
Enkele weken eerder was dat wel anders geweest. Hoewel hij als collega-"veiligheidsexpert" uiteraard op de hoogte moet zijn geweest van de ideologie van het Vlaams Belang en de racistische achtergronden ervan, liet hij zich in de watten leggen door de toen reeds in eerste instantie veroordeelde Bart Debie bij zijn vergeefse beroep bij de Belgische Raad van State tegen het verbod op de voorgenomen 11-september manifestatie van SIOE/Pax Europa in Brussel.
Dr. Udo Ulfkotte uit Duitsland, zoals afgebeeld op de blog van Bart Debie (kruis toegevoegd door Debie), nadat Ulfkotte de 11-september manifestatie in Brussel had afgeblazen, wegens het "rechtextremisme" van het Vlaams Belang, doch niet wegens diens racisme...
Ulfkotte gaf in eerste instantie hoog op van zijn advocaat Hugo Coveliers, daarbij vergetend te vermelden, dat deze sinds 10 juni 2007 ook senator voor het Vlaams Belang is.

De Vlaamse TV vertoonde een vermakelijke reportage ("Ulfkotte loopt een blauwtje bij de Belgische Raad van State" in deze blog. Zie ook Youtube hierboven) over de vergeefse actie van Debie, Ulfkotte en Coveliers. De heren stappen welgemoed en eensgezind naar het Raadsgebouw en komen er even later beteuterd weer uit. Want Coveliers kreeg bij de Raad van State geen voet aan de grond.Het Vlaams Belang speelt met Udo's voeten
Wij vermoedden toen al, dat hier van opzet sprake was. Het VB had geen belang bij een tocht door Belgische federale instituties, integendeel. Zoiets is strijdig met alles wat het VB beoogt. Het kan immers niet, dat Vlaams sepratisme haar toevlucht zoeken moet bij de belgische federale staat! Hoe kun je zo een paradox aan de (slinkende) achterban uitleggen?

Met opzet werd dus een taalconflict geprovoceerd. Het beroep tegen het Brusselse verbod werd bij de Nederlandstalige Kamer ingediend, hoewel Coveliers heel goed weet, dat die zich terzake onbevoegd zou moeten verklaren. Wat ook gebeurde. Zodoende was het Europese anti-Eurabia-initiatief handig omgebouwd tot een taalconflict met het VB in de slachtofferrol. En, dat was meteen een excuus, om parallel aan de SIOE-demonstratie, waarin de vlaggen en leuzen van het VB niet welkom waren, een eigen Vlaamse actie op het Schumann-plein, 300 meter verwijderd van de Europese manifestatie, te organiseren. (Zie de Ulfkotte-posten in mijn blogs).

Ulfkotte ontdekt opeens, dat het VB "rechtsextreem" is, maar zwijgt over diens racisme
Pas toen Ulfkotte, enkele dagen voor 11 september, ontdekte, hoezeer hij door de sluwe Dewinter en diens hulpje Debie bij de neus was genomen, verklaarde hij haastig, van de Brusselse 11-september-manifestatie af te zien. Argument: Het VB was te "rechts-extreem" (dus niet "te racistisch", HR). De internationale veiligheidsexpert, zelfverklaarde vriend en toeverlaat van zowat elke geheime dienst, erkende "zich te hebben vergist". Hij was immers maar een naieve wetenschapper, leraar veiligheidsbeleid aan een Lüneburger Academie. En ook, naar bleek, hadden zijn ouders zich voor 1945 wel eens "vergist". Reden, waarom men blijkbaar ook aan Udo Ulfkotte stante pede diens "vergissing" ten aanzien van het VB (en Debie) maar moest vergeven. (De ratio daarachter ontgaat me: Ik zou eerder denken, dat een gewaarschuwd mens voor twee geldt...)

Het Debie-vonnis: "Aanzetten tot" racisme is ook racisme
In verband met Udo Ulfkotte is vooral van belang, dat het Hof van Beroep Debie ook veroordeeld heeft wegens "aanzetten tot racisme". Daarom viel het vonnis van het Hof dan ook aanmerkelijk zwaarder uit dan dat van de Rechtbank, waartegen Debie samen met zijn advocaat Coveliers (ja, dezelfde!) in beroep was gegaan. De rechtbank had dit feit niet beschouwd als bewezen verklaard.Aanzetten tot racisme: Bewerkte foto uit Ulfkotte's blog Akte Islam (November 2007), die moet aangeven dat Turken onverbeterlijke sadisten zijn die ruzies beslechten met kettingzagen......en het origineel van dezelfde foto, ontleend aan een website die Halloween-parafernalia verkoopt.

Stiekeme rassenstokers worden ook strafbaar
Er is een evolutie gaande in de Europese rechtspraktijk, waarbij ook het "aanzetten tot" racisme, zelfs als dat gebeurt onder ontkenning dat men "racist" is, toch ook als racisme beschouwd en dientengevolge bestraffenswaardig wordt. Dat is eigenlijk niet meer dan logisch en geheel in overeenstemming met datgene wat de respectieve wetgevers bedoeld hebben met wetgeving ten aanzien van discriminatie en haatzaaien. Ulfkotte en consorten ontkennen dat ze "racist" zijn. Ze strijden "slechts" met alle geweld tegen een "cultuur". Ulfkotte gaat zelfs zo ver (in tegenstelling tot b.v. Hirsi Ali en Mark Steyn), te verklaren, dat hij niet de Islam als godsdienst discrimineert, maar uitsluitend bezorgd zou zijn over de "demografie": Er komen te veel mensen "met een islamitische cultuur" in Europa. - Alsof het halal slachten bij Moslims moet worden bestreden, maar bij Joden niet, omdat er maar zo weinig van over zijn... (Ulfkotte heeft dat werkelijk gezegd - zie mijn post [EN] in A Legal Alien in New York).

Het Antwerpse Hof heeft nu geoordeeld, dat de combinatie van discriminatie, schriftvervalsing en de hoeveelheid discriminerende uitlatingen van Debie, het feit oplevert van het aanzetten tot racisme bij (politie-)collega's en, gezien de functie van de man als politiecommissaris, ook naar het publiek toe.
Gevolgen voor Ulfkotte's schadevergoedingseis tegen Duitse bloggers die hem van "racisme" betichtten
Dit levert een belangrijk feit op voor de Duitse bloggers die Ulfkotte een "racist" hebben genoemd. Immers, als zij straks (in februari) voor het Frankfurter Gerechtshof moeten verschijnen om zich te verweren tegen de krankzinnig hoge "schadevergoedingen" die Ulfkotte en "Pax Europa" van hen eisen, kunnen zij aantonen, dat Ulfkotte, net als zijn toenmalige kompaan Debie uit Antwerpen, systematisch objectief aanzet tot racisme. Iets wat, gezien Ulfkotte's positie als publieke persoon, auteur, "expert" en journalist hem zwaarder aangerekend dient te worden, dan aan een willekeurige commentator op een blogpost of op een krantenartikel. Het is dus niet onjuist, integendeel, geheel conform de plicht van burgers om wetsovertreding te melden, Ulfkotte's handelen als objectief racistisch te kenmerken, aangezien hij ("klammheimlich", weliswaar) systematisch al dan niet op feiten gestoeld, materiaal aandraagt dat tot racisme en discriminatie van moslim-medeburgers aanzet.

Debie en Ulfkotte zijn geen vrienden meer. Maar het aanzetten tot racisme, waarvoor Debie nu (ook) is veroordeeld, hebben ze gemeen. Ulfkotte heeft zich immers alleen van het "rechts-extreme" van Debie gedistantieerd, niet van diens opvattingen over Moslims.

Kortom: Debie's veroordeling is niet alleen een verdiende slag voor het Vlaams Belang (en Hugo Coveliers), maar ook voor het internationale gezelschap klammheimliche haat-stokers dat zich op enig moment aangetrokken voelde tot de vleespotten van de parlementaire instanties van het VB en tot de Amerikaanse subsidies die Debie wist te verzamelen.

Europese Hoofdstad Brussel in de tang van provinciale politici. Wat Brusselaars zelf zouden kunnen doen.

2008-01-15T03:12:00.000+01:00

Een schijnbaar lokaal probleem (België, Brussel), neemt Europese dimensies aan. Daarom (her)publikatie hier van mijn "manifest" aan mede-Brusselaars, ook gepubliceerd in De Lage landen, HUIBSLOG en bij Medium4you. Franse versie bij Toto Le Psycho, L'Europe Chez Soi en HUIBSLOG (13.1.08).
"Elk nadeel heb z'n voordeel": Nadeel van de Brusselse tweetaligheid is, dat je, als niemand anders dat voor je doet, zelf je stukken moet vertalen. Dat doe ik dus nu.
Het moet. Want ik doe niet mee aan het pasklaar maken van opinies, al naar gelang die in het Frans of in het Nederlands verschijnen. Ik geloof vast, dat mijn bescheiden opinie zowel franstaligen als nederlandstaligen kan aanspreken. Dit is de proef op de som. Er zijn twee dagen voorbijgegaan sinds ik m'n franstalige noodkreet, die hier wordt vertaald, openbaar maakte. Er zijn reacties, ook via medium4you, en er zijn nieuwe Nederlandstalige aanknopingspunten, die ik in dit stuk zal verwerken. Dat is een voordeel. Een voordeel van het nadeel, dat je minstens twee keer spreken moet, zou je kunnen zeggen.

Het begon allemaal op een Brusselse dag, een dag als elke andere. Een schijnregering gevormd, iedereen gerustgesteld, maar mijn stad nog verder gemarginaliseerd. In october nog, had ik m'n franstalige lezers opgeroepen, om niet bang te zijn: De Belgen redden zich wel zelf, op onnavolgbaar surrealistische wijze. Maar ik begon te twijfelen aan mijn eigen geruststellende woorden. De twee grote gewesten/taalgemeenschappen komen er misschien wel samen, over onze hoofden heen, uit, dat is waar. Maar België is meer, veel meer, dan Namen en het Martelaarsplein.

Daar is met name het fenomeen Brussel: Internationale stad, economie geglobaliseerd, levend bij practische tolerantie van anderstaligheid, van de ontmoeting van culturen, terend op het cosmopolitisme van haar grote bourgeoisie, die unieke stad, die al lang het onbetwiste economische, sociale en culturele keurmerk is van België, ja, ook meer en meer van de Europese Unie - wat moet er van haar worden, als provinciale politici over haar hoofd heen surrealistische compromissen gaan sluiten?

Neem me niet kwalijk, gulle Belgische gastheren en -vrouwen, dat ik het woord neem. Ik denk echt niet dat u er zelf niet uit kan komen. In 2008 zal uw nieuwste surrealistische oplossing van de communautaire vraagstukken, vriend en vijand verbazen, daar ben ik zeker van.
Ik deel evenwel met mijn Brusselse stadgenoten, die me het gemeentelijk stemrecht hebben toegekend in mijn kwaliteit van EU-burger, een groeiende ongerustheid over wat er van Brussel moet worden, nu er onder de onderhandelaars over de nieuwste staatshervorming, niemand is, die echt voor Brussel gaat, en dan hebben we het over 20% van het nationaal product. Zonder Brussel is België nergens, en dat geldt voor beide grote gemeenschappen, in Noord en in Zuid nog meer.

Brussel is niet vertegenwoordigd aan de onderhandelingstafels die over haar lot beschikken
De twee grote gewesten en gemeenschappen, die respectievelijk territoria en taalgemeenschappen bestrijken, gedragen zich, via degenen die zich als hun federale politieke vertegenwoordigers beschouwen, als twee gehuwden die in scheiding liggen, maar trachten een "leef-arrangement" te arrangeren. Daarbij wordt in de hitte van de discussie voorbijgezien aan de kinderen, de huisdieren, de opinie van de buren en de diverse huishoudboekjes. De stad Brussel, die van beide ouders wellicht het beste uit hun chromosomen verenigt, is een mondig kind. Als het echtscheidingsrecht toepasbaar zou zijn, dan zou ze al lang haar eigen plek hebben aan de onderhandelingstafel.

Maar Brussel is er niet echt bij. En wat misschien nog wel erger is: Als ze erbij was, wat zou ze naar voren brengen? Want Brussel heeft geen project. De Brusselaars zijn op geen enkele manier gemobiliseerd. - Nee, ik vergis me: Er is een indrukwekkend protest geweest, maandenlang, van Brusselaars die de nationale driekleur (zwart-geel-rood) over ramen en balkons hebben gehangen. Een echt, indrukwekkend en beschaafd Belgisch protest. Zoals mijn nieuwe landgenoten, die van Zuid en die van Noord, die weten op te zetten, bouwend op een historie van vreemde overheersing en ervaring met zelfredzaamheid. Edoch, het vlaggenprotest heeft één groot nadeel: 't Verwijst naar een historisch België, een harmonisch België dat nooit bestaan heeft. Je zou het opnieuw kunnen bedenken, maar niet meer kunnen maken. Mooi als symbool, maar geen enthousiasmerend project. En er is nood aan een project, hoe bescheiden ook, voor een land en een stad in het raamwerk van het Eureopa van de 21ste eeuw, niet dat van de negentiende of de twintigste...

Wat er op het spel staat en wat er kan worden uitgespeeld
't Gaat om een stedelijke agglomeratie van 1,2 miljoen inwoners (op de Belgische 10 miljoen), die, zoals gezegd, 20% van het nationale product voortbrengt, internationaal beschouwd wordt als de (toekomstige) hoofdstad van Europa en die nu al "hoofdstad" is van vrijwel alles en niets: de NATO, Vlaanderen, de EU... De economische uitstraling van Brussel domineert zeker in een perimeter van 100 kms, zowel in Noord als in Zuid. maar de invloed van de nieuwe rol van Brussel gaat verder: tot in Luik, Aken, Maastricht, Eindhoven, Luxemburg, Valenciennes, Rijsel, Oostende doet ze zich gevoelen. Daar zou je voorzichtig mee moeten zijn. Misschien een beetje meer luisteren naar de inwoners van de agglomeratie en naar al degenen die er direct (als pendelaars - 360.000!) of indirect (dienstverlening) van afhankelijk zijn?

't Moge zonder veel betoog duidelijk zijn, dat noch de Waalse- noch de Vlaamse regio ooit exclusief eigenaar van Brussel kunnen worden. Ze zijn het nu, een beetje te veel, "gezamenlijk". Een eventuele echte scheiding zal zich dus voltrekken zonder Brussel als hoofdprijs. De gevolgen daarvan worden noch door Wallonië, noch door Vlaanderen, ooit berekend. Maar vraag eens aan echtelieden die in scheiding liggen, om rationeel te zijn?

Rudy Aernoudt
is de bekende tweetalige en hyperactieve filosoof, communicatiedeskundige en econoom, die laatstelijk (in het Frans, komt er een Nederlandse uitgave?) een boek uitgaf met als titel: "Bruxelles, l'enfant mal-aimé de la Belgique" (Brussel, het onbeminde kind van België). Slachtoffer van Leterme's geborneerdheid en weggezonden als hoge Vlaamse ambtenaar en op dit moment ambteloos burger, lanceert de man uitdagingen die me best bevallen. Maar het zijn niet de mijne, noodzakelijkerwijs. Aernoudt gelooft in vrije marktwerking, ook, en dat vind ik discutabel, als het gaat om concurrentie tussen overheden op een kunstmatige markt. Zijn voorstellen voor oplossingen projecteren rationeel-kiezende eenheden, die opereren vanuit winstmaximalisatie binnen een gegeven kader. Zij zouden moeten denken als "klanten", niet als gekozen vertegenwoordigers en beschermers van de belangen van hun kiezers. Dat is fout. En de werkelijkheid van "Intercommunales" bewijst dat.

Maar dat neemt niet weg, dat Aernoudt's boek aan de Belgen waarheden voorhoudt, die ze eigenlijk niet willen horen. Op basis van cijfers en statistieken, toont Aernoudt aan, dat de "overdrachten" van Vlaanderen naar Wallonië binnen de huidige federale staat, waar iedereen zich zo over opwindt, niets voorstellen. 3% van het PIBR (het regionale jaarlijkse regionale product per persoon) gaat op de een of andere manier naar de federale regering of naar Brussel en Wallonië! "Et Alors?", zou je kunnen zeggen. Een hypothetisch onafhankelijk Vlaanderen zou ongeveer hetzelfde extra moeten bijdragen aan de vereveningsfondsen van de Europese Unie ten behoeve van landstreken als Wallonië die zich moeten herstellen van de technologische ommezwaai van de 21ste eeuw...

Tel uit, je winst...

En wat zou dit allemaal betekenen voor Brussel? De personele belastingen in Brussel-19 brengen weinig op, want er zijn veel uitkeringstrekkenden en grote gezinnen. Maar de heffingen op consumptie (BTW) en op ondernemingen, des te meer. Als ooit al die zaken zouden worden geregionaliseerd naar de drie gewesten, dus ook naar Brussel, dan zouden Wallonië en Vlaanderen er bekaaid afkomen. Als we dan ook nog meerekenen, dat de 360.000 pendelaars die dagelijks Brussel binnenstromen om hun salaris te verdienen, niet in hun woonplaatsen, maar in de regio Brussel belast zouden worden, blijft er helemaal niets anders dan armoede over voor de Belgische Gewesten.

Daarom is het naar mijn mening helemaal niet nodig om bescheiden te blijven als Brusselaars. We hoeven echt niet mee te gaan met de oplossingen die Aernoudt, en ook Verhofstadt, voorstellen. Die oplossingen komen erop neer, dat een federale staat gunstige voorwaarden schept voor prestatiecontracten en andere ondoorzichtige dingen tussen gewesten, gemeenschappen en andere prachtige nieuwe configuraties, zoals stedenbanden (stadsgemeenschappen - communautés urbaines).

"Ende gij geleuft dat?"
Dat komt neer op een zandbak-kapitalisme, zoals ik dat maar al te goed ken vanuit mijn praktijk als (her)ontwikkelaar van stedelijke probleemgebieden. Ondoorzichtig, en daarmee ondemocratisch. Vreselijk vatbaar voor regionalisme en erger: combines en zelfs corruptie (denk aan Charleroi!). Een federale autoriteit die dat alles zou moeten reguleren, is afhankelijk van plaatselijk en regionaal gekozenen. De laatsten, zelfs als ze van goeden wille zijn, kunnen zich niet onttrekken aan regionale belangen en die van hun herverkiezing. Dat werkt van geen levensdagen. Het zou een ideaal speelveld worden voor de Van Cau's.

Wil je verkozenen laten handelen als ondernemers? - Onmogelijk en gevaarlijk!
Ik begrijp de mensen die in de ondoorzichtige Belgische chaos, geen andere uitweg zien dan "marktwerking". Aernoudt, die van de Chicago-school is, bejubelt in zijn boek te pas en te onpas die belegen manier van evocatie van de "invisible hand", die voor ons alles gladstrijken zal. Als het om overheden van verschillende niveaus gaat, geloof ik daar voor geen meter in. Als ambtelijk verantwoordelijke voor het Nederlandse wijkontwikkelingsbeleid van grote steden in de tachtiger jaren, heb ik meegemaakt, wat "contracten" tussen overheden (en het bedrijfsleven, zoals ook Aernoudt zich voorstelt) werkelijk betekenen. Gemeenschappelijke objectieven zijn snel vergeten en niet of nauwelijks afdwingbaar, honderden miljoenen verdwijnen in ongetwijfeld nuttige zaken, maart blijven onnaspeurbaar en on-evalueerbaar. Voor dergelijke projecten heb je een sterke staat nodig, zoals in Frankrijk of in Engeland. De Belgische federale staat, zoals die nu is, zal geen enkele controle hebben.

Solidariteit ondergeschikt maken aan gewestelijke hobbies?
Dit alles speelt zich af binnen het kader van een ideologie, die de solidariteit trussen personen op zijn kop zet. De Christendemocratie (niet alleen in België), heeft zich bekeerd tot de idee, dat de "profiteurs van de sociale voorzieningen" de solidariteit ondermijnen. De èchte solidairen zouden diegenen zijn, die weigeren om ongehuwde moeders, drugsverslaafden en veronderstelde werkonwilligen verder te subsidieren. Ze beschermen de welvaart tegen profiteurs. De laatsten moeten zich maar tot het Leger des Heils wenden. De onderstandsbehoeftigen zijn de ondermijners van de solidariteit. Waarom? Juist, omdat ze onderstandsbehoeftig zijn...

Aernoudt positioneert zich duidelijk aan de kant van die verontwaardigde burger. Zijn boek staat vol van excursen daarover. Ik vind, dat het gaat over een vergelijking van appelen en peren: Natuurlijk is het nodig, om misbruik van sociale voorzieningen à la Dutroux te bestrijden. Geen twijfel daarover. Maar sociale voorzieningen, interpersonele solidariteit, zijn nu juist wel datgene wat het Europese project onderscheidt van het Amerikaanse. organisatie van de solidariteit is een uitdaging, maar het is geen onmogelijke. We zijn rijk genoeg, oml iedereen een bestaansminimum te garanderen. Je moet het alleen wel willen.

Een "vermarkting" van de verhoudingen tussen lokale entiteiten lost niets op
Aernoudt citeert met welgevallen Thomas Friedman, een journalist van The New York Times die een boek schreef, getiteld: De Wereld is Plat. Platter analyse van de huidige wereldproblemen is zelden opgeschreven. Alles komt goed, als je de economie maar haar gang laat gaan. Delocalisering, bij voorbeeld van de spraaktechnologie (Lernout & Hauspie), naar India zou goed zijn, zolang het Westen maar de leiding houdt. Het Westen? De CIA, zal je bedoelen! Bij het huidige proces in Gent blijkt, dat L&H door Duitse en Amerikaanse geheime diensten werd ondermijnd. De globale markt is geen voetbalveld, waar een onbevooroordeeld scheidsrechter beslist. 't Is hard knokken, om jezelf te handhaven. Brussel speelt mee in de top liga van de wereld. Gaan provinciale en geborneerde politici als Leterme en [MR] nu de ruimte voor Brussel bepalen? De grootmachten zullen lachend hun dank betuigen voor dat cadeau.

Waarop we niet hoeven te wachten...
De ideale oplossing voor de huidige Belgische problemen zou ongetwijfeld bestaan uit een soort "reinventing government": de schepping van een regering die ook echt werkt, naar beneden, voor de burger, naar boven, naar het Europese vlak en horizontaal, met de landsdelen. Ik denk niet, dat zoiets voor morgen is. Misschien, dat het Europese niveau daaraan iets zou kunnen bijdragen. Ondertekening eisen van het minderheden-verdrag, dat België weigert te ondertekenen vanwege B-H-V. Interveniëren in het schandaal van de niet-benoemde burgemeesters in de Vlaamse Brusselse Rand. Maar het heeft geen zin om te wachten op een positieve interventie vanuit Europa. Naar mijn mening, moeten de Brusselaars beginnen, om het zelf te doen.

Brussel uitbreiden...
In de eerste plaats, zal het daarbij gaan, om de mensen die in de internationale Brusselse gemeenschap leven, te verenigen. Dat zijn niet alleen de inwoners van het huidige Brusselse Hoofdstedelijk Gewest (de 19 gemeenten), maar ook de inwoners van een hele rij gemeenten daaromheen. Het gaat om mensen, die zich sedert eeuwen NIET definieren vanuit de taal die ze thuis spreken, maar die zich deel voelen van een gemeenschap, die grootstedelijk is, los van taal en grond. In de afgelopen jaren is die gemeenschap versterkt (ja, versterkt, niet verzwakt!) door de instroom van tienduizenden anderstalige Europeanen. Het geldt, die te integreren, hen zich in Brussel thuis te laten voelen. Noch Vlaanderen, noch Wallonië, hebben zich ooit op geloofwaardige wijze opgeworpen om die operatie te laten slagen. We moeten dat zelf doen.

Houden we het dus bij Brussel zelf en laten we de gewesten/gemeenschappen van de provincies hun eigen ding doen. Niemand zal bestrijden, dat grote delen van Vlaams- en Waals-Brabant niets anders zijn dan Brusselse voorsteden. Daar wonen mensen die werken in Brussel en hun verdiensten meenemen naar de gemeente waar zij wonen. Maar vanwege het Belgisch-historische compromis, kunnen ze hun burgerrechten maar beperkt uitoefenen. Ze behoren te worden opgenomen in een niet-taalgedefiniëerd Brussels arrangement. De urbanistische en financiële problemen die de opsluiting van Brussel binnen de grenzen van de 19 gemeenten met zich meebrengen, rechtvaardigen een overeenkomst, waarbij degenen die objectief tot Brussel behoren, dat ook werkelijk kunnen zijn. Uitbreiding van het Brusselse Gewest dus, zo niet territoriaal, dan toch via een Gemeenschap, waarover we hieronder te spreken komen.

...door een eigen niet-linguistische Gemeenschap te vormen
De Belgische staatsordening kent Gewesten voor "niet-personnabele" aangelegenheden, zoals ruimtelijke ordening, etc., en Gemeenschappen, gedefinieerd naar taal, voor "personnabele" zaken, zoals uitkeringen en onderwijs. Brussel is een Gewest, maar geen Gemeenschap. Op zich logisch, want Brusselaars spreken niet allemaal thuis dezelfde taal. Als je de cijfers neemt, dan zijn 8.5% van de Brusselaars geheel Nederlandstalig en 36% geheel Franstalig. Geen puur franstalige meerderheid, dus. Meer dan de helft voelt zich tweetalig. Maar daar is geen Gemeenschap voor. Tweetalige partijen en taaltellingen zijn zelfs grondwettelijk verboden!

Afgezien van het feit, dat ik taalgedefiniëerde gemeenschappen onzin vind, kan ik begrijpen, dat met name de Vlaamse landstreken van België zich hebben willen ontworstelen aan de houdgreep van de franstalige bourgeoisie en adel. Voor de stad Brussel is die weg via de taal (talen) niet mogelijk. Brussel's emancipatie verloopt via niet-linguistische lijnen. dat behoort te worden erkend.

Niet: Vragen, maar: Doen!
Moet Brussel daarom aan de Frans- en Nederlands-taligen beleefd vragen, om een eigen statuut te mogen hebben? - Ik denk van niet. Dat heeft weinig zin. Ik denk, dat de enige uitweg is, gewoon zelf een Brusselse veeltalige Gemeenschap te stichten, n'en déplaise le FDF, en die van onderop te laten werken. Weg met de COCOF, weg met de Vlaamse bevoogding via de COCON! Weg met de intergemeenschappelijke coordinatiecommissie tussen de Gemeenschappen voor Brussel, waarvan ik de naam niet kan uitspreken!

Wat is dat voor onzin, dat een muziekconcert voorbehoudenn is aan een taalgemeenschap? Waarom kan ik niet me aansluiten bij hetzelfde ziekenfonds als mijn buren? Mijn gemeenschap, dat zijn de mensen die ik tegenkom in de bistrot om de hoek, de vuilnismannen die mijn zakken komen ophalen, de puur franstalige schepen van civiele zaken, die zo gevoelig het huwelijk van mijn logée sluit. Gemeenschappen, die gaan over het gemeen, het gemeenschappelijke, en niet over wat ons zou kunnen verdelen. Wij Brusselaars hebben weinig of niets met gemeenschappen in het verre Namen of Antwerpen. We hebben wel iets met ze, we willen hen niet kwijt, nee, maar we hebben zo onze eigen manieren om de zaken te regelen. Daarom hebben we een eigen gemeenschap nodig. Met alles erop en eraan: Tweetalig onderwijs gericht op Europa, een cultureel leven dat zich ent op datzelfde Europa, eenvoudige arrangementen met de instellingen voor sociale voorzieningen, enzovoort.

Hoe?
Daarom is naar mijn voorzichtig en bescheiden inzicht, dat toch niet losstaat van m'n Amsterdamse rebelse achtergrond, de meest eenvoudige en humane oplossing deze, dat we in Brussel gewoonweg zelf een "Gemeenschap" oprichten, daarvan de ministers verkiezen en het bijbehorende geld opeisen van de federale Staat. Die gemeenschap, ik zeg het er maar even voor de duidelijkheid in deze nederlandstalige versie bij, zou meer omvatten dan de 19 gemeenten van het Brusselse territoriale gewest: Grote delen van Vlaams- en Waals-Brabant horen erbij.

Maar zo kunnen de grondwettelijk geheiligde territoriale taalgrenzen in stand blijven, doch alleen gelden voor "niet-personnabele" aangelegenheden. Iedereen die zich Europeaan, of Brusselaar voelt, daarentegen, zou moeten kunnen kiezen om te behoren to de derde, hybride "gemeenschap" van België. Dat zal pijn doen bij de verstokte francofielen en evenzeer bij de Vlamingen die via verstikking Brussel willen dwingen om voor hen te kiezen.

Ik denk dat niemand ons kan tegenhouden, als we echt, samen, willen.

Powered by ScribeFire.

Technorati Tags: Brussels, Belgium, Europe, Governance, Language

Ralph Giordano en de verleiding van de collectieve schuld

2008-01-13T23:25:00.000+01:00

De diskussie speelt zich vooral in Duitsland af. Maar ze is te belangwekkend voor Nederland en België, om er hier niet op in te gaan. Een goede aanleiding is het zondagmorgen-stuk van mijn bloggerviend Jochen Hoff uit Berlijn "Warum sich R.G. ruhig mal irren darf".

Na te lezen op: De Lage Landen: Ralph Giordano: Een Shoah-Overlevende weigert Moslims Burgerrechten. En wat daaraan te doen?

Ik kom er ook te spreken over de neiging tot schuldverschuiving, die plotseling alle goede voornemens om geen vooroordelen tegen hele bevolkingsgroepen meer toe te laten, kan doen vergeten:

"In die tijd voerde hij [Giordano, HR] ook actie tegen de buitenlanders- en vluchtelingenhaat (vaak in de voormalige DDR-gebieden), die toen o.a. tot brandstichtingen in asylzoekerscentra geleid hadden (Hoyerswerda, o.a.). Dat was consequent, want ook bij die gebeurtenissen speelde "spijtwraak" een rol. Spijt over collaboratie met nazis en vervolgens met DDR-autoriteiten.

"Schuldverschuiving" - ook in Nederland en België actueel
Daartegen heeft indertijd ook een handtekeningenactie in Nederland plaatsgevonden, van een onmiskenbaar anti-Duits- en "zie je wel, Duitsers zijn onverbeterlijk; geef m'n fiets terug" - karakter. Die had een vals kantje, want het was inderdaad in hoge mate een uiting van verdringing en zelfrechtvaardiging jegens de Duitsers, vergetend, dat de Nederlanders
in hoge mate en lange tijd zelf ook hebben meegedaan aan (het mogelijk maken van) de Shoah.

De "zie-je-wel" briefkaarten-aktie van 1993 onlangs weer ter discussie gesteld door tegenstanders van het "Terpstra-Initiatief", omdat ze een gelijkenis zien tussen die twee. (Ephimenco, zie voorgaand artikel, hier). Het Terpstra-manifest klaagt echter niet een bevolkingsgroep of een land aan, maar mensen zoals Ephimenco, Wilders, Verdonk, Filip de Winter en consorten, die trachten mee te surfen op Islamophobie en vitale angsten. Het doet niet aan "schuld-verschuiving", maar bemoedigt (met succes, zoals ik heb gezien: meer dan 1000 spontane voorstellen op de website), positieve initiatieven voor integratie en tegen simplistische xenophobie. En ja, het zijn inderdaad ongeveer dezelfde "goedmensen" (in Duitsland spreken de anti-moslim-blogs over antiracisten als "Gutmenschen", iets wat in de Fortuyn-blog ijverig wordt nagevolgd), goedmensen dus, die in 1993 en in 2008 het voortouw namen. Maar zeht dat iets tegen het Terpstra-initiatief? "Goedmensen" kunnen "betermensen" worden, zoals blijkt, terwijl haatzaaiers het alleen maar tot geweldzaaiers kunnen schoppen.

Nederland en België: CDA- en CD&V zetten christelijke solidariteit op zijn kop (1)

2008-01-10T13:27:00.001+01:00

Toen in 1999 voor het eerst na ongeveer 100 jaar vrijwel ononderbroken regeringsdeelname, de Christelijke Volks Partij in de oppositie belandde, was de crisis en de desoriëntatie er minstens even groot als in het Nederlandse CDA, nadat in 1993 de eerste paarse regering aantrad. Traditionele invloedssferen vielen weg, onderling geruzie ontstond en partij-boegbeelden, die eerst onverwoestbaar leken, gingen stuk voor stuk voor de bijl. Bij de Noorderburen: Lubbers, Brinkman, Heerma; bij de Zuiderburen: Dehaene en een hele rits andere grootheden.

1. Hoe het Nederlandse CDA in de jaren voor 2002 corporatisme moderniseerde tot communitarisme. En vervolgens niets anders produceerde dan afbraak van de soldariteit.
Bij het CDA kwam de vernieuwing van een informeel Haags denktankje, waarvan met name een medewerker van het wetenschappelijk bureau van de partij, Balkenende, deel uitmaakte.
Het partijprogramma werd resoluut omgebogen in de richting van het neoconservatieve denken, waarbij de christelijke solidariteitsgedachte als het ware op haar kop werd gezet. Ik parafraseer:
Werklozen, ongehuwde moeders, steuntrekkende immigranten, zieken en hulpbehoevenden staan per definitie onder verdenking, dat hun toestand hun eigen schuld is. Daarom zijn ze niet soldair met de rest van de maatschappij, die voor hun het geld moet opbrengen. De soldariteitsgedachte vergt derhalve, in deze opvatting, dat er streng moet worden opgetreden en dat niet de staat voor hen kan instaan, maar dat hun "eigen kring" (de familie, de stadswijk, het dorp) verantwoordelijk is. En als het gaat om gemarginaliseerden, die geen eigen kring hebben, dan is dat laatste ook hun schuld, want ze behoorden "samen te doen", in plaats van alleen. Er ontbreekt iets aan hun normen- en waarden-besef.
Kortom, de hulpbehoevenden bleken niet meer solidair met de niet-hulpbehoevenden. Waarom? Omdat ze hulp behoefden! - "Solidariteit is mooi, maar ze kan niet van één kant komen!"

"De hulpbehoevenden zijn onsolidair met de niet-hulpbehoevenden"
Daarom hoeven, zo luidt de redenering, de middengroepen ook niet meer via het automatisme van de door de Staat beheerde sociale voorzieningen solidair te zijn met de ontvangers daarvan. "Links" besteelt de hardwerkende mensen, om hun luiwammesende, drugsverslaafde en subsidieverslaafde clientèle te onderhouden. Zeker, we laten de echte (volgens onze morele normen) hulpbehoevenden niet verrekken, maar het verstrekken van onderstand aan deze mensen moet voortkomen uit eigen vrije wil en keuze en mag niet te lang duren. En liefst worden verbonden aan sterke stimulansen tot gehoorzaam gedrag.
Presidentskandidaat Bush noemde dat in 1999 "caring conservatism". Dat vertaalde zich later in het inschakelen van kerken bij het geselecteerd uitdelen van staats- en collectieve verzekeringsgelden aan hulpbehoevenden. Een terugkeer naar de "steun" die colleges van rijke heren en dames tot aan het einde van de negentiende eeuw naar eigen willekeur verschaften. Liefst aan "Keesjes", het bekende diakenhuismannetje van Nicolaas Beets, dus aan mensen die van onderdanigheid en kruiperigheid een tweede natuur hadden moeten maken.

Het zwakke punt van de geïndividualiseerde staatsondersteuning: Bureaucratie en het negeren van bestaande kleinschalige soldariteitsverbanden
Maar laten we er niet helemaal een karikatuur van maken. Al valt de traditionele familie, waaraan het Christendom graag de zorg zou teruggeven, gewoon fysiek weg, er bestaan wel degelijk kleinschalige solidaire structuren tussen buurtgenoten, tussen collega's, tussen sportvrienden en tussen mensen die tot eenzelfde kerkgenootschap of andere filosofische overtuiging behoren.
Die worden inderdaad op grote schaal verwaarloosd bij zorgverstrekking, arbeidstoeleiding, volwassenonderwijs en het scheppen van nieuw betaald werk. De staat heeft in principe alleen te maken met de abstractie van de individuele burger. Dat draagt bij tot de isolatie en de vereenzaming, van de werkloze, de langdurig zieke of gehandicapte. En daarmee ook tot asociaal gedrag. "Bowling Alone", is het krachtige beeld dat R.D. Putnam meegaf aan zijn fascinerende beschrijving van het ineenstorten van het Amerikaanse gemeenschapsleven in de twintigste eeuw. Veel "Social Capital" wordt zodoende ongebruikt gelaten en zelfs vernietigd.

Terug naar het Leger des Heils?
De aartsvader van de Neoconservatieven, Irving Kristol, bepleitte vanaf de zeventiger jaren een "conservatieve welvaartsstaat", waarin politie en sociale diensten de sociale controle in bij voorbeeld achterbuurten zouden versterken door een lik-op-stuk beleid, gepaard aan "discriminatie" tussen moreel goedgekeurde hulpbehoevenden en zij die dat in hun ogen niet zijn, zoals ongehuwde moeders en niet-werkwillige drugsgebruikers. "Die moeten maar naar het Leger des Heils" (Kristol, 1993, in The Wall Street Journal).
Schrijver dezes is er uit eigen ervaring maar al te zeer van overtuigd, dat op een positieve, opbouwwerk-achtige manier engageren van de vrijwillige en onafhankelijke organisaties van het gemeenschapsleven, noodzakelijk is, om zorg- en hulpverlening niet in bureaucratie te laten verzanden. Maar dat is heel wat anders, dan vooraanstaande buurtbewoners sytematisch ombouwen tot een soort morele politie met zeggenschap over het wel en wee van hun buurtgenoten!

Communitarisme los van emancipatie en empowerment is een excuus voor sociale afbraak
Als ik Balkenende goed begrijp, gelooft hij er echt in, dat door het verpreiden van waarden en normen, het "samen-doen" in kleine gemeenschappen er vanzelf komt, en veel staatszorg overbodig maken. Maar je kan natuurlijk dat zelfbeheer niet normloos overlaten aan de
kleine gemeenschappen. Die behoren doordrongen te zijn van waarden en
normen, anders worden het kleine maffia's (hoewel: die hebben ook
normen en waarden, zij het, dat enkele daarvan op gespannen voet staan
met, zeg, de Tien Geboden).
Idealisering van economisch, sociaal en moreel zelfbeheer in kleine gemeenschappen, die de "grote", de "echte" politiek overlaten aan de elite, sluit prachtig aan bij de oer-calvinistische idealen van "souvereiniteit in eigen kring". Die gold voor de "kleine luyden" (Abraham Kuyper), die hun plaats moesten weten ten overstaan van de "grote luyden", die aan de top over hun hoofden heen de èchte politiek bedisselden, dus onder anderen, wat onder waarden en normen moest worden verstaan.

Tussen de grote en de kleine luiden stond en staat het "maatschappelijk middenveld": de toppen van corporatieve organisaties die bemiddelen tussen "groot" en "klein".

Corporatistische wortels
Na een korte opbloei in de vijftiger- en het begin van de zestiger jaren in Nederland (de Publiekrechtelijke Bedrijfs Organisatie, oftewel PBO), werd er van deze in wezen corporatistische gedachtengang weinig meer vernomen, al bleven her en der dergelijke structuren bestaan, en worden nu "netwerken" genoemd. Hoe ze ook heten, ze hebben met elkaar gemeen, dat ze ondoorzichtig, hierarchisch en immobiel zijn. In feite gaat het om toegang tot-, uitwisseling van- en controle over: Macht en Geld.

In de VS bestaat een "communitaristische" beweging, die wat betreft haar sociale conservatisme (de omkering van de solidariteitsgedachte) gelijkloopt met het neoconservatisme. Sommige varianten daarvan combineren dit met antiglobalistische- en antikapitalistische gedachtengangen, terwijl andere communitaristen op economisch gebied een ultra-, ja zelfs anarcho-, kapitalisme voorstaan.
De jonge CDA-Turken rond Balkenende opteerden voor een gematigd, maar strikt marktconform, denken. Wat goed uitkwam, want dat maakte hen een uitgelezen partner voor de liberalen van de VVD.

Waarden-en-Normen
De Amerikaanse goeroe van het "Communitarianism", Amitai Etzioni, werd door Balkenende tijdens het Nederlandse EU-voorzitterschap zelfs als keynote-speaker naar Den Haag gehaald, om de verzamelde Europese staats- en regeringsleiders toe te spreken op de door hun gastheer belegde "Normen-en-Waarden" - conferentie. Terzelfdertijd evenwel, maakte de Nederlandse Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid brandhout van het hele normen- en waarden-gebazel: De Staat dient zich alleen bezig te houden met waarden, voorzover die in de Grondwet zijn vastgelegd en in internationale verdragen. En de normen? Wel, die staan in de wet. En de wetten worden gemaakt en zo nodig aangepast door de wetgever, het verkozen parlement. Niet door het kabinet dus.

Sindsdien wordt er weinig meer vernomen van regeringsgestuurd waardenproeven bij afhankelijke burgers (waardencontrole bij rijkere burgers is nooit aan de orde), noch van pogingen tot hun "norm"alisering. Erkend moet worden, dat samen met de VVD, en in eerste instantie ook de LPF, de verschraling van de verzorgingsstaat ook heel goed zonder communitaristische rimram kon worden doorgevoerd.

In plaats van kleinschalig zelfbeheer van de solidariteit, is de Nederlandse zorg overgedragen aan grote banken en verzekeringsmaatschappijen
Zulks is het lot van de Nederlandse Christendemocratie. Ze heeft een conservatief project doorgevoerd, dat naar alle waarschijnlijkheid door de eigen achterban bepaald niet werd gewild. De zorg, bij voorbeeld, is niet omgezet in een kleinschalig netwerk van cooperatieve soldariteitsorganisaties (dat zou communitaristisch zijn geweest), maar is in handen gegeven van de grootste banken en pharmaceutische bedrijven, voor wie het grootste deel van de inkomsten wordt gegenereerd door de Belastingdienst. Nauwelijks bedrijfsrisico dus. En wegens de oligopolistische markt (regionaal verdeeld ook nog) is er van het verhoopte prijsdrukkende concurrentie-effect geen sprake. Wat wel gebeurt, is bezuinigen aan de uitgavenkant, door het strippen van ziekenhuizen, het ontslaan van (te duur) geschoold thuiszorgpersoneel en dat vervangen door ongeschoolde minimumloners uit de schoonmaakbranche. De zogenaamde (individuele) keuzevrijheid is in werkelijkheid het tegendeel daarvan, want voor een gewoon mens is vergelijking van de aangeboden contracten onbegonnen werk.

Vakorganisaties nieuw leven ingeblazen
Het enige lichtpuntje zou kunnen zijn, dat met name vakorganisaties de "vraagzijde", de consumentenzijde dus, grotendeels hebben weten te bundelen, waardoor consumenten via hen nog enigszins een onderhandelingspositie hebben kunnen opbouwen tegenover de ondernemers. Ironisch genoeg, is dat nu juist een vorm van niet-communitarisme, want grootschalig en behept met macht op staatsniveau, die, door de Balkenendse omkering van de solidariteit, nieuw leven wordt ingeblazen.

Conservatieve invulling van programma voor kiezers verhuld door middel van "kartel" met de LPF onder Fortuyn
Een ander kenmerk van de werkwijze van het CDA onder Balkenende is bijzonder interessant voor de komende vergelijking met de Vlaamse Christendemocratie.
Dat is het zich verbinden met populistische stromingen, one-issue partijen, om de structureel tanende trouwe kiezersschare (tijdelijk) wat aan te vullen. Daarover in deel 2.

Technorati Tags: Neoconservatism, Corporatism, Communitarianism, Netherlands, Belgium, Populism

Powered by ScribeFire.

Verhofstadt bouwt België om

2008-01-10T05:02:00.001+01:00

Een hele bundel knuppels in het hoenderhok - de nota die ministerpredident Verhofstadt "voor eigen rekening" heeft gepubliceerd en voorgelegd aan het moeizaam zich vormende gezelschap dat onder leiding van de tweemaal als formateur mislukte Leterme de 'contouren' van een staatshervorming moet vastleggen voor de fatale datum van 23 maart 2008, wanneer Leterme volgens afspraak Verhofstadt zal opvolgen.

Wat in zeven maanden formatie-onderhandelingen niet lukte, omdat niemand van de deelnemende partijen het aandurfde, om ook maar een centimeter af te stappen van met anderen onverenigbare symboolpunten, is dan nu eindelijk uit handen gekomen van de man, die blijkbaar de enige staatsman is binnen de huidige politieke elite van België.

Als ik het goed begrijp, wil Verhofstadt de impasses doorbreken, door middel van de invoering van "marktwerking". Inkomsten en uitgaven zouden op en neer gaan volgens regels, die samenwerking tussen gewesten en gemeenschappen belonen, doch koppige prinzipienreiterei afstraffen. Met andere woorden: Nu handelen de regionale politici en bestuurders vaak irrationeel, maar door middel van de marktdiscipline zullen ze rationeler gaan optreden.

Het is ongeveer dezelfde politiek als die van de Europese Unie tegenover de nationale lidstaten. Bij gebrek aan wet- en regelgevende bevoegdheden, en in het bijzonder bij ontstentenis van de mogelijkheid om regels en wetten rechtsreeks toe te passen, reguleert men via begrenzing van belastingconcurrentie, loon-concurrentie en monopolieposities. De miljardenoverdrachten van de ene staat naar de andere terwille van het landbouwbeleid en de ondersteuning van achterblijvende regio's, dienen daarbij als wisselgeld.

Verhofstadt, aan wie men Europese ambities toeschrijft, heeft goed naar het EU-systeem gekeken. De voorstellen zullen de "overdrachten" van Vlaanderen naar Wallonië (netto ongeveer 3 à 6 miljard per jaar, 3% van het regionale PIB) niet doen stoppen, maar eerder in volume doen toenemen, denk ik. Maar ze zullen worden "verhuld" door tripartite (Vlaanderen-Wallonië-Federale Regering) samenwerkings-overeenkomsten en -contracten. Dat is ongeveer hetzelfde als wat door Rudy Aernoudt wordt voorgesteld in "Bruxelles, l'Enfant Mal-aimé". Op de verschillen en overeenkomsten komen we later nog terug.

Nu eerst wat delen van de goede samenvatting die Dagblad De Morgen vandaag geeft van de nota-Verhofstadt:
Het opzet van de nota is ambitieus. Zo gaat de lijst met over te dragen bevoegdheden een pak verder dan wat tot nu op de onderhandelingstafel lag. Verhofstadt wil niet alleen alle sociaaleconomische hefbomen bij de gewesten onderbrengen, inclusief een omvangrijke fiscale autonomie, maar hevelt ook belangrijke delen van het beleid omtrent mobiliteit, verkeersveiligheid, justitie en energie over, net als de
kinderbijslagen.
De bedoeling hiervan is, mijns inziens, om een effect tegen te gaan, dat ook in de EU veelvuldig optreedt, namelijk, dat de samenstellende onderdelen maar al te graag "leuke" beleidsterreinen voor zichzelf houden, en overigens de minder leuke naar het centrale niveau overhevelen, om daarbij vervolgens de "zwarte piet" te kunnen leggen. Voorbeelden zijn vreemdelingenbeleid en anticoncurrentie-maatregelen.
Daartegenover staan de herfederalisering van de geluidsnormen en ontwikkelingssamenwerking, een federale kieskring en convergentiecriteria. Die laatste moeten ervoor zorgen dat verregaande autonomie niet tot onbedoelde concurrentie tussen de regio's leidt. De regio's zouden hun pas verworven bevoegdheden slechts binnen federaal bepaalde grenzen kunnen uitoefenen. Minstens even fundamenteel is de herfinanciering van de armlastige federale overheid, onder meer door bevoegdheden niet met alle bijbehorende financiële middelen over te hevelen en de deelstaten zelf te laten betalen voor de gevolgen van hun beleid.
Het regionaliseren van ontwikkelingssamenwerking (en trouwens ook van export-beleid, inclusief wapens!) leidt tot zulke wanstaltige toestanden, dat het heel goed denkbaar is, dat de gewesten daar weer vanaf willen.
Hetzelfde geldt in nog sterkere mate voor de geluidshinder, met name die rond het Brusselse internationale vliegveld Zaventem. Dat ligt op Vlaams grondgebied, maar de vliegtuigen vliegen ook over het gewest Brussel. Dat betekent in de Belgische configuratie, dat er twee gewesten verantwoordelijkheid dragen voor de "niet-personnabele" kant van het vliegverkeer, terwijl zich ook nog eens twee taalgemeenschappen met de "personnable" kanten bezighouden. Om maar te zwijgen van de tientallen gemeenten die ook zo hun bevoegdheden hebben. Zo wil het hoofdstelijk gewest Brussel veel vliegverker toelaten, mits het maar over Vlaanderen vliegt. Maar het wordt pas ècht leuk, als de Franstalige inwoners van de Vlaamse noordrand van de Brusselse aglomeratie (die dus niet in het gewest Brussel wonen, maar vaak in een Vlaamse "faciliteitengemeente") in actie komen en gerechtelijke uitspraken afdwingen. Het is evident dat de huidige spelers er niet uit geraken, dus de ratio is met Verhofstadt, als hij voor herfederalisering pleit.
In de nota schetst Verhofstadt ook oplossingen voor tal van symbolisch geladen dossiers. Zo pleit hij voor een paritaire Senaat, een goedkeuring van het Minderhedenverdrag, een versoepeling van de rondzendbrief-Peeters en van de toepassing van de Brusselse taalwetten, en een onderhandelde oplossing voor Brussel-Halle-Vilvoorde met een beperkt inschrijvingsrecht.
Dit moet ik even uitleggen voor de Nederlandse lezers:
Een paritaire senaat (evenveel Frans- als Nederlandstaligen) zou permanent Vlaamse meerderheidsbesluiten met grondwettelijke strekking van het parlement kunnen tegenhouden.
Het Minderhedenverdrag van de Europese Unie legt minimum-rechten vast voor nationale minderheden. Het is door België niet getekend, omdat de Vlamingen vinden, dat de Franstaligen in de Brusselse Rand geen "minderheid" zijn, en dus niet zouden mogen genieten van het recht op het gebruik van eigen taal en dergelijke. In Nederland zijn de Friezen en zelfs de Saksen wel als zodanig erkend.
De "rondzendbrief-Peeters" staat hiermee in verband: Daarin wordt aan de gemeentebesturen van de "faciliteitengemeenten" en de andere randgemeenten rond Brussel voorgeschreven, om overheidscommunicatie alleen op jaarlijks uitdrukkelijk herhaald verzoek, aan Franstaligen in het Frans te verschaffen. Naar mijn bescheiden mening, een uiterst domme politiek. De Nederlandse cultuur en de Nederlandse taal komen helemaal niet in gevaar, als de taal van een belangrijk deel van de inwoners van gemeenten wordt gerespecteerd. Ik denk eerder, dat het Nederlands er bepaald niet populairder op wordt.
Brussel-Halle-Vilvoorde (BHV) is een tweetalig verkiezingen-arrondissement, waartoe Brussel samen met een aantal Vlaamse gemeenten behoort. Men kan bij verkiezingen in het kieshokje kiezen voor Franstalig of Nederlandstalig. Tweetalige partijen zijn verboden! De Vlamingen willen nu, dat de gemeenten die tot het Vlaamse gewest behoren (en die soms een Franstalige meerderheid hebben), uitsluitend Nederlandstalige partijen op de kieslijsten hebben. Daarmee zou aan de Franstaligen de mogelijkheid worden ontnomen om op depolitici van hun keuze te stemmen. Verhofstadt stelt nu voor, om wel te splitsen, maar aan Franstaligen voor een beperkte tijd het recht te geven om zich voor de verkiezingen in te schrijven in het tweetalige Brusselse gewest.
In het eerdere citaat werd ook de "federale kieskring" genoemd. Die zou een mogelijkheid kunnen bieden voor mensen die zich niet willen binden aan één van de twee (grote) taalgemeenschappen, om bij voorbeeld bij Europese verkiezingen op een willekeurige goede vertegenwoordiger van België te stemmen, in plaats van op een lokale grootheid.
De Morgen, tenslotte:
"Enkel de huidige communautaire grenzen en de solidariteit worden niet in vraag gesteld. Over een regionalisering van de gezondheidszorgen of de uitbreiding van
Brussel wordt dan ook met geen woord gerept."
De uitbreiding van het gewest Brussel, of, liever gezegd, het beëindigen van de verstikking ervan, wordt in Verhofstadt's ogen opgevangen door de al genoemde dwang tot samenwerking tussen de gewesten uit economische motieven.

Zoals u al begrepen zult hebben, geloof ik daar totaal niet in. Lokale politici handelen niet economisch-rationeel. Winst of verlies zal hun een zorg zijn. Ze zijn immers buiten staat om jegens hun kiezers verantwoordelijkheid te nemen voor zaken die zich op een hoger bestuurlijk niveau afspelen. In het "beste" geval, krijg je een ondoorzichtig netwerk van instituten die sterk zullen lijken op "intercommunales", plekken waar gekozen bestuurders vrijwel zonder controle over miljoenen beschikken, die niet "rationeel" verdeeld en besteed worden, maar via koehandel worden uitgesmeerd. Om van regelrechte corruptie maar te zwijgen.

Maar alles goed en wel: Er ligt nu tenminste een visie op tafel, ook al is het de mijne niet.

Technorati Tags: Belgium, Brussels, Federalism, Verhofstadt
Powered by ScribeFire.

Ulfkotte lanceert kannibalen en corrigeert nog steeds niet

2007-12-31T02:32:00.000+01:00

Op de zestiende dag na zijn ingebrekestelling wat betreft welbewuste laster over het Brusselse Justitiepaleis (Zie Ulfkotte Ticker), maakt Ulfkotte het vandaag wel extra bont bij Akte Islam.
Vanochtend vertoonde hij de volgende afschuwelijke foto:
Dr. Ulfkotte's commentaar daarbij luidde:
"[..] es demonstriert wie kaum ein anderes, was mit Barbarei im Islam der Gegenwart gemeint ist: Auf dem Foto verspeisen grölende Palästinenser in Gaza die noch warmen rohen Eingeweide eines Gegners, den sie soeben getötet haben. All das geschah vor laufenden Fernsehkameras und es ist eines von vielen aktuellen Beispielen dafür, dass der Westen in der islamischen Welt einfach wegschaut, wenn er die dortige Barbarei nicht wahrhaben will. Das Foto wurde - wie auch der dazu gehörende Film - im palästinensischen Fernsehen ausgestrahlt."
En als onderschrift:
Barbarei unter Palästinensern: Sie essen lächelnd die Eingeweide ihrer Gegner - ob das nach dem Koran wohl "halal" ("rein") ist...?
Ha, ha ha: Wat een leuke grap!
Vriend Dietmar Näher van POLITISCH KORREKT vroeg zijn lezers vanmorgen, waar die foto toch vandaan kwam. Binnen een halve dag bleek dat het hier gaat om beelden die (niet door de Palestijnse-, maar) door een Italiaanse zender zijn uitgezonden in... september 2000! Zeven jaar geleden. Het beeld klopt. Helaas. Maar het komt helemaal niet uit de Gazastrook, maar is ontnomen aan een video van de lynching van vier Israëlische militairen, die per vergissing, naar men zegt, in Ramallah terechtkwamen op een patrouilletocht. Dat was in september 2000, Nog voor 11 september 2001, maar nadat er al een slachting had plaatsgevonden onder Israelische Palestijnen en in Bethlehem (waar vooral Christenen het slachtoffer waren, Herr Ulfkotte).
Ulfkotte zit er weer eens vies naast
"PK" documenteert das alles später nachmittags. Maar Ulfkotte reageert (natuurlijk) niet. Overigens zijn de "kannibalen" van Ramallah indertijd voorbeeldig bestraft, en hebben zeventien Palestijnse politiemensen, die trachtten tussenbeide te komen, ofwel de dood gevonden, ofwel zijn gewond geraakt.
Voor alle duidelijkheid: De bestiale daad van de demonstranten wordt hier op geen enkele manier goedgepraat. De lynchers verdienen harde straffen. Maar wat daar toen gebeurde, heeft niets te maken met de Islam, of met de veronderstelde algemene moordzuchtigheid der Arabieren.
Ulfkotte zat er dus weer eens behoorlijk naast. Ik weet niet waar het aan ligt, Ik durf niet te hopen dat het komt door onze gerichte aktie tegen deze leegbloeder van antiracistische bloggers, maar de veelgezichtlige Doktor wordt blijkbaar toch wat zenuwachtig.
Wij vragen uitbreiding van het Duitse "Leugen-Museum"
Vandaag wendde hij zich zelfs tot het "Leugen-Museum":

Lügenmuseum (Lies Museum, Musée des Mensonges, Leugensmuseum. From "Akte Islam", 30.12.07)
Ik begrijp heel goed, dat Ulfkotte bij voorbaat al een warm plekje wil reserveren voor Akte Islam en voor zijn boeken, in dat Museum.
Ik zou geen betere plek weten!
Maar waarom is de voorzitter van "PAX Europa", apostel van de judeo-christelijke vredesboodschap die in dit jaargetijde toch zo aktueel is, er te allen tijde toch zo vreselijk op gebrand, om het lijden van Moslims voor te stellen als hypocriet en "hun eigen schuld"?

Waar kan Ulfkotte het beeld van een wanhopige kleine middenstander vandaan hebben?
Op mijn beurt vraag ik de lezers, waar heeft Ulfkotte dit beeld vandaan? Is het van een Irakees?, een Palestijn?,,een Turk wiens import-magazijn in Brussel is afgebrand?
Diens commentaren namelijk, tarten elke fatsoenlijke beoordeling:
Boven de foto:
"Denn man ist natürlich nur empört, wenn Moslems angefeindet werden - Mitgefühl für "Scheiß Deutsche" gibt es halt nicht... Wo kämen wird denn da hin !" [Dr. Ulfkotte hätte wohl "wir", statt "wird", gemeint, HR].
En tussen de foto en de "leuke" karikatuur:
"Mitgefühl fordern Anhänger des Mohammedaner-Kults im westlichen Kulturkreis nur, wenn sie selbst ihrer Lebensgrundlagen beraubt werden, für Mitgefühl gegenüber "Ungläubigen" ist da meist kein Platz... "
Hartelijk dank voor aanwijzingen over de foto van een kennelijk Turkse (of Libanese) kleine ondernemer, wiens magazijn is afgebrand. De outfit van de brandweermensen op de achtergrond, doet denken aan een niet al te zuidelijk Europees land.
Ik begrijp steeds beter, waarom de journalisten-collega's van Ulfkotte in Cairo, het hadden over "Ulf-Kotzen", als de man in de journalistencafés ter sprake kwam. Daarom keur ik dergelijke flauwe naamgrappen nog niet goed. Ik denk alleen, dat de heer Ulfkotte, en - misschien zijn vereniging Pax Europa (wat is daar nu toch mee aan de hand?) - er een schepje bovenop doen, wat meer provoceren, nu de tegenstander zich aftekent.
De ONTKNOPING nadert!
(De heer U. kan de vertaalmachine van Google.com gebruiken, om dit artikel te vertalen, zoals hij ook al eerder deed).

"Leidende" Cultuur? Lei-planken, zal je bedoelen!

2007-12-30T22:15:00.000+01:00

Dietmar Näher, de uitgever van "Politisch Korrekt", ontwikkelt in Duitsland een alternatief voor de hetzerij van "Politically Incorrect", "PI", een vreselijk haatdragend geblog, dat helaas veel succes heeft. Gelukkig geldt dat niet voor "AI", de "Akte Islam" van onze vriend Ulfkotte. We houden ons met Ulfkotte bezig om andere redenen, die uiteengezet worden in het Ulfkotte-dossier in deze blog.
Enkele dagen geleden, publiceerde Dietmar, op tip van Bigberta, de volgende weergave van een interview met de schrijver Ilja Trojanow over de Duitse "Leitkultur" -illusie.
We hebben daarvan een Nederlandse vertaling gemaakt.
Ik denk, dat de idee van een "dominerende cultuur" onzin is. Cultuur is rijk. De Nederlandstalige cultuur is bijzonder rijk, vooral als je de Vlamingen meetelt.
Een dergelijke cultuur zou niet bang moeten zijn om nieuwe elementen in zich op te nemen. Geen probleem. Indische (Indonesische) elementen zijn al lang "einheimisch". Surinaamse ook. En wat zou de Nederlandse cultuur zijn zonder haar geprivilegieerde verhouding tot de US, tot Engeland, tot Duitsland en tot Frankrijk? Wat zou de Vlaamse cultuur zijn zonder haar paradoxale verhouding tot de franstalige-?
De historici, die in opdracht van- (en betaald door-) de Nederlandse regering (Balkenende II of III, ik ben de tel kwijt) het "eigene" van de Nederlandse geschiedenis moesten vastleggen, oordeelden terecht, dat elke generatie zijn "eigen" geschiedenis maakt en dat hun selectie daaruit dus per definitie een voorlopige moest heten.
Het is altijd goed, om naar het buitenland te kijken, alvorens zich te storten in avonturen zonder bekende afloop. In Nederland en in Vlaanderen kennen we het begrip "Leitkultur" niet, maar impliciet wordt daaraan voortdurend gerefereerd. en dat maakt de vertaling van het navolgende artikel van POLITISCH KORREKT interessant:
Ilija Trojanow is een echte man van de wereld. Hij is afkomstig uit een Bulgaarse familie, die in 1971 via Joegoslavië en Italie naar Westduitsland vluchtte, alwaar zij politiek asyl verkreeg. In 1972 trok het gezin naar Kenia, waar vader Trojanow een job als ingenieur gekregen had. Onderbroken door een verblijf in Duitsland van 1977 tot 1981, woonde Trojanow tot 1984 in Nairobi. Daarna volgde een verblijf in Parijs, en van 1985 tot 1989 studeerde hij aan de universiteit van München. In 1999 ging Trojanow naar Mumbai [Bombay, India]. Van 2003 tot 2007 woonde hij in Kaapstad. Sinds februari van dit jaar is hij "stadsschrijver" van de stad Mainz.

In een gesprek met Culture Counts - vertaald in de Frankfurter Rundschau - legt Trojanow uit, wat de Duitse "Leitkultur" eigenlijk is:

"De geachte politici zouden zich toch eens aan hun schrijftafel moeten zetten en een catalogus opstellen van wat "Leitkultur" inhoudt: Zoiets als "de 27 typerende momenten van de Duitse Leitkultur". Leitkultur is eigenlijk niets anders dan leidplanken, planken die je zo neerzet, dat ze een stroom in goede banen leiden. Je legt ze achter elkaar, parallel, en zo vormen ze twee muren, waartussen je het verkeer kan kanaliseren. Maar niemand kan weten, hoe dat verkeer zich zal afwikkelen en welke regels daarbij gevolgd worden. Het is een kaderdefinitie zonder inhoud."

En hoe staat het dan met de multiculturele samenleving in Duitsland?

Ja, als het dan moet. In het publieke debat dringen zich steeds weer die mensen op, die beweren dat Duitsland geen multiculturele samenleving zijn kan. Dergelijke mensen zijn even wereldvreemd als degenen die pleiten voor een achterhaald ideaal van multicultureel samenleven, volgens het motto: Iedereen mag hier zijn eigen ding doen. Voor mij ligt het ideaal precies daartussenin. We hebben een systeem nodig van geïnteresseerde openheid en participatie, waarbij alle kanten ervan overtuigd zijn, dat ze van de ander iets kunnen leren. Maar in Duitsland is er iets absurds, dat onuitgesproken steeds een rol speelt, namelijk, dat de anderen, de vreemdelingen, die zouden zich gewoon aan ons moeten aanpassen.
[…]
We moeten ermee beginnen om eens alle opwinding te dimmen. Op het ogenblik is het vaak schrikwekkend, hoe hysterisch men reageert, als ergens een provocatie, een veronderstelde aanval, van bij voorbeeld islamistische zijde komt. Daarnaast moeten we vanaf de kleuterschool tot in het voortgezet onderwijs meer veelstemmigheid, zowel wat de talen betreft als de cultuur, mogelijk maken. Er wordt veel over gediscussieerd, of moslimkinderen ja dan nee een eigen Islamscholing zouden moeten krijgen.Maar waarom openen we niet de mogelijkheid voor alle kinderen om iets te leren over het Christendom, de Islam of voor mijn part het Boeddhisme?
Verstandige woorden van een verstandig man, wiens definitie van het begrip "Duitse Leitkultur" alleen al daarom juist is, omdat datgene wat de politiek er meestal mee verbindt, niets met Duitse cultuur te maken heeft. Men spreekt dan eerder over algemene waarden, zoals die overal ter wereld gelden of zouden moeten gelden, dus over democratie, vrijheid en mensenrechten.

Wij hebben dat alles niet uitgevonden, - want op dat gebied zijn anderen bepaald sneller geweest dan wij, en ze hebben dat alles ook consequenter toegepast -, noch kunnen we ons wat dat betreft beroepen op een lange traditie.

[...]
Laten we niet vergeten, dat de hardhoofdige leden van de cultuurveramingsfractie - of het nu Duitsers zijn of anderen - van stond af aan een minderheid geweest zijn, die vaak slechts daarom opvalt, omdat ze het luidste krakeel voortbrengen.

Veel dank aan BigBerta voor de nuttige tip.
Ik kom, uiteraard, nog terug op het "cultuur" begrip. Te beginnen met Fortuyn, is daarvan al te veel misbruik gemaakt.
"Trots Op Nederland" betekent niet dat je whatever mag zeggen over andere (?) culturen.
Dat is de richtlijn. Wie niet accoord is, heeft een schat van mogelijkheden bij de islambashers. Enjoy!, zou ik zeggen.

(Verscheen gisteren in HUIBSLOG)

Pax Europa (Ulfkotte) belastert systematisch andere lidstaten. Waarom? 1. België.

2007-12-28T04:28:00.000+01:00
PAX Europa.
Wat heeft VREDE te maken met de laster die voorzitter Udo Ulfkotte over Europese medeburgers verspreidt in de Pax Europa-blog "Akte Islam"?
Over Ulfkotte's horrorstories betreffende zogenaamde "onderwerping aan de Sharia" in België en in Nederland hebben we een dossier verzameld, dat hier te raadplegen is.

Wat België betreft, hebben we ervoor gekozen, om van nabij te volgen, of, en zo ja, hoe, Ulfkotte's en Pax Europa's "Akte Islam" zich eventueel zal verontschuldigen voor de post over het beweerde kerstversierings-verbod, 'uit angst voor Moslims', in het Brusselse Justitiepaleis.
Vooralsnog weigeren Ulfkotte en Pax Europa, om de correctie te publiceren, die de princioes van de vereniging en de journalistieke ethiek voorschrijven.

Terwille van de leesbaarheid voor Udo Ulfkotte en de leden van zijn vereniging Pax Europa, hebben we in het Duits (met verontschuldiging voor de vele syntaxisfouten), de ware achtergronden van het misverstand uiteengezet en bewijzen aangevoerd voor de onjuistheid van de beweringen in 'Akte Islam'. Teksten: Post für Udo: Aufklärung im brüsseler Justizpalast, en enkele dagen later: Weihnachtskarte für Udo Ulfkotte, met fotos van de toch ècht aanwezige kerstversiering en met een boodschap van een Belgische Moslim.

De kerstversiering was aangebracht door islamitische personeelsleden van het onthaalteam van het Belgische Hooggerechtshof. Verwijdering van al te christelijke symbolen, werd terecht bevolen door het hoofd van het parket, in overeenstemming met de beginselen van neutraliteit van de gerechtelijke autoriteiten en van de Brusselse tradities van vrije bevindelijkheid.

Ulfkotte, in naam van 'Akte Islam' en van de Duitse vereniging 'Pax Europa', maakte daarvan een zogenaamd 'buigen voor onredelijke islamitische eisen', verbond daarmee de veronderstelde Islam-onderworpenheid van de burgemeester van de deelgemeente 'Brussel' van het Brtusselse Gewest, F. Thielemans, die niets te zeggen heeft over het interne beleid van de Brusselse justitie, zomin als om het even welke burgemeester in Duitsland ook maar iets te zeggen heeft bij Justitie.

Eén en ander werd door ons per tekst en per foto gedokumenteerd, want het Brusselse justitiepaleis is niet ver bij ons vandaan. Maar tot onze verbazing, weigert "Pax Europa", c.q. de heer Ulfkotte in de Duitse deelstaat Hessen, sedert 14 dagen, om de nodige- en door 'Akte Islam' expliciet gevraagde-, correcties te publiceren.

Dat zou onbelangrijk zijn, als de vereniging 'Pax Europa' en de persoon Udo Ulfkotte zich beperkten tot het publiceren van horrorverhalen op hun website. Helaas zijn er teveel van dergelijke websites, om ons over elk daarvan op te winden.

Ulfkotte èn de vereniging 'Pax Europa' echter, hebben zich gestort op een verhoopte bron van inkomsten, namelijk het aanklagen van anti-racistische Duitse bloggers in civiele procedures, waarbij honderdduizenden euros worden geëist.

Ulfkotte en de Vereniging 'Pax Europa', wier financiële bronnen tamelijk duister zijn, leggen zich toe op wat de Amerikanen noemen "advocacy", om onafhankelijke bloggers financieel dood te bloeden.

Hun beschuldiging aan de drie of vier Duitse bloggers waarvan wij weten, luidt, dat Ulfkotte of zijn vereniging niet van "racisme" beschuldigd mogen worden.

Dat is alleen daarom al idioot, omdat Ulfkotte in een publikatie van de Bonner "Verfassungsschutz" al jaren geleden ervan beschuldigd is, "racisme te bevorderen" door zijn publikaties, die, aldus een andere auteur in dezelfde rapportage "wissenschaftlich unbrauchbar" zijn.

Voor België geldt intussen, dat haar rechtssysteem belasterd is, evenals Belgische moslims en Belgische gezagsdragers. Daar Ulfkotte en de Vereniging Pax Europa, ondanks aanmaning, hun laster niet intrekken, maklen ze zich schulding aan het willens en wetens aantasten van de goede naam van de genoemden.

Daarom verschijnt vanaf heden ook hier de Ulfkotte Ticker, die aangeeft sinds hoe lang de vereniging 'Pax Europa' en de heer Ulfkotte weigeren, om hun lezers de waarheid te zeggen over ons Hooggerechtshof.

We kennen in België de heer Ulfkotte als diegene, die met hulp van het Vlaams Belang heeft getracht om op 11 september 2007 een zogenaamde manifestatie tegen "Eurabië" doorgang te doen vinden in Brussel. Ulfkotte en Pax Europa hebben nog altijd niet de gerechtelijke kosten betaald, die voortvloeien uit hun (tevergeefse) démarche bij de Nederlandstalige Kamer van de Raad van State. Klaarblijkelijk, durft Ulfkotte zich niet meer op Belgisch grondgebied te begeven, want hij heeft de uitnodiging om deel te nemen aan de Brusselse Vlaams Belang-Conferentie van 18 october 2007 met een hele serie Islam-vijanden afgeslagen.
Reden temeer om hem en zijn 'Pax-Europa' kornuiten het recht te ontzeggen, om onze mensen te belasteren.

Hierbij wordt de Ulfkotte-Ticker voor Bekgië plechtig geopend.

Brussel: Burgemeester Thielemans geëerd door AFF

2007-12-06T00:10:00.001+01:00

From: De Lage Landen:

"De Morgen" vandaag:

Thielemans krijgt prijs van antifascistisch front

De Brusselse burgemeester Freddy Thielemans (PS) heeft een prijs in ontvangst genomen van het Antifascistisch Front (AFF). Het gaat om een rode driehoek die symbool staat voor de strijd tegen onverdraagzaamheid en toenemende onmenselijkheid.
Thielemans krijgt de onderscheiding omdat hij de betoging tegen de islamisering van Europa op 11 september heeft verboden.
Het AFF deelt de onderscheiding al twaalf jaar uit. Ze ging voordien ook al naar een Brusselse burgemeester. François-Xavier de Donnea (MR) kreeg de prijs al eens omdat hij in Brussel een congres van het Vlaams Blok had verboden.Zijn partijgenoot Louis Michel (MR) kreeg de prijs voor zijn oproep om niet meer te gaan skiën in Oostenrijk, nadat Jorg Haïder er de verkiezingen had gewonnen. (belga/edp)

Terecht. Thielemans liet zich in augustus/september dit jaar niet intimideren door de anti-islamistische aktivisten van SIOE uit Engeland en uit Denemarken. En nog minder door Ulfkotte en zijn bogus-beweging die met behulp van het Vlaams belang trachtten om hem via de Belgische Raad van State onder druk te zetten. Gefeliciteerd, Freddy!
Powered by ScribeFire.

Brussel: Vlaams Belag verdwaalt in de Tuin van Babylon

2007-11-15T05:48:00.000+01:00
From De Lage Landen:
Ploef! Daar valt post in onze Brusselse brievenbus. Wat zal het zijn?
Deze keer is het een kleurig drukwerk van het Vlaams Belang. De voorkant in het Nederlands:

De andere kant in het Frans:

Brussel is immers tweetalig. Daaraan dient een politieke partij zich te houden, ook al is het onwaarschijnlijk dat veel leden van de Brusselse Franstalige meerderheid ooit op het Belang zouden stemmen. De folder is waarschijnlijk vooral bedoeld om indruk te maken op het Vlaamse platteland: “Kijk maar – ons Belang pakt zelfs Brussel aan!”.

Beledigd en van mijn stuk gebracht door deze ongewenste intrusie, ging ik op zoek naar de horecagelegenheid “Jardin de Babylon”, waarvan een foto in de folder (zie verderop) moest aantonen, hoe erg het al is met de “Islamisering” van Brussel. Ik vond de genoemde Tuin nog niet, maar bezocht wel de enige “Jardin de Babylone” die de Brusselse telefoongidsen vermelden. Die staat in Etterbeek, één van de negentien gemeenten van het Brusselse Gewest. Er is er nog een, in Evere, maar dat is een faciliteitengemeente buiten het Gewest, en ook deze duidt zich op correcte Franse wijze aan met een “e” achter Babylon.Het geval wil, dat de “Jardin de Babylone” wordt gedreven door ... christelijke Armeniërs, goed geïntegreerd, het tegendeel van Talibans en trotse voerders van de Belgische vlag, heden ten dage het symbool van duizenden Brusselaars en Belgen die genoeg hebben van het communautaire gesteggel.

Onthulling van de ontmoedigende stompzinnigheid van de VB-leiding, die tikt op het woord “Babylon”, zonder te beseffen, dat, als je Genesis mag geloven, de Vlaamse taal niet eens zou bestaan, als Jahweh niet in Zijn toorn, de bouwers van de Toren had geslagen met taaldifferentiatie: De werkers aan de torenbouw, die aanvankelijk allemaal, ook de Hebreeuwse gastarbeiders, dezelfde taal spraken,
verstonden elkaar en hun Sumerische bazen niet meer. Babylonische
spraakverwarring. Uw blogger zoekt daaruit vandaag een uitweg.

Het VB in slachtoffer-rol
Het geschrift is een (wat vertraagd) resultaat van de 11-september manipulatie van het VB. Over de ruggen van de Duitse anti-islamist Ulfkotte en die van het SIOE (“Stop Islamisation of Europe”), die een manifestatie in Brussel wilden houden, organiseerde het VB zijn eigen provokatie, in funktie van de Belgische regeringscrisis. Resultaat: Ulfkotte verplaatste zijn manifestatie naar Keulen, het SIOE demonstreerde tamelijk vreedzaam op het Leopoldsplein, terwijl het Vlaams Belang met vlaggen en wimpels zich op het Schumanplein verzamelde. De belgische Federale politie, de vroegere Rijkswacht (Gendarmerie), liet zich niet kennen en ging onnodig hard tekeer tegen het handjevol (prominente) VB-manifestanten. Daarvan wordt de schuld aan de burgemeester van Brussel-Stad, Thielemans, gegeven, maar de goede man heeft totaal geen commando-bevoegdheid over deze politie. Wie dan wel? Een goede vraag...

Een misselijkmakende hetze
Het VB kon dus de boven afgebeelde foto blij incasseren als wapen in zijn strijd. En maakt daarvan een ruim gebruik in het drukwerk dat in mijn-, en in beginsel alle-, Brusselse brievenbussen wordt bezorgd. Niet meer door de belgische Post (sinds daartegen in Schaarbeek werd geprotesteerd), maar door vrijwillige folderaars of door anderen die daarvoor door het VB betaald worden.
Ik moet u zeggen, toen ik het akelige geschrift las, voelde ik me evenzeer in mijn privacy aangetast, als toen in juni drie inbrekers in de vroege morgen mijn huisdeur forceerden en mijn portable kwamen stelen. Wie mijn post daarover heeft gelezen, weet, dat het om drie nozems van Marokkaanse afkomst ging. Uit de Brusselse gemeente Molenbeek. Kun je nagaan!
Want het hele tweetalige pamflet, van begin tot einde, is één lange belediging van het fatsoen!
Kijk maar:

Alsof Brussel geen andere problemen heeft, valt het VB meteen met de deur in huis:
1. “een paar honderdduizend moslims...”: nauwelijks 80.000 mensen afkomstig uit landen waar de Islam een belangrijke religie is. Hoeveel daarvan zijn praktiserend?
2. “... op talrijke markten voelen autochtone Brusselaars zich niet meer thuis.”: Ik ging vandaag weer eens kijken op de enorme Anderlechtse dagmarkt, en zag inderdaad vele Turkse en Noordafrikaanse verkopers en kopers, maar de grote meerderheid van de bezoekers was kennelijk helemaal niet Islamitisch. En ze zagen er niet uit, of ze zich niet thuis voelden.
3. “ ... De islamitische bevolking is steeds minder bereid om zich in te burgeren ...”: Absoluut onjuist! Als ik het gedrag van de grootste groepen immigranten in Brussel uit Islamitsche landen, de Turken en de Noordafrikanen, vergelijk met dat van bij voorbeeld de Vlaamse immigranten in het Midden-Westen van de VS, dan zie ik dat de Turken zich, net als de Vlamingen, dicht bij elkaar hebben gevestigd, maar dat ze, anders dan die Vlamingen, vrijwel onmiddellijk zijn gaan deelnemen aan de plaatselijke economie – eerst met kleine jobs, later met kleine bedrijven en als huiseigenaars voor de na hen komende Poolse gastarbeiders, en nu als villabezitters in Waals-Brabant. Marokkanen en andere Noordafrikanen wonen niet dicht bij elkaar, maar verspreid over de hele aglomeratie, met uitzondering van enkele moeilijkke wijken in Molenbeek en Schaarbeek. Je vindt hen terug in alle mogelijke beroepen en functies. Logisch ook, dat ze figureren op de lijsten van alle normale partijen voor gemeenteraadsverkiezingen. De Belgische (en Brusselse) ontspannen houding tegenover nieuwkomers, maakt, dat de integratie duidelijk veel soepeler verloopt, dan in landen die daar krampachtig over doen.
4. “De Islam is waarschijnlijk al de belangrijkste religie in Brussel.”: Wat is “belangrijk”? De overgrote meerderheid van de Brusselaars is, of voelt zich, nog steeds katholiek (of vrijmetselaar, dus anti-katholiek, althans anti-klerikaal). Kunnen de Moslims er iets aan doen, dat voor de grote meerderheid, hun christelijke religie van weinig belang meer is?
Nou ja, en zo gaat het door: 8 volle bladzijden lang in elk van de twee talen.

Machteloos tegenover de voortdurende herhaling van leugens en de aanwakkering van angst
De voortdurende herhaling van halve en hele leugens en verdraaiingen, dat was
precies wat de Nazis onder Hitler ook deden, totdat de Weimarrepubliek murw was.
Inspelen op angsten, op vooroordelen, zich een slachtofferrol aanmeten en suggereren, dat er een samenzwering van “Dhimmis” zou bestaan, die de Islamisten
helpt om aan de macht te komen – het komt allemaal uit het leerboekje van Hitler.

En je voelt je vaak machteloos. Je kunt nog zo vaak relativeren, onjuistheden aanwijzen, de achterliggende bedoelingen trachten te ontleden – clubs als het Vlaams Belang blijven gewoon doorgaan met het spuien van vuil. Daarom voelde ik me zo gekwetst en machteloos, toen de folder in m’n bus viel.
Je kunt er op twee manieren tegenaan gaan:

1. Waar komt het geld vandaan?
Zo’n ding drukken en verspreiden kost veel geld. Het Vlaams Belang ontvangt staatssubsidie, zoals alle andere politieke partijen. Daaruit komt het leeuwendeel van de uitgaven. Weliswaar is op die subsidies gekort, toen het Belang (toen nog Blok) is veroordeeld wegens racisme (2004). Maar blijkbaar is het effect daarvan al weer verwaterd.
Het misbruik dat het Vlaams Belang maakt van staatssubsidies, moet leiden tot de afschaffing daarvan. Ik betaal geen belasting aan de Belgische Staat, om me op mijn eigen kosten te laten beledigen en intimideren!

2. Strafbaarheid van haatzaaierij en beeldmisbruik.
Bovenstaand stukje uit de folder toont onder andere de gevel van de horecagelegenheid “Jardin de Babylon”, als voorbeeld van de overweldigende “Islamisering” van die stad. In het Gewest Brussel staat in het telefoonboek maar één “Jardin de Babylone” (met “e” achter Babylon, zoals het hoort, in het Frans). Deze traîteur – snackbar is gevestigd in één van de 19 Brusselse gemeenten: 1040 - Etterbeek (9, rue des Champs): De eigenaars zijn Armeense vluchtelingen uit het Midden-Oosten. Gevlucht, onder andere wegens hun Christelijke godsdienst.

De naam van hun onderneming verwijst naar de Bijbelse “Hangende Tuinen van Babylon”, bekend uit het Oude Testament. Als ik in hun plaats was, zou ik een strafklacht tegen het VB indienen, wegens beeldmisbruik en aantasting van goede naam en commerciële belangen.

De “jardin de babylon” (zonder “e”, van de VB-foto) heb ik nog niet gevonden. Te zien aan de opmaak van het straatnaambord, moet het in één van de 19 Brusselse tweetalige gemeenten zijn. Wie kent deze onderneming?

Het Vlaams Belang kent de judeo-christelijke bijbelwoorden van Genesis over de Toren van Babel niet
De plaatsing van de foto van de Jardin de Babylon als bijkomend bewijs van de “Islamisering” van Brussel, bewijst de a-culturaliteit en de stompzinnigheid van het VB, dat trouwens überhaupt niets van Brussel begrijpt of wil begrijpen.
Nooit gehoord van de “Hoer van Babylon” uit de Bijbel, nooit gehoord van de “Toren van Babel” uit diezelfde Bijbel.
Terwijl het juist de Toorn van de Judeo-Christelijke God over de brutaliteit van die Toren moet zijn geweest, die het aanzijn heeft gegeven aan onder andere een aparte Vlaamse taal!

Immers, toen Jahweh zag, dat de Babyloniërs met behulp van een groot aantal gastarbeiders, waaronder de Hebreeën, een Toren bouwden die tot in de wolken moest reiken en Hij vreesde, dat die Babyloniërs nooit zouden ophouden met Hem uit te dagen, als Hij geen maatregelen nam tegen deze antieke WMD’s, sloeg Hij de werkers aan het project met taaldifferentiatie: Ze konden elkaar niet meer verstaan, de spreekwoordelijke Babylonische spraakverwarring ontstond, en de Toren kwam nooit af.

Zoals het Boek Genesis verhaalt (tussen haakjes: óók een heilig boek voor Moslims, want het is pre-Abrahamitisch!), ontstonden zodoende de verschillende talen, één per volk, één per natie. - Dus ook het Vlaams! (Anders spraken we hier nog steeds allemaal Sumerisch en was erook geen Taalgrens...)

Maar, alle gekheid op een stokje: Achter het raam van de Etterbeekse “Jardin de Babylone” hangt overduidelijk de Belgische nationale vlag (zie mijn foto). Zoals aan duizenden Brusselse woningen in deze maanden van regeringsvormingsgesteggel.
Beter bewijs van “integratie” gewenst? Ja, natuurlijk, het is niet de vorm van integratie die de zegen van het VB heeft. Die willen België opheffen en een hek om Vlaanderen zetten.

Maar dàt is niet iets wat terug te vinden is in de Vlaams-Belang folder voor de Brusselaars, waarmee dit allemaal begon...

België: 7 Parlementen en Regeringen - 1 Hoofdstad: Brussel.

2007-11-12T04:23:00.000+01:00
From: De Lage Landen
Neem ze toch niet serieus ! Al die commentatoren, die zwartkijkers, die de val van het koninkrijk België aankondigen. Ze begrijpen er niets van.

Want, integendeel : België is opnieuw een keer gered ! Voor minstens twee jaar, tot 2009. Dan zal een ander team van surrealisten, verkleed als staatslieden, een nieuw reddingsplan in elkaar steken. Enzovoort...

Is België gebarsten ?
Dat was het al. Jaren geleden.
Ga maar na : We hebben hier drie (3) regionale parlementen en – regeringen (Vlaanderen, Brussel en Wallonië). Die zijn bevoegd voor de “niet-personabele zaken” in hun regio. Zoals, bij voorbeeld: de wegen, het verkeer, de ruimtelijke ordening, de economie (met inbegrip van, je raadt het nooit, de internationale handelsbetrekkingen!), enzovoorts...
Die regeringen bestaan uit ministers met hun minister-president, en worden elk gecontroleerd door hun eigen (gekozen) parlement. Dat is eveneens het geval voor de drie (3) Gemeenschappen (de Nederlandstalige-, de Franstalige- en de kleine Duits-talige). Deze laatsten gaan over de “personabele aangelegenheden”, zoals, bij voorbeeld, de pensioenen, het onderwijs, de werkgelegenheid en de cultuur.

België heeft dus 7 parlementen en regeringen, voor 10 miljoen inwoners!
Zeven, want er is uiteraard ook nog een federale regering en een federaal parlement. Maar daarover straks. Je begrijpt, dat al die regeringen het heel druk hebben met elkaar: Hun bevoegdheden overlappen elkaar vreselijk. Dat betekent, dat ze des te minder tijd hebben, om zich met de burgers bezig te houden, en dat is zo slecht nog niet. We hebben het hier vrij rustig, samen.
Hoe kun je weten, bij welke regio of gemeenschap je hoort, hier in België? Daarvoor is het nodig, te begrijpen, dat niet dezelfde personen automatisch tot één regio en één gemeenschap behoren. Dat zou te eenvoudig zijn! Er zijn franstaligen die in Vlaanderen wonen, en omgekeerd, terwijl de Duitstaligen allemaal in de franstalige regio wonen. Dat is nog overzichtelijk.

Brussel: Weeskind van de Belgische gemeenschappenlogika
Maar het wordt pas ècht moeilijk, als je in Brussel woont. De kern van de aglomeratie bestaat uit 19 gemeenten, die samen het Brusselse Gewest (Regio) vormen. Het Gewest is tweetalig (Frans en Nederlands). In theorie gebeurt alles hier in twee talen. Dat kun je zien aan de verkeersborden, de straatnamen en in de officiële mededelingen van gewest en gemeenten.
Maar de realiteit is anders: Ongeveer 85% van de Brusselaars spreekt Frans. Een lekker brussels Frans, met Vlaamse ondertonen. Van de andere 15% gebruikt een meerderheid dagelijks ook de Franse taal bij het doen van boodschappen, het uitschelden van politie-agenten en zich door de metro wringen. Het “Brusseleers” spreek je thuis of op café. Het lijkt best wel veel op ABN, maar de klinkers zijn anders en er gaat veel Frans tussendoor. Historisch interessant, maar weinig bruikbaar in een globaliserende wereld.

Twee redenen waarom Brussel tweetalig moet zijn en blijven, ondanks de franstalige meerderheid
Daarmee wil ik niet zeggen, dat de Brusselse tweetaligheid maar zou moeten worden opgeheven. Daar zijn twee redenen voor: De eerste is sociaal. Enkele jaren geleden maakte ik in het Brusselse St.-Pietershospitaal mee, dat een oude vrouw die alleen het Vlaams machtig was, niet haar acute probleem kon uitleggen aan het ééntalige (Frans) personeel. Die reden heeft te maken met minderheidsrechten. Rechten die zijn vastgelegd in Europese richtlijnen, die overal (behalve in België) worden toegepast. In Nederland zijn zodoende bij voorbeeld Fries- en Achterhoek- talige rechten erkend. De tweede reden is nationaal: Brussel is de hoofdstad van een land, waarvan de (grote) merderheid der inwoners Nederlandstalig is. De stad kàn dus eenvoudig niet ééntalig Frans worden.
Maar er bestaat géén “Tweetalige Gemeenschap” in België. (Dat zou de achtste regering/parlement kunnen zijn...) Derhalve vallen de “personabele aangelegenheden” der Brusselaars onder twee taalgemeenschappen, waarvan de meeste onder die van de franstalige gemeenschap (la communauté française de Belgique). Maar de Nederlandstalige Gemeenschap spreekt ook haar woordje mee. Milieu-zaken en inspraak op ruimtelijke ordening worden bij voorbeeld netjes verdeeld tussen frans- en nederlands-taligen.

Belgische oplossingen voor personabele aangelegenheden in het Brusselse Gewest (zonder de faciliteitengemeenten)
De beide Gemeenschappen hebben elk en Brusselse coördinatiecommissie ingesteld voor hun eigen taal-“gemeenschappen”. COCOF voor de Franstaligen en COCON voor de Nederlandstaligen. Maar wat moet je doen, als leden van beide gemeenschappen deelnemen aan dezelfde instellingen of manifestaties? Dat kun je niet verbieden. Dat komt voor. Vaak, zelfs. Toneelstukken, films, tentoonstellingen, bibliotheken, musea – noem maar op ! Omdat we toch bezig waren om commissies op te zetten, vooruit dan maar, nóg één: de Coördinatie Commissie van de Communauteiten van Brussel (de COCOCOB) gaat daarover.
Prober daar maar eens uit te komen! Geld wordt rondgepompt en is nauwelijks traceerbaar. Maar, en dat is Belgisch, het wèrkt. Hoe, begrijpt niemand, maar dat is ook niet nodig. We zijn gewoon lekker bezig op onze eigen manier. De regelhandhavers hebben het al lang opgegeven, om hun werk te doen. En dat is, zoals het al eeuwen lang is gegaan, hier: onder de Spanjaarden, de Oostenrijkers, de Fransen en de Hollanders (tot 1830). En daarna eigenlijk net zo: onder Leopold I, II en III en Albert I. Zo gaat het hier: Kan het niet eenvoudig, dan doen we het zo moeilijk mogelijk, met hetzelfde effect.

De Brusselse Rand
Werd het in Brussel-Gewest al ingewikkeld, we spraken nog niet over de Brusselse Rand. De Brusselse aglomeratie die 1,2 miljoen inwoners telt en snel groeit, is veel groter dan de 19 gemeenten die het Gewest vormen. Rond het Hoofdstedelijk Gewest Brussel liggen tientallen gemeenten, alle behorend tot de Provincie Vlaams-Brabant, die economisch, cultureel en sociaal tot de stedelijke aglomeratie van Brusel behoren. Een aantal daarvan zijn zogenaamde “faciliteitengemeenten”. Dat betekent, dat de Franstaligen er meer faciliteiten hebben, dan normaliter in een Vlaamse gemeente het geval is. Zes van die gemeenten hebben zelfs een (grote) Franstalige meerderheid. Voorn “personabele aangelegenheden” van Franstaligen is daar, anders dan in Brussel, vaak de Vlaamse Gemeenschap verantwoordelijk, maar niet altijd. De onderwijsinhoud op Franstalige scholen, bij voorbeeld, valt onder de Franstalige gemeenschap. Maar gebouwen en niet-onderwijzend personeel vamllen dan weer onder het Vlaamse Gewest. Werkloosheidsuitkeringen, bibliotheken, enfin: vul het zelf maar in.
Feit is, dat provincie en gemeenten als administratieve taal exclusief het Nederlands hanteren. Eén en ander wordt nog gecompliceerd door het feit, dat het Vlaamse Gewest en de Vlaamse (taal-)Gemeenschap eigenlijk één en dezelfde structuur vormen, met twee minister-presidenten. De Vlaamse Gemeenschap valt voor de hoofdlijnen van haar politiek samen met het Gewest. Dat is bij de Franstaligen anders: De Franstalige meerderheid van de 1,2 miljoen Brusselaars weegt op tegen de 3,1 miljoen Walen. Het Franstalige Gewest valt nauwelijks samen met de Franstalige “gemeenschap”.

Wat willen de Vlaamse politici eigenlijk met de Brusselse randgemeenten?
De rechten van de Franstaligen in de faciliteitengemeenten in de Brusselse “rand” staan onder druk van Nederlandstalige gemeenschap/gewest politici. Een vijftal jaren geleden, was er de “circulaire-Peeters”, een Vlaams minister, die voorschreef, dat Franstaligen elk jaar hun verzoek om officiële documenten in het Frans te ontvangen, moesten herhalen. De huidige formateur van een federaal kabinet, Leterme (ook CD&H), vond tijdens de verkiezingsstrijd, dat de Franstaligen blijkbaar “te dom” waren, om Nederlands te leren. Pogingen, om de toegang tot gesubsidiëerde woningen te reservering voor mensen die bewijzen het Nederlands machtig te zijn, komen daar bovenop.
Waarom ben ik daartegen en zelfs verontwaardigd daarover? Om heel principiële redenen, vind ik zelf. Bij de pogingen van Verdonk in Nederland, om niet-integratie-willigen het land uit te pesten, kon je nog zeggen: “OK, die mensen moeten ook moeite doen om te integreren.” Maar hier gaat het om maatschappelijk perfect geïntegreerde mensen, die de voorkeur geven aan een taal, die door heel wat meer mensen in de wereld wordt gesproken en begrepen, dan het Nederlands. Een van de drie officiële talen van België. Een taal die ze nodig hebben, ook als ze (zoals zo vaak) Engelstalig zijn en bij Europese instellingen werken.
Die situatie uitsluitend beoordelen vanuit het perspectief van een taalkundig verenigd Vlaanderen is, om het zacht te zeggen, provinciaals. Ik kan niet inzien, hoe dergelijk formalisme de zaak van de Nederlandse cultuur, de Nederlandse taal en de ontwikkeling van de economie, de sociale samenhang en de regeerbaarheid van land, gewest en gemeente bevordert.
We komen daarop terug, als we hebben te verhalen van het kiesdistrict waaronder deze gemeenten vallen: Brusel-Halle-Vilvoorde, oftewel BHV.

Wat doet de Belgische federale regering eigenlijk in dit moeras?
U bent al een tijd bezig om me te vragen : « En wat doet de zevende Ministerraad, die van het federale België nu eigenlijk, om deze administratieve jungle overzichtelijk te houden?”
Het antwoord is envoudig: Niets. De federale regering heeft in communautaire zaken niets meer te zeggen. Ze begraaft zich in de weinige functies die haar nog toevallen: Buitenlands beleid, politie, justitie, defensie en begroten. Voor communautaristen, anarcho-kapitalisten en Libertarians is dit land een luilekkerland. De regering is op afstand. Op verre afstand. Je kunt doen wat je wilt. Daarom gaat het zo goed hier, zonder regering.
We hebben het goed gespeeld: Iedereen geloofde erin. Onze ministers werden gehoord in Europese raden, president Bush ontving ons en de Congolezen hielden niet opo om onze ministers reparaties te vragen coor het onrecht aan hun begaan onder Leopold I. Maar, hoehoe word wakker!, het was een symbool-regering, en soort facade, een Potemkin-regering! Kuifje zou het er niet beter vanaf gebracht hebben.
Prinses Mathilde in China
De Belgische internationale Handelspolitiek als voorbeeld
De Chinezen waren de eersten die het door hadden. Toen in 2004-2006 Belgische handelsdelegaties in Peking de deur plat liepen onder leiding van Prins Philip en zijn charmante echtgenote, merkten ze op, dat de delegaties van de drie Belgische regios nauwelijks met elkander communiceerden. Daar houden Chinezen niet van, want dat lijkt op een China dat diplomatiek gehandicapt door de wereld reist met drie delegaties uit Hongkong, uit Taiwan en van het vasteland. Maar dat neemt niet weg, dat de belgische missie naar China een groot succes was. Je moet roeien met de riemlen die je hebrt, zei mijn Antilliaanse vriend Jojo. En hij heeft steeds meer gelijk.

De strijd in de “Rand”: blokkade en uitkomst
Het is tijd om terug te keren vanuit de zalen der groten der aarde naar de Brusselse “rand”, waar het allemaal om gaat. De gemeenten zijn er dus Vlaams en behoren tot de provincie “Vlaams-Brabant”. Eerst was eer één ongedeeld Brabant, maar bij de grote staatshervormingen in België van de jaren 80/90 werd de provincie opgedeeld in Noord en Zuid, Vlaams en Walloons. Maar, helaas, de opdeling van gebieden volgens de juridische arrondisementen en de arrondissementen voor de verkiezingen is niet meegegaan met die staatshervormingen. Een groot deel van de “rand” behoort nog steeds tot het arrondissement “Brussel-Halle-Vilvoorde”, dat tweetalig is, net zoals Brussel-Gewest. De Vlaamse ministers willen sinds enige tijd, dat de niet-Brusselse delen van dit arrondissement “Vlaams” worden.
Dat zou betekenen, dat de niet-Nederlandstalige inwoners van die gemeenten, niet meer kunnen kiezen om op Franstalige partijen en – kandidaten te stemmen. Zoals u uit het voorgaande begrepen zult hebben, vind ik dat uiterste onzin. Men hervormt de Staat niet om een stukje gebied meer te kunnen annexeren, maar om de burgers meer vrijheid te geven, dacht ik steeds. In Brussel, als ik stem, kan ik ervoor kiezen om op Nederlandstalige- of op Franstalige partijen te stemmen. Waarom dat recht ontnemen aan de bewoners van de Brusselse rand? Ik zou er eerder voor kiezen, om dat recht uit te breiden tot de hele ex-provincier Brabant, en, waarom niet?, tot heel België! De Vlaamse regio zou alleen maar moeten verklaren, dat het Frans hun tweede taal is en dat Franstaligen welkom zijn in Vlaanderen. Wat is het probleem, après tout?

Wat is het nut voor de Nederlandse cultuur?
De Vlaamse cultuur, de Nederlandse taal, worden helemaal niet bedreigd door erkende taalkundige minderheden. Het beleid van de Vlaamse politici is contraproductief: Bewoners worden geprovoceerd to burgerlijke ongehoorzaamheid en tot haat tegen alles wat Nederlands is. Terwijl de Engelstalig georienteerden best graag zich zouden willen losmaken uit de omarming van het in Europa opodringende Frans. Vlaanderen bewijst het Nederlands een slechte dienst in BHV.

Waarom doen de Vlaamse politici dit?
De onderdrukking van het Nederlands in België is een historisch feit, dat verdwenen is sinds 50 jaar. We hebben er begrip voor, dat die ervaring nog steeds speelt. Waar we ook begrip voor hebben, is het feit dat de actie van het Front de Défense des Francophones (FDF) in Brussel gedurende de jaren ’70 en ’80 de Vlamingen extra gevoelig heeft gemaakt voor de bescherming van de Brusselse tweetaligheid. Maar het FDF is opgegaan in de liberale MR-partij van Wallonië en Brussel. Het speelt nog slechts een marginale rol.
Nee, ik geloof, dat de actie van de Vlaamse politici vooral te maken heeft met het feit, dat het zo moeilijk is voor politici om van répertoire te veranderen. Het communautaire repertoire is ingebakken in de geschiedenis, wordt ondersteund door ambtenaren die niets beters weten voor te stellen. Hoe kun je je onderscheiden? Hoe kun je tonen, dat het Vlaams Belang overbodig is?
Want daarin heeft de Franstalige Belgische pers gelijk: Alles is verklaarbaar uit de hete adem die mainstream-vlaamse politici in hun nek voelen van het Vlaams Belang (VB), dat ongeveer 25% van de Vlaamse stemmen weet te verkrijgen. Het VB wordt “in quarantaine” gehouden. Niemand werkt met hun samen. Maar hun electorale gewicht is een feit. Het is tegen die electorale handicap, dat de Vlaamse politici ageren.

Dit is niet wat de Vlaams-Belang stemmers willen
Terecht? Nee: De doorsnee-stemmer op het Vlaams Belang wil helemaal geen Belgische crisis, hij/zij wil rust en terugkeer naar een België dat nooit bestaan heeft, een land zonder voelbare regering, een land van rust en onbedreigd door immigratie van vreemdelingen. Hoewel de leiding van het VB nog steeds wordt gedomineerd door revanchisten met betrekking tot de Vlaamse collaboratie tijdens WO II, is de belangrijkste focus van de partij al lang verschoven naar haat jegens niet-Europese immigranten. Dat is een issue, dat de bestaande partijen met enige moed zouden kunnen aanpakken. Maar, algemen gesproken, durven ze dat niet, net zo min als de Franstalige partijen dat durven in hun eigen regio.

De nuchterheid van de gewone Belg
Toch is de gewone Belg helemaal niet gevoelig voor de issues die door zijn « gemeenschappen » worden uitgevochten. Hij toont dat regelmatig, bij voorbeeld bij het overlijden van koning Boudewijn (1993), toen een oprechte rouw het land beheerste, en ook in 1996, toen het land zich verenigde in “Witte Marsen” tegen de manipoulaties van politie en justitie ter gelegenheid van het Dutroux-schandaal. Vandaag nog, toont de gewone Belg zijn afkeer van de politiekerige manipulatie, door aan zijn gevel Belgische vlaggen (Zwart-Geel-Rood) te hangen als waardig protest tegen het communautaire gedoe. Brussel hangt er vol van. Die traditie van waardig protest, maakt, dat ik veel ben gaan houden van mijn nieuwe landgenoten.
Hoe hebben de Belgische politici de BHV-crisis opgelost?

Hoe de crisis op z'n Chinees werd opgelost
Ik geef het toe : ‘t wordt lastig om me te volgen door het Belgisch moeras. Nog een beetje geduld, en het is klaar. Het CD&V, in kartel met de gematigde Vlaamse nationalisten van de vroegere Volksunie, had zich gecommitteerd aan een splitsing van BHV na de verkiezingen. Formateur Leterme van het CD&V die streeft naar een “oranje-blauwe” coalitie van christelijke en liberale partijen van onder en boven de taalgrens voor een federale Belgische regering, wilde de “staatshervormingen” tot sluitpost maken van de regeringsvorming. Tijdens de zomermaanden volgden “verkenners”, “bemiddelaars” en commissies elkaar op, om een “belgisch Compromis” te vinden voor dat heikele probleem. Franstaligen wilden duidelijkheid, Nederlandstaligen wilden een werkbare regering.
De oplossing kwam gedurende de latste dagen: In een goed geleid scenario, besloot een Vlaamse meerderheid in het federale parlement tot splitsing van BHV. De Franstaligen uitten hun verontwaardiging, de Nederlandstaligen susten alles, verklarend dat ze aan België gecommitteerd waren. De koning, goed geadviseerd, stelde een Commissie van Wijzen in, die BHV, maar ook alle andere communautaire kwesties zal onderzoeken. Resuktaat: Iedereen tevreden: De Franstaligen, want een Vlaamse machtsgreep is voorkómen. De Nederlandstaligen, want de regeringsvorming is nu losgemaakt van commiµunautaire kwesties, zoals ze altijd al hadden gewild.
Een schijnvertoning? Ja. Maar een mooie. Door de splitsingslogica ad absurdum te voeren, is een compromis gered. De Chinezen hadden het niet beter gedaan.

Hoe nu verder met de Vlaamse emancipatie ?
Ik ben er voor, zoals u zult begrijpen. Maar het is nu nodig om de Vlaamse politici te wijzen op het volgende: Zonder Brusel, tweetalig, onderdeel van een globaliserende wereld, is het behoud van de regio onmogelijk. Per hoofd van de bevolking, genereert Brussel driemaal meer staatsinkomsten dan Vlaanderen. De Brusselse inkomsten, voor een belangrijk deel veroorzaakt door Vlaamse arbeid, dienen nu vooral om de Vlaamse kas te spekken. Brussel opsluiten binnen de grenzen van zijn 19 gemeenten, dat is de ratio van de Vlaamse akties in de “rand”. Dat is contraproductief, want het zet een belangrijk deel van de inwoners op tegen Vlaanderen. Als de Franstaligen er genoeg van zouden krijgen, zouden ze Vlaanderen kunnen isoleren in een gewest zonder Brussel. Een ramp voor Vlaanderen.

Conclusie : Meer Brussel, minder Belgische Compromissen
Los van de bewondering voor de techniek van het gerealiseerde Belgisch Compromis inzake de staatshervormingen, moet aandacht gevraagd worden voor Brussel. De stad is hoofdstad van alles en niets: de Navo, de Europese Unie, Vlaanderen en België, onder anderen. Het is een troef voor de 21ste eeuw. De belangen van de stad zijn echter onderworpen aan een pervers spel van regionale politici met een staatsstructuur die geen natie vertegenwoordigt, dus voorwerp is van hun manipulaties.
Brussel als haard van wereldgouvernance eist meer ruimte, zowel in geografische- als in communautaire zin. Een realistischer streven om Brussel mee te incorporeren in Vlaanderen, naast Wallonië, zou kunnen zijn, om de meerteµaligheid van Europa te erkennen en deze te incorporeren in de Vlaamse Gemeenschap. De Vlaamse Regio zou het streven moeten opgeven, om Brussel af te knijpen. Vlamse invloed in een vergrote en levende Brusselse regio zal alleen werken, als de autonomie van tweetalig Brussel wordt gerespecteerd.
Ziehier, de mening van een nieuwe Belg, maar één van Brusselse obediëntie....!

Uruzgan: Nederlandse troepen nu helemaal ingepakt door Amerikanen?

2007-11-07T00:41:00.000+01:00

From De Lage Landen:

Ter herinnering: Nederland ging in 2006 een "humanitaire missie" vervullen in Afghanistan.

De provincie Uruzgan, hoofdstad Tarin Kowt, zojuist gecreëerd als thuisland voor de Pastunis, die tot dan toe een minderheid binnen een grotere provincie vormden, die werd beheerst door de shiitische Hazaris, werd ontdaan van zijn corrupte en pedofiele goeverneur.

Nederland ging laten zien, hoe via de "inktvlek-werking" een afghaanse provincie gepacificeerd kon worden.

We zeiden het meteen al: Zolang Amerikaanse commandos en hun bondgenoten (huursoldaten en anderen) in het kader van een andere militaire operatie contraterreur uitoefenen in hetzelfde gebied, gaat dat niet. (20 april 2007, en 17 november 2006, bij voorbeeld)

Dat blijkt eens te meer.

Een bericht van 31 oktober in Libération (FR), geschreven door een correspondente ter plaatse, (Célia Mercier), onthult, dat de Nederlandse operaties geregeld onnodige burgerslachtoffers maken en mensen op de vlucht drijven.
Spin Boldak dépassé, le taxi file dans un sillage de poussière. Mais les passagers, pris de panique, se mettent soudain à crier. Un convoi de véhicules blindés de l’Otan arrive à vive allure dans la rue principale. Le chauffeur fait une embardée au dernier moment, se jetant sur le bord de la route. Il se fait injurier : «Tu es fou ! Tu aurais dû t’écarter immédiatement, ils ont failli nous tirer dessus». Dans ce sud pachtoun, en proie à la guérilla des talibans, alliés aux barons de la drogue, les militaires étrangers se déplacent dans la hantise d’une bombe télécommandée ou d’une voiture piégée. Les Afghans ont pour ordre de se tenir à l’écart des convois. Le véhicule suspect qui s’approche trop est mitraillé, et, bien que tout le monde soit censé connaître les règles, de nombreuses bavures ont eu lieu.
Vertaling:
[Een taxi vervoert vluchtelingen uit Uruzgan naar Pakistan]
Voorbij Spin Boldak, rijdt de taxi door een stofwolk. Maar de passagiers, in paniek, beginnen plotseling te schreeuwen. Een konvooi gepantserde voertuigen van de NATO komt snel aanrijden door de hoofdstraat. De chauffeur maakt een uitwijkmanoeuvre op het laatste moment en staat stil in de berm. Hij wordt uitgevloekt: "Je bent gek! Je had meteen opzij moeten gaan, ze waren bijna op ons gaan schieten!" In die Pashtoense Zuiden, waar ze prooi zijn van de Taliban-guerrillas, die zich met de drugsbaronnen verbonden hebben, verplaatsen de buitenlandse militairen zich onder de constante dreiging van een via telecommando ontploffende bermbom of van een bomauto. Afghanen zijn verplicht om zich van de konvooien verre te houden. Een auto die te dichtbij komt, wordt met kogels doorzeefd, en, hoewel iedereen geacht wordt, die regels te kennen, gebeuren er veel ongelukken daarmee.
Libération gaat verder:
Mais c’est là [au Pakistan] que la famille d’Habib, une trentaine d’adultes et d’enfants, se sent le plus en sécurité. Au printemps, ils ont dû quitter leur demeure de l’Ourouzgan, leurs champs de blé et leurs abricotiers, pour s’entasser dans cette minuscule maison de torchis en banlieue de Kandahar. Plusieurs centaines de familles piégées entre les bombes de l’Otan et la guérilla talibane ont fui la province ces derniers mois.«La dernière fois, les talibans ont attaqué un point de passage de la police près de notre maison, explique Habib. Les avions de l’Otan sont alors venus bombarder le coin. Notre voisin et une de nos cousines ont été tués. Une roquette est tombée sur notre maison, la sixième en un mois. Et puis les Hazaras [une ethnie rivale des Pachtouns, ndlr] ont raconté aux Américains que nous étions une famille de talibans. Donc nous sommes partis.»
Vertaling:
Maar het is hier, in Pakistan (Quetta), dat de familie van Habib, een dertigtal volwassenen en kinderen, zich het veiligst voelt. In het voorjaar hebben ze hun huis in Uruzgan, hun korenvelden en hun abrikozentuinen moeten verlaten om zich te verschuilen in deze hut bij Kandahar. Enkele honderden families, die in de val zaten tussen de bommen van de NATO en de Taliban-guerrilla, moesten in de afgelopen maanden de provincie ontvluchten. "De laatste keer, legt Habib uit, hadden de Talibans een politiepost aangevallen die niet ver van ons huis stond. De NATO-vliegtuigen zijn toen komen bombarderen. Onze buurman en een van onze nichten zijn daarbij omgekomen. Een raket is op ons huis terechtgekomen, de zesde in één maand. En toen hebben de Hazaras [een volk dat de Pashtuns vijandig gezind is, NvdR] aan de Amerikanen gezegd, dat wij ook een Taliban-familie waren. Daarom zijn we vertrokken."
Célia Mercier:
Cela fait trois ans que la guérilla s’est réorganisée dans leur province. Les habitants, déçus par un gouvernement qui ne leur a fourni qu’un ancien gouverneur illettré et cupide, les accueillent puis se retrouvent sous leur joug. Les milices islamistes installent leur propre «gouverneur», leur administration parallèle et leurs barrages sur les routes. Elles rendent la justice aux locaux et embusquent les convois des «infidèles». Une base de la coalition a même repoussé deux assauts au mois d’août.
Vertaling:
Sinds drie jaar is de guerrilla teruggekomen in hun provincie. De bewoners zijn teleurgesteld in een regering die hun alleen maar een gouverneur van vroeger, ongeletterd en hebzuchtig, heeft gegeven. [Op verzoek van de Nederlandse regering, is begin-2006 een familielid van president hamid Karzai, de pedofiel Jan Mohammed, door deze oude gouverneur vervangen, HR]. De Talibans solidariseren zich met de teleurgestelde bevolking en brengen deze vervolgens onder hun juk. De isslamistische militias installeerden hun eigen gouverneur, een parallelle administratie en hun controleposten op alle wegen. Ze spreken recht in de dorpen en zetten hinderlagen op voor de konvooien van de "ongelovigen". Een basis van de coalitie [= de NATO-coalitie, in dit geval de Nederlandse component daarvan, HR] heeft zelfs twee aanvallen moeten pareren in augustus.

Libé:
Kidnappés. Les écoles et les hôpitaux de la province de l’Ourouzgan sont fermés, en dehors de la capitale Tirin Kot, ville natale du mollah Omar. Les enseignants et les médecins étaient kidnappés, passés à tabac, menacés de décapitation. «Les talibans tuent les gens qui sont pour le gouvernement, les policiers, les soldats, explique un autre homme de la famille. Ils sont des milliers et leur mouvement se renforce jour après jour. L’hiver, beaucoup vont au Pakistan, ils sont aussi entraînés là-bas.»
Vertaling:
Gekidnapt. De scholen en de ziekenhuizen van de provincie Uruzgan zijn gesloten, behalve die in de hoofdstad Tarin Kowt, die tegelijk de geboorteplaats is van Mollah Omar (de sheik die de Talibans leidt, HR). De onderwijzers en de artsen werden gekidnapt, geslagen en bedreigd met onthoofding. "De Talibans doden de mensen die voor de regering zijn, de politie-agenten, de soldaten, zegt een andere man van de familie Habib. Ze zijn met duizenden en hun beweging versterkt zich elke dag. In de winter gaan ze veelal naar Pakistan, waar ze ook hun training krijgen."

Célia Mercier in Libération (31.10.07):
Dans un hôpital de Kandahar, un jeune garçon de 17 ans serre les dents sur son lit déglingué, un bras amputé et une jambe rongée par la gangrène. Il raconte : «Il y a dix jours, j’étais dehors pour vérifier l’irrigation des champs de hashish. Les talibans et l’Otan se sont affrontés pas très loin. Je courrais comme un fou pour me cacher mais un hélicoptère m’a visé.» Son père l’a retrouvé le lendemain. «C’est vrai que les talibans se cachent dans les villages, ils demandent à manger et un abri, mais qu’est ce que les gens peuvent bien faire ?» interroge un blessé. Le médecin de garde constate : «Depuis le début de l’année, nous avons reçu des centaines de patients blessés dans les bombardements, y compris des femmes et des enfants. Ils viennent de l’Ourouzgan, du Helmand, de Kandahar.» Un responsable de l’hôpital, furieux, vient couper court à l’entretien : «Il ne faut pas parler de ces patients-là, ce sont les ordres.»
Vertaling:
In een ziekenhuis in Kandahar bijt een jongen van 17 op zijn tanden. Hij ligt op een slordig bed met een geamputeerde arm en een been dat door gangreen aangevreten is. Hij vertelt: "Tien dagen geleden was ik buiten om de irrigatie van de hashish-velden te controleren. Talibans en NATO zijn in gevecht geraakt, vlakbij. Ik heb als een gek gerend om me te verschuilen, maar een helikopter heeft me in het vizier genomen." Zijn vader heeft hem de volgende dag teruggevonden. "Het is waar dat de Talibans zich in de dorpen gedekt houden. Ze vragen om eten en onderdak. Maar wat kunnen de mensen daartegen doen?", vraagt een gewonde zich af. De arts van dienst stelt vast: "Sinds het begin van dit jaar hebben we honderden door bombardementen gewonde patienten ontvangen, onder andere vrouwen en kinderen. Ze komen uit Uruzgan, uit Helmand en uit Kandahar [provincie, HR]." Maar een hospitaaldirecteur, woedend, komt het onderhoud afbreken: "Over die patienten moet niet gesproken worden, dat zijn orders!"
Tel daarbij op het bericht in de NRC van 28.10.07:
Australië bezorgd over Nederlandse procedures Uruzgan

Sydney, 28 okt. Australische troepen in Afghanistan hebben in juni niet meegevochten in een Nederlands offensief in Uruzgan. De Australiërs constateerden uiteenlopende opvattingen over de instructies om burgerslachtoffers te vermijden.
Australische militairen uitten hun bezorgdheid over de Nederlandse procedures, ook bij officieren.

Bij het omstreden, door Nederland geleide offensief tegen islamitische Taliban-strijders in de Chora-vallei kwamen ruim vijftig burgers om het leven.
De Afghaanse president Hamid Karzai bekritiseerde de operatie op 16 en 17 juni als onnauwkeurig en onzorgvuldig.

Australische officieren waren betrokken bij de planning van het Chora-offensief. De ongeveer zeshonderd Australische militairen zijn, als onderdeel van de internationale vredesmacht ISAF, met de Nederlanders gelegerd op Kamp Holland bij Tarin Kowt.

Tijdens overleg met de Nederlanders realiseerden de Australiërs zich dat de Nederlandse procedures voor de operatie verschilden van de Australische procedures, aldus brigadecommandant Andrew Nikolic.

De Australiërs vochten niet mee, maar bemanden wel een controlepost.

De Australische troepen opereren onder instructies (zogenoemde rules of engagement) om slachtoffers onder de burgerbevolking te vermijden en zoveel mogelijk te beperken, benadrukte Nikolic.

Zonder in te gaan op details, stelde hij dat die regels stroken met de doelstellingen van de door de NAVO geleide internationale ISAF-troepenmacht in Afghanistan.

Volgens Nikolic delen de Australiërs de zorg van de NAVO over de tactiek van Taliban-strijders om vanuit dichtbevolkte gebieden aan te vallen, waarbij ze opzettelijk het leven van burgers op het spel zetten. De Taliban zouden onschuldige Afghanen ook tot vechten dwingen en hen als menselijk schild gebruiken.
Ziedaar wat er geworden is van de vreedzame interventie van het Nederlandse contingent in de ISAF-vredesmacht van de NATO!
De Australiërs, die in Helmand samen met de Britten behoorlijk huishouden onder de bevolking, dus die bepaald geen mietjes genoemd mogen worden, vonden de Nederlanders te ver gaan in het uitoefenen van contra-terreur. Karzai, de gekozen president, was blijkbaar van dezelfde opinie.
Net zoals Karzai tracht, om de hoofdstroom van de Taliban te integreren in zijn bewind, (Uitnodiging Karzai aan Taliban om zich bij regering aan te sluiten, zie de New York Times, 25 set. 2007) sluiten ook Engelsen, Australiërs, Nieuwzeelanders en anderen in Helmand lokaal overeenkomsten met Taliban-leiders en laten hun de dagelijkse leiding over dorpen en steden. De Nederlanders zijn blijkbaar weer eens een fase achter. Je zou erom kunnen lachen, als het niet zo tragisch was: Twee dagen geleden kwam bij dergelijke zinloze en schadelijke acties nog de Nederlandse militair Groen om.
De NRC gaat verder:
Een woordvoerder van het Nederlandse ministerie van Defensie stelde in een
eerste reactie dat het mandaat van de Australiërs beperkt is tot wederopbouw
en dan nog alleen rond de provinciale hoofdstad Tarin Kowt. Volgens hem
zouden de Australische manschappen daarom in ieder geval niet meevechten.
Wel zorgden de Australiërs voor de beveiliging van Kamp Holland en de
patrouilles rond Tarin Kowt. Dat namen zij over van de Nederlandse troepen,
omdat die grotendeels werden ingezet voor de strijd bij Chora.

Een nieuwe Australische gevechtseenheid was wel in Uruzgan, maar nog niet
actief, aldus Defensie. (ANP)
Wat horen we nu? Was het Nederlandse mandaat niet óók beperkt tot "wederopbouw"?? Ik moet hevig denken aan Srebrenica, waar de nederlandse troepen in 1995 op cynische wijze werden opgeofferd aan een geheime deal met Milosevic en Karadzic.
Het is misschien jammer, maar helaas: Nederland is te klein om zelfstandig wereldpolitiek te kunnen maken. Het blijft de speelbal van grotere machten en stoot geregeld zijn neus. Ophouden daarmee! Doe als de Duitsers die zich wel driemaal bedenken, voordat ze zich in het zuidafghaanse moeras storten. Doe als de Fransen, die zorgvuldig hun onafhankelijkheid bewaken bij de inzet in Afghanistan.
Of liever nog: Houd er helemaal mee op. Het is hopeloos. Het is misdadig tegenover de eenvoudige soldaten en officieren die worden uitgezonden.Het echte Amerika, het Amerika waar we van houden, houdt het al lang voor gezien. Als we Nederland tegen terroristen willen beschermen (en dat moet), dan zijn er legio andere plekken waar dat beter en succesvoller kan.
Maar, in vredesnaam, probeer het niet alleen, maar doe het in Europees verband. Alleen in Europees verband kan Nederland zich beschermen tegen onzinnige eisen van de NATO. Het zij gezegd aan Balkenende en het CDA, maar ook aan de PvdA. En niet minder aan de SP, die zich verbeeldt, dat een softe deelname aan de NATO en aan de Europaraad een vervanging zou kunnen zijn voor EU-solidariteit.
Nederland staat in Uruzgan voor een nieuw Srebrenica.
Stoppen daarmee!
Powered by ScribeFire.

Eindelijk! Positieve aktie voor een niet-discriminerend Nederland

2007-11-06T15:25:00.000+01:00

e e n l a n d e e n s a m e n l e v i n g

Vorig jaar riepen mijn Nederlandstalige blogs al eens op tot ondertekening van het manifest "Eén Land Eén samenleving".
Het initiatief ging uit van een breed samengesteld comité van, hoe zal ik het uitdrukken?, "aktief-fatsoenlijke" Nederlandse publieke figuren. Dus het was (en is, zie verder) niet zo maar één van de talrijke lege excercities die dienen om het geweten te sussen, maar op dat preciese moment (en nu nog steeds) is het opkomen voor een fatsoenlijke samenleving, ondersteund door een fatsoenlijk opererende staat, een moedig statement.
Helaas.
Helaas, want het zou vanzelfsprekend moeten zijn.
6.000 handtekeningen kwamen er. Het lijkt een magere oogst.
Maar ik liep ze eens door, en het zijn wel allemaal mense, die ik graag als vriend zou willen hebben: heel veel gewone "middenkaders", zoals onderwijzers, zorgwerkers, wetenschappelijke medewerkers, enz.
Ze vertegenwoordigen ook een enorme potentie. Een goede en brede basis voor verdere aktie in positieve zin. De voorzitters Rabbae en Dijkstal roepen nu op om daarmee een begin te maken.
Het programma van de conferentie in Rotterdam op 24 november is er nu eens niet één, waarbij klachten en beschuldigingen de hoofdtoon voeren, maar het is op zich een statement, dat integratie mogelijk en vruchtbaar is.

Opgeven voor deelnemen (er zijn slechts 300 plaatsen): Website Stichting Een Land Een Samenleving
Manifestatie 24 november 2007 te Rotterdam
“Geen angst voor elkaar, maar samenwerken”
Locatie:
Vergadercentrum Engels, Stationsplein 45, 3013 AK Rotterdam, 2 min van het Centraal Station Rotterdam. Voor een routebeschrijving zie www.groothandelsgebouw.nl
Programma
10.30 uur Inloop
11.00 uur Opening door dagvoorzitter, mevrouw Sylvia Borren, directeur Novib Oxfam
11.05 uur Toespraak door de heer Ivo Opstelten, Burgemeester Gemeente Rotterdam.“Van polarisatie naar samenwerking”
11.20 uur Toespraak door Professor, gasthoogleraar, Tariq Ramadan,
Identiteit en burgerschap, Erasmus Universiteit Rotterdam.“ De uitdagingen voor moslims in Nederland”.
12.00 uur Toespraak door Professor mevrouw Meurs, Lid van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid –WRR-. “ Identificatie met Nederland ”
12. 30 uur Toespraak door Socioloog, Emeritus Hoogleraar, Professor Anton Zijderveld: “De religieuze grondslag van Nederland: “Christendom, Jodendom en Islam”
12. 50 uur Toespraak door de heer Hans Dijkstal, voormalig Minister van Binnenlandse Zaken en Voorzitter Algemeen Bestuur eenlandeensamenleving.nl “Het ontmijnen van het debat in Nederland”
13.15 uur Pauze en lunch voor lunch wordt gezorgd. Tijdens de lunch-pauze is er mogelijkheid voor discussie met de inleiders in aparte zalen.
14.30 uur Debat tussen de voorzitters van de politieke Jongerenorganisaties in het kader van het thema:“de toekomst van Nederland”.
15.30 uur Einde

Powered by ScribeFire.

Geknoei met de thuiszorg: De rekening van de privatisering

2007-10-01T18:50:00.001+02:00

Het kon niet goed gaan. Het handjevol grote privé-ondernemingen dat vorig jaar de 'zorgmarkt' in Nederland onderling verdeelde, maakt gretig gebruik van de gaten in de bureaucratische voorschriften waaraan ze gebonden zijn. Medische thuiszorg kan volgens hen heel goed worden uitgevoerd door ongeschoolde krachten. Een noodkreet van twee grote Amsterdamse- en Rottedamse zorginstellingen:

de Volkskrant - Binnenland (1.10.07)
‘Thuiszorg stort in vanwege ingrepen kabinet’
Amsterdam - De thuiszorg stort binnen enkele maanden in elkaar. Die vrees uiten Eric Hisgen, directeur van Thuiszorg Rotterdam, en Gerard Tanke, bestuurder van Amsterdam Thuiszorg, vandaag in de Volkskrant. Volgens hen zijn de ingrepen van het kabinet fataal.
Er wordt bezuinigd op de thuiszorg. Cliënten moeten vaker genoegen nemen met goedkopere huishoudelijke hulp van commerciële aanbieders in plaats van dure huishoudelijke verzorging. Daardoor hangt twaalfduizend professionele thuiszorgers ontslag boven het hoofd, schrijven de directeuren.

Stilzwijgend
Volgens Hisgen en Tanke is er nog een ander gevolg: de verhouding tussen zorg en hulp wordt door veel gemeenten stilzwijgend aangepast in de richting van de goedkopere hulp. Daardoor krijgen de thuiszorginstellingen nog minder werk. Zij kunnen hun dure professionele zorgwerkers immers niet inzetten voor eenvoudig hulpwerk. Verscheidene instellingen zouden kopje onder dreigen te gaan.

Voor de cliënten hebben de veranderingen ook grote gevolgen. In plaats van een thuiszorger krijgen zij te maken met een huishoudelijke hulp die niet kan signaleren wanneer er bijvoorbeeld meer zorg nodig is.
De mensen die zorg in instellingen behoeven, krijgen die steeds minder. De hulpbehoevenden die thuis zitten, krijgen geen adequate zorg meer. Gediplomeerde zorgverstrekkers lopen werkloos rond. De diagnose die moet bepalen, welke soort zorg in een bepaald geval nodig is, wordt uitgevoerd door bureaubeambten van de "zorgverstrekkers" aan de hand van externe en interne richtlijnen, zonder dat ze zelf in staat zijn om gevallen te beoordelen.
Onlangs gaf de NL TV een reportage van een schrijnend geval, waarbij de contactpersoon in het prachtige kantoor van de zorgverstrekker na een gesprek met de wanhopige ouders van een gehandicapt kind, toegaf, dat ze slechts "regels uitvoerde" en geen idee had, van wat dat voor de praktijk betekende...
Een regering met de PvdA erin, zou dit wangedrocht met voorrang moeten repareren!

Het gaat niet aan, om de marktwerkingsdrift van de Europese Unie hiervan de schuld te geven. De uitwerking van de privatiseringsoperatie is puur Nederlands (Balkenende-3). In andere vergelijkbare EU-landen wordt wèl een humane oplossing gevonden voor het vrijgeven van de "zorgmarkt" (wàt een woord, trouwens!).

Powered by ScribeFire.

Brussel, 11 september: Ulfkotte's afgezegde massabetoging trekt 200 Vlaamsbelangers...

2007-09-11T16:30:00.000+02:00
Nadat Dr. Ulfkotte vier dagen geleden eindelijk eieren voor zijn geld had gekozen, en zijn massademonstratie in Brussel afzei, werd het "fort" van de strijd tegen de "Islamisering van Europa" in België alleen nog bemand door Vlaams-Belangers en een handvol rowdies uit Nederland en Engeland.
De voorspelde afgang was nog completer dan gehoopt. In plaats van de 20.000 demonstranten "die al kaartjes naar Brussel geboekt" hadden of "bussen gehuurd" (Ulfkotte, respectievelijk de griezels van SIOE, nog vorige week), of de "10.000 extra uit Noord-Amerika en Azie", die Ulfkotte aankondigde tijden het beroep tegen het verbod op de demonstratie bij de Belgische Raad van State.... daagden er nauwelijk 200 man op. Ziehier het filmpje, dat we ontlenen aan de voortreffelijke "Yelloman"-blog tegen Extreem-Rechts in Vlaanderen.

50 demonstranten werden gearrresteerd, waaronder partijleider Philip Dewinter en partijvoorzitter Vanhecke.
In At Home in Europe [EN] wordt ingegaan op de smadelijke rolwisseling van de heer Ulfkotte met betrekking tot de anti-Eurabia' massademonstratie.

Ulfkotte afgemaakt door VB-er Bart Debie

2007-09-08T17:44:00.000+02:00

Ik word een beetje moe van de heer Ulfkotte. Maar diens roemloze ondergang als leider van extreem-rechts en bijbehorend rapalje in Europa is te fraai, om onopgemerkt te laten.
Ik was een tijdje bang, dat mijn veronderstelling, dat Ulfkotte eigenlijk blij was met het demonstratieverbod, omdat het hem kon ontlasten van de dure plicht om met Europa's verenigde kaalkoppen voor het Europees Parlement te verschijnen, niet klopte.
Udo ging maar door met:
zich braaf aan de zijde van het Vlaams Blok te scharen,
complimentjes van Philip Dewinter in ontvangst te nemen en
een onontwarbare mengelmoes van doelstellingen te propageren (11 september herdenken, tegen 'Eurabië', Brusselse inwoners van moslim-afkomst intimideren, de sociaaldemocraten aanvallen, enz.).
Maar, god zij gedankt en geprezen, zijn fascistoïde bondgenoten hebben hem gedwongen, om terug te vallen, op het laatste moment, op zijn basis-rol van naïeve- en waarden-bewuste- intellectueel.
Ik kan hem verzekeren, dat ook dat hem niet redden zal. Er zit nog heel wat voor Ulfkotte in het vat.
Ter leringe en vermaak, hieronder citaten uit de blog van de bekende Vlaams-Blokker, ex-hoofdcommissaris van Antwerpen, Bart de Bie (7 september, taalfouten niet gecorrigeerd):
Ulfkotte capituleert

De Duitser dr. Udo Ulfkotte maakt niet langer deel uit van de organisatie SIOE. De man capituleert onder druk van de islam, enkele politiek-correcte Duitse zogenaamde intellectuelen en een resem politiek-correcte overheidsbeslissingen. Dat valt te betreuren, maar toont eigenlijk vooral aan hoeveel ruggegraad en/of karakter de man eigenlijk heeft. Weinig dus.

Het is niet mijn bedoeling om Ulfkotte hier af te schieten, maar als er dingen worden gezegd die niet erg juist zijn wil ik die hier toch even rechtzetten. Aanvankelijk was de manifestatie georganiseerd door Anders Gravers uit Denemarken en Stephen Gash uit Engeland. Samen vormden zij SIOE. Later is daar Ulfkotte met zijn Pax-Europa bijgekomen. Als Ulfkotte nu in alle mogelijke media verklaart dat de betoging afgelast is, dan heeft hij weinig recht van spreken aangezien hij zeker niet de enige exclusieve organisator is. De organisator is SIOE en daar is van capittuleren geen sprake.

SIOE staat voor: Stop Islamisation Of Europe. Het lijkt me een hooligan-based Engels intiatief. Op de website wordt harde taal gesproken en discipline verafgood. Stewards (demonstratiebegeleiders) en ordediensten zijn niet van de lucht. Leiders zijn onaantastbaar.
Blijkbaar had Ulfkotte geprobeerd om hen het initiatief uit handen te nemen. Ulfkotte's poging om aan de demonstranten ("gangs") een 'softe' uitdossing te verkopen (zie Ulfkotte als gangleader hier op deze blog), kan daarvan onderdeel zijn geweest. Bart Debie gaat verder:
Ik heb Udo Ulfkotte leren kennen als een rare man. Aanvankelijk wou hij niets met het VB te maken hebben. Dat is ieders goed recht natuurlijk. Tot hij wat juridische bezwaren tegen de manifestatie tegen kwam. Hij ontdekte dat ik quasi perfect Duits spreek en dat leek hem handig om de weg te vinden binnen de Brusselse democratie. Ook de hulp van Hugo Coveliers leek hem best nuttig. Herinner u trouwens de vorige Terzake-reportage waar hij nog zei dat hij blij was dat het VB de enige partij in dit land was die hem wou helpen.

Hoe dichter 11 september komt, hoe meer rare kronkels de man vertoonde. Hij beweert voor de Duitse inlichtingendiensten te werken. Wel, als dat zo zou zijn dan lijkt het mij wel bijzonder dom om dat even te gaan rondstrooien. Hij beweerde inside informatie te hebben vanuit het kabinet van burgemeester Thielemans en de politie. In werkelijkheid vertelde hij me dingen die ik kon lezen in de krant die voor mijn neus lag. Hij verklaarde in De Standaard dat hij 250.000 euro van zijn persoonlijk geld investeerde in de manifestatie. De beide overige organisatoren wisten daar niets van. Zulk een bedrag leek me wel wat overdreven. Deze week bleek de man niet eens geld te hebben voor een vliegtuigticket van Frankfurt naar Brussel. Eerder kreeg ik al een zielige mail met de vraag naar sponsors en beweerde de man dat hij zijn Harley-Davidson al moest verkopen. Ook zijn werkelijke woonplaats in Duitsland moest - in opdracht van de hoogste Duitse veiligheidsdiensten - geheim blijven.

(Vet van mij, HR) Niet alleen de Duitse-, ook de Israëlische, de Engelse en de Amerikaanse inlichtingendiensten, moeten hoofdpijn hebben van tovenaarsleerling Ulfkotte. De man dringt zich op. En, als zijn vrijage slecht afloopt, schrijft hij een roman, waarin de betrokken veiligheidsdienst wordt zwartgemaakt.
Wat het geld betreft, merkten we al op, dat Ulfkotte fondsen van de Vereniging Pax Europa, waarvan zijn echtgenote penningmeesteres is, misbruikt voor futiele-, maar kostbare, processen tegen individuele bloggers in Duitsland, die het hebben gewaagd, om het woord 'racist' te gebruiken, of zelfs maar naar zo een blogpost hebben verlinkt. Blijkbaar is nu ook het geld van Pax Europa op, en moet U. zijn motorfiets verkopen. Debie:
Kortom, meneer Ulfkotte is een fantasierijk man. Wat mij nog meer verbaast is dat hij nu zegt dat het zich inlaten (lees aanvaarden van hulp) met het Vlaams Belang een vergissing was. Kan best zijn vanuit zijn oogpunt maar je kan je afvragen hoe zoiets mogelijk is? De man beweert jaren topjournalist in oorlogsgebieden geweest te zijn, beweert een eigen bedrijf in veiligheidsmanagement te hebben en zou iedereen in zijn organisatie 'grondig screenen'. Toch pijnlijk om dan zo'n zogenaamde fout te maken ?

Zou het misschien kunnen dat meneer Ulfkotte de impact van dergelijke organisatie onderschat heeft? Dat hij niet de nodige financiële middelen bijeen krijgt? Schrik heeft gekregen ? Hij beweert toch bang te zijn voor aanslagen tegen zijn gezin. Allicht een combinatie van alle factoren.

Welnee, de heer Ulfkotte komt uit alle gebeurtenissen naar voren als een ziekelijke opschepper, die, wat Debie ook beweert, er steeds weer in slaagt om dubieuze bondgenoten tot medewerking te verleiden.
dan wordt Debie ernstig. Hij gaat conclusies trekken. Natuurlijk is niet het VB of het SIOE de schuld van het débacle (verschillende commentaren op zijn blogpost vinden trouwens van wèl), maar.... U had al geraden, wie:

Feit is dat met deze houding de islam alweer dreigt te winnen. En is het nu niet nét dat hetgene meneer Ulfkotte wou aanklagen? Een doordenker. Ik sluit af met een citaat van een Antwerpse hoofdcommissaris: "De zwakken moeten eruit".

En dan de finale afmaker van Debie:
ps : wil u uw gedacht tegen meneer Ulfkotte zeggen? Dat kan via udo@ulfkotte.de . Zijn GSM nummer heb ik ook, maar ga ik niet publiceren. Stel je voor dat de 'hoogste Duitse veiligheidsdiensten' in actie zouden schieten. Goed gelachen...

Ulfkotte als "gang-leader"!

2007-09-05T15:49:00.000+02:00

"Brussels 9/11 Gang Shop"
Hebben we hier te doen met een nieuwe "gang" (bende), die het voorzien heeft op het schone en vreedzame initiatief van dr. Ulfkotte in Brussel en/of Keulen op 9 september? Hebben de Hooligans dan toch de macht gegrepen en gaan ze de manifestatie omzetten in een opmars van allerlei bendes van Europese rechtsextremisten?

Nee, beste lezer(es): Het gaat hier om een zakelijke offerte van de heer Ulfkotte in eigen persoon, gedaan op de Website van de Verein Pax Europa, en bestemd voor alle anti-islamisten in Europa. Deze kunnen zich tegen woekerprijzen een hele serie unieke devotionalia aanschaffen bij een firma in Leipzig, waarvan we hopen, dat het geen frontshop is van Pax Europa, een vereniging waarvan de penningmeesteres (echtgenote van Ulfkotte) ernstig om geld verlegen zit wegens de advocatenkosten die ze maken moet om anti-anti-islamistische bloggers hondedduizenden euros uit de zak te kloppen.

De Leipziger verkoopssite geeft de volgende beschrijving van nevenstaand tasje:

Messenger Bag

strapazierfähige Tasche aus 100% Polyester
Details
Größe Unisize

Anzahl

Versandfertig: innerhalb 1-2 Werktagen

Article No. 5494094

inkl. MwSt. EU
zzgl. Versand
Preis 19,60 €
Je moet wel heel erg veel van dr. Ulfkotte houden, als je zoveel geld (plus verzendkosten!) wil uitgeven voor een bazaar-tasje....

De eigenaren van de "Spreadshirt" firma uit Leipzig distantiëren zich in elk geval duidelijk van elke verantwoordelijkheid voor de kinderlijke "gang"-provokaties van de Hochschullehrer. op de "Impressum"-pagina van de offerte schrijven ze onomwonden:

Für diesen Online-Shop verantwortlich im Sinne des Presserechts ist:

Udo Ulfkotte

Postfach 2249
35532 Wetzlar
Deutschland

harleybike at web.de

Die Verantwortung des oben genannten Shop-Betreibers gilt insbesondere für sämtliche in diesem Shop veröffentlichte Druck-Motive sowie für die optische Gestaltung des Shops.

[foto van Ulfkotte door mij toegevoegd]

Technische Realisierung:
Dieser Onlineshop wird auf einer von Spreadshirt zur Verfügung gestellten Plattform betrieben. Spreadshirt ist verantwortlich für den technischen Shopbetrieb sowie die Bestellabwicklung, nicht aber für die Inhalte des Shops.
Mit einer Bestellung in diesem Online-Shop geht der Besteller ausschließlich einen Vertrag mit der sprd.net AG [Wer sind das? HR] ein, nicht jedoch mit dem oben stehenden Shop-Betreiber. Für die Bestellung gelten ausschließlich die AGB der sprd.net AG.
Einde citaat.

Doen we eens wat aan windowshopping bij Ulfkotte's parafernalia-etalage:

Wil je een "pin"?
Hier heb je er één. Nee, het is niet president Bush die in aanbidding voor een olievat ligt. Er is een moslim bedoeld, uilskuiken!

Fünf Stück für nur 5.80 €, zzgl Versand!
Die feine Humor des Dr. Ulfkottes (Verantwortlicher für die Gestaltung) ist unwiderstehlich!

Hoewel - 't kan ook een zelfportret zijn uit het einde van de negentiger jaren, toen Ulfkotte Afrika-correspondent was van de Frankfurter Allgemeine Zeitung. U. werd er toen van beschuldigd, omkoopgelden te hebben aangenomen van Shell. Maar, ho ho, zijn krant won een proces tegen de beschuldigers.

Hieronder nog een paar andere voorbeelden uit de rij van 98 sieraden en uniformstukken waarvan het design en de belettering de uitsluitende verantwoordelijkheid zijn van Dr. Ulfkotte:

Hij had zich zijn jongens-"gangs" in Brussel aldus voorgesteld:

Kostet 61,40 €!!

En een paraplu voor "slechte jongens": 13,40 €!

De meisjes krijgen een mutsje op voor slechts: € 13,40!

Oder eine kleine Börse? - Nur € 20,10 (zzgl Versand)?

Dieselbe Tasche, aber dann mit Inschrift gegen Freddy Thielemans, dem brüsseler Bürgermeister? - Nur 20.10 Euros, ohne Versand!

Und Liebhaber von Bier und Wein: Auch an ihnen hat Dr. Ulfkotte gedacht: Nur 15.90 € Stück!!

Ulfkotte zegt het nu zelf: Hij is een "Gang"-Führer...
"Zie ik eruit als een hooligan?", zo riep Ulfkotte verontwaardigd uit op 17 augustus jongstleden, toen hij door de pers werd betrapt op een vergadering met Vlaams-Belang leider Philip Dewinter in het parlementaire kantoor van de laatstgenoemde.
- Inderdaad, gang-leader Ulfkotte had zich voor de gelegenheid verkleed als "Hochschullehrer"...

Vliegende Hollander tegen wil en dank(zij) Ryanair

2007-09-04T01:56:00.000+02:00

Dit bericht bereikt u vanuit het internet-hoekje van de luchthaven van Dublin.
De "point-to-point" policy van goedkoopvlieger Ryanair, maakt, dat bij het uitvallen van een vlucht wegens mist, de getroffen passagiers ofwel dagenlang moeten wachten tot er een plaatsje vrij is, ofwel, zoals ik nu, via het labyrinthische netwerk van zieltogende luchthavens, ver van de wereld, surrealistische omwegen moeten maken om, met een dag vertraging ter bestemder plaatse te komen. Barcelona-Brussel, met een nachtelijke overstap in Dublin, Eire.
Het surrealisme van de marktwerking in Europa.
Groeten uit Dublin!

De Lage Landen: Ulfkotte loopt een blauwtje bij de Belgische Raad van State

2007-08-30T13:16:00.000+02:00
Gisteren meldden we al de vernederende uitslag van Udo Ulfkotte's vrijage met het Vlaams Blok. De Vlaamse televisie maakte een reportage. Waarvan hier de weergave:

Verder lezen in:

De Lage Landen: Ulfkotte loopt een blauwtje bij de Belgische Raad van State